บทที่ 401 อยากจะอวดก็มาอวดด้วยกันสิ

ประธานจางมองหยางจ้านด้วยสายตาเหยียดหยาม แล้วยกแก้ว XO ที่รินไว้เต็มแก้วเทพรวดลงบนโต๊ะกระจกนิรภัย

"ฉันอวดเบ่งก็เพราะฉันมีสิทธิ์อวดเบ่ง เหล้านอกขวดละหกพันแปด ฉันสั่งมาทีละสองขวดได้สบายๆ จะดื่มขวดนึงเททิ้งขวดนึงก็ยังได้"

เขาดึงกระดาษทิชชู่มาสองแผ่นเช็ดมือ แล้วแกล้งทำเป็นโยนทิ้งบนโต๊ะอย่างไม่ไยดี "นายหาว่าฉันทำตัวเป็นเจ้าภาพงั้นเหรอ นายรู้ไหมว่าห้องคาราโอเกะนี่ฉันเป็นคนจอง"

"ไอ้น้องเอ๊ย อย่าทำตัวมองโลกในแง่ร้ายไปหน่อยเลย ยังเด็กยังเล็กเพิ่งจะออกมาทำงาน สังคมข้างนอกมันไม่เหมือนในโรงเรียนหรอกนะ ที่จะอาศัยแค่เรียนเก่งกว่านิด ปากหวานกว่าหน่อย ก็จะโดดเด่นเป็นดาวเด่นของห้องได้"

พูดจบ หมอนี่ก็หยิบบุหรี่ขึ้นมามวนหนึ่ง หยิบไฟแช็กซิปโป้โลหะออกมาจุดอย่างมีมาด แล้วอัดควันเข้าปอดลึกๆ