บทที่ 483 ขบวนรถรวมตัวมุ่งหน้าสู่บูรพา

หลังจากซื้อข้าวของเครื่องใช้ทั่วๆ ไปมาบ้างแล้ว หยางจ้านและเฉินเฉินก็กลับบ้าน อากาศไม่ค่อยดีแถมไม่มีที่ให้ไปเที่ยวเล่น จึงได้แต่ขลุกตัวอยู่ในบ้านเพื่อใช้เวลาในวันสุดท้ายที่บ้านเกิด

วันรุ่งขึ้นทั้งสองคนตื่นแต่เช้ามาเก็บข้าวของ สัมภาระบนรถตอนขากลับไม่ได้น้อยไปกว่าตอนขามาเลย นอกจากพวกของฝากแล้ว ยังมีอาหารกึ่งสำเร็จรูปที่ทำเองที่บ้านถูกบรรจุใส่ขวดใส่กระปุกวางไว้บนรถอีกมากมาย

พ่อกับแม่เป็นคนช่วยขนขึ้นรถ หยางจ้านก็ไม่ได้ปฏิเสธ อย่างไรเสียบ้านทางโน้นก็กว้างขวางและมีพื้นที่เก็บอาหารเยอะแยะ บางทีตอนอยู่คนเดียวก็หยิบเอามาทำกินเองบ้างก็ดีเหมือนกัน

เวลาประมาณเจ็ดโมงสิบกว่านาที หยางจ้านใช้โทรศัพท์บอกทางให้เจียงฉี่เฉาขับรถเข้ามาในลานบ้าน

พอลงจากรถ เจียงฉี่เฉาก็ประสานมือโค้งคำนับกราบสวัสดีปีใหม่ผู้อาวุโสในบ้านหยางจ้านอย่างนอบน้อม จากนั้นก็ยกถุง "ของป่า" ใบใหญ่จากท้ายรถเข้าไปในบ้านหยางจ้านเพื่อเป็นของขวัญ