บทที่ 281 มีปัญหาแน่ๆ!

"ท่านรองผู้อำนวยการหูถูกใจบ้านหลังนี้เหรอครับ? ถ้าท่านรองผู้อำนวยการหูสู้ราคาไหว ผมก็ไม่ขัดข้องที่จะขายให้หรอกนะครับ แต่ว่า... เกรงว่าท่านรองผู้อำนวยการหูจะจ่ายไม่ไหวน่ะสิครับ ท้ายที่สุดแล้ว เงินเดือนของรองผู้อำนวยการโรงงาน ก็คงไม่ได้สูงอะไรมากมายนักหรอก"

หลิวอันผิงแอบขำในใจ คำพูดของเขาก็เริ่มเหน็บแนมและเสียดสีหูชุนอี้อย่างจงใจ

เงินเดือนของพนักงานทั่วไปในปักกิ่งย่อมสูงกว่ากรรมกรในต่างจังหวัด และต่อให้หูชุนอี้จะเป็นถึงรองผู้อำนวยการโรงงานสิ่งทอ แต่เงินเดือนต่อเดือน เต็มที่ก็คงไม่เกินสองร้อยหยวนหรอก เก็บเงินสิบปี ยังได้ไม่ถึงสามหมื่นหยวนเลยด้วยซ้ำ หลิวอันผิงอยากจะรู้นัก ว่าหูชุนอี้จะงัดเงินออกมาซื้อบ้านของเขาได้สักเท่าไหร่กัน

หูกุ้ยหลานที่ยืนอยู่ด้านข้าง พอได้ยินคำพูดของหลิวอันผิง ก็ของขึ้นทันที "นายว่าใครเงินเดือนไม่สูงฮะ เงินเดือนบวกกับสวัสดิการของพ่อฉันต่อเดือน อย่างน้อยๆ ก็เป็นตัวเลขที่ไอ้หนุ่มยากจนจากบ้านนอกอย่างนายไม่กล้าแม้แต่จะฝันถึงด้วยซ้ำ นายยังกล้ามาว่าพ่อฉันอีก ตาบอดหรือไงฮะ!"

หลิวอันผิงขมวดคิ้วแน่น เขาไม่ชอบผู้หญิงที่ถูกตามใจจนเคยตัวและเอาแต่ใจอย่างหูกุ้ยหลานเอาเสียเลย ถ้าไม่เห็นแก่หน้าหูชุนหลี่ล่ะก็ ป่านนี้หลิวอันผิงคงตบหน้าหล่อนไปสักฉาดแล้ว