ตอนที่ 70
บทที่ 70 หนึ่งชั่วโมงสามล้านหกแสน
minibunny · 9,894 ตัวอักษร
"หูลี่ เธอรับผิดชอบเสื้อผ้าผู้หญิง สวีคุน นายรับผิดชอบเสื้อผ้าผู้ชาย เสื้อทุกตัวต้องลองใส่ดูเอฟเฟกต์ ทำปฏิบัติการถ้าไม่เข้าใจสินค้า ต่างจากแม่ครัวที่ผัดอาหารไม่เป็นตรงไหน"
วันเสาร์ที่ชั้นสองอุทยานสตาร์ทอัป เหมือนทุกวัน นั่งคนหลายสิบคน กลุ่มซื้อแบรนด์เหม่ยเท่อซือกำลังจะเปิดตัว ทุกคนกำลังเตรียมการอย่างเร่งรีบ
เฉินเหยียนเซินยืนหน้าประตูห้องสองศูนย์หก ตะโกนใส่ห้องข้างๆ
"ได้เลยพี่เซิน เสื้อขนเป็ดต้องผ่าดูไหม ดูว่าชนิดขนเป็ดมีปลอมหรือเปล่า" สวีคุนหิ้วเสื้อกั๊กผู้ชายตัวหนึ่ง ถามอย่างจริงจัง
เหี้ย ทำงานเอาจริงขนาดนี้
เฉินเหยียนเซินฟังแล้วชะงัก มองสวีคุนเพิ่มอีกที ครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วตอบว่า "ที่ประตูตะวันตกมีป้าช่างเย็บคนหนึ่ง นายไปเชิญนางมา ตรวจวัสดุพร้อมกัน ก็ไม่ทำลายเสื้อทั้งตัว"
สวีคุนคิดไม่ผิด เผื่ออีกฝ่ายจะใช้ขนเป็ดดำปลอมเป็นขนเป็ดขาว เอาขนเป็ดขาวปลอมเป็นขนห่านขาว พอมีปัญหาจริง ที่เสียหายก็คือประสบการณ์ผู้ใช้ฝูหลี่เถา
"ได้ ผมจัดสินค้าตัวอย่างถุงนี้เสร็จ ไปทันที" สวีคุนพยักหน้ารับ
บนลานว่างนอกประตู กองพัสดุสูงครึ่งคนสี่ห่อ ล้วนเป็นสินค้าตัวอย่างที่เหม่ยเท่อซือส่งมา หลายสิบตัวกระจัดกระจาย ปิดประตูห้องสองศูนย์แปดจนแน่น
เฉินเหยียนเซินอือเสียงหนึ่ง หันหัวกลับที่นั่ง ตะโกนใส่หวังจื่อเฮ่าว่า "ชุดสื่อโฆษณาเอ บี ซีสามชุด คิดออกหรือยังว่าจะเลือกชุดไหน"
"พี่เซิน ใช้ชุดบีเถอะ อัตราการคลิกและอัตราการแปลงสูงสุดทั้งคู่ ถึงค่าใช้จ่ายจะสูงไปหน่อย แต่ถ้าคำนวณผลตอบแทนจากการลงทุน เด็ดขาดเป็นชุดที่คุ้มค่าที่สุด"
หวังจื่อเฮ่าประคองคอมพิวเตอร์ ชี้ข้อมูลในระบบหลังบ้านยิงโฆษณาพูด
"ได้ เลือกชุดบี วันที่ยี่สิบแปด ถ้ายอดผู้ใช้ต่อวันทะลุร้อยหมื่นไม่ได้ ฉันหักเงินรางวัลนาย"
เฉินเหยียนเซินขู่อย่างไม่ปรานี
"สบายมาก ต่อราคาศูนย์หยวนหลายวันนี้เพิ่มสินค้าสี่หมวดหมู่ ลูกค้าใหม่ต่อวันถึงห้าสิบหมื่นแล้ว ที่เหลืออีกห้าสิบหมื่นรับรองจัดการให้นายได้" หวังจื่อเฮ่าพูดอย่างมั่นใจเต็มเปี่ยม
หลายวันมานี้ พร้อมกับที่วิดีโอสัมภาษณ์เฉินเหยียนเซินเริ่มแพร่ ก็นำผู้ใช้ธรรมชาติมาให้ฝูหลี่เถาไม่น้อย บวกกับลูกค้าเก่าทะลุยี่สิบหมื่นแล้ว หักการเติบโตของเก่าชวนใหม่ออก แรงกดดันหวังจื่อเฮ่าลดฮวบ ถืองบประมาณร้อยกว่าหมื่น ยังจะกลัวดึงผู้ใช้ไม่ได้เหรอ
"ปัวปัว ชุดออเดอร์ใช้ดีไหม ตอนส่งออกกับนำเข้า มีบั๊กที่กระทบประสิทธิภาพไหม ถ้ามี รีบหาจวงรุ่ยแก้ทันที"
เฉินเหยียนเซินพยักหน้าเล็กน้อย กวักมือใส่เมิ่งซีปัว
"มีปัญหาเล็กน้อยจริง อาจเพราะตารางไม่เข้ากันทำให้เกิด ผมคุยกับพี่รุ่ยแล้ว พรุ่งนี้จะแก้ปัญหานี้" เมิ่งซีปัวลุกขึ้นตอบ
"ดี เหนื่อยหน่อย" เฉินเหยียนเซินตอบส่งๆ
จำนวนคนร่วมต่อราคาศูนย์หยวนเพิ่มขึ้นทุกวัน ยอดออเดอร์ต่อราคาสำเร็จในแต่ละวันก็พุ่งสูงตาม จากแรกเริ่มวันละไม่กี่ร้อยบิลเพิ่มเป็นสี่พันกว่าบิล
ถึงแม้ผู้ใช้ที่ต่อราคาสำเร็จส่วนใหญ่ ล้วนเป็นสินค้ามูลค่าต่ำอย่างกระดาษทิชชู นม และน้ำมันพืช แต่ค่าใช้จ่ายต่อวันก็จวนเจียนสิบห้าหมื่นแล้ว
งานส่งออกนำเข้าออเดอร์ ถูกย้ายจากฝ่ายปฏิบัติการมาให้บริการลูกค้ารับผิดชอบ ดีที่ระบบออเดอร์เปิดตัวทันเวลา ไม่งั้นต่อให้รับบริการลูกค้าอีกสิบคน ก็ต้องล้มทั้งหมด
ทำงานในมือเสร็จ เฉินเหยียนเซินเอนหลัง พิงพนักเก้าอี้พัก เขาไม่ได้ล้อเล่นกับหมินเจี๋ย ทราฟฟิกล้านเขาให้จริง เป้าหมายก็คือทำให้แนวคิดกลุ่มซื้อแบรนด์ดังกระฉ่อนในศึกเดียว
ทำให้แบรนด์และตัวแทนจำหน่ายอื่นตาแดงด้วยความอิจฉา ข้างหลังเขาถึงจะขยายทรัพยากรร้านค้าของฝูหลี่เถาได้สะดวก ถึงกับทรัพยากรห่วงโซ่อุปทาน
ซ่งหยุนเฉิงฝั่งตรงข้ามก้มหัว เห็นแค่ใบหน้าด้านข้างเฉินเหยียนเซิน บนคางที่คมชัดของเขามีหนวดสีเขียวคล้ำขึ้นเป็นแถว เห็นได้ชัดว่าเช้านี้ตื่นสาย กระทั่งหนวดก็ลืมโกน
ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ซ่งหยุนเฉิงพอว่างก็อยากชำเลืองมองเฉินเหยียนเซินที มองแล้วในใจหงุดหงิด ไม่มองก็รู้สึกว่างเปล่า
เฉินเหยียนเซินหลับตางีบครู่หนึ่ง ก็เดินเข้าออฟฟิศของเฉาต๋าหัวอีก สองคนดื่มชา โม้กัน วันเวลาสบายอารมณ์เป็นพิเศษ
อยู่ด้วยกันมาช่วงนี้ สองคนสนิทกันราวกับพ่อลูก
เฉินเหยียนเซินพูดจาไม่มีหัวมีท้ายบ่อยครั้ง สวนเฉาต๋าหัวเหมือนสั่งสอนลูกชาย แต่เฉาต๋าหัวกลับไม่ถือ กลับรู้สึกว่าเฉินเหยียนเซินเป็นตัวของตัวเอง สุขุมหนักแน่น
ถ้าไม่ใช่ตัวเองแก่กว่าเฉินเหยียนเซินยี่สิบกว่าปี เขาก็อยากรับน้องชายต่างพ่อต่างแม่คนนี้จริงๆ
"อาเฉา นายงานนี้ดีจริงๆ ทุกวันดื่มชาอู้งาน เหมือนเซียนเลย" เฉินเหยียนเซินจิบชา ยิ้มแซว
"ฮ่าๆ อิจฉาแล้วสิไอ้หนู เงินเจ้านี่ พอใช้ก็พอ มหาเศรษฐีพันล้านพวกนั้นยังไม่อยู่สบายเท่าฉัน ทุกวันดูนักศึกษาที่สดใสสวยงาม อย่างน้อยก็อยู่ถึงเก้าสิบเก้าได้"
ปิดประตูแล้ว เฉาต๋าหัวก็ไม่วางมาดอาจารย์ คล้องไหล่เฉินเหยียนเซิน ยิ้มหึๆ พูด
สองคน คนหนึ่งไม่ใช่อาจารย์ที่จริงจังอะไร อีกคนไม่ใช่นักศึกษาที่จริงจังอะไร ก็อยู่ด้วยกันได้กลมเกลียวมาก
"เหม่ยเท่อซือส่งสินค้าตัวอย่างมาชุดหนึ่ง ไว้นายขึ้นไปเลือก เลือกหลายตัวให้หลานสาวบ้านเรา" เฉินเหยียนเซินเสนอเอง
"ไอ้บัดซบ ลูกสาวฉันแก่กว่านายอีกปี นายยังจะเป็นอาเขาจริงเหรอ" เฉาต๋าหัวทำหน้าเข้ม ยิ้มด่า
"เฮ้อ อาเฉา นายพูดแบบนี้ก็ทำร้ายใจฉันสิ พวกเราถือเป็นเพื่อนต่างวัยละกัน ลูกสาวนายทำไมจะเป็นหลานสาวฉันไม่ได้ อย่าบอกนะว่านายยังอยากนับแยกกัน ฉันเรียกนายว่าพี่ ลูกสาวนายเรียกฉันว่าน้อง"
เฉินเหยียนเซินไขว่ห้าง ถือชาจิบละเมียด เล่นมุกต่อ
"ยอมนายจริงๆ เดี๋ยวฉันขึ้นไปดู" เฉาต๋าหัวถูกเขาทำเอาหัวเราะลั่น จนใจรับปาก ก็ถือว่ารับน้ำใจเขานี้
เฉินเหยียนเซินยิ้ม อยู่กับคนน่ะ ต้องมีไปมา ผลประโยชน์เล็กๆ น้อยๆ ที่ไม่มีค่าให้เยอะหน่อย เผลอๆ วันหนึ่งก็จะได้เซอร์ไพรส์กลับมา
เขายกมือดูเวลาที เหลืออีกสิบนาที นัดเหมิงเจี๋ยดูหนังตอนบ่าย จึงลุกขึ้นกล่าวลา
ก่อนไป ยังหยิบขนมเถาซูเจียนซื่อกล่องหนึ่งจากโต๊ะเฉาต๋าหัวติดมือไปด้วย
เขาไม่ชอบกิน แต่เหมิงเจี๋ยชอบ
เฉาต๋าหัวถ่มน้ำลายใส่แผ่นหลังเฉินเหยียนเซินคำหนึ่ง ในใจด่า เจ้าหนูนี่ยังเอาฉันเป็นพี่ใหญ่ ของกินของดื่ม หยิบใส่ถุงก็เผ่น
ถ้าเป็นนักศึกษาคนอื่น เขาคงไม่มีหน้าตาดีด้วย แต่กับเฉินเหยียนเซิน เขามองตรงไหนก็พอใจ
"คล้ายกับตอนฉันยังหนุ่มเลย แต่หน้าตานี้ ยังด้อยกว่าฉันตอนนั้นนิดหน่อย" เฉาต๋าหัวถอนหายใจเบาๆ เสริมเอื่อยๆ ประโยคหนึ่ง
ห้าวันต่อมา
ผู้ใช้ฝูหลี่เถาตอนล็อกอินเข้าเว็บไซต์พบว่า เหนือฟีดสินค้าหน้าแรก มีแบนเนอร์กิจกรรม วันขายแบรนด์พิเศษเหม่ยเท่อซือยี่สิบแปดสิบเอ็ด เพิ่มขึ้นมาหนึ่งอัน สีแดงเหลืองสลับกัน สะดุดตาเป็นพิเศษ
ผู้ใช้คลิกเข้าหน้ากิจกรรม ตะลึงตรงนั้น
ปฏิกิริยาแรก แพลตฟอร์มตั้งราคาและอัตราเงินคืนผิดแน่นอน
เสื้อยืดแขนสั้นตัวหนึ่ง ราคาขายเจ็ดสิบเก้าหยวน คืนเจ็ดสิบเอ็ดจุดหนึ่งหยวน ราคาสุทธิแค่เจ็ดจุดเก้าหยวน จำกัดสองพันตัว
เสื้อสเวตเตอร์มีขนตัวหนึ่ง ราคาขายร้อยห้าสิบเก้าหยวน คืนร้อยสี่สิบสามจุดหนึ่งหยวน ราคาสุทธิสิบห้าจุดเก้าหยวน จำกัดพันตัว
เสื้อขนเป็ดตัวหนึ่ง ราคาขายสองร้อยเก้าสิบเก้าหยวน คืนสองร้อยหกสิบเก้าจุดหนึ่งหยวน ราคาสุทธิยี่สิบเก้าจุดเก้าหยวน จำกัดพันตัว
สินค้าแถวที่สองของหน้ากิจกรรม ความเข้มข้นของส่วนลดถึงสู้สินค้าฮอตข้างบนไม่ได้ แต่เสื้อเชิ้ตเก้าสิบเก้าหยวนตัวหนึ่ง ราคาสุทธิก็แค่สี่สิบเก้าหยวน
ถัดไปแบ่งตามหมวดหมู่รองอย่างเสื้อโค้ท เสื้อยืด เสื้อไหมพรม เสื้อไหมพรม กางเกงลำลอง กางเกงยีนส์ เสื้อบุนวม และเสื้อขนเป็ด แบ่งเป็นสิบกว่าชั้น แต่ละชั้นมีสินค้าที่ฝ่ายปฏิบัติการคัดสรรมาอย่างดียี่สิบรุ่น
ด้านขวาสุดข้างชั้น เพิ่มไฮเปอร์ลิงก์ ปรับไปหน้ากิจกรรมรองได้ ในนั้นมีสินค้ามากกว่าให้ผู้ใช้เลือกชม เลือกซื้อ
เลื่อนดูตลอดทาง ราคาสุทธิล้วนลดห้าสิบเปอร์เซ็นต์
ในเมืองระดับหนึ่งระดับสอง เหม่ยเท่อซือไม่ใช่แบรนด์แฟชั่นเร็วกระแสหลักไปนานแล้ว แต่ไม่กระทบสถานะของมันในเมืองระดับสามลงไปเลยสักนิด
บวกกับมีซีรีส์ฮิตมารักกันที่ดาวตกหนุนหลัง ก็ยังมีคนไม่น้อยมองเหม่ยเท่อซือเป็นเสื้อผ้าแบรนด์ดัง
ตอนนี้ฝูหลี่เถาจับมือกับแบรนด์เหม่ยเท่อซือ จัดงานเฉพาะกิจครั้งหนึ่ง ต่ำสุดลดเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ สูงสุดลดห้าสิบเปอร์เซ็นต์ ในพริบตาก็ทุบความรู้สึกด้านมูลค่าของผู้ใช้แตกกระจาย
ในสายตาพวกเขา ราคานี้เหมือนแจกฟรี
"เหี้ย ทำไมซื้อไม่ได้" ที่เมืองเล็กในแผ่นดินใน หลี่เหว่ยที่ทำธุรกิจรับซื้อเถาเป่าแทน คลิกเมาส์อย่างบ้าคลั่ง แต่กลับพบว่าลิงก์เปิดไม่ออกเลย
วุ่นอยู่ตั้งนาน เขาถึงค่อยพบนาฬิกานับถอยหลังบนรูปหลักสินค้า
"เหี้ย วันอาทิตย์ถึงเปิดขาย ถึงตอนนั้นจะแย่งได้ไหม โอกาสหาเงินดีขนาดนี้ ห้ามพลาดเด็ดขาด"
ตาหลี่เหว่ยหมุนปั๊บ ก็มีไอเดียทันที
เขาแคปหน้าจอหน้ากิจกรรมฝูหลี่เถาเก็บไว้ จากนั้นแก้ไขจำนวนเงินคืนและราคาสุทธิ สินค้าที่เดิมลดห้าสิบเปอร์เซ็นต์ พอเขาแก้ก็กลายเป็นลดสี่สิบเปอร์เซ็นต์
แก้เสร็จ เขารีบวิ่งไปร้านพิมพ์ร้านหนึ่ง สั่งเถ้าแก่ขยายรูปต้นฉบับสิบเท่า เขาตั้งใจจะเอาไปแปะหน้าร้านตัวเอง
"โอ้โฮ เถ้าแก่หลี่ นี่กิจกรรมอะไร เสื้อถูกใช้ได้นะ เหม่ยเท่อซือก็แบรนด์ใหญ่ ราคาลดสี่สิบเปอร์เซ็นต์ของนาย ไม่ใช่ของปลอมหรอกใช่ไหม"
เถ้าแก่ร้านพิมพ์ยื่นบุหรี่มวนหนึ่ง สืบถามอย่างคุ้นเคย
หลี่เหว่ยจะยอมเปิดเผยช่องทางหาเงินตัวเองง่ายๆ เหรอ ยิ้มแฉ่งรับบุหรี่พูดว่า "ร้านแฟลกชิปทางการเหม่ยเท่อซือ ยังขายของปลอมได้เหรอ งั้นของแท้ขายให้ใครล่ะ"
"โอ๊ะ งั้นก็ดีนี่ ลูกชายฉันชอบแบรนด์นี้พอดี เถ้าแก่จางช่วยฉันสั่งซื้อแทนหลายตัวได้ไหม" เถ้าแก่ร้านพิมพ์ได้ยินเขาพูดแบบนี้ ก็วางใจในพริบตา
"ได้สิ เห็นแก่ที่พวกเราสนิทกันขนาดนี้ ไม่คิดค่าสั่งซื้อแทนนาย" หลี่เหว่ยแกล้งทำเป็นใจกว้าง
"งั้นก็ขอบคุณเถ้าแก่หลี่ เดี๋ยวลดให้คุณหน่อย" เถ้าแก่ร้านพิมพ์ได้ยินแล้ว ยิ้มพอใจ
ที่ไหนจะรู้ว่า เขาซื้อเสื้อร้อยหยวน หลี่เหว่ยก็หากำไรจากเขาได้สิบเปอร์เซ็นต์ ย่อมมองไม่ขึ้นค่าสั่งซื้อแทนไม่กี่หยวนนั่น
พวกรับซื้อแทนใจดำอย่างหลี่เหว่ย ก่อนกิจกรรมเริ่ม ก็ลับมือเตรียมหาเงินก้อนใหญ่
ส่วนบนอินเทอร์เน็ต ก็ไม่ขาดพ่อค้าคนกลางหัวไวเช่นกัน ซื้อมาเองไม่ใส่ แขวนขายบนเว็บมือสองก็หาส่วนต่างได้บ้าง
แน่นอน ผู้ใช้ปกติต่างหากที่เป็นกลุ่มหลักของฝูหลี่เถา
เห็นงานแบรนด์ที่จริงใจเต็มเปี่ยมนี้ ในจิตใต้สำนึก พวกเขาขยับตำแหน่งของฝูหลี่เถาสูงขึ้นไม่น้อยในพริบตา
ก็ถ้าผู้ใช้เอาแต่ซื้อสินค้าราคาเก้าจุดเก้าถึงสิบเก้าจุดเก้าบนแพลตฟอร์มตลอด ก็จะรู้สึกว่าเว็บนี้ไม่หรูพอ ต่อไปอยากซื้อของอย่างเครื่องสำอาง เครื่องใช้ไฟฟ้า ก็จะไม่นึกถึงที่นี่
แต่ถ้ายกระดับสไตล์สินค้า ให้ผู้ใช้เห็นแต่ของแบรนด์ดีๆ ความเชื่อใจที่มีต่อแพลตฟอร์มก็จะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
นี่แหละกลยุทธ์การปรับเปลี่ยนของเฉินเหยียนเซิน
เว็บไกด์ช็อปปิ้งระดับล่างทำไปก็ไม่สนุก เพดานต่ำมาก ส่วนพอมีทรัพยากรร้านค้าและสไตล์สินค้าของตัวเอง ฝูหลี่เถาถึงจะเป็นผลิตภัณฑ์อีคอมเมิร์ซที่แท้จริงได้
สองวัน ผ่านไปในพริบตา
สิบโมงเช้าวันที่ยี่สิบแปด สินค้าราคาพิเศษสามรุ่นใช้แค่สามนาที ก็ถูกผู้ใช้แย่งซื้อจนเกลี้ยง
"หูลี่ ปล่อยสินค้าฮอตตอนสิบโมงพรุ่งนี้ออกมา ดึงดูดผู้ใช้ต่อไป"
เฉินเหยียนเซินพิงโต๊ะ สั่งหูลี่
"พี่เซิน ผ่านไปสิบนาทีแล้ว ยอดออเดอร์แปดพันเจ็ดร้อยสี่สิบสามบิล หักสินค้าฮอตจำกัดสี่พันตัวออก ที่เหลือล้วนเป็นสินค้าทั่วไปลดห้าสิบเปอร์เซ็นต์" หูอวิ๋นรายงานทันเวลา
"ผู้ซื้อยุคนี้ก็หลอกง่ายจริงๆ ไม่สิ ควรพูดว่าใสซื่อ"
เฉินเหยียนเซินชะงักเล็กน้อย บนหน้าผุดรอยยิ้มทันที
สิบกว่าปีให้หลัง แบรนด์อย่างเหม่ยเท่อซือ ลดห้าสิบเปอร์เซ็นต์เป็นแค่ราคาขายปกติ ลดแปดสิบ ลดเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ถึงจะมีโอกาสทำให้ผู้ใช้ใจสั่น
อีกด้านหนึ่ง หมินเจี๋ยกับทีมปฏิบัติการของเขา ตอนนี้ก็เฝ้าหน้าคอมพิวเตอร์ ข้างหูมีเสียงแจ้งเตือนการลงออเดอร์ ติ๊งต่อง ติ๊งต่อง ดังไม่หยุด
"ท่านหมิน ออเดอร์ที่มาจากฝูหลี่เถา จนถึงสิบเอ็ดโมง รวมสองหมื่นหกพันหนึ่งร้อยสามสิบเจ็ดบิล ยอดขายรวมสามล้านหกแสนเจ็ดพัน" คนปฏิบัติการจ้องระบบหลังบ้าน ตะโกนเสียงดัง
"เขาทำสำเร็จจริงเหรอ หนึ่งชั่วโมงสามล้านหกแสน ทั้งวันลงมา ไม่ได้ขายถึงสองพันหมื่นเหรอ"
หมินเจี๋ยตกตะลึงตาค้าง พึมพำในปาก
ตอนสิบเอ็ดเดือนสิบเอ็ดเถาเป่านั้น ยอดขายทั้งร้านของเหม่ยเท่อซือมีแค่เจ็ดสิบห้าหมื่น กระทั่งสิบอันดับแรกแบรนด์เสื้อผ้ายังไม่ติด
"ตั้งค่ารหัสสินค้าและสต็อกให้เรียบร้อย ไม่พอก็เติมสินค้าทันที"
หมินเจี๋ยตื่นเต้นควักมือถือ โทรหาเฉินเหยียนเซิน พร้อมกันนั้นไม่ลืมกำชับคนปฏิบัติการ
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น