บทที่ 485 การเปลี่ยนแปลงบุคลากรในแผนก

เมื่อได้กลับมายังเรือนพักที่จากไปกว่าครึ่งเดือน ในที่สุดหยางจ้านก็สัมผัสได้ถึงความผ่อนคลายและสบายใจในถิ่นของตัวเอง

โดยไม่รู้ตัว การกลับไปบ้านเกิดกลับให้ความรู้สึกเหมือนไปเป็นแขก คนที่ทำงานต่างถิ่นเป็นเวลานานหลายคนคงมีความรู้สึกเช่นนี้ บางทีอาจต้องรอให้อายุห้าสิบหกสิบปี ถึงจะมีความคิดอยากกลับไปใช้ชีวิตบั้นปลายที่บ้านเกิด ยิ่งอายุยังน้อย ความคิดถึงบ้านเกิดกลับไม่ได้รุนแรงมากนัก

เรือนพักยังคงเหมือนเดิมตอนที่จากมา ป้าหวงมาดูแลทำความสะอาดลานบ้านทุกวัน บ้านพักเล็กๆ ในหมู่บ้านริมทะเลแห่งนี้ไม่มีฝุ่นให้ต้องทำความสะอาดมากนัก

ทันทีที่ก้าวเข้าบ้าน หยางจ้านและเฉินเฉินก็กลับเข้าสู่จังหวะชีวิตประจำวันตามปกติ

คืนนั้นผ่านไปโดยไม่มีอะไรเกิดขึ้น