บทที่ 56 ทะยานขึ้นแล้ว ลูกค้าใหม่พุ่งเก้าจุดแปดหมื่น

"พี่เซิน การตรวจสอบฝั่งหน้าบ้านไม่มีปัญหา" จางเหวินป๋อเคาะคีย์บอร์ดบนคอมพิวเตอร์รัวๆ ห้านาทีต่อมา เงยหน้าพูด

"โค้ดของข้อมูลคำขอดูก็ปกติ หูอวิ๋น ไอดีกับไอพีของผู้ใช้ที่ต่อราค มีปัญหาไหม" เซี่ยงเผิงเฟยจ้องจอถาม

"ไอดีกับไอพีของผู้ใช้ที่ช่วยเขาต่อราคาล้วนปกติ แต่จำนวนไม่ตรงกัน อีกฝ่ายชวนแค่ผู้ใช้เก่าสิบเจ็ดคนกับลูกค้าใหม่ของเว็บสามคน"

ในตาจวงรุ่ยผ่านความตื่นตระหนกวาบหนึ่ง น้ำเสียงจริงจัง

มีบั๊กจริงเหรอ

เฉินเหยียนเซินขมวดคิ้วเล็กน้อย นวดขมับ ถอนหายใจยาว ฝืนให้ตัวเองสงบลง

พอเรียบเรียงความคิดเสร็จ เขาเอ่ยกับจางเหวินป๋อและเซี่ยงเผิงเฟยว่า "อีกฝ่ายคาดว่าเจาะช่องโหว่ของการรับส่งข้อมูลทางเครือข่าย เอาคำขอต่อราคาปกติส่งซ้ำหลายครั้ง หลอกเซิร์ฟเวอร์ รีบเพิ่มไทม์สแตมป์กับอายุการต่อราคา แล้วตั้งค่าตัวเลขสุ่ม รีบแก้บั๊กก่อน"

สถานการณ์แบบนี้ ชาติที่แล้วเขาก็เคยเจอ คุ้นเคยกับวิธีสกัดดีมาก

"ครับ พี่เซิน" เซี่ยงเผิงเฟยรีบรับ ตาแดงก่ำ ในใจคุกรุ่นไฟ ทั้งโกรธทั้งเสียดาย

กิจกรรมต่อราคาศูนย์หยวนเปิดตัวแค่สองวัน ก็เผยช่องโหว่การออกแบบใหญ่ขนาดนี้ ในฐานะหัวหน้าทีมหลังบ้าน เขาย่อมหนีความผิดไม่พ้น

"กิจกรรมต้องปิดก่อนไหม"

ซ่งหยุนเฉิงทำหน้ากังวลเต็มหน้า เห็นได้ชัดว่ารับรู้ถึงความรุนแรงของเรื่อง

"ไม่ต้อง ความเชื่อมั่นของผู้ใช้จริงๆ แล้วเปราะบางมาก ต่อให้แค่ปิดชั่วคราว ก็ทำให้พวกเขาเกิดความสงสัย"

เฉินเหยียนเซินลุกขึ้น พูดโดยไม่ต้องคิด

เมล็ดพันธุ์แห่งความสงสัยพอฝังลงไปแล้ว อยากถอนออกอีก ก็ยากเย็นแสนเข็ญ

เวลาผ่านไปนาทีต่อนาที ถึงแม้จะเที่ยงวันแล้ว แต่ไม่มีใครคิดจะไปกินข้าว

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เซี่ยงเผิงเฟยถึงค่อยตะโกนเสียงดังว่า "พี่เซิน แก้บั๊กเสร็จแล้ว ผมกับนักศึกษาทีมทดสอบตรวจแล้ว เพียงพอจะป้องกันการโจมตีช่องโหว่แบบดักจับแพ็กเก็ตได้"

"เปิดตัว"

เฉินเหยียนเซินพยักหน้า ไม่พูดต่อ

"พี่เซิน ข้อมูลผมสางอีกรอบแล้ว มีแค่ผู้ใช้คนนี้คนเดียวที่พฤติกรรมการต่อราคาผิดปกติ" หูอวิ๋นรายงาน

"พี่เซิน ผู้ใช้ที่เจาะช่องโหว่ต่อราคาคนนี้ พวกเราจัดการยังไง"

เซี่ยงเผิงเฟยที่แก้บั๊กเสร็จ ทำหน้าเข้มเดินมาหน้าเฉินเหยียนเซิน ทำท่าทางเตรียมรับผิดชอบความเสียหายทั้งหมด

"โทรหาเขาที บอกว่าเพื่อขอบคุณที่เขาช่วยฝูหลี่เถาพบช่องโหว่ระบบ พวกเราจะให้เครื่องเล่นเอ็มพีโฟร์ใหม่เอี่ยมเขาเครื่องหนึ่ง จากนั้นปิดบัญชีเขา"

เฉินเหยียนเซินครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วพูด

"แล้วถ้าเขาก่อเรื่องล่ะ" เซี่ยงเผิงเฟยลังเลไม่กี่วินาที จากนั้นถามต่อ

"ถ้าเขาให้หน้าแล้วไม่เอาหน้า ก็เก็บข้อมูลคำขอต่อราคาของเขาไว้ ส่งให้จุดตรวจตราตรงๆ เชิญเขาลองรสชาติข้าวในคุก"

เฉินเหยียนเซินสีหน้าเย็นเฉียบ พูดทีละคำ

"ซ่งหยุนเฉิง เดี๋ยวออกประกาศอธิบายหน่อย บอกว่าผู้ใช้คนนี้อาศัยช่องโหว่ระบบ แย่งสิทธิ์ซื้อมือถือที่ควรเป็นของผู้ใช้คนอื่นไป ตอนนี้ได้ปิดบัญชีเขาแล้ว"

เฉินเหยียนเซินหันตัว สั่งซ่งหยุนเฉิง

"ค่ะ" ซ่งหยุนเฉิงพยักหน้ารับ หันตัวเดินไปทีมปฏิบัติการ ก็หูลี่ปีสี่เป็นสาขาภาษาจีน เขียนประกาศคล่องและรัดกุมกว่า

"พี่เซิน งั้นผมไปโทรหาผู้ใช้" เซี่ยงเผิงเฟยพูดพลาง จะควักมือถือ

"เดี๋ยว นายไม่เหมาะ"

เฉินเหยียนเซินยื่นมือห้ามเขา เซี่ยงเผิงเฟยตอนนี้ในใจคุกรุ่นไฟ ไม่แน่อาจทะเลาะกับอีกฝ่าย ทำเรื่องให้แย่ลงไปอีก

"หัวหน้า ให้ฉันโทรสายนี้เถอะ"

สวี่ซิงซิงที่ยืนอยู่ข้างๆ จู่ๆ ก็ออกเสียงขอ

"เธอมั่นใจว่าจัดการดีได้เหรอ" เฉินเหยียนเซินจ้องนางตรงๆ เห็นนางทำท่าวางแผนไว้ในใจ ยิ้มน้อยๆ ย้อนถาม

"ขอเวลาฉันสิบนาที รับรองจัดการได้" สวี่ซิงซิงทำสัญลักษณ์มือโอเค

"เผิงเฟย ส่งเบอร์มือถือให้สวี่ซิงซิง"

เฉินเหยียนเซินเอ่ยกับเซี่ยงเผิงเฟย โทรศัพท์สายนี้เดิมทีก็เพื่อให้บันไดอีกฝ่ายลง ถ้าอีกฝ่ายไม่อยากมีหน้ามีตา ก็อย่าโทษเขาที่พลิกหน้า

เซี่ยงเผิงเฟยเดิมทีอยากยืนกรานโทรสายนี้เอง แต่เห็นเฉินเหยียนเซินทำหน้าไม่พอใจ ก็จำใจส่งเบอร์โทรให้ ยืนตัวตรงหน้าโต๊ะเฉินเหยียนเซิน

"ยืนเด่อยู่ที่ฉันทำไม กลับไปทำงาน"

เฉินเหยียนเซินรู้สึกขำ ด่าอย่างหงุดหงิด

"พี่เซิน ผมเป็นหัวหน้าทีมหลังบ้าน ตอนออกแบบตรรกะพื้นฐานคิดไม่รอบคอบพอ..."

เซี่ยงเผิงเฟยกัดฟัน รับผิดเอง แบกความรับผิดชอบทั้งหมด ตั้งใจจะรับโทษ

"พอแล้ว เงินรางวัลเดือนนี้ของนายโดนตัด" เฉินเหยียนเซินจนใจ เห็นอีกฝ่ายทำท่าดื้อแบบนายไม่ลงโทษฉันฉันไม่ไป ได้แต่ให้โทษไม่หนักไม่เบาแบบนี้

"ขอบคุณพี่เซิน ผมจะกลับไปทำงานเลย" เซี่ยงเผิงเฟยยิ้มกว้าง วิ่งกระดี๊กระด๊ากลับที่นั่ง

แม่ง คนหน้าด้านจริงๆ

เฉินเหยียนเซินส่ายหัว อดบ่นในใจประโยคหนึ่งไม่ได้ ความคิดของอีกฝ่ายเขาเข้าใจ พูดถึงที่สุดก็ยังเป็นเด็กนักเรียนเกินไป รู้สึกว่าช่องโหว่นี้เป็นความผิดตัวเองทั้งหมด ไม่รับโทษ ก็เหมือนไม่มีหน้าอยู่ฝูหลี่เถาต่อ

เขาหันไปมองสวี่ซิงซิง เห็นนางยืนอยู่หน้าต่าง สีหน้ายิ้มแย้มพูดอยู่ ไม่เหมือนกำลังเถียงกับผู้ใช้ กลับเหมือนกำลังพูดจาหวานกับคนรัก

ไม่นานนัก สวี่ซิงซิงวางสาย เดินตัวปลิวมาหน้าเฉินเหยียนเซิน ยิ้มจางๆ พูดว่า "จัดการแล้ว อีกฝ่ายก็เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย ฉันขู่บวกเตือนชุดหนึ่ง แถมเครื่องเอ็มพีโฟร์อีกเครื่อง ก็ทำให้เขาขอโทษอย่างว่าง่ายเลย"

ท่าทางร่าเริงมีชีวิตชีวาของนาง ถูกใจฝ่ายเทคนิคมาก ยังไม่ทันเฉินเหยียนเซินเอ่ยปาก เซี่ยงเผิงเฟยจู่ๆ ก็ลุกขึ้น ตะโกนสุดเสียงว่า "รุ่นน้อง เธอเจ๋งมาก"

"พี่เซิน สวี่ซิงซิงทำธุรการนี่เสียของจริงๆ ควรให้นางทำประชาสัมพันธ์" จวงรุ่ยยิ้มแซว

"คำแนะนำนี้ดีนะ ไว้ฉันคิดดูดีๆ เผิงเฟย เงินรางวัลที่ตัดเดือนนี้ของนาย ก็ชดให้สวี่ซิงซิงละกัน"

เฉินเหยียนเซินยิ้มน้อยๆ พูดส่งๆ พูดจบก็มองไปที่เซี่ยงเผิงเฟยอีก

"ไม่มีปัญหา ฉันจะกล้าเอาเงินรางวัลนี้ได้ยังไง" เซี่ยงเผิงเฟยเห็นเรื่องคลี่คลายอย่างสมบูรณ์ ก้อนหินใหญ่ในใจตกลง รู้สึกตัวเบาไปครึ่งหนึ่ง

"พี่เซิน มีคนทำภารกิจต่อราคาแอปเปิลโฟร์สำเร็จอีกแล้ว"

ในตอนนั้นเอง จวงรุ่ยจู่ๆ ก็ตะโกนเสียงหนึ่ง บางทีอาจกลัวทุกคนเข้าใจผิด เขารีบเสริมว่า "ข้อมูลทุกอย่างปกติ คนนี้โหดมาก รวมแล้วหาผู้ใช้เก่าสามร้อยเจ็ดสิบเก้าคนกับลูกค้าใหม่แปดร้อยสามคนมาช่วยต่อราคา ไม่รู้จริงๆ ว่าเขาทำได้ยังไง"

"สวี่ซิงซิง มอบภารกิจให้เธอ โทรหาผู้ใช้คนนี้ สอบถามติดตามผลแบบง่ายๆ หวังจื่อเฮ่ารับผิดชอบติดตามต่อ เอาประสบการณ์ของเขามาทำสื่อโฆษณาชุดหนึ่ง ดูผลการลงโฆษณา"

เฉินเหยียนเซินกอดอก กวักมือใส่หวังจื่อเฮ่า รอหวังจื่อเฮ่ามาถึง ถึงค่อยกำชับสองคน

หวังจื่อเฮ่ารับปากอย่างเต็มใจ ไม่พูดพร่ำทำเพรียง พาคนทีมยิงโฆษณา กับสวี่ซิงซิงไปยืนยันบทพูดและขั้นตอนการติดตามผล เพียงแต่สวี่ซิงซิงเหมือนมีอะไรอยากพูด แต่สุดท้ายก็กลืนกลับ

พร้อมกับที่เครื่องแอปเปิลโฟร์ฟรีเครื่องแรกถูกส่งออกไป ก็กระตุ้นความกระตือรือร้นในการเข้าร่วมของผู้ใช้อย่างมาก ผู้ใช้ส่วนหนึ่งรู้สึกว่ามูลค่ามือถือแอปเปิลสูงเกินไป ต้องชวนคนช่วยลุ้นเยอะเกินไป ก็เลือกตัวรองลงมา หมายตาโนเกียห้าสองสามศูนย์ ซัมซุงไอแปดพัน และเงินสดหนึ่งพันหยวน

ผลไม้ กระดาษทิชชู และน้ำยาซักผ้า ก็ได้รับความนิยมเช่นกัน

เฉินซวี่กับหูลี่สองคน พร้อมกับยุ่งเรื่องเลือกสินค้า ยังต้องส่งออกที่อยู่จัดส่งของผู้ใช้ด้วยมือ ไปลงออเดอร์ที่แพลตฟอร์มเถาเป่ากับจิงตง พอหมายเลขพัสดุออก ก็ต้องนำเข้าหมายเลขเข้าระบบหลังบ้านด้วยมืออีก

ดีที่ตอนนี้จำนวนยังไม่มาก สองคนยังรับมือไหว

จนกระทั่งสามทุ่มครึ่งผ่านไป ความเร็วการสมัครผู้ใช้แบบเรียลไทม์ของวันนั้นถึงค่อยๆ ช้าลง

"พี่เซิน เมื่อวานลูกค้าใหม่เพิ่มสองจุดเจ็ดหมื่น วันนี้ถึงตอนนี้ ผู้ใช้ใหม่ที่สมัครผ่านกิจกรรมต่อราคาศูนย์หยวนคือเจ็ดจุดหนึ่งหมื่น ในจำนวนนี้สี่เปอร์เซ็นต์เป็นลูกค้าใหม่ที่มาจากช่องทางโฆษณา" หูอวิ๋นประคองคอมพิวเตอร์ รายงานสถานการณ์ข้อมูลสองวันนี้ให้เฉินเหยียนเซิน

"จวงรุ่ย เอาแผนจับรางวัลของนายออกมา ลูกค้าใหม่ต้องได้บัตรเงินคืนสองเท่า ค่าคอมออเดอร์แรกคืนเต็ม ดึงลูกค้าใหม่เข้ามาเป็นแค่ขั้นแรก รั้งพวกเขาไว้ได้ถึงจะนับว่าสำเร็จ"

เฉินเหยียนเซินตบจวงรุ่ย กำชับอย่างจริงจัง

จวงรุ่ยขานรับเสียงหนึ่งพูดว่า "พรุ่งนี้หาเผิงเฟยกับเหวินป๋อต่อรายละเอียดความต้องการ ยังไงก็แค่ปลั๊กอินเล็กๆ พยายามเปิดตัวภายในสองวัน"

เฉินเหยียนเซินยกมือดูเวลา ใกล้สี่ทุ่มแล้ว จึงลุกขึ้นเร่งว่า "กลับกันแต่เนิ่นๆ เถอะ ดึกกว่านี้ พวกเราต้องนอนพื้นกันพอดี"

มองคนหนุ่มยี่สิบกว่าคนในห้อง เขาเป็นครั้งแรกที่รู้สึกเกรงใจ เดือนหนึ่งได้เงินไม่กี่หยวน ทำโอทีกันทุกวัน

ใครว่าคนรุ่นเกิดหลังเก้าศูนย์เป็นรุ่นที่ล่มสลาย ไม่ชอบทำโอที

เงินให้พอ เคารพให้ถึง นายไม่ให้พวกเขาทำโอที พวกบัดซบนี่จะหัวร้อนใส่นายด้วยซ้ำ

"พี่เซิน วันนี้กำไรขั้นต้นทะลุสามหมื่นแล้ว ยอดออเดอร์หกพันหนึ่งร้อยเก้าออเดอร์ เหอๆ ใกล้ทะลุหมื่นแล้ว เป้าหมายเล็กข้อแรกของพวกเรา ขาดอีกแค่สี่สิบเปอร์เซ็นต์"

หูอวิ๋นหัวเราะลั่น ตื่นเต้นเต็มหน้า ไม่สนใจคำขอให้เลิกงานของท่านเฉินเลยสักนิด

"ได้ๆๆ ถ้ากำไรขั้นต้นทะลุสามสิบหมื่น นายคงไม่นอนกันเลยใช่ไหม"

เฉินเหยียนเซินก้าวเข้าไปเตะเขาที ยิ้มด่า

"ฉันไม่นอนติดต่อกันหนึ่งสัปดาห์ ถ้าแลกกับกำไรขั้นต้นทะลุสามสิบหมื่นได้ คุ้มสุดๆ" หูอวิ๋นไม่ใส่ใจ ยิ้มหึๆ พูด

"พวกนายอียิปต์เลิกงานไม่เลิก ยังไงฉันก็ต้องกลับไปนอนแล้ว"

เฉินเหยียนเซินไม่สนใจเขา เรียกหวังจื่อเฮ่า นำหน้าเดินลงข้างล่าง

"พี่เซิน ข่าวที่นายสืบมาเมื่อเช้ายังไม่บอกเลย" เพิ่งเดินออกจากอุทยานสตาร์ทอัป หวังจื่อเฮ่าที่อั้นมาทั้งวันรีบถามต่อ

"นายจำขึ้นใจจริงเหรอ"

เฉินเหยียนเซินหยุดฝีเท้า สีหน้าพิลึกสำรวจเขา

"รีบเล่ามาสิ" หวังจื่อเฮ่าเร่ง

"เฮ้อ ข่าวดีคือ อาจารย์หลิวไม่มีแฟน" เฉินเหยียนเซินถอนหายใจ อยากพูดแต่ก็กลืนกลับ

"แล้วข่าวร้ายล่ะ" หวังจื่อเฮ่าเผยสีหน้ายินดี ถามอย่างเต็มไปด้วยความคาดหวัง

"ข่าวร้ายคือ อาจารย์หลิวมีคู่หมั้นแล้ว" เฉินเหยียนเซินพูดจบ ก้าวเท้าวิ่ง

"ไอ้เฉินเหยียนเซินบัดซบ หลอกกูอีกแล้ว"

รอยยิ้มของหวังจื่อเฮ่าแข็งทื่อในพริบตา วิ่งไล่ไปด่าไป เสียงดังจนหมาในโรงเรียนเห่าโฮ่งๆ ขึ้นมา

ในหอพักข้างๆ นึกว่ามีคนทะเลาะกัน ต่างโผล่หัวออกมา มองลงไปดูเหตุการณ์

"พวกนายห้องไหน ดึกดื่นไม่นอน มาส่งเสียงดังในโรงเรียน"

เสียงเข้มงวดเสียงหนึ่งดังจากข้างหลัง

เหี้ย

ฝ่ายรักษาความปลอดภัย

เฉินเหยียนเซินหันหลังชำเลืองดูทีหนึ่ง รีบเผ่นทันที วิ่งฉิวกลับเข้าอพาร์ตเมนต์อาจารย์

หวังจื่อเฮ่ายิ่งสุดยอด ฝึกวิ่งมาตั้งแต่เด็ก ชั่วพริบตา ก็พลิกตัวมุดเข้าหอพักนักศึกษา