บทที่ 60: จดหมายเชิญจากเยี่ยชุนเซิง

จี้ชิงกลับมาถึงสำนักไป่จั้น

เขารวบรวมสมาธิพลิกเปิด "บันทึกอสูรกาย" เพื่อตรวจสอบข้อมูลของตนเอง

จี้ชิง: ยอดฝีมือระดับสอง (ทะลวงเส้นชีพจรพิเศษแล้ว 5 เส้น) คัมภีร์จี๋หยาง: ขั้นสมบูรณ์ (พลังภายในจี๋หยาง, เพิ่มพูนการระเบิดพลังภายใน 30%, พลังภายในบริสุทธิ์, พลังภายในเกื้อหนุนร่าง...) ดาบประกายหงส์: ขั้นสมบูรณ์ (เพิ่มความเร็วในการลงดาบ 150%, เพิ่มพูนพละกำลัง 40%) วิชาตัวเบาพริ้วเหนือหญ้า : ขั้นสมบูรณ์ (ท่าไม้ตาย: ยืมแรงกลางอากาศ) แต้มต้นกำเนิด: 4 แต้ม

ข้อมูลบนบันทึกอสูรกายมีการเปลี่ยนแปลงไปบางส่วน

อย่างแรกคือจำนวนเส้นชีพจรพิเศษ จาก 3 เส้น กลายเป็น 5 เส้น คาดว่าเป็นเพราะการฝึกคัมภีร์จี๋หยางจนสมบูรณ์ทำให้เส้นชีพจรเหรินและตูถูกทะลวงเปิดโดยอัตโนมัติ

ต่อมาคือแต้มต้นกำเนิด เดิมทีมี 10 แต้ม แต่เขาใช้ไป 6 แต้มเพื่อยกระดับคัมภีร์จี๋หยางจนสมบูรณ์ จึงเหลืออยู่ 4 แต้ม

สุดท้ายคือชื่อวิชาลมปราณหลัก ได้กลายเป็นคัมภีร์จี๋หยางอย่างเต็มตัว เพราะหลังจากฝึกฝนวิชานี้ พลังภายในทั่วร่างของจี้ชิงก็มีธาตุจี๋หยางเป็นแกนหลัก ส่วนพลังภายในอื่นๆ ล้วนถูกหลอมรวมเข้าด้วยกัน

แน่นอนว่า พลังภายในของเขายังคงบริสุทธิ์และมีคุณสมบัติพิเศษติดตัวมาเช่นเดิม เพียงแต่รายละเอียดมันมากเกินไป บันทึกจึงไม่ได้แสดงผลทั้งหมด

จี้ชิงครุ่นคิดอย่างละเอียด ความจริงพลังภายในก็แบ่งออกเป็นความบริสุทธิ์และความหนาแน่นเท่านั้น ไม่ว่าจะเป็นคุณสมบัติพิเศษใดๆ ก็ล้วนส่งเสริมสองด้านนี้ ดังนั้นการแสดงผลด้วยตัวเลขน่าจะแม่นยำกว่า

ทันใดนั้น จี้ชิงก็ขยับความคิด ข้อมูลบนบันทึกอสูรกายพลันเปลี่ยนไปตามความปรารถนา

"คัมภีร์จี๋หยาง: ขั้นสมบูรณ์ (ความบริสุทธิ์ 180%, ปริมาณพลังภายใน 230%)"

เมื่อเห็นการแสดงผลใหม่ ความบริสุทธิ์สูงถึง 180% และปริมาณพลังภายในสูงถึง 230% ซึ่งมากกว่ายอดฝีมือในระดับเดียวกันกว่าสองเท่า ทำให้เขามองเห็นภาพรวมได้ชัดเจนขึ้น

"ในเมื่อทะลวงเส้นชีพจรเหรินและตูได้แล้ว เส้นชีพจรที่เหลือก็เป็นเพียงเรื่องของเวลา ไม่จำเป็นต้องดิ้นรนหาเคล็ดวิชาลมปราณอื่นอีก"

จี้ชิงคำนวณดู ในบรรดาแปดเส้นชีพจรพิเศษ ยังเหลืออีก 3 เส้นที่ยังไม่ได้ทะลวง หากเขาขยันฝึกซ้อม สักสองสามเดือนก็น่าจะทะลวงได้หนึ่งเส้น เส้นทางสายลมปราณของเขายามนี้ถือว่าราบรื่นไร้อุปสรรค

ที่เหลือก็คือเพลงดาบและจิตแห่งดาบ

เพลงดาบนั้นไม่น่ากังวล อาศัยการฝึกฝนสะสมไปเรื่อยๆ ก็ย่อมก้าวหน้า แต่จิตแห่งดาบนั้นต่างออกไป

จี้ชิงลองผิดลองถูกเรื่องจิตแห่งดาบมาตลอด จนกระทั่งได้แลกเปลี่ยนกับเยี่ยชุนเซิงอยู่หลายวัน ทำให้เขามีความเข้าใจที่ลึกซึ้งขึ้น เขาเริ่มตระหนักได้ว่า จิตแห่งดาบของตนในยามนี้เป็นเพียงระดับ "เริ่มต้น" เท่านั้น หากในมือไร้ดาบ เขาก็ไม่อาจสำแดงจิตแห่งดาบออกมาได้ ทั้งเขาและเยี่ยชุนเซิงต่างก็อยู่ในระดับเดียวกัน

จี้ชิงขยับความคิดอีกครั้ง บรรทัดใหม่ปรากฏขึ้นบนบันทึกอสูรกาย

"จิตแห่งดาบ: เริ่มต้น (21%)"

หนทางที่จะยกระดับจากเริ่มต้นไปสู่ขั้น "สำเร็จ" ยังคงอีกยาวไกล และจิตแห่งดาบก็ไม่มีเคล็ดวิชาฝึกฝนตายตัว ต้องอาศัยการหยั่งรู้ด้วยตนเอง ประดุจการคลำทางในความมืด

อย่างไรก็ตาม จากการสนทนากับเยี่ยชุนเซิง จี้ชิงวิเคราะห์หนทางยกระดับจิตแห่งดาบได้สองวิธี

วิธีแรกคือเลียนแบบเยี่ยชุนเซิง สังเกตสรรพสิ่งในโลกเพื่อเข้าถึงเจตจำนง เช่น ดาวตก พระจันทร์ พระอาทิตย์ หรือสิ่งอื่นๆ หากจิตใจเกิดความหยั่งรู้ จิตแห่งดาบย่อมยกระดับ แต่วิธีนี้ยากยิ่ง ต้องอาศัยวาสนาและพรสวรรค์ที่ประจวบเหมาะกัน

วิธีที่สองคือการ "หลอมรวม" จิตแห่งดาบจากวิชาที่หลากหลาย เช่นเดียวกับการสะสมพลังภายใน จิตแห่งดาบสามารถแข็งแกร่งขึ้นได้ผ่านการหลอมรวม จี้ชิงสันนิษฐานว่า เพลงดาบแต่ละแขนงล้วนมี "จิตแห่งดาบ" เฉพาะตัว เพียงแต่ยอดฝีมือทั่วไปยากจะสัมผัสได้

จิตแห่งดาบของจี้ชิงยามนี้ บรรลุมาจากวิชาชักดาบ ในเมื่อวิชาชักดาบให้กำเนิดจิตแห่งดาบได้ เพลงดาบอื่นก็น่าจะมีจิตแห่งดาบเฉพาะตัวเช่นกันใช่หรือไม่? ยอดฝีมือทั่วไปอาจหยั่งรู้ได้ยาก แต่จี้ชิงต่างออกไป เขาสามารถฝึกเพลงดาบทุกแขนงจนถึงขั้นสมบูรณ์ได้ นี่คือข้อได้เปรียบที่ใหญ่ที่สุด!

ทว่านี่เป็นเพียงสมมติฐาน จะได้ผลหรือไม่ต้องลองพิสูจน์ดู จี้ชิงตัดสินใจเริ่มจาก "ดาบไป่จั้น" (ดาบร้อยรบ)

เหตุผลนั้นเรียบง่าย เพราะเพลงดาบนี้มีรูปแบบที่ชัดเจน เป็นวิชาที่พัฒนามาจากสมรภูมิ ต่างจากเพลงดาบในยุทธภพทั่วไป จี้ชิงอยากลองดูว่าเขาจะหยั่งรู้จิตแห่งดาบเฉพาะตัวจากดาบไป่จั้นได้หรือไม่

วันแรก จี้ชิงเริ่มฝึกดาบไป่จั้น เขาฝึกทีละกระบวนท่าอย่างตั้งใจ แม้จะบรรลุขั้นสมบูรณ์จนไม่ยึดติดกับรูปแบบแล้ว แต่การร่ายรำของเขาก็ยังคงน่าทึ่ง

เลี่ยอิงเหนียงและศิษย์สำนักไป่จั้นคนอื่นๆ นับว่ามีวาสนา พวกเขาเฝ้าดูจี้ชิงฝึกดาบทุกวัน ส่วนจะเรียนรู้ได้มากน้อยเพียงใดนั้นขึ้นอยู่กับพรสวรรค์ของแต่ละคน

สิบวันผ่านไป จี้ชิงหยุดมือ เขาพบว่าการฝึกดาบไป่จั้นเพียงอย่างเดียวนั้นยังไม่เห็นวี่แววของการหยั่งรู้จิตแห่งดาบ

จี้ชิงวิเคราะห์ดู อาจเป็นเพราะดาบไป่จั้นของเขามีกลิ่นอายของเพลงดาบอื่นปนเปอยู่ ทำให้มันไม่บริสุทธิ์พอ เขาจึงตัดสินใจแยกดาบไป่จั้นออกมาให้โดดเดี่ยว ฝึกฝนเพียงวิชาเดียวเท่านั้น

หนึ่งเดือนต่อมา เมื่อจี้ชิงตวัดดาบไป่จั้น กลิ่นอายแห่ง "สมรภูมิเดือด" ก็พุ่งเข้าประทะหน้า ราวกับเขากลายเป็นแม่ทัพผู้ผ่านศึกเหนือใต้ พุ่งทะยานทำลายค่ายศัตรูอย่างไม่หยุดยั้ง!

"ความรู้สึกนี้แหละ... จิตแห่งดาบแบบที่สอง สำเร็จแล้ว!" จี้ชิงยิ้มออกมา

ความจริงจิตแห่งดาบแบบที่สองนี้ยังมีพลังเพียงเบาบาง หากจะฝึกให้แข็งแกร่งเท่ากับจิตแห่งดาบหลักหรือจิตแห่งกระบี่ของเยี่ยชุนเซิงคงต้องใช้เวลานาน ทว่าสำหรับจี้ชิงแค่นี้ก็เพียงพอแล้ว เขาไม่ได้ต้องการความแข็งแกร่งจากมันโดยตรง แต่ต้องการใช้มันเป็น "สารอาหาร" เพื่อยกระดับจิตแห่งดาบหลักของตน

จี้ชิง "หลอมรวม" จิตแห่งดาบไป่จั้นเข้าสู่จิตแห่งดาบหลักทันที เขารู้สึกได้ชัดเจนว่าจิตแห่งดาบของตนแข็งแกร่งขึ้นก้าวใหญ่

"จิตแห่งดาบ: เริ่มต้น (33%)"

จาก 21% กลายเป็น 33% เพิ่มขึ้นถึง 12% นับเป็นการก้าวกระโดดที่น่าทึ่ง แม้จะยังห่างไกลจาก 100% แต่ก็นี่คือเส้นทางที่จับต้องได้และเป็นไปได้จริง! แน่นอนว่า มีเพียงจี้ชิงเท่านั้นที่เดินบนเส้นทางนี้ได้ เพราะยอดฝีมือที่ไหนจะสามารถฝึกเพลงดาบทุกแขนงจนสมบูรณ์เพื่อดึงจิตแห่งดาบออกมาได้ง่ายๆ เช่นนี้?

"หนึ่งเดือนหยั่งรู้หนึ่งจิต ยามนี้ข้ายังมีเพลงดาบที่บรรลุขั้นสมบูรณ์อยู่อีกหลายวิชา ต่อไปก็เริ่มวิชาที่สาม..." จี้ชิงเลือกเพลงดาบเร็วสิบสามกระบวนท่า ซึ่งเป็นวิชาแรกและวิชาที่เขาคุ้นเคยที่สุด

จี้ชิงฝึกฝนพลังภายในและหยั่งรู้จิตแห่งดาบตามลำดับ ขณะเดียวกัน "อี้จือเอ่อร์" ก็คอยส่งข่าวคราวของเยี่ยชุนเซิงมาให้เป็นระยะ

เดือนแรก เยี่ยชุนเซิงเอาชนะลู่เจิ้งเถา "หมัดเหล็กไร้เทียมทาน" เริ่มมีชื่อเสียงทางใต้ เดือนที่สอง เยี่ยชุนเซิงเอาชนะ "จอมยุทธ์ข้ามแม่น้ำ" หร่วนอีหมิง สร้างแรงสั่นสะเทือนไปทั่ว เดือนที่สาม เยี่ยชุนเซิงขึ้นเขาจิ่วเยี่ยน เอาชนะห้าอาวุโสแห่งสำนักเยี่ยนคง ยุทธภพเริ่มโจษจัน ชื่อเสียงโด่งดังเป็นพลุแตก! เดือนที่สี่ เยี่ยชุนเซิงไปเยือนหมู่บ้านหล่อกระบี่ ฝ่าด่านสามด่านจนได้ศึกษาแผ่นหินจารึกกระบี่ และหยั่งรู้วิชากระบี่อันน่าทึ่ง จนกลายเป็นแขกผู้มีเกียรติ กลายเป็นเรื่องเล่าขานอันงดงามในยุทธภพ

ยามนี้ เยี่ยชุนเซิงจากคนหนุ่มนิรนาม ได้กลายเป็น "เยี่ยจอมยุทธ์" เจ้าของฉายา "กระบี่ดาวตก" ผู้โด่งดังไปทั่วหล้า โดยใช้เวลาเพียงสี่เดือนเท่านั้น!

"ชุนเซิง... ยามนี้เจ้านับว่าทำตามความปรารถนาสำเร็จแล้ว..." จี้ชิงไม่ได้รู้สึกแปลกใจ ด้วยวรยุทธระดับนั้น การมีชื่อเสียงย่อมเป็นเรื่องแน่นอน แต่ยุทธภพไม่ได้มีเพียงดอกไม้และคำชื่นชมเสมอไป

ในวันนี้ "อี้จือเอ่อร์" มาหาจี้ชิงที่สำนักไป่จั้นอีกครั้ง แต่คราวนี้เขานำจดหมายเชิญฉบับหนึ่งมาด้วย เป็นจดหมายเชิญจากเยี่ยชุนเซิง

"ท่านจี้ ท่านจอมยุทธ์เยี่ยส่งจดหมายนี้ผ่านหอสดับลมมาให้ท่านโดยเฉพาะครับ!" อี้จือเอ่อร์อธิบาย

จี้ชิงพยักหน้า เขารับจดหมายมาเปิดอ่านช้าๆ ทว่าเมื่อได้เห็นเนื้อความในจดหมาย สีหน้าของจี้ชิงพลันเปลี่ยนไปเป็นดูประหลาดและแปลกพิกลขึ้นมาทันที