บทที่ 407 ไอ้หนุ่มสมองกลวงจอมบ่น

หลังจากแนะนำตัวกันอย่างครื้นเครง โจวจื่อถงก็จงใจจัดแจงที่นั่งอย่างมีเลศนัย "สตีเว่น, คริส วันนี้ฉันฝากเพื่อนรักสองคนให้พวกนายดูแลนะ จะทำคะแนนได้ดีแค่ไหนก็ขึ้นอยู่กับฝีมือพวกนายแล้วล่ะ"

ประโยคนี้แม้จะเขียนเป็นภาษาจีนกลาง แต่โจวจื่อถงพูดเป็นภาษากวางตุ้ง ซึ่งถ้าเอาไปอยู่ในบริบทของคนละพื้นที่ ความรู้สึกที่ได้ก็จะต่างกันออกไป

คนแผ่นดินใหญ่อาจจะรู้สึกว่าคำพูดนี้มันดูเหมือน แม่เล้า จับคู่ให้ชอบกล แต่คนฮ่องกงอาจจะมองว่ามันก็แค่การหยอกล้อธรรมดาๆ

แม้เฉินเฉินกับหวังจื่อซานจะเข้าใจความหมายแฝง แต่ก็อดรู้สึกตะขิดตะขวงใจลึกๆ ไม่ได้

แต่ด้วยความกลัวว่าจะคิดมากไปเอง ทั้งสองจึงแสร้งยิ้มและพยักหน้าทักทายไปอย่างเนียนๆ