ตอนที่ 67
บทที่ 67 ขั้นที่เก้า เจตจำนงดาบแตกสลาย!
minibunny · 7,871 ตัวอักษร
สภาวะที่แท้แห่งมรรคา!
ไม่ว่าจะเรียกว่า สภาวะที่แท้แห่งยุทธ มโนสำนึกแห่งยุทธ หรือเจตจำนงแห่งยุทธ ล้วนมีความหมายเดียวกัน
มันคือขอบเขตที่อยู่เหนือกว่า ‘เจตจำนง’ขึ้นไปอีกขั้น
ทว่าสภาวะที่แท้แห่งยุทธคือสิ่งใดกันแน่? แม้แต่ในหมู่ปรมาจารย์ขั้นสูงสุด ก็ยังมีน้อยคนนักที่จะครอบครองมันได้ หากผู้ใดสามารถกุมสภาวะที่แท้แห่งยุทธไว้ได้ ผู้นั้นย่อมเป็นตัวตนที่อยู่บนจุดสูงสุดของระดับปรมาจารย์ หรืออาจเรียกได้ว่าเป็น ‘ตัวประหลาด’ ในหมู่จอมยุทธเลยทีเดียว
จี้ชิงเองก็เพิ่งจะได้รู้ซึ้งถึงความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับสภาวะที่แท้แห่งยุทธ หลังจากที่เขาบรรลุเจตจำนงดาบ แต่มันก็เป็นเพียงความรู้แค่หางอึ่งเท่านั้น
สภาวะที่แท้แห่งยุทธมีประโยชน์อย่างไร มีอานุภาพเพียงไหน หรือต้องฝึกฝนอย่างไร จี้ชิงล้วนยังมืดแปดด้าน ทว่าในยามนี้ เขากลับสัมผัสได้ถึงสภาวะที่แท้แห่งมรรคากระบี่จากศิลาจารึกนี้?
ช่างเป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อยิ่งนัก!
หรือว่าบรรพบุรุษผู้หลอมศิลาจารึกนี้... ปรมาจารย์รุ่นแรกแห่งหมู่บ้านหลอมกระบี่ จะเป็นผู้ที่ครอบครองสภาวะที่แท้แห่งมรรคากระบี่?
“บรรพบุรุษรุ่นแรกสิ้นชีพไปนานหลายร้อยปีแล้ว ผ่านกาลเวลามายาวนานเพียงนี้ แต่สภาวะที่แท้แห่งมรรคากระบี่กลับยังคงควบแน่นไม่เสื่อมสลาย ช่างน่าอัศจรรย์ใจนัก...” จี้ชิงรำพึงในใจ
ความสนใจที่เขามีต่อศิลาจารึกกระบี่พุ่งสูงขึ้นทันที เพราะนี่คือมรดกตกทอดจากปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ที่กุมสภาวะที่แท้เอาไว้ หากเขาสามารถก้าวขึ้นสู่บันไดขั้นที่สูงขึ้นได้ ย่อมมีโอกาสได้รับวาสนาที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม
จี้ชิงปรับลมปราณให้คงที่อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเริ่มก้าวเดินต่อ... ขั้นที่สอง ขั้นที่สาม ขั้นที่สี่... จนถึงขั้นที่ห้า
จ้าวอู๋หยา เย่ชุนเซิง และคนอื่นๆ ต่างพากันตกตะลึงเมื่อเห็นจี้ชิงก้าวเดินต่อเนื่องโดยไม่หยุดชะงักจนถึงขั้นที่ห้า ซึ่งเป็นขั้นที่เย่ชุนเซิงเคยหยุดฝีเท้าลงในอดีต
“สมกับเป็นท่านจี้จริงๆ ก้าวเดินต่อเนื่องจนถึงขั้นที่ห้าโดยไม่ติดขัด ดูท่าเขายังมีแรงเหลือเฟือ คงจะก้าวสู่ขั้นที่หกได้ไม่ยาก!” จ้าวอู๋หยาอุทาน
“ท่านเจ้าหมู่บ้าน เจตจำนงดาบของท่านจี้ไม่เหมือนกับเจตจำนงกระบี่ของข้า นั่นคือขอบเขตขั้นที่สองของเจตจำนง ด้วยความแข็งแกร่งของท่านจี้ในตอนนี้ การขึ้นสู่ขั้นที่หกย่อมไม่มีปัญหา และมีความเป็นไปได้อย่างยิ่งที่จะก้าวถึงขั้นที่เจ็ด!” เย่ชุนเซิงกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม
“ขั้นที่เจ็ดรึ?” นัยน์ตาของจ้าวอู๋หยาฉายแววคมกล้า
หากใครก็ตามที่ก้าวขึ้นถึงขั้นที่เจ็ดได้ หากไม่ตายเสียก่อน ในอนาคตย่อมได้เป็นยอดฝีมือระดับหนึ่งผู้เกรียงไกรในยุทธภพแน่นอน จี้ชิงได้ให้คำมั่นสัญญากับหมู่บ้านหลอมกระบี่ไว้แล้ว จ้าวอู๋หยาย่อมปรารถนาให้จี้ชิงแข็งแกร่งที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ เพราะยิ่งจี้ชิงเก่งกาจเพียงใด คำมั่นสัญญานั้นก็ยิ่งทรงคุณค่ามากขึ้นเท่านั้น
ทว่าในขณะที่ทุกคนกำลังจับตามอง จี้ชิงกลับหยุดนิ่งอยู่กับที่
เวลาผ่านไปทีละน้อยจนกระทั่งธูปหมดไปหนึ่งดอก จี้ชิงก็ยังคงไม่ขยับเขยื้อน
เหตุการณ์นี้ทำให้ผู้คนรอบข้างเริ่มมองหน้ากันด้วยความสงสัย จี้ชิงถึงขีดจำกัดแล้วรึ? หรือว่าเขากำลังเริ่มหยั่งรู้ศิลาจารึกอยู่ตรงนั้น?
ความจริงแล้ว จี้ชิงมิได้กำลังหยั่งรู้ศิลาจารึก แต่เขากำลังใช้สภาวะที่แท้แห่งมรรคากระบี่ที่แผ่ออกมาเพื่อ ‘เคี่ยวกรำ’ เจตจำนงดาบของตนเอง เขาพบว่าภายใต้แรงกดดันนี้ เจตจำนงดาบของเขากำลังยกระดับขึ้นอย่างช้าๆ
ใช่แล้ว มันกำลังเพิ่มขึ้น! แม้จะเชื่องช้า แต่ก็เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องจนสัมผัสได้
เพียงช่วงเวลาธูปหมดดอกเดียว ระดับเจตจำนงดาบของเขาก็พุ่งจาก 1% ไปถึง 5% แล้ว
เรื่องนี้ช่างน่าอัศจรรย์ เพราะเจตจำนงดาบของเขาอยู่ในขั้นบรรลุ (เสี่ยวเฉิง) แล้ว การจะเพิ่มขึ้นแม้เพียงนิดเดียวนั้นยากเย็นแสนเข็ญ เว้นเสียแต่ว่าจะหลอมรวมเจตจำนงดาบอื่นๆ เข้าไปเพิ่มเติม แต่นี่เพียงแค่พึ่งพาแรงกดดันจากศิลาจารึกกลับยกระดับขึ้นได้ จี้ชิงเพิ่งจะเคยพบเจอวาสนาเช่นนี้เป็นครั้งแรก เขาจึงต้องคว้ามันไว้ให้มั่น
ผ่านไปอีกหนึ่งเค่อ เมื่อระดับเจตจำนงดาบเริ่มเพิ่มช้าลง เขาจึงลืมตาขึ้น
“ต่อ...” จี้ชิงก้าวขึ้นสู่บันไดขั้นที่หกทันที
“ตู้ม!”
แรงกดดันคราวนี้มหาศาลยิ่งกว่าเดิม สภาวะที่แท้แห่งมรรคากระบี่อันน่าสะพรึงกลัวพัดกระหน่ำมาราวกับพายุคลั่ง หมายจะฉีกร่างจี้ชิงให้เป็นชิ้นๆ
“วึ่ง!” จี้ชิงปลดปล่อยเจตจำนงดาบออกมาต้านทานทันที
เมื่อเขาใช้เจตจำนงดาบออกมา สภาวะที่แท้แห่งมรรคากระบี่ก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น กระแทกกระทั้นเข้าใส่เจตจำนงดาบของเขาระลอกแล้วระลอกเล่า ทว่าจี้ชิงกลับกัดฟันยืนหยัดไว้ได้ เจตจำนงดาบของเขาไม่เพียงไม่พังทลาย แต่กลับยิ่งควบแน่นและบริสุทธิ์มากขึ้น จนระดับความคืบหน้าพุ่งพรวดจาก 5% ไปถึง 18%!
นับเป็นการก้าวกระโดดครั้งใหญ่ แม้จะต้องใช้เวลานานถึงครึ่งชั่วยามก็ตาม
ยามนี้ เย่ชุนเซิงเริ่มมองออกแล้วว่าสหายของตนกำลังทำสิ่งใด “ท่านจี้กำลังใช้แรงกดดันจากศิลาจารึกเพื่อขัดเกลาเจตจำนงดาบของตนเอง?”
“ขัดเกลาเจตจำนงดาบรึ?” จ้าวอู๋หยาอุทานด้วยความประหลาดใจ
ความจริงแล้วมิใช่ว่าไม่เคยมีใครทำเช่นนี้ จี้ชิงไม่ใช่คนฉลาดเพียงคนเดียวในยุทธภพ ทว่ายอดฝีมือคนอื่นๆ ที่เคยมาพินิจศิลาจารึก ไม่ว่าจะมีเจตจำนงกระบี่ หมัด หรือดาบ ล้วนทนแรงกดดันได้เพียงประเดี๋ยวเดียวเท่านั้น ส่วนใหญ่จะรีบปีนขึ้นไปให้สูงที่สุดเพื่อหยั่งรู้ความหมายของศิลาจารึก
แต่จี้ชิงกลับทำในทางตรงกันข้าม เขาใช้เวลาเนิ่นนานในแต่ละขั้นเพื่อขัดเกลาตนเอง
จี้ชิงมีความทนทานสูงส่งเพียงใดกันแน่? เขาไม่กลัวเจตจำนงดาบจะเหือดแห้ง หรือร่างกายจะถูกบดขยี้รึ?
จี้ชิงไม่กลัวเลยแม้แต่น้อย เจตจำนงดาบของเขาเกิดจากการหลอมรวมเจตจำนงหลายแขนงเข้าด้วยกัน ยิ่งถูกสภาวะที่แท้แห่งมรรคากระบี่กระแทกเข้าใส่ เจตจำนงเหล่านั้นที่ยังไม่เข้ากันดีก็ยิ่งถูกบีบอัดให้หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวได้ดียิ่งขึ้น และการมีเจตจำนงที่หลากหลายก็ทำให้เขามีพลังต้านทานมากกว่าคนทั่วไป
“พอแล้ว... ต่อไป” จี้ชิงขยับร่างอีกครั้ง
เขาตัดสินใจก้าวขึ้นสู่บันไดขั้นที่เจ็ดอย่างเด็ดเดี่ยว!
ขั้นที่เจ็ดนั้นแตกต่างจากขั้นที่หกอย่างสิ้นเชิง ราวกับมีการข้ามผ่านระดับชั้นของพลัง ทันทีที่จี้ชิงก้าวเท้าเข้าไป เจตจำนงดาบของเขาก็ถูกกดทับจนถึงขีดสุด ราวกับจะแตกสลายได้ทุกเมื่อ
หากเจตจำนงดาบพังทลายลง เขาจะมิอาจยืนหยัดอยู่บนขั้นที่เจ็ดได้อีกต่อไป
ทว่าในที่สุด จี้ชิงก็ยันไว้ได้ ระดับความคืบหน้าพุ่งทะยานจาก 20%... 25%... 30%... จนกระทั่งหยุดอยู่ที่ 38%
“ศิลาจารึกนี้อาจช่วยให้เจตจำนงดาบของข้าถึงขั้นสมบูรณ์ (ต้าเฉิง) ได้!” ดวงตาของจี้ชิงเป็นประกาย
เขาจึงยิ่งไม่รีบร้อน และตัดสินใจนั่งขัดสมาธิลงบนบันไดขั้นที่เจ็ด ปล่อยให้เจตจำนงดาบถูกชะล้างด้วยแรงกดดันต่อไป
“ที่แท้ เจตจำนงดาบที่ข้าหลอมรวมมาก่อนหน้านี้เป็นเพียงการรวมกันแค่เปลือกนอก มันยังไม่ได้หลอมเข้าเป็นเนื้อเดียวกันอย่างแท้จริง หากไม่แก้ปัญหานี้ ข้าคงไม่มีวันก้าวถึงขั้นสมบูรณ์ได้!”
ภายใต้แรงกระแทกของสภาวะที่แท้แห่งมรรคากระบี่ จี้ชิงก็ได้เห็นจุดบกพร่องของตนเองอย่างกระจ่างแจ้ง และนี่คือโอกาสทอง สภาวะที่แท้แห่งมรรคาเป็นสิ่งที่พบเจอได้ยากยิ่ง ภายใต้ความกดดันนี้ เจตจำนงดาบของเขามีเพียงสองทางเลือกเท่านั้น คือไม่แตกสลายหายไป ก็ต้องหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวอย่างสมบูรณ์! ไม่มีทางเลือกที่สาม
“ขั้นที่เจ็ดยังให้แรงกดดันไม่พอ... ถ้าอย่างนั้นก็ต้องขั้นที่แปด!” จี้ชิงก้าวสู่ขั้นที่แปดต่อทันที
แรงกดดันของสภาวะที่แท้แห่งมรรคาในตอนนี้ ราวกับกลายเป็นรูปธรรมที่จับต้องได้ ทว่าเจตจำนงดาบของจี้ชิงในยามนี้ก็แข็งแกร่งขึ้นมากเช่นกัน มันยังไม่มีทีท่าว่าจะพังทลายลง
โบราณว่าไว้... ไม่ทำลายย่อมไม่ก่อกำเนิด หากเจตจำนงดาบไม่แตกสลาย ก็จะไม่มีวันหลอมรวมกันได้สนิท
จี้ชิงเงยหน้าขึ้นมองบันไดขั้นสุดท้ายที่อยู่เบื้องหน้า
ขั้นที่เก้า!
มีเพียงการก้าวสู่ขั้นที่เก้า และอาศัยสภาวะที่แท้แห่งมรรคากระบี่ที่เข้มข้นที่สุดเท่านั้น ถึงจะทำให้เจตจำนงดาบของเขาแตกสลายและหลอมรวมกันใหม่ได้ ทว่าความเสี่ยงก็มหาศาล หากเจตจำนงแตกสลายไปแล้วเขาไม่สามารถรวมมันกลับมาได้อีก พลังฝีมือของเขาก็อาจจะถดถอย หรือเกิดมารในใจจนหนทางแห่งยุทธต้องจบสิ้นลง
จี้ชิงมิได้มีความหวั่นเกรง หากเจตจำนงดาบจะแตกสลายไปจริงๆ เขาก็แค่ใช้แต้มต้นกำเนิดเพิ่มพลังเข้าไปใหม่! นี่คือไม้ตายสุดท้ายที่ทำให้เขามั่นใจว่าตนเองจะไม่มีวันพ่ายแพ้
เขาไม่รอช้า ทันทีที่ตั้งตัวได้บนขั้นที่แปด เขาก็ขยับกายอีกครั้ง
“ตู้ม!”
จี้ชิงก้าวขึ้นสู่บันไดขั้นที่เก้า! ขั้นที่ไม่มีใครเคยเหยียบย่างขึ้นมาได้นับตั้งแต่มีการสร้างศิลาจารึกนี้ขึ้นมา!
จ้าวอู๋หยา เย่ชุนเซิง และคนอื่นๆ ต่างตาค้าง หัวใจสั่นสะเทือนด้วยความทึ่งสุดขีด นั่นคือขั้นที่เก้าเชียวนะ! หากใครเคยสัมผัสแรงกดดันจากศิลาจารึกย่อมรู้ดีว่า สิ่งที่จี้ชิงทำลงไปนั้นมันเหนือสามัญสำนึกเพียงใด
“ท่านจี้ก้าวสู่ขั้นที่เก้าได้จริงๆ รึ? เหลือเชื่อเกินไปแล้ว... ในแง่นี้ เขาแทบจะกลายเป็นอันดับหนึ่งในรอบหลายร้อยปีเลยทีเดียว!”
“ศิลาจารึกของหมู่บ้านเราสืบทอดมานาน ยอดคนอัจฉริยะมากมายยังไม่อาจขึ้นถึงขั้นที่เก้าได้ แต่นึกไม่ถึงว่าท่านจี้จะทำสำเร็จ...”
“สังหารตู้เฉิน พิฆาตอสูรพิษ สมคำร่ำลือ ‘ดาบหงส์เหิน’ จี้ชิง จริงๆ! ไม่รู้ว่าบนขั้นที่เก้านั้น เขาจะหยั่งรู้เพลงกระบี่วิชาใดได้บ้าง? ทั้งที่เขาเป็นนักดาบแท้ๆ...”
ทุกคนต่างเฝ้ามองจี้ชิงบนขั้นที่เก้า ทว่าในยามนี้จี้ชิงที่กำลังเป็นจุดสนใจของฝูงชน กลับกำลังเผชิญกับวิกฤตครั้งใหญ่
ทันทีที่เขาก้าวเท้าขึ้นสู่ขั้นที่เก้า สภาวะที่แท้แห่งมรรคากระบี่อันรุนแรงเกินจะพรรณนาได้ ก็โถมเข้าใส่เจตจำนงดาบของเขาทันที ราวกับสายน้ำหลากที่ทำลายทุกสิ่งที่ขวางหน้า
“เพล้ง!”
เจตจำนงดาบแตกสลายลง จี้ชิงร่างสั่นสะท้านไปทั้งตัว สภาวะที่แท้แห่งมรรคากระบี่อันน่าสะพรึงกลัว ราวกับกระบี่แหลมคมนับพันเล่ม พุ่งทะลวงเข้าสู่ห้วงสำนึกของเขาในพริบตา!
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น