บทที่ 471 สังสรรค์ระดับไฮเอนด์ที่น่าเบื่อหน่าย

หลังจากที่หยางจ้านยืนวาดวงกลมสูบบุหรี่จนหมดมวน หูชิ่งหัวก็ถือขวดนมสดสองขวดวิ่งเข้ามาหา เขาหยิบขวดหนึ่งส่งให้หยางจ้าน แล้วมองไปที่รถของหยางจ้านที่ยังติดเครื่องอยู่ จึงเอ่ยขึ้นว่า "นายดื่มนมไปก่อนเถอะ เดี๋ยวฉันรับหน้าที่เป็นคนขับรถให้เอง"

หยางจ้านก็ไม่อยากจะโต้เถียงอะไร เขาฉีกซองนมแล้วดื่มรวดเดียวหมดก่อนจะขึ้นไปนั่งที่เบาะผู้โดยสารข้างคนขับ

หูชิ่งหัวขึ้นรถแล้วคลำหาจังหวะอยู่นานกว่าครึ่งนาทีถึงจะออกรถได้ โดยไม่ได้วนรถกลับ แต่ขับตรงไปตามทางมุ่งหน้าสู่โรงเรียนมัธยมหมายเลข 3

"ข้ามสะพานใหม่ถนนหนานจินทางใต้ไป แถวชานเมืองมีร้านอาหารป่าแบบบ้านๆ อยู่ เพื่อนที่เป็นคนท้องถิ่นที่นี่แนะนำมา"

หยางจ้านไม่ขัดข้องเรื่องสถานที่หรือเมนูอาหาร เพียงแต่รู้สึกแปลกใจที่ทำไมงานเลี้ยงรุ่นถึงมาจัดตอนกลางวัน "ในกลุ่มเพื่อนของนายมีคนใหญ่คนโตเยอะเหรอ? ถึงได้จัดงานเลี้ยงตอนกลางวันเนี่ย"