บทที่ 303 แขกมาต้องต้อนรับให้ดี

การที่เรื่องราวคลี่คลายลงอย่างรวดเร็วและราบรื่นเช่นนี้ ทำให้พวกหลี่อวิ๋นจวินถึงกับไม่อยากจะเชื่อ เพราะก่อนหน้านี้ครึ่งชั่วโมงพวกเขายังยืนเถียงกันจนหน้าดำคร่ำเครียด แถมยังถูกอีกฝ่ายข่มขู่เป็นพักๆ จนดูเหมือนว่าถ้าตกลงกันไม่ได้คงได้มีเรื่องใช้กำลังกันแน่

แต่พอพวกหยางจ้านขับรถมาถึงสองคัน เข้าไปกอดคอคุยไม่กี่ประโยคก็ส่งคนพวกนั้นกลับไปได้แล้ว สำหรับพวกเขาแล้วมันดูเหนือจริงไปนิด

ตอนนั้นเองเมื่อเห็นเฉินเฉินที่กำลังเดินคล้องแขนคุยอยู่กับหยางหลัน ทั้งถังซิ่วเม่ยและจางหงอิงต่างก็ไม่กล้าเดินเข้าไปทักทาย หญิงสาวธรรมดาจากเมืองเล็กๆ เมื่อมาเจอสาวสวยที่ดูทันสมัย มาดเท่ และสง่างาม ย่อมมีความรู้สึกประหม่าและไม่มั่นใจในตัวเองอยู่บ้าง

หยางจ้านเห็นคนมุงสลายตัวไปหมดแล้ว จึงลากเฉินเว่ยมาที่ข้างทาง พร้อมกับเพื่อนของเฉินเว่ยที่โทรตามมาช่วยคุมสถานการณ์ก่อนหน้านี้ เขาแจกบุหรี่ให้รอบวงแล้วพูดว่า "อาเว่ย แล้วก็น้องชายคนนี้ด้วย ขอบใจมากนะเพื่อน ไว้พรุ่งนี้ฉันนัดพวกนายมาสังสรรค์กันใหม่"

เฉินเว่ยจุดบุหรี่แล้วโบกมือยิ้มๆ "เรื่องเล็กน้อยแค่นี้จะเกรงใจทำไม นี่ก็ห้าโมงกว่าแล้ว ไปกินมื้อเย็นที่หมู่บ้านเราเลยไหม เดี๋ยวฉันจัดการเอง"