บทที่ 83 เลื่อนระดับสู่ชั้นหนึ่ง! (ตอนที่ห้า)

“ฟึ่บ!”

จี้ชิงลืมตาขึ้น

ยอดฝีมือชั้นหนึ่ง! ในที่สุดเขาก็ทำสำเร็จ!

นี่คือขอบเขตขั้นที่นักสู้ในยุทธภพนับไม่ถ้วนต่างเฝ้าฝันถึง

ยอดฝีมือชั้นหนึ่งสามารถกักเก็บพลังภายในไว้ในจุดชีพจรแต่ละจุดได้ ซึ่งจุดชีพจรเหล่านี้มีขีดจำกัดของมัน โดยรวมแล้วแต่ละคนจะมีขนาดใกล้เคียงกัน ดังนั้น ยิ่งฝึกฝนเปิดจุดชีพจรได้มากเท่าไหร่ พลังภายในของนักสู้ผู้นั้นก็จะยิ่งลุ่มลึกและหนาแน่นมากขึ้นเท่านั้น

นอกจากนี้ คุณลักษณะเด่นที่สุดของยอดฝีมือชั้นหนึ่งก็คือ เมื่อพลังภายในพุ่งเข้าสู่จุดชีพจรแล้ว มันจะมาพร้อมกับ "พลังแห่งความอัศจรรย์" เพียงเสี้ยวหนึ่ง พลังส่วนนี้จะช่วยยกระดับคุณภาพของพลังภายในให้สูงขึ้นกว่าเดิมหลายเท่าตัว สำหรับนักสู้ชั้นสองหรือชั้นสามแล้ว พลังภายในระดับนี้ถือเป็นการข่มขวัญและบดขยี้อย่างสิ้นเชิง!

จี้ชิงเองก็อยากรู้เช่นกันว่า หลังจากที่เขาอัดพลังภายในลงในจุดชีพจรแล้ว มันจะแฝงไปด้วยความอัศจรรย์ในรูปแบบใด? เขาจึงขยับจิตเพียงนิด พลังภายในในจุดชีพจรก็พุ่งพล่านออกมาทันที

“หืม? ไอเย็น?”

“พลังภายในของข้า... แฝงไปด้วยไอเย็นยะเยือกงั้นหรือ?”

จี้ชิงรู้สึกประหลาดใจ พลังภายในของเขากลายเป็นพลังภายในเยือกแข็งไปเสียแล้ว? สิ่งนี้แตกต่างจากพลังเดิมของเขาอย่างสิ้นเชิง เพราะก่อนหน้านี้พลังของเขาคือพลัง "สุดยอดหยาง" ซึ่งตรงข้ามกับความเย็นอย่างสุดขั้ว แล้วเหตุใดมันถึงกลายเป็นพลังเยือกแข็งไปได้?

“หรือจะเป็นเพราะ ‘หยางถึงที่สุดย่อมเกิดหยิน’ สิ่งใดที่สุดโต่งย่อมพลิกผันไปในทางตรงกันข้าม?”

จี้ชิงไตร่ตรองดูแล้วพบว่ามีความเป็นไปได้สูง อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด ในเมื่อพลังได้เปลี่ยนเป็นพลังเยือกแข็งไปแล้ว เขาก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงมันได้

“ฟึ่บ”

จี้ชิงต้องการทดสอบพลังภายในเยือกแข็ง เขาจึงยื่นฝ่ามือออกไปแล้วประทับลงบนพื้นเบาๆ

“เปรี๊ยะ!”

ทันใดนั้น พื้นของหอไตรก็ปรากฏชั้นเกล็ดน้ำแข็งแผ่ออกมา มันคือน้ำแข็งจริงๆ ไม่ใช่ภาพลวงตา พลังภายในของเขามีคุณสมบัติเย็นยะเยือกถึงขีดสุดจริงๆ หรือนี่? หากประทับฝ่ามือนี้ลงบนร่างคน ย่อมเพียงพอที่จะแช่แข็งคนผู้นั้นให้กลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็งได้ทันที!

“วึ่ง”

จี้ชิงแผ่ขยายเจตจำนงแห่งดาบ (Blade Intent) ออกมา เจตจำนงของเขาเปลี่ยนไปในทันที มันกลายเป็นทุ่งหิมะอันกว้างใหญ่ไพศาลที่มองไม่เห็นที่สิ้นสุด และดูเหมือนจะมีเกล็ดหิมะโปรยปรายลงมาด้วย นี่คือมโนภาพแห่งเจตจำนง

ด้วยการเสริมพลังจากเจตจำนงแห่งดาบ อานุภาพของพลังภายในเยือกแข็งของจี้ชิงยิ่งพุ่งทะยานขึ้นไปอีก! ดาบที่เขาฟันออกไปย่อมแข็งแกร่งขึ้น นี่คือผลลัพธ์ของเจตจำนงแห่งดาบที่ "โอบอุ้มฟ้าดิน" ของเขา ซึ่งสามารถปรับเข้ากับมโนภาพต่างๆ เพื่อเพิ่มพูนพลังภายในและอานุภาพของวิชาดาบได้

ทว่านี่เป็นเพียงผลลัพธ์จากวิชาลับพระอรหันต์ในระดับ "สำเร็จขั้นต้น" เท่านั้น จุดชีพจรทั้งสามยังไม่ได้ถูกเติมเต็มด้วยพลังภายในอย่างสมบูรณ์

“ยกระดับต่อเนื่องจนถึงขั้นสมบูรณ์”

[ใช้แต้มแหล่งกำเนิด 6 แต้ม วิชาลับพระอรหันต์ยกระดับสู่ระดับ ‘สมบูรณ์’!]

เมื่อแต้มแหล่งกำเนิดทั้ง 6 แต้มหายไป จุดชีพจรทั้งสามในร่างกายของจี้ชิงก็ดูเหมือนจะ "สว่างวาบ" ขึ้นมาทันที มันชัดเจนขึ้นอย่างยิ่ง และในร่างกายก็บังเกิดพลังภายในมหาศาลไหลบ่าเข้าไปเติมเต็มจุดชีพจรทั้งสามอย่างบ้าคลั่ง ในที่สุด พลังภายในในจุดชีพจรก็มาถึงขีดสุด หากมีมากกว่านี้มันคงจะล้นออกมา

จี้ชิงสัมผัสถึงพลังภายในในร่างกาย ทุกจุดชีพจรไปถึงขีดจำกัดแล้ว และพลังภายในของจุดชีพจรเพียงจุดเดียว ก็ยังลุ่มลึกหนาแน่นกว่าพลังทั้งหมดที่เขาเคยมีตอนเป็นนักสู้ชั้นสองเสียอีก ตอนนี้เขามีพลังภายในถึงสามจุดที่เต็มเปี่ยม พลังของเขาจึงมากกว่าเดิมถึงสามเท่า!

นี่เป็นการก้าวกระโดดที่น่าสะพรึงกลัว ที่สำคัญคือพลังภายในของจี้ชิงตอนนี้แฝงไปด้วยพลังแห่งความอัศจรรย์ จนกลายเป็นพลังเยือกแข็ง คุณภาพของมันสูงกว่าตอนที่เป็นชั้นสองอย่างเทียบไม่ได้ พลังเยือกแข็งเพียงหนึ่งสาย ก็เพียงพอที่จะสยบพลังเดิมของเขาได้มากกว่าสิบเท่าหรือมากกว่านั้น

“ช่องว่างระหว่างชั้นสองกับชั้นหนึ่ง... มันช่างกว้างใหญ่เหลือเกิน...”

จี้ชิงเพิ่งจะเข้าใจว่าทำไมยอดฝีมือชั้นหนึ่งถึงมีสถานะสูงส่งนักในยุทธภพ เพราะช่องว่างระหว่างชั้นหนึ่งและชั้นสองนั้นเปรียบเสมือนเหวลึกที่ไม่อาจข้ามผ่านได้ง่ายๆ เขาเปิดบันทึกอสูรเพื่อตรวจสอบสถานะของตนเองทันที

• จี้ชิง: ยอดฝีมือชั้นหนึ่ง (เปิด 3 จุดชีพจร)

• วิชาลับพระอรหันต์: สมบูรณ์ (พลังเยือกแข็ง)

• ดาบประกายหงส์: สมบูรณ์ (เพิ่มความเร็ว 170%, เพิ่มพละกำลัง 50%)

• วิชาตัวเบาเหินหญ้า: สมบูรณ์ (ท่าไม้ตาย: ยืมแรงกลางเวหา)

• เจตจำนงแห่งดาบ: สำเร็จขั้นใหญ่ (1%)

• แต้มแหล่งกำเนิด: 14 แต้ม

เป็นไปตามคาด ข้อมูลของจี้ชิงแสดงชัดเจนว่าตอนนี้เขาคือยอดฝีมือชั้นหนึ่งแล้ว! วิชาสุดยอดหยางหายไป แทนที่ด้วยวิชาลับพระอรหันต์ ส่วนวิชาดาบประกายหงส์นั้น จี้ชิงรู้ดีว่าหากใช้ "พลังภายในเยือกแข็ง" ขับเคลื่อน ความเร็วและอานุภาพของดาบจะเพิ่มขึ้นมหาศาล อาจจะเพิ่มขึ้นหลายเท่าตัวด้วยซ้ำ แต่ในส่วนของพลังภายในนั้นไม่ได้ถูกนำมาคำนวณรวมอยู่ในค่าสถานะของวิชาดาบ

แต้มแหล่งกำเนิดเหลืออยู่ 14 แต้ม เขาเสียไปถึง 9 แต้มเต็มๆ แม้วิชาลับจะแข็งแกร่งมาก แต่ในฐานะวิชายุทธชั้นหนึ่ง การใช้แต้มแหล่งกำเนิดก็สูงตามไปด้วย อย่างไรก็ตาม ต่อให้เสียไปมากกว่านี้ก็นับว่าคุ้มค่า!

เมื่อจี้ชิงเลื่อนระดับสู่ชั้นหนึ่งสำเร็จ เขาก็ไม่มีความจำเป็นต้องรั้งอยู่ในหอไตรอีกต่อไป เขาจึงลุกขึ้นเดินออกมา ด้านนอกมีเณรน้อยคนหนึ่งเห็นจี้ชิงเดินออกมา จึงรีบนำทางเขาไปยังวิหารใหญ่

หลวงจีนคงจื้อเห็นจี้ชิงแล้วจึงเอ่ยขึ้นว่า “อมิตตพุทธ ประสกจี้ วิชาลับพระอรหันต์นั้นลุ่มลึกกว้างขวาง เกรงว่าต้องใช้เวลาแรมปีในการพิจารณาและฝึกฝนอย่างละเอียด ถึงจะพอได้ผลลัพธ์บ้าง...”

หลวงจีนคงจื้อถามด้วยความเป็นห่วง เพราะเขารู้ดีว่าวิชาลับนี้ยากเกินไป แค่เริ่มต้นก็ยากแสนยาก ต่อให้มอบให้จี้ชิงไป จี้ชิงก็อาจจะฝึกไม่สำเร็จ ไม่อย่างนั้นวัดเสวียนคงคงไม่ขาดแคลนยอดฝีมือชั้นหนึ่งมาจนถึงป่านนี้

“ขอบคุณใต้เท้าคงจื้อที่ช่วยสงเคราะห์ วิชาลับพระอรหันต์... ข้าฝึกสำเร็จแล้ว!” จี้ชิงไม่ได้ปิดบัง เขาซาบซึ้งในความเอื้อเฟื้อของวัดเสวียนคงจริงๆ

“หืม? ประสกจี้ ท่านบอกว่าฝึกสำเร็จแล้วงั้นหรือ?”

หลวงจีนคงจื้อจ้องมองจี้ชิงเขม็ง เขาแทบไม่เชื่อหูตัวเอง เพราะจี้ชิงเพิ่งเข้าไปในหอไตรได้เพียงไม่กี่วันเท่านั้น ช่วงเวลาสั้นๆ แค่นี้ จะฝึกวิชาลับพระอรหันต์สำเร็จได้อย่างไร?

จี้ชิงไม่อธิบายความให้มากความ เขาเพียงยื่นมือออกไปแล้วกดลงบนพื้นเบาๆ

“เปรี๊ยะ!”

ทันใดนั้น บนพื้นกลับปรากฏฝ้าขาวของเหมันต์และกลายเป็นเกล็ดน้ำแข็งอย่างรวดเร็ว เหล่าหลวงจีนในวิหารต่างรู้สึกได้ถึงไอเย็นที่หนาวสั่นไปถึงกระดูก

“พลังภายในเยือกแข็ง?” 

“นี่คือพลังแห่งความอัศจรรย์ที่แฝงมากับพลังภายในของยอดฝีมือชั้นหนึ่งเท่านั้น!” “ประสกจี้เลื่อนระดับสู่ชั้นหนึ่งได้จริงๆ หรือนี่?”

 “ยุทธภพได้บังเกิดยอดฝีมือชั้นหนึ่งเพิ่มขึ้นมาอีกคนหนึ่งแล้ว!”

เหล่าหลวงจีนในวิหารต่างพากันมองดูเกล็ดน้ำแข็งบนพื้นด้วยความตกตะลึงอย่างถึงที่สุด จี้ชิงฝึกสำเร็จจริงๆ หรือ? ในหมู่พวกเขาก็มีนักสู้ชั้นสองอยู่ไม่น้อย และเคยพยายามฝึกวิชาลับพระอรหันต์มาแล้ว แต่จนป่านนี้ก็ยังจับจุดไม่ได้เลย เหตุใดจี้ชิงถึงฝึกสำเร็จได้ง่ายดายเพียงนี้?

“อมิตตพุทธ ประสกจี้ฝึกวิชาลับพระอรหันต์สำเร็จและเลื่อนสู่ชั้นหนึ่ง นับเป็นเรื่องที่น่ายินดียิ่ง...” หลวงจีนคงจื้อกล่าวแสดงความยินดี สีหน้าของเขาดูซับซ้อน ตั้งแต่คัมภีร์สุดยอดหยางมาจนถึงวิชาลับพระอรหันต์ ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นวิชาที่พระในวัดเสวียนคงนับไม่ถ้วนฝึกไม่สำเร็จ แต่สำหรับจี้ชิงเขากลับเรียนรู้ได้ในทันทีและแตกฉานในพริบตา เห็นได้ชัดว่าพรสวรรค์เชิงยุทธของจี้ชิงนั้นก้าวล้ำเหนือกว่าทุกคนในวัดเสวียนคงไปไกลโข

“ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณใต้เท้าคงจื้อที่เมตตามอบวิชาลับให้! ในภายภาคหน้าหากวัดเสวียนคงมีภัย จี้มู่ย่อมไม่นิ่งดูดายอย่างแน่นอน!” นี่คือคำมั่นสัญญาของจี้ชิง

“เอาล่ะ รบกวนมาหลายวันแล้ว ข้าควรต้องไปเสียที!” จี้ชิงลุกขึ้นกล่าวลาและเดินออกจากวิหารไป

“ประสกจี้ การกลับคืนสู่ยุทธภพในครั้งนี้ ขอให้ท่านเพลาการเข่นฆ่าลงบ้างเถิด!” หลวงจีนคงจื้ออดไม่ได้ที่จะเอ่ยเตือน เขารู้ดีว่ายอดฝีมือชั้นหนึ่งคนหนึ่งสามารถสร้างพายุฝนคาวเลือดได้มากเพียงใดในยุทธภพ

“ช่างประจวบเหมาะนัก ตอนนี้ในใจของจี้มู่ยังไม่ปลอดโปร่ง การไปครั้งนี้... เป้าหมายคือการสังหารคน!”

เสียงของจี้ชิงดังกังวานสะท้อนไปทั่ววัดเสวียนคง ในขณะที่ร่างของเขาเลือนหายไปอย่างไร้ร่องรอยนานแล้ว