บทที่ 279 ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง

หลิวอันผิงจ้องมองหูชุนอี้ ก่อนจะปรายตามองหูกุ้ยหลาน ยกมุมปากขึ้น แล้วหัวเราะหึๆ หลิวอันผิงไม่รู้หรอกว่า ชายร่างกำยำที่เขาเพิ่งลงไม้ลงมือไปนั้น เป็นถึงหัวหน้าแผนกรักษาความปลอดภัยของโรงงานสิ่งทอ และยิ่งไม่รู้ด้วยซ้ำว่าชายร่างกำยำคนนี้ชื่อเสียงเรียงนามว่าอะไร เช่นเดียวกัน เขาก็ไม่รู้ด้วยว่า คนที่อาศัยอยู่ในบ้านหลังใหม่ที่เขาเพิ่งซื้อมา จะเป็นพนักงานของโรงงานสิ่งทอ แต่ทว่า หลิวอันผิงหาได้ใส่ใจเรื่องพวกนี้ไม่ ตีไปแล้วก็คือตีไปแล้ว เขาไม่กลัวหรอกว่าหูชุนอี้จะจัดการกับเขาอย่างไร

แต่ทว่า หลังจากหูชุนอี้ได้ยินคำพูดของลูกสาว เขาก็ชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วหันมามองหลิวอันผิง หลานเอ๋อร์ไปรู้จักเขาได้ยังไง? เขาชื่อหลิวอันผิงงั้นเหรอ? ทำไมถึงชื่อเดียวกับนักศึกษามหาวิทยาลัยปักกิ่งที่พี่ใหญ่จะแนะนำให้หลานเอ๋อร์รู้จักเลยล่ะ? หรือว่า... ในเวลานี้ หูชุนอี้เหมือนจะปะติดปะต่อเรื่องราวได้แล้ว เมื่อเข้าใจเรื่องราวทั้งหมด หูชุนอี้ก็ขมวดคิ้วมุ่น "สหายหลิวอันผิง ทำไมเธอถึงต้องทำร้ายหลูเจี้ยนด้วย เขาทำผิดอะไร เธอถึงต้องตีเขาจนมีสภาพแบบนี้ ต่อให้เขาจะทำผิดอะไร เธอก็สามารถโทรศัพท์แจ้งให้ตำรวจมาจัดการได้นี่นา ทำไมถึงต้องลงไม้ลงมือด้วย"

หลิวอันผิงหัวเราะหึๆ ในเวลานี้ เขาเองก็รู้แล้วว่า หูชุนอี้คงจะรู้แล้วว่าเขาเป็นใคร เพราะหูกุ้ยหลานเป็นลูกสาวของหูชุนอี้ และหูชุนอี้ก็เป็นน้องชายของหูชุนหลี่ เมื่อคิดตกแล้ว หลิวอันผิงก็ปรายตามองหลูเจี้ยนที่เพิ่งตะเกียกตะกายลุกขึ้นมา แล้วหัวเราะเบาๆ "ท่านรองผู้อำนวยการหู คุณถามแบบนี้ ผมก็ไม่รู้จะตอบคุณยังไงเหมือนกัน แต่ว่า ในเมื่อเขาเป็นหัวหน้าแผนกรักษาความปลอดภัยของโรงงานสิ่งทอของคุณ งั้นคุณก็ลองถามเขาเองก็แล้วกันครับ ว่าทำไมผมถึงตีเขา"

"พ่อคะ หัวหน้าหลูโดนเขาตีซะเละเทะขนาดนี้ พ่อรีบให้คนไปแจ้งความเถอะค่ะ ให้คุณตำรวจมาจับตัวเขาไปเข้าคุกให้เข็ดเลย!" หูกุ้ยหลานไม่ชอบขี้หน้าหลิวอันผิงเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เพราะหลิวอันผิง ทำให้เธอต้องโดนคุณลุงดุไปยกใหญ่ ซึ่งเรื่องนี้ทำให้เธอรู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมาก ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังเห็นหลิวอันผิงฉีกหน้าพ่อของเธอแบบไม่ไว้หน้าอีกด้วย

ในเวลานี้ หูชุนอี้เองก็รู้สึกไม่สบอารมณ์อย่างยิ่ง ฉันอุตส่าห์หาทางลงให้เธอแล้วแท้ๆ เธอเกิดไม่ไว้หน้าฉันเลยสักนิด ถ้าไม่เห็นแก่หน้าพี่ใหญ่ล่ะก็ ฉันคงต้องสั่งสอนเธอให้หลาบจำซะแล้ว ยังไงซะ หูชุนอี้ก็เป็นถึงรองผู้อำนวยการโรงงานสิ่งทอที่หนึ่งแห่งปักกิ่ง คนที่เขารู้จักมักจี่ ล้วนแต่เป็นผู้มีอำนาจบารมีทั้งนั้น แต่วันนี้ รองผู้อำนวยการอย่างเขา กลับต้องมาเสียหน้าต่อหน้าหลิวอันผิง