บทที่ 335 ปัญหาของร้านสาขาที่สอง

วันที่ยี่สิบเดือนมกราคม หลิวอันผิงขับรถทหารคันนั้นออกจากเมืองหลวง มุ่งหน้าลงสู่ทิศใต้สู่บ้านเกิดที่อยู่ห่างไกลออกไปนับพันกิโลเมตร หนึ่งวันก่อนจะออกจากเมืองหลวง หลิวอันผิงได้ตั้งใจไปร่ำลาสองสามีภรรยาหูชุนหลี่ แน่นอนว่าเขาก็ไม่ลืมชุยเจิ้งจงผู้เป็นอาจารย์ที่ปรึกษาด้วย และย่อมต้องไปเข้าพบเลขาธิการหวังของมหาวิทยาลัยเช่นกัน

ในขณะนี้ ที่ด้านหน้าร้านผิงอันฟูซื่อ สาขาที่สอง ในเมืองหงโจว มีคนสิบกว่าคนยืนล้อมอยู่หน้าประตูร้าน พวกเขาไม่ยอมไปไหนและไม่ยอมเข้าร้าน คนกลุ่มนี้บ้างก็นั่งขวางหน้าประตู บ้างก็ยืนพิงกำแพง สูบบุหรี่ไปพลางจ้องเขม็งไปยังผู้คนที่เดินผ่านไปมาด้วยสายตาคุกคาม ลูกค้าคนใดที่คิดจะเดินเข้าร้าน คนพวกนี้ก็จะลุกขึ้นยืนจ้องหน้าเขม็งทันที เมื่อลูกค้าเห็นคนกลุ่มนี้จ้องมองด้วยท่าทางไม่ประสงค์ดี ก็ย่อมไม่กล้าเดินเข้าไปซื้อเสื้อผ้าในร้าน

กัวเผิงนั่งอยู่ในร้าน มองดูคนกลุ่มนั้นผ่านกระจกด้วยคิ้วที่ขมวดแน่น ถังเสี่ยวหมี่ร้อนใจจนนั่งไม่ติด "อาห้า นี่มันสามวันแล้วนะ ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป ร้านสาขาที่สองของเราจะเปิดต่อได้ยังไงคะ อารอง ลองโทรหาลูกพี่ลูกน้องดูไหมคะ เขาต้องมีวิธีแก้ปัญหานี้แน่ๆ" ตั้งแต่ร้านสาขาที่สองเปิดตัว ถังเสี่ยวหมี่ก็ย้ายมาประจำที่นี่ ส่วนร้านสาขาแรก มีหลี่ฟูเป่าและหลงเสี่ยวเม่ยคอยดูแลอยู่ สาขาที่สองจึงเป็นหน้าที่ของกัวเผิงและถังเสี่ยวหมี่ แต่สถานการณ์ในตอนนี้กลับทำให้กัวเผิงทั้งคู่หงุดหงิดเป็นอย่างมาก คนกลุ่มที่อยู่หน้าร้านนั้น ไล่ก็ไม่ไป เกลี้ยกล่อมก็ไม่ฟัง กัวเผิงถึงขั้นซื้อบุหรี่ดีๆ ไปแจก แต่ก็ไม่สามารถทำให้คนพวกนี้ยอมถอยไปเองได้ สาเหตุที่คนกลุ่มนี้ทำเช่นนี้ กัวเผิงย่อมรู้ดีอยู่แก่ใจ จากการที่เขาไปสืบข่าวมา

ผู้อยู่เบื้องหลังคนกลุ่มนี้คือรองคณบดีคนหนึ่งของวิทยาลัยวิศวกรรมศาสตร์ ได้ยินมาว่าลูกพี่ลูกน้องของรองคณบดีคนนี้ตาถึง เห็นทำเลของร้านสาขาที่สองแล้วอยากได้ จึงต้องการขอซื้อร้านในราคาเพียงห้าพันหยวน ด้วยราคานี้ อย่าว่าแต่กัวเผิงที่ไม่มีอำนาจตัดสินใจเลย ต่อให้เป็นหลิวอันผิงเองก็ไม่มีทางตกลงอย่างแน่นอน ทว่า ลูกพี่ลูกน้องของรองคณบดีคนนี้ยังไม่เคยปรากฏตัวออกมาเลย เพียงแต่ส่งคนชื่อพี่กังที่เป็นหนึ่งในสิบกว่าคนที่อยู่ข้างนอกนั้นมาเป็นตัวแทนออกหน้า ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตัวท่านรองคณบดีคนนั้นเลย

กัวเผิงเงยหน้ามองคนข้างนอกแล้วถอนหายใจออกมา "ดูจากเวลาแล้ว อันผิงน่าจะใกล้ปิดเทอมแล้วนะ ตอนที่โทรหาเขาคราวก่อน เขาบอกว่าพอปิดเทอมฤดูหนาวจะแวะมาที่หงโจวสักรอบ ตอนนี้เราอย่าไปกวนเขาเลย เดี๋ยวจะกระทบกับการสอบเปล่าๆ รอให้เขามาถึงหงโจวก่อน แล้วค่อยดูว่าจะเอายังไงต่อ" กัวเผิงอยากจะโทรหาหลิวอันผิงเพื่อแก้ปัญหาตรงหน้าใจจะขาด แต่เขาก็กลัวว่าเรื่องนี้จะไปรบกวนสมาธิการสอบของหลิวอันผิง