บทที่ 315 ก่อนการแข่งขัน

"คุณคิดจะไปโทรศัพท์หาพี่เขยฉันใช่ไหม ถ้าคุณกล้าโทรล่ะก็ ฉันจะหาคนมาอัดคุณแน่!" เย่หลิงจับตาดูหวงจินหลงกับอาสือสองคนนี้มาตลอด เมื่อหวงจินหลงส่งสายตาให้อาสือ เย่หลิงก็รู้ได้ทันทีว่าทั้งสองคนคิดจะทำอะไร เท้าขวาของอาสือที่กำลังยกขึ้นลอยอยู่กลางอากาศ ถูกคำพูดของเย่หลิงประโยคนี้สะกดเอาไว้จนชะงักงัน ไม่กล้าก้าวไปข้างหน้าอีกแม้แต่ก้าวเดียว ในขณะเดียวกันภายในใจก็ทำได้เพียงแค่นเสียงหัวเราะอย่างขมขื่น

องค์หญิงน้อยแห่งตระกูลเย่คนนี้ ภายนอกดูเหมือนจะเป็นคนคุยง่าย แต่ถ้าไม่ยอมตามใจเธอเข้าล่ะก็ คาดว่าเธอคงจะเรียกคนมาอัดฉันจริงๆ แน่ ถ้าถูกคนของตระกูลเย่อัดเข้าจริงๆ ฉันก็คงไม่มีที่ให้ไปเรียกร้องความเป็นธรรม ช่างเถอะ ฉันสู้ไม่ได้ก็หลบเอาแล้วกัน อาสือหันตัวกลับมา ส่งยิ้มเจื่อนให้เย่หลิง หวงจินหลงในเวลานี้ก็มีสีหน้ากระอักกระอ่วนใจเช่นกัน หวงจินหลงที่กำลังทำตัวไม่ถูก ลอบถอนหายใจออกมาเบาๆ นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย ถ้าเป็นคนอื่น ฉันยังพอจะเมินเฉยไม่สนใจได้ แต่เธอคือองค์หญิงน้อยแห่งตระกูลเย่ ได้ยินมาว่าองค์หญิงน้อยแห่งตระกูลเย่พูดคำไหนคำนั้น ถ้าไม่ยอมตามใจเธอเข้าจริงๆ ดีไม่ดีเธออาจจะก่อเรื่องอะไรขึ้นมาก็ได้

เดิมทีคิดจะให้อาสือโทรศัพท์ไปถามคุณหลิวสักหน่อย คาดไม่ถึงเลยว่า องค์หญิงน้อยท่านนี้จะตาไวขนาดนี้ หวงจินหลงลอบครุ่นคิดอยู่ในใจว่าควรจะช่วยเย่หลิงดีหรือไม่ แต่เย่หลิงกลับไม่เปิดโอกาสให้เขาได้ใช้เวลาคิดนานนัก "คุณปู่คะ ตกลงคุณปู่จะช่วยฉันไหมคะ ถ้าไม่ช่วย ฉันจะได้ไปหาคนอื่น"

ใบหน้าของหวงจินหลงในเวลานี้ดูขมขื่นสุดๆ "ช่วยครับๆ คุณหนูเย่อุตส่าห์มาหาผมทั้งที ผมจะมีเหตุผลอะไรที่ไม่ช่วยล่ะครับ แต่ว่า เงินพวกนี้ไม่ต้องใช้หรอกครับ เดี๋ยวผมเป็นคนออกให้เอง ยังไงซะมันก็ไม่ได้มากมายอะไรอยู่แล้ว" แม้หวงจินหลงจะถูกบีบบังคับให้ช่วยเย่หลิง แต่เขากลับไม่กล้ารับเงินของเย่หลิง ยิ่งไปกว่านั้น ในจำนวนนั้นยังมีคางคกทองคำที่เขาเคยมอบให้เย่หลิงเป็นของขวัญพบหน้าอีกด้วย ที่ไหนเขามีการเอาของขวัญพบหน้าไปใช้ลงพนันกันล่ะ แน่นอนว่า การที่หวงจินหลงทำเช่นนี้ ความจริงแล้วก็แค่อยากจะตีสนิทกับเย่หลิงให้มากขึ้นอีกสักหน่อยก็เท่านั้นเอง

เย่หลิงมองดูเงินและคางคกทองคำตัวนั้นบนโต๊ะ แต่ก็ยังคงส่ายหน้าปฏิเสธ "ไม่ต้องหรอกค่ะ คุณปู่ใช้เงินของฉันพวกนี้นี่แหละ เงินของคุณปู่ก็คือเงินของคุณปู่ เงินของฉันก็คือเงินของฉัน ฉันไม่อยากติดค้างบุญคุณใครหรอกนะคะ" หวงจินหลงพอได้ยินดังนั้น ใบหน้าก็ยิ่งดูขมขื่นหนักกว่าเดิม หากเปลี่ยนเป็นคนอื่น คาดว่าหวงจินหลงคงจะโกรธเป็นฟืนเป็นไฟไปนานแล้ว แต่คนที่อยู่ตรงหน้าคือเย่หลิง หวงจินหลงอย่างเขาไม่มีสิทธิ์จะมาโมโหใส่เธอ เขาจึงทำได้เพียงพยักหน้ารับอย่างเงียบๆ "ครับ คุณหนูเย่พูดถูกแล้วครับ เงินกับคางคกทองคำพวกนี้รวมๆ กันแล้วก็น่าจะประมาณหนึ่งแสนหยวนได้ อาสือ เก็บเงินกับคางคกทองคำพวกนี้ไป เดี๋ยวช่วยเอาไปลงพนันให้คุณหนูเย่ด้วย"