บทที่ 305 ประมูลศุลกากรเร่งรับของ

กลุ่มคนจากบ้านเกิดใช้เวลาหนึ่งวันที่บ้านของหยางจ้านอย่างมีความสุข พวกเด็กๆ มีหาดทรายให้วิ่งเล่น ช่วงน้ำลดก็พากันไปเดินสำรวจหาดเก็บเปลือกหอยและจับปู พอตกบ่ายหยางจ้านก็พาไปซื้อชุดว่ายน้ำให้เด็กๆ ได้ลงไปเล่นน้ำทะเลกันอย่างเต็มที่ ทุกคนจึงไม่มีใครร้องอยากจะกลับเลย

ส่วนพวกผู้ใหญ่ก็ช่วยกันทำกับข้าว ดื่มเหล้า เล่นไพ่ และพูดคุยสัพเพเหระ เป็นการพักผ่อนที่แสนสบายใจตลอดทั้งวัน การดื่มก็เพียงแค่จิบพอเป็นพิธีเพื่อสร้างบรรยากาศ ไม่ได้ดื่มหนักเหมือนครั้งแรก ดังนั้นตอนขากลับทุกคนจึงมีสติแจ่มใสกันครบถ้วน

เวลาเพียงหนึ่งวันเพียงพอสำหรับถังจื้อหัวในการกำชับและอธิบายรายละเอียดการรับสินค้าจากศุลกากรในอีกสองวันข้างหน้าอย่างถี่ถ้วน หลี่อวิ๋นจวินและหยางหลันต่างก็เข้าใจขั้นตอนทั้งหมดเป็นอย่างดี เป้าหมายรองที่หยางจ้านตั้งใจรวมกลุ่มทุกคนมาสังสรรค์ในวันนี้จึงถือว่าสำเร็จลุล่วง

ส่วนเป้าหมายหลักนั้นแน่นอนว่าเป็นการรวมญาติชาวบ้านเกิดเพื่อกระชับความสัมพันธ์ การมาใช้ชีวิตอยู่ในต่างถิ่น นอกจากญาติมิตรแล้ว สายสัมพันธ์คนบ้านเดียวกันถือเป็นเรื่องที่มีประโยชน์อย่างยิ่ง

...