บทที่ 236 นับจากนี้ก็เป็นคนมีพันธะแล้ว

แก๊งเพื่อนฝูงหยอกล้อกันอย่างสนุกสนานใต้ร่มไม้ ความเหนื่อยล้าที่สะสมมาตั้งแต่เช้ามืดก็พลอยมลายหายไปจนหมดสิ้น

หยางจ้านเอาเข็มขัดของฟานซ่วยมาคาดเอวอย่างลวกๆ เอามือเสยผมสั้นๆ สองสามทีก็กลับมาหล่อเป๊ะเหมือนเดิม ชายเสื้อเชิ้ตก็ปล่อยชายลุ่ยๆ ออกมานอกกางเกงเหมือนสไตล์ตอนเรียนมหา'ลัยไม่มีผิด กระดุมเม็ดที่สองที่เพิ่งหลุดกระเด็นไปตอนโดนรุมสกรัมเมื่อกี้ เขาก็ไม่สน ปล่อยให้คอเสื้อเปิดกว้างรับลมซะเลย

เสื้อสูทก็ไม่ใส่แล้ว เอาแขนเสื้อมาผูกเอวไว้แทนซะงั้น ดูสิ... ทำตัวบ้าบอคอแตกได้ใจจริงๆ!!!

"พี่น้องทุกคน วันนี้คงอยู่เป็นเพื่อนไม่ได้แล้วนะเว้ย ธุระยังเหลืออีกบานตะไทเลย" เฉินหมิ่นเจียหยุดหัวเราะ ล้วงบุหรี่ออกมาแจกทุกคนอีกรอบ

"ตอนเย็นยังมีเลี้ยงญาติอีกหลายโต๊ะ พวกแกจะมากินข้าวด้วยกันไหมวะ?"