บทที่ 61 เพลงดาบเข้าสู่ขั้นบรรลุ ยามนี้ไร้ดาบเหนือกว่ามีดาบ!

“วันที่สิบแปดเดือนอ้ายปีหน้า เย่ชุนเซิงจะหมั้นหมายกับจ้าวชิงชิงแห่งหมู่บ้านหลอมกระบี่? แถมเย่ชุนเซิงยังเชิญข้าไปที่นั่นด้วย...”

จี้ชิงอ่านเนื้อหาในจดหมายเชิญจนจบ

นึกไม่ถึงว่าจะเป็นงานหมั้นของเย่ชุนเซิง หากคำนวณดูแล้ว ตั้งแต่เขาออกจากวัดเสวียนคงมาท่องยุทธภพได้นานแค่ไหนกัน?

เพียงแค่สี่เดือนเท่านั้นเอง! แต่กลับจะหมั้นหมายเสียแล้ว?

“จ้าวชิงชิงคือใคร?”

จี้ชิงเงยหน้าขึ้นถาม ‘หูเดียว’

“ท่านจี้ จ้าวชิงชิงคือแก้วตาดวงใจของเจ้าหมู่บ้านหลอมกระบี่ นางมีชื่อเสียงเลื่องลือด้านความงามในยุทธภพไม่น้อย”

‘หูเดียว’ ตอบพร้อมรอยยิ้ม

“ดูท่าเจ้าหมู่บ้านหลอมกระบี่จะให้ความสำคัญกับเย่ชุนเซิงมาก ถึงขั้นยอมยกลูกสาวให้แต่งงานด้วย”

“เย่จอมยุทธน้อยในช่วงไม่กี่เดือนมานี้สร้างความสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งยุทธภพจริงๆ โดยเฉพาะหลังจากที่เขาได้ไปพินิจศิลาจารึกกระบี่ของหมู่บ้านหลอมกระบี่แล้วเกิดความหยั่งรู้ การที่เจ้าหมู่บ้านหลอมกระบี่คิดจะดึงตัวเขาไว้จึงเป็นเรื่องธรรมดา”

จี้ชิงเข้าใจในทันที

เจ้าหมู่บ้านหลอมกระบี่คงมองเห็นศักยภาพและความสามารถเชิงกระบี่ของเย่ชุนเซิง ศิลาจารึกกระบี่ของหมู่บ้านหลอมกระบี่นั้นพิเศษมาก ว่ากันว่าตกทอดมานับพันปี

จอมยุทธกระบี่คนใดก็ตามที่สามารถหยั่งรู้ความหมายจากศิลาจารึกได้ หากไม่ตายเสียก่อน ส่วนใหญ่จะได้กลายเป็นยอดฝีมือระดับแถวหน้า (ระดับหนึ่ง)

การที่เย่ชุนเซิงเกิดความหยั่งรู้ได้ นั่นหมายความว่าเท้าข้างหนึ่งของเขาได้ก้าวเข้าสู่ขอบเขตยอดฝีมือระดับหนึ่งแล้ว การจะเป็นยอดฝีมือเต็มตัวเป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้น

หมู่บ้านหลอมกระบี่มีชื่อเสียงโด่งดัง มีสายสัมพันธ์อันดีกับยอดฝีมือมากมายผ่านทางกระบี่ล้ำค่าและศิลาจารึก แต่ในช่วงหลายสิบปีหลังมานี้ หมู่บ้านหลอมกระบี่กลับไม่มีจอมยุทธระดับหนึ่งกำเนิดขึ้นเลย

สิ่งนี้ไม่สอดคล้องกับชื่อเสียงอันเกรียงไกร ดังนั้นการที่พวกเขาให้ความสำคัญกับเย่ชุนเซิงจึงเป็นเรื่องที่เข้าใจได้

นี่แหละคือยุทธภพ

เย่ชุนเซิงเข้าสู่ยุทธภพเพียงไม่กี่เดือน จากเด็กหนุ่มนิรนามที่เพิ่งลงจากเขา กลายเป็นจอมยุทธที่ทั่วทั้งแผ่นดินจับตามอง! ทั้งชื่อเสียง วรยุทธ และสาวงาม... ราวกับทุกอย่างพรั่งพรูเข้ามาหาเขาพร้อมกัน!

จี้ชิงเก็บจดหมายเชิญไว้

หากคำนวณเวลาดูแล้ว วันหมั้นของเย่ชุนเซิงกับจ้าวชิงชิงยังเหลือเวลาอีกสามถึงสี่เดือน

“ครั้งนี้หมู่บ้านหลอมกระบี่จัดงานหมั้นระหว่างเย่จอมยุทธน้อยกับแม่นางจ้าวอย่างยิ่งใหญ่ คาดว่าจะมีเหล่ายอดฝีมือและผู้อาวุโสในยุทธภพไปร่วมงานไม่น้อย ดังนั้นหากท่านจี้จะไป คงต้องระมัดระวังตัวให้ดี!”

‘หูเดียว’ กล่าวอย่างอ้อมค้อม แต่เจตนาคือการเตือน

แม้จี้ชิงจะสร้างวีรกรรมใหญ่โตไว้หลายอย่าง แต่ปัจจุบันเขายังคงรั้งอันดับห้าใน ‘ทำเนียบคนโฉด’ ชื่อเสียงยังคงไม่สู้ดีนัก หากไปปรากฏตัวที่หมู่บ้านหลอมกระบี่ ย่อมมีความเสี่ยงไม่น้อย

“ข้ารู้ตัวดี”

จี้ชิงกล่าวเรียบๆ

‘หูเดียว’ ประสานมือคารวะ ก่อนจะเร้นกายหายไปอย่างเงียบเชียบ

“เย่ชุนเซิงคงไม่ค่อยมีเพื่อนในยุทธภพเท่าไหร่...”

จี้ชิงรู้ซึ้งถึงเหตุผลที่เย่ชุนเซิง ‘เชิญ’ เขา แม้ทั้งคู่จะเคยพบกันเพียงครั้งเดียว แต่ความรู้สึกกลับเหมือนสหายเก่าที่เจอกันช้าไป การได้แลกเปลี่ยนวรยุทธกันหลายวันในครั้งนั้น ได้ก่อเกิดเป็นมิตรภาพที่ลึกซึ้ง

จะเรียกว่าเป็นสหาย ‘รู้ใจ’ ก็ไม่เกินเลยไปนัก

ดังนั้น หมู่บ้านหลอมกระบี่... จี้ชิงไปแน่นอน

และในฐานะเพื่อนของเย่ชุนเซิง การไปแสดงความยินดีครั้งนี้ เขาต้องเตรียม ‘ของขวัญชิ้นใหญ่’ ไปมอบให้ด้วย

“ของขวัญ...”

จี้ชิงครุ่นคิดเล็กน้อย ในใจเริ่มมีแผนการบางอย่าง

ยังเหลือเวลาอีกสามถึงสี่เดือน ไม่ต้องรีบร้อน เขามีเวลาเหลือเฟือที่จะค่อยๆ เตรียมของขวัญชิ้นพิเศษที่จะกลายเป็นหนึ่งเดียวในยุทธภพ

...

หิมะละลาย มวลพฤกษาเริงร่า กาลเวลาผันผ่านสู่ฤดูใบไม้ผลิอีกครา

จี้ชิงร่ายรำเพลงดาบซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ยามนี้ยังอยู่ในช่วงเทศกาลตรุษจีน แต่เนื่องจากเขาตัวคนเดียว ไม่มีภาระทางสังคมให้ต้องไปมาหาสู่กับใคร นอกจากไปร่วมมื้ออาหารกับคนของพรรคร้อยรบในวันสิ้นปีและวันชิวอิกแล้ว เวลาที่เหลือเขาทุ่มเทให้กับการฝึกดาบทั้งสิ้น

แต่การฝึกดาบของจี้ชิงเป็นเพียงเปลือกนอก

ความจริงแล้วเขากำลัง ‘หยั่งรู้ดาบ’

วิชาที่เขากำลังฝึกอยู่เป็นเพลงดาบใหม่ที่ได้มาจากหอสดับลม ชื่อว่า ‘ดาบเดือนหนาว’

แม้จะเป็นเพียงเพลงดาบระดับสาม แต่มันมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่โดดเด่น คือความเยือกเย็น ปร่าช้า และรุนแรง

ยามออกดาบจะไร้ซุ่มไร้เสียง แต่ทุกกระบวนท่าเล็งหวังปลิดชีพ!

ด้วยพื้นฐานเพลงดาบที่สูงส่ง จี้ชิงฝึกฝนจนถึงขั้นบรรลุ จากนั้นจึงใช้ ‘แต้มต้นกำเนิด’ หนึ่งแต้มเพื่อยกระดับสู่ขั้นสมบูรณ์

เหตุที่เขายอมสละแต้มต้นกำเนิดอันล้ำค่า ก็เพราะต้องการหยั่งรู้ ‘เจตจำนงดาบ’ ที่เป็นเอกลักษณ์จากวิชานี้

สิ่งนี้เกี่ยวพันโดยตรงกับว่า ‘เจตจำนงดาบ’ ของเขาจะก้าวเข้าสู่ขั้นบรรลุได้หรือไม่

ส่วนพลังทำลายหรือความเร็วที่เพิ่มขึ้นหลังจากวิชาสมบูรณ์นั้น กลับเป็นเรื่องรองสำหรับเขาไปเลย

จี้ชิงฝึก ‘ดาบเดือนหนาว’ จนสมบูรณ์มาได้เดือนกว่าแล้ว แต่เขาก็ยังไม่สามารถสัมผัสถึงเจตจำนงดาบได้เสียที

ทว่าเขากลับไม่เร่งร้อน ยังคงฝึกฝนด้วยใจที่สงบนิ่งเหมือนเช่นทุกวัน ค่อยๆ ซึมซับความหมายผ่านการกวัดแกว่งดาบนับพันนับหมื่นครั้ง

“ฟิ้ว...”

ลมหนาวพัดผ่าน

สายลมในเดือนอ้ายยังคงเย็นยะเยือกเสียดแทงถึงกระดูก

แต่ท่ามกลางลมหนาว กลับมีแสงตะวันอันอบอุ่นสาดส่องลงมาบนร่าง

หลังผ่านเดือนอ้ายไป อากาศจะค่อยๆ อุ่นขึ้นทีละน้อย

ทุกสรรพสิ่งจะฟื้นตื่น พลังชีวิตจะเข้มข้นขึ้นในทุกวัน

นั่นคือตัวแทนของความหวัง!

เฉกเช่นเดียวกับแสงตะวันท่ามกลางลมหนาวนี้ แม้จะยังคงมีความเย็นเยียบ แต่ประกายแสงนั้นกลับทำให้ผู้คนรู้สึกอบอุ่นในหัวใจ

ในชั่วพริบตานั้น ‘ดาบเดือนหนาว’ ที่จี้ชิงกำลังร่ายรำอยู่ก็พลันเปลี่ยนไป

ความหนาวเหน็บยังคงอยู่ แต่กลับมีกลิ่นอายแห่งความอบอุ่นแฝงเร้น

“แปะ”

จี้ชิงเก็บดาบเข้าฝัก

เขายืนนิ่งอยู่กับที่ หลับตาลงเพื่อสัมผัสถึงความรู้สึกนั้นอย่างละเอียด

ในที่สุด เจตจำนงดาบแห่ง ‘ดาบเดือนหนาว’ ก็ถือกำเนิดขึ้น!

ขณะเดียวกัน เจตจำนงดาบที่เพิ่งเกิดใหม่ก็ได้หลอมรวมเข้ากับเจตจำนงดาบเดิมของจี้ชิงทันที เกิดการเปลี่ยนแปลงที่น่าอัศจรรย์ประหนึ่งการลอกคราบเปลี่ยนกระดูก!

จี้ชิงเพ่งสมาธิไปยัง ‘บันทึกเทพอสูร’ ในห้วงความคิดเพื่อตรวจสอบสถานะของตนเอง

จี้ชิง: ยอดฝีมือระดับสอง (ทะลวงชีพจรพิเศษ 7 เส้น) คัมภีร์สุริยันสุดขั้ว: ขั้นสมบูรณ์ (ความบริสุทธิ์ 180%, พลังวัตร 230%) ดาบหงส์เหิน: ขั้นสมบูรณ์ (เพิ่มความเร็ว 170%, เพิ่มพลังกาย 50%) วิชาตัวเบาพุ่งทะยาน: ขั้นสมบูรณ์ (ท่าไม้ตาย: ยืมแรงกลางอากาศ) เจตจำนงดาบ: ขั้นบรรลุ (1%) แต้มต้นกำเนิด: 3 แต้ม

ในด้านการฝึกปรือ หลังจากฝึกฝนอย่างหนักมาหลายเดือน จี้ชิงได้ใช้พลังวัตรอันล้ำลึกทะลวงชีพจรพิเศษไปแล้วถึง 7 เส้น ขาดเพียงเส้นสุดท้ายเส้นเดียวเขาก็จะก้าวสู่ขั้นสมบูรณ์ของระดับสอง!

ด้วยความเร็วขนาดนี้ คงใช้เวลาอีกไม่นานนัก

ทางด้านเพลงดาบ เพราะเขาได้ฝึก ‘ดาบเดือนหนาว’ เพิ่มเติม ทำให้ความเร็วและพละกำลังเพิ่มขึ้นเล็กน้อย

แต่สิ่งที่เปลี่ยนแปลงมากที่สุดคือ ‘เจตจำนงดาบ’

จากเดิมที่เป็นเพียงขั้นเริ่มต้น  บัดนี้ได้กลายเป็น ขั้นบรรลุแล้ว

ส่วนเจตจำนงดาบขั้นบรรลุจะมีความพิเศษอย่างไรนั้น...

จี้ชิงขยับความคิดเพียงนิด

“ฟึ่บ!”

เขาลืมตาขึ้นทันที

พริบตานั้น เจตจำนงดาบในร่างก็พวยพุ่งออกมา

“ตู้ม!”

เจตจำนงดาบที่ไร้รูปพุ่งทะยานเข้าครอบคลุมบรรยากาศรอบด้าน บิดเบือนกระแสลมและเมฆา ราวกับมีดาบยักษ์ที่มองไม่เห็นเล่มหนึ่งปักพาดอยู่กลางอากาศ

ใครก็ตามที่ได้เห็นภาพนี้ย่อมต้องรู้สึกหวาดหวั่นพรั่นพรึงถึงขีดสุด!

ที่สำคัญคือ ยามนี้มือของจี้ชิงไม่ได้จับดาบ

ในมือของเขาไม่มีดาบ! เมื่อเจตจำนงดาบถึงขั้นบรรลุ จากนี้ไปจี้ชิงไม่จำเป็นต้องพึ่งพาดาบในมือเพื่อปลุกเจตจำนงดาบอีกต่อไป

นี่คือการครอบครองเจตจำนงดาบที่แท้จริง!

ในยามนี้ ต่อให้จี้ชิงไร้ดาบในมือ แต่จะมีใครกล้าสงสัยในฐานะยอดนักดาบของเขาอีกเล่า?

ยามนี้ไร้ดาบเหนือกว่ามีดาบ!