บทที่ 62 เปิดใช้งานพลังพิเศษน้ำค้างแข็ง

ในขณะที่พื้นที่ส่วนใหญ่ของต้าเซี่ยถูกปกคลุมไปด้วยความมืดมิด

อีกฟากหนึ่งของดาวชางหลาน ประเทศทินทรากำลังต้อนรับวันใหม่

ชายร่างกำยำผมทองตาสีฟ้า กำลังขับรถออฟโรดสุดหรูมุ่งหน้าไปยังพื้นที่ชุ่มน้ำคาลิดอร์ด้วยความเร็วสูง

เจ้าหมอนี่คาบซิการ์ไว้ในปาก แถมยังไม่วายแชตคุยกับแฟนสาวผ่านมือถือไปด้วย

"เรลี่ รอให้ภารกิจนี้สำเร็จก่อนเถอะ ฉันจะกลายเป็นคนดังอันดับหนึ่งของโลก ถึงตอนนั้นฉันจะพาเธอไปพักร้อนที่แหลมคาเวียร์นะ"

เขาพูดไปพลาง ชำเลืองมองมือถือที่วางอยู่ข้างๆ ไปพลาง

หน้าจอมือถือเป็นรูปหญิงสาวผมทองในชุดว่ายน้ำ รูปร่างของเธอเซ็กซี่บาดใจ

เสียงออดอ้อนของหญิงสาวดังมาจากมือถือ "ที่รักคะ..."

เพิ่งจะพูดได้แค่สามคำ

เสียงผู้ชายอีกคนก็ดังแทรกขึ้นมาจากวิทยุสื่อสารในรถ "ผู้พันบอสเดน โปรดจดจ่ออยู่กับภารกิจด้วยครับ อีกห้าร้อยเมตรข้างหน้าจะเข้าสู่เขตอันตรายแล้ว"

บอสเดนตอบกลับด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด "รู้แล้วน่า"

เขาเหลือบมองขึ้นไปบนท้องฟ้า แล้วกำชับว่า "เดี๋ยวอย่าลืมถ่ายรูปฉันให้ออกมาหล่อๆ ด้วยล่ะ"

"แน่นอนครับท่านผู้พัน!"

นี่คือการเดินทางเพื่อสร้างภาพลักษณ์ มีจุดประสงค์เพื่อโปรโมตความแข็งแกร่งของสหพันธรัฐคาเมนี่ ดังนั้นการถ่ายภาพจึงเป็นขั้นตอนที่ขาดไม่ได้

ไม่นานนัก

ทะเลสาบขนาดเล็กก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า

บอสเดนจอดรถออฟโรดไว้ริมทะเลสาบ แล้วเปิดประตูลงมา

โดรนหลายลำรีบบินเข้ามาล้อมหน้าล้อมหลัง

บอสเดนแหงนหน้ามองโดรน ก่อนจะชูนิ้วกลางไปข้างหน้า พร้อมกับหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง "ไอ้พวกยุงกระจอก รีบๆ มาดูดเลือดปู่แกสิวะ"

ผิวน้ำในทะเลสาบเกิดระลอกคลื่นเบาๆ

ไม่มีการตอบสนองใดๆ ทั้งสิ้น

บอสเดนไม่สนใจ เขาโพสท่าที่ตัวเองคิดว่าหล่อที่สุด และเรียกให้โดรนถ่ายรูปถี่ยิบ

ผ่านไปอีกครู่หนึ่ง

โดรนลำหนึ่งก็บินเข้ามาใกล้ แล้วส่งเสียงเตือน "ท่านผู้พัน ฝูงยุงพิษมาแล้วครับ!"

บอสเดนตอบด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม "ฉันรู้แล้ว"

เขาหัวเราะร่า "ฉันจะใช้การต่อสู้ครั้งนี้พิสูจน์ให้เห็นว่า ผู้มีพลังพิเศษที่เก่งกาจที่สุดในโลก อยู่ที่สหพันธรัฐคาเมนี่!"

เขาจงใจชี้นิ้วเข้าหากล้อง แล้วส่ายนิ้วไปมา "พวกคนต้าเซี่ย พวกแกมันไม่ได้เรื่อง!"

สหพันธรัฐคาเมนี่กับต้าเซี่ยแข่งขันกันบนเวทีโลกมาหลายสิบปีแล้ว ชาวคาเมนี่มักจะชอบหาเรื่องแขวะคนต้าเซี่ยอยู่เป็นประจำ

ไม่นานนัก

"หึ่ง~"

เสียงปีกกระพือดังสนั่น พร้อมกับกลุ่มเมฆสีดำทะมึนที่ลอยเข้ามาใกล้

เมื่อระยะห่างเหลือเพียงห้าสิบเมตร

บอสเดนก็คำรามลั่น เปิดใช้งานพลังพิเศษอย่างเด็ดขาด เปลวเพลิงร้อนระอุพวยพุ่งออกมาคลุมทั่วทั้งร่าง

วินาทีต่อมา

เสียงหึ่งๆ ของฝูงยุงก็แหลมปรี๊ดขึ้นอย่างกะทันหัน

บอสเดนยังไม่ทันได้ลงมือ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นตื่นตระหนก "ฉะ... ฉันรู้สึกเหมือนจะควบคุมพลังไม่ได้แล้ว"

โดรนรีบส่งคำสั่งทันที "ท่านผู้พัน รีบถอนตัวเถอะครับ เราจะคุ้มกันให้

"เครื่องบินรบที่เตรียมพร้อมอยู่ใกล้ๆ กำลังจะยิงขีปนาวุธเพื่อสลายฝูงยุงแล้ว"

บอสเดนรีบวิ่งกลับไปที่รถออฟโรดด้วยความเร็วสูงสุด

เปลวเพลิงบนร่างของเขาดับวูบลงอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นร่างกายที่เปลือยเปล่า

ตอนที่เปลวเพลิงลุกโชนเมื่อครู่นี้ เสื้อผ้าของเขาถูกเผาไหม้ไปจนหมดสิ้นแล้ว

ฉากการวิ่งแก้ผ้าหนีตาย จึงเริ่มต้นขึ้น

ทว่า

มันสายเกินไปแล้ว

"อ๊าก~"

บอสเดนร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด สองมือกุมหัว ล้มกลิ้งลงไปกับพื้น

เห็นได้ชัดว่าเขาถูกโจมตีด้วยพลังบางอย่างที่ไม่รู้จัก จนทำให้จิตใจได้รับความเสียหาย

"ตู้ม!"

"ตู้ม!"

โดรนสองลำจุดชนวนระเบิดตัวเอง

ยุงพิษจำนวนมากถูกเผาตาย

แม้โดรนจะพยายามขัดขวางอย่างสุดความสามารถ แต่จำนวนยุงพิษนั้นมีมากเกินไป

ฝูงยุงพิษมืดฟ้ามัวดินกรูกันเข้ามา และรุมเกาะบนร่างของบอสเดนจนมิดในพริบตา

หนึ่งวินาทีต่อมา

บอสเดนก็สิ้นใจลงท่ามกลางความเจ็บปวดแสนสาหัส

ไม่นานนัก

ฝูงยุงพิษก็บินจากไป

ทิ้งไว้เพียงซากศพที่แห้งกรัง

เพียงหนึ่งนาทีหลังจากที่บอสเดนสิ้นใจ น้ำหนักตัวของเขาก็ลดลงไปกว่าครึ่ง เป็นการลดน้ำหนักที่ผู้หญิงหลายคนคงต้องอิจฉา

ผ่านไปอีกไม่กี่วินาที

ขีปนาวุธหลายลูกก็พุ่งตรงลงมาจากท้องฟ้า

"ตู้ม!"

เสียงระเบิดดังกึกก้อง

ร่างของบอสเดนแหลกละเอียดกลายเป็นเถ้าถ่านในพริบตา

นี่คือการทำลายหลักฐานอย่างไม่ต้องสงสัย และเป็นวิธีที่ชาวคาเมนี่ถนัดนัก

"ตู้ม! ตู้ม!"

ขีปนาวุธลูกอื่นๆ ระเบิดกลางทุ่งกว้าง เปลวเพลิงแผดเผายุงพิษตายเกลื่อน

แต่พื้นที่ชุ่มน้ำคาลิดอร์นั้นกว้างใหญ่ไพศาลนัก ยุงพิษที่ซ่อนตัวอยู่มีจำนวนนับไม่ถ้วน การโจมตีแค่นี้จึงเปรียบเสมือนเอาน้ำราดกองไฟเท่านั้น

กล้องของโดรนได้บันทึกภาพเหตุการณ์ทั้งหมดไว้ได้อย่างซื่อสัตย์

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

เมืองหลินเจียง

ผู้อำนวยการหลิวได้รับรายงานข่าว

พร้อมกับวิดีโอคลิปอีกหนึ่งไฟล์

ด้วยศักยภาพของต้าเซี่ย เมื่อรู้เรื่องนี้แล้ว การหาทางแอบถ่ายวิดีโอมาให้ได้ ย่อมไม่ใช่ปัญหาใหญ่

แม้วิดีโอจะไม่คมชัดนัก แต่ก็สามารถมองเห็นเหตุการณ์สำคัญได้อย่างชัดเจน

ผู้อำนวยการหลิวมองภาพบอสเดนถูกฝูงยุงกลืนกิน แล้วหัวเราะร่า "ฮ่าๆ คาเมนี่หน้าแตกยับเยินเลย คนที่พวกมันคุยโวว่าเป็นผู้มีพลังพิเศษอันดับหนึ่งของโลก สุดท้ายก็มีน้ำยาแค่นี้เอง"

เขามีสีหน้าตื่นเต้น "คุณชายอีกาวิญญาณพูดไว้ไม่ผิดเลย บอสเดนไปที่พื้นที่ชุ่มน้ำนั่น มีแต่ตายกับตาย"

ผู้บัญชาการจางที่นั่งอยู่ข้างๆ ถึงกับเดาะลิ้น "คุณชายอีกาวิญญาณแค่ดูวิดีโอของบอสเดน ก็สามารถวิเคราะห์ได้อย่างแม่นยำขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย เก่งเกินไปแล้ว!"

ผู้อำนวยการหลิวหันขวับไปมองผู้บัญชาการจางด้วยสายตาระแวดระวัง "ท่านครับ ศูนย์บัญชาการใหญ่คงไม่ได้คิดจะดึงตัวคุณชายอีกาวิญญาณไปใช่ไหมครับ?"

ผู้บัญชาการจางยิ้มเฝื่อนๆ "ไม่มีทางหรอก!"

ผู้อำนวยการหลิวไม่เชื่อแม้แต่คำเดียว "ผมรู้นะว่าศูนย์บัญชาการใหญ่น่ะ พอเห็นอะไรดีๆ ก็อยากจะฮุบเอาไว้เองหมด"

ผู้บัญชาการจางหัวเราะแห้งๆ

ผู้อำนวยการหลิวบ่นอุบอิบ "เมืองหลินเจียงมีของดีอยู่แค่นี้ ศูนย์บัญชาการใหญ่ยังจะมาจ้องตาเป็นมันอีก ทำเกินไปหน่อยมั้งครับ?"

ผู้บัญชาการจางไม่ต่อปากต่อคำ งัดไม้ตาย 'ข้ออ้างขอตัวไปเข้าห้องน้ำ' ออกมาใช้ทันที "ผมขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ"

ผู้อำนวยการหลิวแค่นเสียง "เหอะ" ด้วยความไม่พอใจ

แปดโมงเช้า

วันนี้หยางฝานตื่นสายกว่าปกติ

ทันทีที่ลืมตาขึ้น เขาก็สัมผัสได้ถึงความรู้สึกเบาสบายที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างอย่างบอกไม่ถูก

ความรู้สึกอึดอัดทางจิตใจที่รบกวนเขามาตลอดหลายวัน เหมือนร่างกายมีอะไรผิดปกตินั้น หายไปจนหมดสิ้น

นี่คือผลข้างเคียงจากการที่ค่าสถานะเพิ่มขึ้นเร็วเกินไป

หยางฝานลุกพรวดขึ้นนั่งด้วยความดีใจ "ฟื้นตัวเต็มที่แล้วเหรอเนี่ย?"

เขาลุกขึ้นเดินไปมา ขยับแขนขา แล้วก็มั่นใจว่า "ฟื้นตัวเต็มที่แล้วจริงๆ"

หยางฝานตั้งข้อสันนิษฐานขึ้นมาทันที "ใช้เวลาแค่สองวันก็ฟื้นตัวแล้ว เร็วกว่าที่คิดไว้เยอะเลย

"เมื่อวานบังเอิญสัมผัสถึงกฎแห่งชีวิตปฐมกาลได้ น่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้แน่ๆ"

เขาเดาะลิ้นด้วยความทึ่ง "ของพรรค์นี้มันวิเศษจริงๆ แฮะ"

หยางฝานแทบรอไม่ไหว หยิบจักจั่นชิงวิญญาณออกมา แล้วพึมพำในใจ "เปิดใช้งานพลังพิเศษน้ำค้างแข็ง"

จักจั่นชิงวิญญาณสั่นสะเทือนเบาๆ

ความเย็นวาบแล่นปราดเข้าสู่สมอง ก่อนจะแผ่ซ่านไปทั่วร่าง ราวกับถูกแช่อยู่ในน้ำแข็ง

เขาตัวสั่นสะท้าน ขนลุกซู่ไปทั้งตัว

หยางฝานทำหน้ายู่ "ทำไมมันหนาวขนาดนี้เนี่ย?"

ผ่านไปหลายวินาที

ความรู้สึกเย็นยะเยือกก็หายไป

ตัวอักษรเสมือนจริงปรากฏขึ้น

————

【สถานะ】 ค่าร่างกาย: 18.6 ค่าพลังจิต: 20.6

【พลังพิเศษ】 กิ่งก้านทองแดง: เปิดใช้งานแล้ว, พลังพิเศษสายร่างกายระดับกลาง, ปัจจุบันอัตราวิวัฒนาการอยู่ที่ 1% วิญญาณเร้น: เปิดใช้งานแล้ว, พลังพิเศษสายผสมระดับต่ำ, ปัจจุบันอัตราวิวัฒนาการอยู่ที่ 1% วายุวิญญาณ: เปิดใช้งานแล้ว, พลังพิเศษสายผสมระดับต่ำ, ปัจจุบันอัตราวิวัฒนาการอยู่ที่ 3% น้ำค้างแข็ง: เปิดใช้งานแล้ว, พลังพิเศษสายจิตวิญญาณระดับต่ำ, ปัจจุบันอัตราวิวัฒนาการอยู่ที่ 1%

【พลังงาน】 ค่าแหล่งกำเนิดวิญญาณ: 3.7

————

หยางฝานมองดูหน้าต่างสถานะ แล้วพยักหน้าอย่างพอใจ "ค่าพลังจิตเพิ่มขึ้น 1.5 แต้ม ดูท่าพลังน้ำค้างแข็งจะมีศักยภาพไม่เบาเลยทีเดียว"

ข้อมูลจากจักจั่นชิงวิญญาณ ทำให้เขาเข้าใจถึงความสามารถของพลังพิเศษใหม่นี้

หยางฝานแบมือขวาออก แล้วเปิดใช้งานพลังพิเศษเงียบๆ

ลิ่มน้ำแข็งใสแจ๋วราวคริสตัล ขนาดประมาณนิ้วมือ ก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว

เขาถือโอกาสด่าทอเหยียนชิงชิงยัยโรคจิตนั่นไปในตัว "ควบคุมพลังได้ห่วยแตกมาก ปล่อยให้ไอเย็นรั่วไหลออกมาตั้งเยอะ เปลืองพลังงานชะมัด"

พลังพิเศษสายร่างกายใช้พละกำลัง ส่วนพลังพิเศษสายจิตวิญญาณก็ใช้พลังจิต

หากใช้พลังพิเศษอย่างพร่ำเพรื่อ ก็จะทำให้พละกำลังหรือพลังจิตถูกเผาผลาญไปอย่างรวดเร็ว

ในเวลาปกติคงไม่เป็นไร แต่ถ้าอยู่ในการต่อสู้ที่ดุเดือด อาจส่งผลร้ายแรงได้

หยางฝานเปิดใช้งานพลังวิญญาณเร้น ลิ่มน้ำแข็งก็ล่องหนไปทันที

จากนั้นเขาก็เปิดใช้งานกิ่งก้านทองแดง แขนขวาพองขยายขึ้นเล็กน้อย

เขาก้าวเท้าซ้ายไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ร้องตะโกนเบาๆ แล้วเหวี่ยงแขนขวาออกไปสุดแรง

ลิ่มน้ำแข็งพุ่งทะยานออกไปทางหน้าต่างระเบียงราวกับสายฟ้าแลบ

ด้วยพลังวิญญาณเร้น ลิ่มน้ำแข็งจึงพุ่งไปอย่างไร้เสียงและไร้ร่องรอย ยากแก่การตรวจจับยิ่งนัก

ห่างออกไปหนึ่งกิโลเมตรกลางอากาศ

"เป๊าะ!" ลิ่มน้ำแข็งแตกกระจายกลายเป็นไอเย็น

หยาดฝนในรัศมีสิบเมตรรอบๆ กลายเป็นลูกเห็บทันที แล้วร่วงหล่นลงสู่พื้นเบื้องล่างอย่างรวดเร็ว

หยางฝานพยักหน้าเบาๆ "ถ้าได้พลังพิเศษที่ใช้ขว้างปาจากระยะไกลมาด้วยก็คงจะดี"

ด้วยฝีมือของเขาในตอนนี้ เขาสามารถขว้างให้โดนเป้าหมายได้อย่างแม่นยำในระยะเพียงห้าสิบเมตรเท่านั้น

เขาคิดในใจว่า ถ้านำน้ำค้างแข็ง, วิญญาณเร้น, กิ่งก้านทองแดง และการขว้างปามารวมกัน จะต้องกลายเป็นการโจมตีที่ทรงพลังอย่างแน่นอน

ถ้าสามารถโจมตีเป้าหมายจากระยะไกลหลายกิโลเมตรได้ ชี้เป้าตรงไหนก็โดนตรงนั้น ถามหน่อยเถอะว่าใครจะไม่กลัว?!

หยางฝานส่ายหัว "ค่าแหล่งกำเนิดวิญญาณเหลือน้อยแล้ว ต้องรีบหาเพิ่มซะแล้วสิ"

(จบตอน)