บทที่ 482 ขบวนรถขากลับเพิ่มคน

งานสังสรรค์ในครอบครัวเนื่องจากมีผู้หญิงและเด็กๆ อยู่ด้วย ดังนั้นทุกคนจึงทานอาหารเสร็จสิ้นและแยกย้ายกันไปในช่วงเก้าโมงกว่า เมื่อคำนึงถึงว่าครอบครัวของถังจื้อหัวต้องขับรถกลับไปที่ตัวตำบลในชนบท มื้ออาหารนี้ทุกคนจึงไม่ได้ดื่มเหล้ากันมากนัก

หากไม่ใช่เพราะคำชวนขากลับของเจียงเจี้ยนจวิน หยางจ้านก็อาจจะอยู่พักผ่อนที่บ้านต่ออีกสักสองสามวัน เดิมทีช่วงก่อนปีใหม่เขาคาดการณ์ว่าจะได้กลับไปที่หมู่บ้านในชนบทพร้อมกับพ่อสักรอบ แต่เนื่องจากครอบครัวของอาเล็กพากันมาฉลองปีใหม่ที่บ้านของหยางจ้าน เรื่องราวต่างๆ จึงถูกพูดคุยและจัดการจนเสร็จสิ้นในบ้านไปเรียบร้อยแล้ว

ก่อนหน้านี้หยางจ้านเคยให้เงินก้อนใหญ่กับพ่อไว้ ในช่วงเวลาก่อนปีใหม่นั้น หยางกั๋วเจิ้งได้กลับไปที่หมู่บ้านตั้งหลายรอบ เรื่องราวอย่างการทุบบ้านเก่าในชนบทเพื่อสร้างใหม่ และการบูรณะซ่อมแซมหลุมฝังศพของปู่ย่าตายาย เรื่องพวกนี้ต่างก็ถูกวางแผนจัดการไว้เรียบร้อยแล้ว

ในความเป็นจริง เรื่องราวที่เป็นการสร้างหน้าสร้างตาในชนบทเหล่านี้ หยางจ้านไม่จำเป็นต้องออกหน้าไปรับความดีความชอบเลยแม้แต่น้อย ขอเพียงพ่อและอาเล็กสามารถจัดการได้อย่างชัดเจนและเรียบร้อย ตัวเขาแค่คอยให้การสนับสนุนอยู่เบื้องหลังก็พอแล้ว

หากสภาพอากาศสดใสและแห้งสบาย หยางจ้านก็คงสามารถนัดแนะคนในครอบครัวออกไปเที่ยวเล่นด้วยกันได้ ประจวบเหมาะพอดีกับที่ช่วงก่อนปีใหม่อากาศดีแต่หลังปีใหม่กลับมีฝนเจือหิมะตกหยิมๆ หยางจ้านที่ไม่มีธุระอะไรติดตัวแล้ว จึงเริ่มมีความคิดอยากจะกลับไปยังเรือนพักแสนสบายที่อบอุ่นของตัวเองขึ้นมาบ้าง