บทที่ 484 ถอดเสื้อขนเป็ดกลับเรือนพัก

ในช่วงครึ่งชั่วโมงแรกของการเดินทาง หยางจ้านถือวิทยุสื่อสารพูดคุยกับเพื่อนร่วมทางอย่างสนุกสนาน

แต่หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง เมื่อไม่มีอะไรให้คุย เขาก็เลิกพฤติกรรมงี่เง่าที่คอยพูด "เปลี่ยนๆ" ไปตลอดทาง

เช่นเดียวกับตอนขามา ทุกคนต้องข้ามภูเขาสูงในอำเภอหลาน ขับลงเขาตามทางคดเคี้ยวอันยาวเหยียดจากตัวอำเภอ ถึงจะออกจากเขตเมืองจือเฉิงเข้าสู่เขตมณฑลกวางตุ้งได้

ตอนที่กลับมาช่วงก่อนปีใหม่อากาศเป็นใจ ทำให้การเดินทางบนเส้นทางนี้ไม่มีความยากลำบากอะไร แต่ทว่าในครั้งนี้อากาศกลับมีฝนตกหยิมๆ อยู่ตลอด ทำให้สภาพถนนไม่ค่อยจะสมบูรณ์แบบนัก

โดยเฉพาะเมื่อขึ้นเขา มักจะมีบางช่วงที่ถูกปกคลุมไปด้วยหมอกหนาทึบ ในเวลานี้แหละที่วิทยุสื่อสารของขบวนรถได้แสดงประโยชน์ของมันออกมาอย่างแท้จริง