บทที่ 300 เพื่อนร่วมชั้นของเธอมีปัญหา

มั่วเฟยส่งยิ้มให้เย่หลิง จากนั้นก็หันไปยิ้มให้หลิวอันผิง ดูราวกับว่าเธอแค่พูดไปเรื่อยเปื่อย ไม่ได้มีความหมายแอบแฝง และไม่ได้จงใจพาดพิงถึงอะไรทั้งสิ้น

แต่ทว่า ในตอนนี้ หลิวอันผิงกลับเริ่มให้ความสนใจเพื่อนร่วมชั้นของเย่หลิงคนนี้ขึ้นมาแล้ว พนักงานบริกรถือเมนูเดินเข้ามา "ลูกค้าทั้งสามท่าน จะรับออเดอร์เลยไหมครับ?"

มั่วเฟยยิ้มบางๆ แล้วชี้ไปทางหลิวอันผิง พนักงานบริกรรีบเดินไปหาหลิวอันผิง ยื่นเมนูให้เขา แล้วยืนรออยู่อย่างสุภาพ หลิวอันผิงรับเมนูมา แสร้งทำหน้างงงวย ทำทีเป็นว่าอ่านเมนูไม่ออก พร้อมกับส่งยิ้มเจื่อนๆ ให้มั่วเฟย

"พี่อันผิง คงไม่ใช่ว่าเพิ่งเคยมาทานอาหารในร้านอาหารตะวันตกเป็นครั้งแรกหรอกนะคะ" มั่วเฟยมองหลิวอันผิงด้วยสีหน้าประหลาดใจ เย่หลิงที่อยู่ข้างๆ ดึงเมนูมาจากมือของหลิวอันผิง เพียงแค่กวาดสายตามองเมนูแวบเดียว ก็เริ่มสั่งอาหารทันที ทั้งอาหารเรียกน้ำย่อย อาหารจานหลัก ของหวาน และอื่นๆ สั่งมาไม่น้อยเลยทีเดียว

ส่วนมั่วเฟยที่นั่งอยู่ตรงข้ามหลิวอันผิง ในเวลานี้กลับจ้องมองเขาด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม ราวกับต้องการจะจับผิดอะไรบางอย่างจากสีหน้าของเขา หลิวอันผิงหลับตาลงเล็กน้อย แต่ก็คอยจับตาดูมั่วเฟยที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามตลอดเวลา