บทที่ 304 งานเลี้ยงรวมญาติชาวบ้านเกิด

มื้ออาหารทะเลสุดพรีเมียมรสมือเชฟส่วนตัว ทำให้ผู้ที่เดินทางมาจากบ้านเกิดต่างอิ่มหนำสำราญ และยังช่วยให้หยางหลันในฐานะผู้นำคณะได้รับหน้าไปเต็มๆ

อย่ามองว่าเป็นเพียงมื้ออาหารที่ใช้เงินซื้อมาเท่านั้น ทุกบาททุกสตางค์ที่หยางจ้านลงทุนไป จะกลายเป็นผลสะท้อนในเชิงบวกให้หยางหลันเมื่อเธอกลับไปถึงบ้านเพื่อนฝูงจะพากันเล่าต่อๆ กันไปว่า พี่สาวไปหาถึงบ้านน้องชาย แล้วน้องชายก็ทุ่มเทต้อนรับขับสู้เธอและเพื่อนๆ เป็นอย่างดี

มันไม่มีอะไรซับซ้อนไปกว่าเรื่องของ "น้ำใจและหน้าตา" ในสังคมเมืองเล็กๆ นั่นเอง!

หลังมื้ออาหารและกลับมาถึงบ้าน ใครที่อยากไปเดินเล่นริมทะเลก็ออกไปเดินต่อ ไม่มีการต่อรอบสองด้วยการดื่มเหล้าหรือร้องคาราโอเกะ เพราะพอหยางจ้านเปรยขึ้นมาทุกคนต่างก็ปฏิเสธเป็นเสียงเดียวกัน

หยางจ้านจึงจัดแจงตั้งโต๊ะน้ำชาเล็กๆ ในสวน พวกผู้หญิงออกไปเดินเล่นริมหาด ส่วนพวกผู้ชายก็นั่งจิบชาสนทนากัน