บทที่ 234 หกล้มกะเท่เร่เป็นลูกน้ำเต้า

ในชาติก่อน หยางจ้านเคยไปงานแต่งมานับไม่ถ้วน พอเอามาเทียบกันแล้ว งานแต่งของเฉินหมิ่นเจียก็ถือว่าจัดได้ตามมาตรฐานทั่วไป

พิธีกรที่จ้างมาก็ฝีมือกลางๆ คุมคิวงานได้คล่องแคล่วดี แต่ก็ไม่ได้มีอะไรโดดเด่นสะดุดตา

ที่น่าจับตามองในงานนี้ก็คงเป็นแก๊งเพื่อนเจ้าบ่าวเพื่อนเจ้าสาวนี่แหละ ฝ่ายชายก็หล่อ ฝ่ายหญิงก็สวย แถมยังตั้งใจช่วยเหลืองานของพระนางในวันนี้อย่างเต็มที่ สะท้อนให้เห็นว่าปกติบ่าวสาวนิสัยดีขนาดไหน ถึงได้มีเพื่อนดีๆ มารวมตัวกันเยอะขนาดนี้

ตลอดงานแต่ง หน้าที่หลักของพวกหยางจ้านและแก๊งเพื่อนก็คือการเป็นวอลเปเปอร์มีชีวิต ส่วนตอนที่ได้ลงมือทำจริงๆ ก็มีแค่ตอนบ่าวสาวเดินเข้างาน โดยเพื่อนเจ้าบ่าวจะยืนอยู่สองข้างทางเดินพรมแดงคอยดึงพลุกระดาษ ส่วนเพื่อนเจ้าสาวก็คอยโปรยกลีบดอกไม้

พิธีกรดำเนินรายการตามคิวที่ตกลงกันไว้ เริ่มจากเชิญบ่าวสาวบอกรักกันต่อหน้าแขกเหรื่อ จากนั้นก็กล่าวคำสาบาน แลกแหวน และจูบโชว์ความหวาน