บทที่ 509 ช่วงเวลาว่างยามบ่ายที่จัดการเอง

หลังจากวุ่นวายมาตลอดทั้งเช้า เมื่อพ่อตาและลูกเขยได้มานั่งพักอยู่ข้างโต๊ะน้ำชา ความรู้สึกเมื่อยล้าที่แผ่นหลังและขาถึงได้เริ่มปรากฏให้เห็น

"โอ๊ย~ งานนี้นี่เหนื่อยกว่านั่งอยู่ในออฟฟิศตั้งเยอะ แต่ก็อย่างว่านะ ขาจะล้าแต่ใจมันเบิกบานจริง!" เถ้าแก่เฉินหัวเราะพลางทุบต้นขาตัวเอง ก่อนจะลุกขึ้นไปยกเก้าอี้ชายหาดที่เฉินเว่ยเพิ่งนอนไปเมื่อครู่มาวาง แล้วทิ้งตัวลงนอนพรืดลงไปทันที รู้สึกผ่อนคลายไปทั่วทั้งตัวในฉับพลัน

หยางจ้านนั้นมีพลังเหลือเฟือกว่าเขามาก พอรู้สึกว่าอากาศเริ่มร้อนและมีเหงื่อออก เขาจึงถอดเสื้อยืดที่ชุ่มเหงื่อออกแล้วพาดไว้ที่คอ

หยางจ้านเปลี่ยนใบชาชุดใหม่แล้วเริ่มต้มน้ำชงชาพลางหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบร่วมกับเถ้าแก่เฉิน ก่อนจะเอนหลังพิงพนักเก้าอี้สนามแสนสบาย บิดขี้เกียจและสูบบุหรี่หลังมื้ออาหารอย่างมีความสุข

เมื่อมองดูลูกเขยหนุ่มที่มีรูปร่างสมส่วนและกล้ามเนื้อที่นูนขึ้นเล็กน้อย เถ้าแก่เฉินก็รู้สึกว่าเฉินเฉินลูกสาวของเขาเลือกแฟนได้ดีจริงๆ