บทที่ 280 โกรธจนควันออกเจ็ดทวาร

"พ่อคะ พวกเขากำลังคุยอะไรกันน่ะ? หนูเห็นไอ้หนุ่มบ้านนอกคอกนาคนนั้นมองมาทางพวกเราบ่อยๆ ด้วยนะคะ" หูกุ้ยหลานที่ยืนอยู่ไม่ไกล เห็นเจ้าหน้าที่ตำรวจสองนายกำลังซุบซิบกระซิบกระซาบกับหลิวอันผิง ในขณะที่หลิวอันผิงก็คอยปรายตามองมาที่สองพ่อลูกอย่างต่อเนื่อง ทำให้เธออยากรู้อย่างยิ่งว่าเจ้าหน้าที่ตำรวจสองนายนั้นพูดอะไรกับหลิวอันผิง

หูชุนอี้ส่ายหน้า "สงสัยกำลังแก้ตัวกับคุณตำรวจอยู่มั้ง" ในขณะที่สองพ่อลูกตระกูลหูกำลังซุบซิบกันอยู่นั้น เจ้าหน้าที่ตำรวจสองนายก็หันหลังกลับ แล้วเดินตรงไปหาหลูเจี้ยน

"คุณตำรวจครับ พวกคุณต้องให้ความเป็นธรรมกับผมนะครับ ผมถูกมันทำร้ายร่างกายโดยไม่มีสาเหตุ พวกคุณต้องจับมันเข้าคุกให้ได้นะครับ อย่าปล่อยให้คนพรรค์นี้ลอยนวลเป็นภัยต่อสังคมเลยครับ" เมื่อหลูเจี้ยนเห็นเจ้าหน้าที่ตำรวจสองนายเดินตรงเข้ามาหา ก็รีบบีบน้ำตาแสร้งทำตัวน่าสงสารทันที แต่ทว่า ทันใดนั้น เจ้าหน้าที่ตำรวจทั้งสองนายกลับยื่นมือเข้าจับกุมตัวเขาไว้

หลูเจี้ยนที่ยังงุนงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ร้องโวยวาย "คุณตำรวจครับ พวกคุณเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่าครับ ผมเป็นผู้เสียหายนะ คนที่พวกคุณต้องจับคือมัน ไม่ใช่ผมครับ" สองพ่อลูกตระกูลหูที่ยืนอยู่ไม่ไกล ก็ถึงกับยืนอึ้งเป็นไก่ตาแตกไปเหมือนกัน ก่อนจะรีบวิ่งเข้าไปหา

"คุณตำรวจครับ พวกคุณเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า เขาเป็นผู้เสียหายนะ ทำไมพวกคุณถึงจับผู้เสียหาย แต่กลับปล่อยคนลงมือทำร้ายลอยนวลล่ะ!" หูชุนอี้ไม่เข้าใจสถานการณ์เลยจริงๆ ที่จู่ๆ เจ้าหน้าที่ตำรวจสองนายก็เข้าจับกุมหลูเจี้ยน แถมยังใส่กุญแจมือให้ด้วย