บทที่ 103 หลิวจวี้, หลี่เฉิงเฉียน: พ่อแบบนี้ขอเหมามาสักเข่งเถอะ!

หยางเจียนในยามนี้มิได้สังเกตเห็นแววตาอันแสนน้อยใจของลูกชายตนเองเลยแม้แต่น้อย! เขากำลังหยอกเย้าหยางซื่อหมินในอ้อมกอดจนหัวเราะเอิ๊กอ๊าก นับตั้งแต่ได้รับรางวัลสืบทอดสายเลือดจากม่านแสงก่อนหน้านี้ เขากับหยางซื่อหมินก็มีความผูกพันพิเศษต่อกัน! เรียกได้ว่ายามนี้... เจ้าหนูซื่อหมินคนนี้สนิทยิ่งกว่าลูกในไส้เสียอีก

...

ราชวงศ์ถัง หลี่เอ้อมองม่านแสงพลางขมวดคิ้ว "นี่... คือรัชทายาทรึ?”

“รัชทายาทจะมีสง่าราศีปานนี้ได้อย่างไร?" หลี่เฉิงเฉียนที่อยู่ข้างกายได้ยินคำพูดของหลี่เอ้อ ภายในใจก็เต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย

ยามนี้เสียงบรรยายบนม่านแสงดังขึ้น [จูเปียว เรียกได้ว่าเป็นรัชทายาทที่มีตำแหน่งมั่นคงที่สุดและกุมอำนาจมากที่สุดในบรรดาราชวงศ์ศักดินาทั้งปวง!]