บทที่ 62 ฝึกฝนวิชาควบคุมกระบี่ใหม่อีกครั้ง

จะโทษว่าเซียวส่าเป็นคนโหดเหี้ยมก็ไม่ได้ เป็นเพราะลวี่เอ๋อมีเจตนาร้ายซ่อนเร้นก่อนต่างหาก ในเมื่อเจ้ากล้าทำเรื่องชั่วร้ายในวันขึ้นหนึ่งค่ำ ก็อย่ามาโทษที่ข้าจะตอบโต้ในวันขึ้นสิบห้าค่ำก็แล้วกัน

นอกเหนือจากนี้ การที่เซียวส่าลงมืออย่างเหี้ยมโหดถึงเพียงนี้ยังมีอีกสาเหตุหนึ่ง สาเหตุนี้ก็เหมือนกับที่เขาจงใจเล่นงานชิงเถียนเมื่อวานนี้นั่นเอง: เขาต้องการใช้ลวี่เอ๋อและพวกพ้องเป็นตัวเชือดไก่ให้ลิงดูเพื่อสร้างความน่าเกรงขาม

ตามแผนการของเซียวส่า งานปรับปรุงแก้ไขบนเขาชั้นที่ห้าเป็นเพียงจุดทดลองเท่านั้น ขอเพียงจุดทดลองนี้ประสบความสำเร็จ หลังจากนี้เขาก็จะสามารถใช้เรื่องนี้ไปโน้มน้าวผู้อาวุโสระดับสูงของหอทำความสะอาด เพื่อขยายผลงานการปรับปรุงแก้ไขให้ครอบคลุมไปทั่วทั้งภูเขาจื่ออวิ๋นได้

สิ่งนี้จะช่วยให้เซียวส่ากอบโกยผลงานทางการเมืองได้อย่างมหาศาล เมื่อมีผลงานชิ้นนี้เป็นที่พึ่งพิง เซียวส่าไม่เพียงแต่จะสามารถเปิดเส้นทางสายบริหารในสำนักจื่ออวิ๋นได้เท่านั้น แต่การพัฒนาในวันข้างหน้าย่อมต้องก้าวหน้าขึ้นไปอีกขั้นอย่างแน่นอน

ดังคำกล่าวที่ว่า 'หากคนไม่ทำเพื่อตนเอง ฟ้าดินย่อมลงทัณฑ์' เพื่อเห็นแก่อนาคตของตนเอง เซียวส่าจึงทำได้เพียงใช้ลวี่เอ๋อและพวกพ้องมาเป็นหินรองก้าวเท่านั้น

อันที่จริงความยากในการขยายผลแผนการปรับปรุงแก้ไขนั้นมีสูงมาก หากเซียวส่าไม่แสดงท่าทีที่แข็งกร้าวสักหน่อย ใช้ชั้นเชิงที่เด็ดขาดสักนิด การที่เขาอยากจะกอบโกยผลงานชิ้นนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับคนโง่เขลาที่ฝันกลางวัน

เขาชั้นล่างๆ ยังพอว่า ผู้อยู่อาศัยหากไม่ใช่ศิษย์รุ่นที่สี่ก็เป็นศิษย์รุ่นที่ห้า หรือไม่ก็เป็นศิษย์สายนอกและคนงานรับจ้างทั่วไป โดยพื้นฐานแล้วไม่มีพวกหัวแข็งอะไร เซียวส่ารับมือได้ไม่ยากนัก ทว่านับตั้งแต่เขาชั้นที่หกเป็นต้นไป เขาชั้นบนๆ เหล่านั้นล้วนมีแต่ยอดฝีมือปรากฏตัวออกมาทั้งสิ้น

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเขาชั้นที่หกซึ่งเป็นที่พักอาศัยของศิษย์รุ่นที่สาม และเขาชั้นที่เจ็ดซึ่งเป็นที่พักอาศัยของศิษย์รุ่นที่สอง แรงต่อต้านจากสองชั้นนี้จะต้องรุนแรงที่สุดอย่างแน่นอน

ส่วนเขาชั้นที่แปดซึ่งเป็นที่พักอาศัยของศิษย์รุ่นที่หนึ่งหรือบรรดาผู้อาวุโสนั้น เซียวส่ารู้สึกว่าขอเพียงสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกด้านภูมิทัศน์ให้มากขึ้นสักหน่อย ยกระดับสภาพแวดล้อมที่พักอาศัยของเหล่าผู้อาวุโสก็พอแล้ว จะไปบังคับใช้แผนการปรับปรุงแก้ไขอย่างเข้มงวดเหมือนกับเขาชั้นอื่นๆ ไม่ได้เด็ดขาด เพราะต่อให้เหล่าผู้อาวุโสจะปฏิเสธไม่ยอมปฏิบัติตาม เซียวส่าก็ไม่กล้านำคนไปทุบตี ทำลาย และปล้นชิงถึงในบ้านของพวกเขาหรอก เว้นเสียแต่ว่าเขาจะไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเขาชั้นที่เก้าซึ่งอยู่บนสุดเลย ที่นั่นคือถิ่นของเหล่าผู้อาวุโสสูงสุดหรือบรรดาเซียนแห่งสำนัก นอกจากนี้ยังเป็นฐานปลูกสมุนไพรระดับสูงที่ใหญ่ที่สุดในอาณาเขตสำนักจื่ออวิ๋นอีกด้วย ต่อให้มอบความกล้าให้เซียวส่าสักร้อยเท่า เขาก็ไม่กล้าวิ่งร่อไปทำโครงการสร้างผลงานอะไรนั่นที่เขาชั้นที่เก้าหรอก

ในมุมมองของเซียวส่า แผนการปรับปรุงแก้ไขสามารถดำเนินไปได้อย่างมากที่สุดก็แค่ถึงเขาชั้นที่เจ็ดเท่านั้น เพื่อให้บรรดายอดฝีมือบนเขาชั้นที่หกและเจ็ดได้ประจักษ์ถึงชั้นเชิงของตนเองล่วงหน้า วันข้างหน้าจะได้ไม่ถึงกับไม่ไว้หน้าเขากันจนเกินไป เซียวส่าจึงเตรียมจะใช้ลวี่เอ๋อและพวกพ้องมาเชือดไก่ให้ลิงดู

หงเยี่ยนได้ยินดังนั้นก็พยักหน้าไม่หยุดเป็นอันดับแรก จากนั้นก็เหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงเอ่ยถาม

"ศิษย์พี่ ในเมื่อพวกเรากำลังจะกวาดล้างลวี่เอ๋อและพวกพ้องให้สิ้นซากในเร็วๆ นี้แล้ว เช่นนั้นแผนการพุ่งเป้าไปที่สาขาเขาชั้นที่ห้าแห่งหอซ่างซ่านที่ท่านกำหนดไว้ก่อนหน้านี้ ยังจำเป็นต้องดำเนินการต่อไปอีกหรือไม่?"

เซียวส่าพยักหน้าเล็กน้อยพลางกล่าว

"เรื่องนี้ย่อมต้องดำเนินการต่อไปอย่างแน่นอน ตามการคาดเดาของข้า ต่อให้ลวี่เอ๋อและพวกพ้องจะถูกซัดจนหมอบกระแตไปแล้ว ผู้ดูแลคนใหม่ที่หอซ่างซ่านส่งมาประจำการที่สาขาเขาชั้นที่ห้า ส่วนใหญ่ก็คงไม่ยอมปฏิบัติตามแผนการปรับปรุงแก้ไขหรอก พวกเขาคุ้นชินกับการทำตัวหยิ่งยโสโอหังมาตลอด หากไม่บีบให้พวกเขาสิ้นไร้ไม้ตอก พวกเขาก็ไม่มีทางยอมแพ้และศิโรราบหรอก"

หงเยี่ยนร้องอ้อ

"ข้าเข้าใจแล้ว พรุ่งนี้จะคอยเร่งรัดงานที่เกี่ยวข้องต่อไป"

เซียวส่าเห็นว่าปรึกษาหารือกันเรียบร้อยแล้ว จึงลุกขึ้นยืนพลางกล่าว

"คืนนี้ก็ปล่อยให้ลวี่เอ๋อมาเสียเที่ยวก็แล้วกัน พวกเราแยกย้ายกันกลับไปพักผ่อนเถอะ"

อาจื่อและหงเยี่ยนพยักหน้าพร้อมกัน ทั้งสามคนกล่าวลากันแล้วแยกย้ายกลับบ้านของตนเอง

เนื่องจากร้านซาลาเปาเฉินจี้ถูกพังไปแล้ว มื้อเย็นของเซียวส่าในวันนี้จึงไม่มีที่พึ่ง ทำได้เพียงหยิบเสบียงแห้งที่ซื้อมาเมื่อสองวันก่อนออกมากินประทังความหิว สำหรับเขาแล้ว นี่ก็นับว่าเป็นกรรมตามสนองเล็กๆ น้อยๆ เช่นกัน

หลังจากกินมื้อเย็นเสร็จ เซียวส่าก็ไปยังห้องฝึกวิชาบนชั้นสองตามปกติ และเริ่มฝึกวิชาควบคุมกระบี่เฉกเช่นที่เคยทำมา

ไม่ใช่ว่าเซียวส่าขยันขันแข็งเกินไป แต่เป็นเพราะความรู้สึกที่สามารถควบคุมทุกสิ่งทุกอย่างได้ดั่งใจซึ่งวิชาควบคุมกระบี่มอบให้นั้น มันช่างยอดเยี่ยมเสียจริงๆ ยอดเยี่ยมเสียจนเซียวส่าอยากจะสัมผัสกับมันทุกครั้งที่มีเวลาว่าง

สิ่งที่แตกต่างไปจากเมื่อก่อนก็คือ คืนนี้เซียวส่าไม่ได้ฝึกซ้อมแบบแห้งๆ อันดับแรกเขาจุดตะเกียงน้ำมันขึ้นภายในห้อง จากนั้นก็เปิดหน้าต่าง แล้วใช้กระบี่บินโจมตีฝูงยุงและแมลงที่ถูกแสงไฟดึงดูดให้บินเข้ามา

สาเหตุที่เซียวส่าเปลี่ยนวิธีฝึกซ้อม ก็เป็นเพราะเมื่อช่วงบ่ายวันนี้ตอนที่เขาใช้วิชาควบคุมกระบี่ไล่สังหารหมู่นกพิราบของลวี่เอ๋อ เขาพบว่าเมื่อใช้กระบี่บินโจมตีวัตถุที่มีความเร็วในการเคลื่อนที่ค่อนข้างสูง มันดูจะไม่คล่องแคล่วว่องไวพอ ยากที่จะบรรลุผลลัพธ์ตามที่เขาต้องการได้

ไม่เหมือนกับตอนที่จัดการฝูงไก่ของชิงเถียนเมื่อวันก่อน ไก่เหล่านั้นมีความเร็วในการเคลื่อนที่ช้ากว่านกพิราบมาก ท่าทางก็เชื่องช้าเทอะทะ ห่างไกลจากความปราดเปรียวว่องไวของนกพิราบลิบลับ เซียวส่าจึงสามารถจัดการพวกมันได้อย่างง่ายดาย เพื่อให้พลังการต่อสู้ของตนเองแข็งแกร่งยิ่งขึ้น เซียวส่าจึงเปลี่ยนวิธีฝึกซ้อมตามความคิดของตนเอง

ครั้งนี้เขาเตรียมตัวที่จะค่อยเป็นค่อยไป เริ่มฝึกจากกระบี่บินหนึ่งเล่มก่อน รอจนกระทั่งฝึกฝนกระบี่บินเล่มนี้จนเชี่ยวชาญอย่างถ่องแท้แล้ว ค่อยลองควบคุมกระบี่บินสองเล่มพร้อมกัน จากนั้นก็เป็นสามเล่ม หากจะพูดกันตามตรงแล้ว การกระทำของเซียวส่าในครั้งนี้ก็เทียบเท่ากับการฝึกฝนวิชาควบคุมกระบี่ใหม่อีกครั้งนั่นเอง

เมื่อเวลาผ่านไป ซากยุงและแมลงก็กองทับถมกันเป็นชั้นหนาอยู่บนพื้นห้องฝึกวิชาชั้นสอง หลังจากฝึกซ้อมไปได้หนึ่งเค่อ เซียวส่าก็หยุดมือลง

ไม่ใช่ว่าเซียวส่าไม่อยากฝึกต่อ แต่เป็นเพราะยุงและแมลงที่ถูกแสงไฟดึงดูดเข้ามามีจำนวนลดน้อยลงเรื่อยๆ ฝึกไปได้สักพักเขาก็ต้องรอสักครู่ถึงจะมีแมลงบินเข้ามาในห้องสักตัว สิ่งนี้ลดทอนประสิทธิภาพในการฝึกฝนลงอย่างมาก

เซียวส่าขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ตาเป็นประกายวาววับ เขาเก็บตะเกียงน้ำมันลงในถุงเฉียนคุนแล้วเดินออกจากเรือนพัก มุ่งหน้าไปยังเขาด้านหลัง