บทที่ 65 พี่ปิน หลานชายเราขึ้นหนังสือพิมพ์แล้ว

ชั้นสองอุทยานสตาร์ทอัป ไฟสว่างราวกลางวัน เสียงผู้คนอื้ออึง

จอประชุมห้องสองศูนย์หกถูกเข็นมากลางทางเดิน ตอนนี้ สมาชิกฝูหลี่เถาทุกคน ถังชิงซาน คณบดีหลายคน รวมถึงเฉาต๋าหัวและพวก ล้วนมุงรวมกัน

เหลืออีกสิบนาทีจะเที่ยงคืน เฉินเหยียนเซินก็ไม่คิดว่า การร่วมโปรโมชันใหญ่ของแพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซครั้งแรกของฝูหลี่เถา จะสร้างกระแสใหญ่ขนาดนี้

เขาเดิมทีอยากกลับไปพักแต่เนิ่นๆ แต่ถังชิงซานกับคณบดีหลายคนไม่ยอม ยืนกรานจะอยู่เป็นเพื่อนทุกคนจนถึงเที่ยงคืน เห็นข้อมูลครบของวันสิบเอ็ดเดือนสิบเอ็ดกับตา

"หัวหน้า จองโรงแรมเรียบร้อยแล้ว หลังเลิกงาน พวกเราไปเช็กอินได้เลย" สวี่ซิงซิงเบียดเข้าฝูงชน มาแนบหูเฉินเหยียนเซินพูดเสียงเบา

"เธอบอกในกลุ่มโปรเจกต์หน่อย" เฉินเหยียนเซินพยักหน้าเล็กน้อย จากนั้นกำชับ

ประตูหอพักปิดสี่ทุ่ม มีถังชิงซานกับคณบดีหลายท่านอยู่ ย่อมกลับหอพักได้ทุกเมื่อ กลับหอพักก็กลับได้ทุกเมื่อ แต่อาบน้ำเป็นปัญหา ยังไงก็ไม่ดีที่จะให้ทุกคนอาบน้ำเย็น

ดังนั้น เฉินเหยียนเซินกำชับสวี่ซิงซิงไว้ล่วงหน้า ให้นางจองห้องยี่สิบกว่าห้อง เพื่อให้ทุกคนมีสภาพแวดล้อมพักผ่อนที่สบาย

สวี่ซิงซิงขานรับเสียงหนึ่ง ควักมือถือเริ่มพิมพ์ข้อความ

"ยอดออเดอร์ยี่สิบเก้าจุดเจ็ดหมื่นออเดอร์"

"ยอดขายรวมหนึ่งพันแปดร้อยหกสิบเก้าหมื่น"

พอเที่ยงคืน ชั้นสองก็ระเบิดเสียงเฮในพริบตา

ทุกคนสีหน้าปลื้มปีติ ตัวเลขยอดขายที่น่าสะพรึงนี้ เกินขีดจินตนาการของพวกเขาไปมาก พร้อมกันนั้นก็มีความภาคภูมิใจที่ได้มีส่วนร่วมอย่างลึกซึ้ง

"นักศึกษาเฉินเหยียนเซิน ทำได้ดี การแข่งขันทำธุรกิจมหาวิทยาลัยปีหน้า นายได้ที่สอง ก็ไม่มีใครกล้าครองที่หนึ่งแล้ว" ถังชิงซานตบไหล่เฉินเหยียนเซิน ยิ้มเต็มหน้าชม

"ต้องขอบคุณการสนับสนุนปั้นของท่านผู้อำนวยการ ฝูหลี่เถาจะพยายามต่อไป เพิ่มเกียรติให้วิทยาลัยซวี่เฉิง..." เฉินเหยียนเซินรับมืออย่างชำนาญ แค่ไม่กี่ประโยค ก็พูดเข้าใจกลางใจถังชิงซาน ทำเอาเขาพอใจมาก

เฉินเหยียนเซินส่งถังชิงซานและพวกออกประตู ถึงค่อยหันตัวกลับชั้นสอง เห็นทุกคนมองมาที่ตัวเองพร้อมเพรียง ทำหน้าคาดหวัง ในใจก็รู้ว่าถ้าเขาไม่พูดอะไรสักหน่อย พวกหัวไม้กลุ่มนี้แปดในสิบกระทั่งนอนก็คงนอนไม่หลับ

"หูอวิ๋น อัตรากำไรขั้นต้นเหลือเท่าไหร่"

เฉินเหยียนเซินครุ่นคิดเล็กน้อย ถามหูอวิ๋น

"พี่เซิน อัตรากำไรขั้นต้นสามจุดเก้าเปอร์เซ็นต์ กำไรขั้นต้นเมื่อวานของพวกเราเจ็ดสิบสองจุดเก้าหมื่น" หูอวิ๋นตอบทันที

"ดึกแล้ว พูดสั้นๆ พรุ่งนี้เช้าหยุด อีกอย่าง ปลายเดือนฉันจะควักยี่สิบหมื่นเป็นเงินรางวัลเดือนนี้ เป้าหมายต่อไปของพวกเรา ออเดอร์วันละสิบหมื่น ยอดขายต่อเดือนทะลุร้อยล้าน ทำสำเร็จในเดือนนั้น เงินรางวัลเพิ่มเท่าตัว"

เฉินเหยียนเซินกอดอก ทิ้งประโยคหนึ่งอย่างเบาหวิว แต่กลับเหมือนระเบิดหนักหน่วง ทำเอาทุกคนเฮพร้อมเพรียง

"จุๆ"

เฉินเหยียนเซินทำสัญลักษณ์มือเงียบ จากนั้นโบกมือ ส่งสัญญาณให้ทุกคนปิดคอมพิวเตอร์ กลับโรงแรมนอน

"พี่เซิน นายกลับหอพักหรือไปโรงแรม ฉันเรียกเหวินป๋อ เผิงเฟย จวงรุ่ย และสวี่ซิงซิงไปกินบาร์บีคิว ไปด้วยกันไหม" หวังจื่อเฮ่ายิ้มแฉ่งเดินมาถาม

"ช่างเถอะ พวกนายไปกันเอง" เฉินเหยียนเซินยกมือดูเวลาที เที่ยงคืนครึ่งแล้ว เป็นเพื่อนพวกบ๊องกินบาร์บีคิวเหรอ เขาไม่สนใจ

"เฮ้อ ฉันรับปากไว้แล้ว บอกว่านายต้องไปแน่ ให้เกียรติพี่น้องหน่อย" หวังจื่อเฮ่าลดเสียง อ้อนวอนอย่างประจบ

"นอกจากนายเรียกฉันว่าพ่อ" เฉินเหยียนเซินทำหน้าเข้ม พูดอย่างจริงจัง

"พ่อ" หวังจื่อเฮ่าลังเลเล็กน้อย ก็เรียกอย่างหน้าด้าน ดูท่าทางเขา ถ้าเฉินเหยียนเซินไม่พอใจ ยังเรียกได้กระตือรือร้นกว่านี้อีก

"ไอ้บัดซบหน้าด้าน ยอมแกจริงๆ" เฉินเหยียนเซินชะงัก ทั้งขำทั้งหงุดหงิด

ชาตินี้ ภายใต้การปั้นอย่างจงใจของเขา หวังจื่อเฮ่ามีพื้นฐานความหนาด้านสามส่วนแล้ว ต่อไปเจอผู้หญิงเลวอีก ก็คงไม่ขลาดถึงขั้นไปกระโดดตึกอีก

พร้อมกับที่ไฟอุทยานสตาร์ทอัปดับลง คนกลุ่มใหญ่ มุ่งหน้าออกไปนอกโรงเรียน

ยามรักษาความปลอดภัยถูกเฉาต๋าหัวทักทายไว้นานแล้ว ไม่ถาม ไม่ห้าม เปิดประตูให้พวกเขาอย่างเต็มใจ

กริ่งๆ

หน้าแผงบาร์บีคิว เฉินเหยียนเซินเพิ่งนั่งลง มือถือในกระเป๋าก็ดัง เบอร์ที่โทรเข้าเป็นเบอร์แปลกหน้า

ใครน่ะ

ดึกดื่นโทรหาฉัน

เฉินเหยียนเซินขบคิดสักครู่ กดปุ่มรับสายว่า "ใครครับ"

"คุณเฉิน ผมเจ้าหน้าที่พันธมิตรอาลี ก่อนอื่นขอแทนกลุ่มบริษัทขอบคุณที่ฝูหลี่เถาสนับสนุนกิจกรรมสิบเอ็ดเดือนสิบเอ็ด วันที่สิบหกเดือนพฤศจิกายนคุณว่างไหมครับ อยากเชิญคุณเข้าร่วมงานมอบรางวัลช่องทางของอาลี"

ปลายสายเป็นเสียงหนุ่ม ทักทายสั้นๆ ก็เข้าเรื่องตรงๆ

งานมอบรางวัลช่องทางเหรอ

เฉินเหยียนเซินหรี่ตา สมองหมุนทีหนึ่ง ในพริบตาก็เข้าใจเจตนาของอีกฝ่าย งานสัมมนาแลกเปลี่ยนในวงการประเภทนี้ สำหรับคนที่ใส่ใจแล้ว เด็ดขาดเป็นโอกาสขยายทรัพยากรและเส้นสายที่ดี เขาไม่ได้คิดมาก รับปากทันที

"พี่เซิน ใครน่ะ รีบมาดื่มเหล้า" หวังจื่อเฮ่าตะโกน

เฉินเหยียนเซินวางมือถือ กลับที่นั่ง กัดเนื้อปิ้งคำหนึ่ง ชนแก้วกับหลายคนเบาๆ

จางเหวินป๋อ เซี่ยงเผิงเฟย จวงรุ่ย และสวี่ซิงซิงตรงหน้า เทียบกับทีมงานทำธุรกิจชาติก่อนของเขา ไม่ว่าจะประสบการณ์การทำงานหรือการวางตัว ล้วนด้อยกว่ามาก แต่ในด้านความกระตือรือร้นและความอดทน กลับสร้างเซอร์ไพรส์ให้เขาอย่างมาก

"พี่เซิน เอกสารความต้องการระบบจัดการร้านค้าซีอาร์เอ็ม พรุ่งนี้ผมส่งให้นาย" จวงรุ่ยดวดเบียร์ในแก้วจนหมด เอ่ยปาก

"ก่อนปลายเดือนรับรองเปิดตัว" จางเหวินป๋อกับเซี่ยงเผิงเฟยขานรับตาม

"ไม่คุยเรื่องงาน คุยเรื่องสาวกัน เหวินป๋อ สี่ปีในมหาวิทยาลัย ไม่มีแฟนเลยเหรอ"

เฉินเหยียนเซินโบกมือ แสดงว่าไม่อยากคุยเรื่องงาน เปลี่ยนเรื่องคุยเอง

เขาทั้งที่เพิ่งปีหนึ่ง แต่ออร่าบนตัวกลับเหมือนรุ่นพี่

"พี่เซิน นายอย่าเอาฉันมาแซวสิ เรื่องนี้เผิงเฟยมีประสบการณ์" จางเหวินป๋อหน้าแดง ดันเซี่ยงเผิงเฟยข้างๆ ออกมา

"ดูท่าทางนาย แปดในสิบเป็นเสือผู้หญิง ในมหาวิทยาลัยสาวเยอะ ฉวยตอนยังหนุ่มควรมีรักหลายครั้ง ไม่งั้นจะรู้ได้ยังไงว่าสาวประเภทไหนเหมาะกับนาย"

เฉินเหยียนเซินยิ้มจางๆ สายตาเย้าหยอกแซว

"พี่เซิน ดูนายก็รู้ว่าเป็นมือเก๋าสนามรัก ถ่ายทอดประสบการณ์หน่อยสิ" จวงรุ่ยยกแก้วเหล้า ยิ้มหึๆ

"ก็เหมือนเขียนเอกสารความต้องการของนายนั่นแหละ คบหลายคน ประสบการณ์ก็มาเอง" เฉินเหยียนเซินตอบส่งๆ

เขาจะมีประสบการณ์อะไร

อาศัยเงื่อนไขภายนอกที่สูงใหญ่หล่อเหลา บวกกับตัวตนนักธุรกิจหนุ่มโสดวงสังคมนครหู สาวน้อยที่เข้ามาหาเองมีเยอะแยะ ทั้งดีทั้งเลว เขาลองมาหมดแล้ว

สุดท้ายพบว่า เด็กสาวเลวสนุกที่สุด

สวี่ซิงซิงมองเฉินเหยียนเซิน จิบเบียร์ทีละนิด ในใจแอบคิด ผู้ชายเจ้าชู้สักหน่อยยังสนุกกว่า อย่างเฉินเหยียนเซินที่ทั้งมีความสามารถ เรื่องความรักยังเจ้าชู้นิดหน่อย มีเสน่ห์ดึงดูดนางอย่างมาก

ส่วนเรื่องที่อีกฝ่ายมีแฟน ถูกนางตัดทิ้งไปนานแล้ว

ชั่วโมงต่อมา เฉินเหยียนเซินจบวงเหล้า หลายคนเดินเซไปทางโรงแรม

...

...

วันรุ่งขึ้น เฉินเหยียนเซินนอนรวดเดียวถึงสิบโมงครึ่ง มาถึงโถงโรงแรม เห็นสวี่ซิงซิงกำลังเช็กเอาต์อยู่

"พี่เซิน นายพักโรงแรมตอนกลางคืนยังล็อกประตูอีกเหรอ" สวี่ซิงซิงหันมาเห็นเขา สายตาน้อยใจ ถามเสียงเบา

"ไม่งั้นล่ะ ผู้ชายออกไปข้างนอก ก็ต้องปกป้องตัวเอง แต่ว่า เธอรู้ได้ยังไงว่าฉันล็อกประตู"

เฉินเหยียนเซินตอบโดยสัญชาตญาณ จากนั้นถามต่อ

"ฉันเดาเอา" สีหน้าสวี่ซิงซิงเปลี่ยนเล็กน้อย รีบหาข้ออ้าง

"เธอคงไม่ใช่ตอนกลางคืนอยากมาทำอะไรฉันใช่ไหม" เฉินเหยียนเซินยิ้มร้ายถามว่า "บอกแต่แรกสิ ฉันจะได้ไม่ล็อกประตู"

"ไม่ได้สักหน่อย พี่เซิน ไม่คุยกับนายแล้ว ฉันต้องกลับหอพักก่อน" สวี่ซิงซิงพูดจบ รีบวิ่งหนีไป

เฉินเหยียนเซินไม่เอาเรื่องนี้มาใส่ใจ ยื่นคีย์การ์ดให้เคาน์เตอร์หน้า กินข้าวต้มไก่ฉีกที่หน้าประตูชามหนึ่ง ก็เดินกลับห้องศูนย์สี่หนึ่งแปดอย่างเอื่อยๆ

ในเวลานี้ บนสามพอร์ทัลใหญ่ ข่าวเกี่ยวกับยอดขายสิบเอ็ดเดือนสิบเอ็ดของเถาเป่าท่วมท้น

ยอดขายวันเดียวพันล้าน

ตัวเลขนี้สิบกว่าปีให้หลังบางทีอาจไม่ควรค่าแก่การกล่าวถึง แต่ในปีสองพันสิบ กลับทำให้ชาวเน็ตสี่ร้อยล้านคนตกตะลึงอย่างมาก ไม่คิดว่าอีคอมเมิร์ซจะพัฒนามาถึงขนาดนี้

ในข่าวพวกนี้ บางครั้งก็เห็นข่าวเกี่ยวกับฝูหลี่เถา ในฐานะผู้นำอีคอมเมิร์ซแบบไกด์ช็อปปิ้งในประเทศ เมื่อวานทำยอดขายสองพันหมื่น ผลงานนี้น่าตื่นตะลึง

โดยเฉพาะพอรู้ว่าผู้ก่อตั้งฝูหลี่เถา เป็นแค่นักศึกษาใหม่ปีหนึ่งอายุสิบแปด เว็บข่าวใหญ่ก็เดือดพล่านในพริบตา

บ่ายวันนั้น กระทั่งหนังสือพิมพ์เยาวชนก็ลงเรื่องราวการทำธุรกิจของเฉินเหยียนเซินกับฝูหลี่เถา

ชายมหาวิทยาลัยอายุสิบแปด เงินทุนสิบล้านจากเพนกวิน สองเดือนทำจากศูนย์เป็นหลายร้อยหมื่นผู้ใช้ สิบเอ็ดเดือนสิบเอ็ดคว้ายอดขายสองพันหมื่น ข้อมูลเหล่านี้ประกอบกัน ดันเฉินเหยียนเซินขึ้นเทรนด์ค้นหาอย่างรวดเร็ว

ยุคนี้ เฉิงโอวที่ ฉันพูดแทนตัวเอง ยังไม่ปรากฏ เรื่องราวสร้างแรงบันดาลใจของเฉินเหยียนเซินเห็นได้ชัดว่าเป็นตัวแทนได้มากกว่า ชั่วครู่ ก็กลายเป็นเป้าหมายที่สื่อโหมยกย่อง

นักศึกษามหาวิทยาลัยทั่วประเทศ เพราะเฉินเหยียนเซิน ยอมรับโมเดลอีคอมเมิร์ซแบบไกด์ช็อปปิ้งและฝูหลี่เถามากขึ้นเรื่อยๆ ผู้ใช้ที่เดิมสมัครแต่ยังไม่ลงออเดอร์ ล้วนทำออเดอร์เงินคืนครั้งแรกในชีวิตช่วงกลางเดือนตุลาคม

ทั้งบ่าย เฉินเหยียนเซินนั่งที่ โทรศัพท์ดังไม่หยุด ประเดี๋ยวนักข่าวหนังสือพิมพ์รายวันฮุยอันมานัดสัมภาษณ์พิเศษ ประเดี๋ยวบรรณาธิการหนังสือพิมพ์เยาวชนฮุยอันเชิญเขาขึ้นปก ถึงกับช่องเศรษฐกิจฮุยอันก็โทรมา เชิญเขาไปร่วมรายการสัมภาษณ์

เฉินเหยียนเซินไม่เรื่องมาก การประชาสัมพันธ์เชิงบวกของสื่อสิ่งพิมพ์และสื่อโทรทัศน์พวกนี้ สำหรับฝูหลี่เถา ก็คือทราฟฟิกฟรีก้อนหนึ่ง เขาไม่ลังเล รับหมด

สิบกว่าปีให้หลัง กระทั่งเจ้าใหญ่ระดับท็อปในวงการธุรกิจบางคน เพื่อกระแสและทราฟฟิก ก็อดเล่นโต้วอินไม่ได้

ดังนั้น เขาไม่มีภาระทางใจเลยสักนิด

เฉินเหยียนเซินก่อนอื่นรับสัมภาษณ์นักข่าว แล้วถ่ายภาพปกชุดหนึ่ง ส่วนรายการสัมภาษณ์ช่องเศรษฐกิจ เขาจัดไว้ปลายเดือนพฤศจิกายน ก็เขารับปากอาลีแล้วว่า วันที่สิบหกจะไปร่วมงานมอบรางวัลช่องทางที่หังโจว

หลายร้อยลี้ออกไป ตำบลชุนเซิน ร้านหนังสือกั๋วปิน

"พี่ปิน หลานชายเราขึ้นหนังสือพิมพ์แล้ว พี่ดูเร็ว" เถ้าแก่ร้านถ่ายรูปข้างๆ ถือหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งเดินเข้ามา

บนปกหนังสือพิมพ์เยาวชนฮุยอัน พิมพ์ภาพครึ่งตัวของเฉินเหยียนเซิน ท่อนบนเป็นเสื้อเชิ้ตสีดำ เผยใบหน้าสามในสี่ มุมปากแฝงรอยยิ้มกวนๆ ไม่แยแส

ลำพังอาศัยใบหน้าของเฉินเหยียนเซินนี้ หนังสือพิมพ์เยาวชนฮุยอันฉบับนี้ดันขายเพิ่มได้อีกหกพันฉบับ

ผู้ก่อตั้งฝูหลี่เถาเหรอ

อัจฉริยะธุรกิจรายได้ปีละหมื่นล้านเหรอ

เฉินกั๋วปินรับหนังสือพิมพ์ ทำหน้างง นี่พูดถึงลูกชายฉันเหรอ