บทที่ 331 หมาป่ามาเยือน

"พี่เขย พี่ไปทำเรื่องขัดใจคนอย่างหวังเฉินตงตอนไหนคะเนี่ย? แล้วที่หวังเฉินตงบอกว่าพี่ทำให้เขาเสียเงินตั้งหลายสิบล้าน เรื่องมันเป็นยังไงกันแน่?" หลังจากกลับเข้ามาในห้องนั่งเล่น เย่หลิงก็จ้องหลิวอันผิงด้วยความอยากรู้อยากเห็น เห็นได้ชัดว่าตอนนี้เย่หลิงกำลังสนใจเรื่องเงินหลายสิบล้านนั่นเป็นพิเศษ

หลิวอันผิงยื่นมือไปผิงไฟที่เตา "ได้ยินมาว่า ตงเส้าคนนี้เปิดโต๊ะพนันช่วงการท้าประลองที่มหาวิทยาลัยปักกิ่ง มีคนไปลงพนันที่โต๊ะเขาหลายล้าน ส่วนฉันก็เลยกลายเป็นแพะรับบาปไปโดยปริยาย"

"หา? หวังเฉินตงเปิดโต๊ะพนันด้วยเหรอ? ทำไมฉันไม่เห็นรู้เรื่องเลยล่ะ? ถ้ารู้ก่อนว่าเขาบังอาจเปิดโต๊ะพนัน ฉันต้องไปลงเงินที่นั่นสักหน่อยแล้ว หึ! กล้ามาหาเรื่องพี่เขยของฉัน สงสัยจะคันหนังจริงๆ" เย่หลิงรู้สึกเสียดายที่ไม่ได้ยินข่าวเรื่องหวังเฉินตงเปิดโต๊ะพนัน

หลิวอันผิงยิ้มบางๆ ไม่ได้พูดอะไร เรื่องนี้แม้เขาจะรู้ แต่ก็ไม่อยากให้ยัยเด็กเย่หลิงเข้ามาพัวพันกับเรื่องพรรค์นี้ ทว่า หลิวอันผิงกลับไม่รู้เลยว่า ยัยเด็กเย่หลิงคนนี้แอบลับหลังเขาไปกอบโกยเงินมาได้เป็นล้านแล้ว จนถึงตอนนี้ หวงจินหลงและพวกเขาก็ยังไม่เคยเอ่ยปากบอกหลิวอันผิงเลยสักคำ

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เย่หลิงก็ขอกลับบ้านไป เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น หลิวอันผิงขับรถมุ่งหน้าไปยังเมืองเทียนจิน