บทที่ 9 แฮกเกอร์ในตำนาน

ย้อนกลับไปตอนที่เฟิงเสี้ยเทียนได้เห็นหนังสือ ภาษาโปรแกรมคอมพิวเตอร์และการเขียนโปรแกรม เขาได้พินิจพิจารณามันอย่างละเอียด หนังสือเล่มนั้นเน้นสอนเรื่องการเขียนโปรแกรม โดยระบุว่าภาษาคอมพิวเตอร์มีไว้เพื่อรับใช้การเขียนโปรแกรม งานหลักของโปรแกรมเมอร์คือการเขียนโค้ด แต่โปรแกรมเมอร์ก็มีระดับสูงต่ำต่างกัน ยิ่งเป็นยอดฝีมือ โปรแกรมที่เขียนออกมาก็จะยิ่งมีช่องโหว่น้อยลงเท่านั้น

เฟิงเสี้ยเทียนเข้าใจซึ้งถึงจุดนี้ เพราะเขาใช้เวลาเกือบครึ่งเดือนในการเขียนซอฟต์แวร์แปลงข้อมูล เขาตระหนักดีว่า ยิ่งซอฟต์แวร์มีขนาดใหญ่และซับซ้อนมากเท่าไหร่ เนื้อหาที่เกี่ยวข้องก็ยิ่งมากขึ้น และช่องโหว่ของซอฟต์แวร์ก็จะยิ่งทวีคูณ วิธีที่ดีที่สุดในการลดช่องโหว่คือการพยายามทำให้โปรแกรมมีขนาดเล็กที่สุด ยิ่งโปรแกรมเล็ก เนื้อหาก็น้อยลง ความเสี่ยงที่จะถูกคนอื่นฉวยโอกาสโจมตีก็ลดน้อยลงตามไปด้วย

นี่คือเรื่องของประสิทธิภาพและฟังก์ชันของโปรแกรม การทำให้ "สั้น กระชับ ทรงพลัง" โดยไม่กระทบต่อฟังก์ชันการทำงาน คือระดับสูงสุดของการเขียนโปรแกรม สำหรับความรู้ที่เฟิงเสี้ยเทียนมีอยู่ในตอนนี้ เขาคิดว่าการทำเช่นนั้นไม่ใช่เรื่องยากจนเกินไป อย่างน้อยเขาก็มีความสามารถพอที่จะทำได้

ส่วนเรื่องช่องโหว่ของระบบปฏิบัติการคอมพิวเตอร์นั้น ความจริงแล้วมีความเกี่ยวพันอย่างลึกซึ้งกับการเขียนโปรแกรม เพราะเฉพาะคนที่คุ้นเคยกับการเขียนโปรแกรมเท่านั้นที่จะมีโอกาสมองหาช่องโหว่ของระบบได้

ระบบปฏิบัติการคืออะไร? พูดให้เข้าใจง่ายมันก็คือโปรแกรมชนิดหนึ่ง เป็นโปรแกรมที่มีขนาดใหญ่มาก ดังนั้นหากต้องการค้นหาช่องโหว่ที่อาจมีอยู่ในตัวมัน คุณต้องมีความเชี่ยวชาญในด้านการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์อย่างลึกซึ้งเสียก่อน

วิธีการโจมตีหลักสองรูปแบบของแฮกเกอร์ล้วนเกี่ยวข้องกับโปรแกรมคอมพิวเตอร์ สิ่งนี้ยิ่งตอกย้ำถึงความสำคัญของการทำความเข้าใจโปรแกรม ซึ่งเฟิงเสี้ยเทียนก็ได้มาสเตอร์มันเรียบร้อยแล้ว ส่วนเขาจะอยู่ในระดับไหนนั้นบอกได้ยาก เพราะเขายังไม่เคยเปรียบเทียบฝีมือกับใคร เมื่อไม่มีการเปรียบเทียบย่อมไม่สามารถประเมินได้

ความจริงแล้วเฟิงเสี้ยเทียนเป็นเหมือนคนที่อยู่นอกวงโคจรของระบบ คำว่า "ระบบ" ในที่นี้หมายถึงกลุ่มยอดฝีมือคอมพิวเตอร์ ความรู้ทุกอย่างที่เขาได้มาล้วนมาจากการเรียนรู้ด้วยตนเอง ไม่เคยแลกเปลี่ยนความรู้กับยอดฝีมือคนไหนเลย ต้องยอมรับว่าการที่เขาสามารถทำได้ถึงขนาดนี้ถือเป็นเรื่องที่น่าชื่นชมและหาได้ยากยิ่ง

ในขณะนี้ เฟิงเสี้ยเทียนจ้องมองข่าวเกี่ยวกับแฮกเกอร์ในหน้าจอ พลางคิดถึงประเด็นต่างๆ มากมาย ข่าวนั้นบันทึกตัวเลขความเสียหายไว้สูงถึง 8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ! หากคำนวณตามอัตราแลกเปลี่ยนเป็นเงินหยวนในตอนนั้น มันคือเงินกว่า 40 ล้านหยวน! จำนวนเงินมหาศาลขนาดนี้ทำให้คนจนกรอบอย่างเฟิงเสี้ยเทียนอึ้งตะลึงไปนานทีเดียว หลังจากยืนเซ่ออยู่นาน เขาก็พึมพำออกมาว่า "เงิน... เงินตั้งมากมายขนาดนี้ หายวับไปเฉยๆ เลยเหรอ?"

ตอนนี้เฟิงเสี้ยเทียนเริ่มเห็นภาพลักษณ์ของแฮกเกอร์ชัดเจนขึ้น ในสายตาของเขา คนพวกนี้คือกลุ่มคนบ้า ถ้าไม่บ้าจะทำเรื่องที่ทำร้ายคนอื่นโดยที่ตัวเองก็ไม่ได้ประโยชน์อะไรเลยได้อย่างไร? เงิน 8 ล้านดอลลาร์ที่เสียหายไป แฮกเกอร์คนนั้นไม่ได้เงินสักเฟินเดียว แล้วเขาทำไปเพื่ออะไรกันแน่?

แน่นอนว่าเฟิงเสี้ยเทียนไม่มีวันเข้าใจ เพราะเขาเติบโตมาในประเทศจีนที่หล่อหลอมให้เขามีค่านิยมทางสังคมที่ดี ในสายตาของเขา เรื่องแบบนี้ไม่ควรทำอย่างยิ่ง เพราะคนที่ทำลายผลประโยชน์ของผู้อื่นไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม ย่อมไม่ใช่คนดี

เฟิงเสี้ยเทียนยังค่อนข้างซื่อบริสุทธิ์ เขาไม่เข้าใจโลกภายในของแฮกเกอร์ โดยทั่วไปคนกลุ่มนี้คือยอดฝีมือด้านคอมพิวเตอร์ การที่พวกเขาเจาะระบบของคนอื่นหรือควบคุมคอมพิวเตอร์ทำเรื่องต่างๆ ส่วนใหญ่ทำไปเพราะความสนใจส่วนตัว พวกเขาไม่ได้ทำเพื่อเงิน แต่ทำเพื่อพิสูจน์ความสามารถของตัวเอง พูดง่ายๆ ก็คือเพื่อ "โชว์เหนือ" นั่นเอง

เวลาล่วงเลยไปจนถึงเที่ยงคืน เสียงประทัดด้านนอกเริ่มดังขึ้นอย่างต่อเนื่องไม่ขาดสาย ปีใหม่มาถึงแล้ว และเฟิงเสี้ยเทียนก็โตขึ้นอีกปี ตอนนี้เขาอายุ 15 ปีแล้ว

ในขณะเดียวกัน เวลาทางฝั่งตะวันออกของสหรัฐอเมริกาคือเที่ยงวัน ณ ชั้น 32 ของตึกเอ็มไพร์สเตตในนิวยอร์ก ชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังนั่งวุ่นอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ ความเร็วในการรัวคีย์บอร์ดของเขานั้นรวดเร็วมาก ผ่านไปครู่หนึ่งในที่สุดเขาก็หยุดมือ พลางบิดขี้เกียจแล้วพูดขึ้นว่า "ฮ่าๆ! ในที่สุดก็เจาะเว็บไซต์นิวยอร์กไทมส์ได้สำเร็จ! อืม... หาอะไรสนุกๆ ทำดีไหมนะ?"

ชายหนุ่มใช้เวลาคิดเพียงสามวินาที ก่อนจะดีดนิ้วดังเป๊าะ "ตัดสินใจแล้ว! เพิ่งเขียนโปรแกรมม้าโทรจันเสร็จพอดี งั้นเอาเว็บไซต์นิวยอร์กไทมส์นี่แหละมาเป็นที่ทดสอบ!"

พูดจบเขาก็ใช้สิทธิ์ผู้ดูแลระบบ ที่ชิงมาได้ ฝังโปรแกรมม้าโทรจันนี้ลงในเว็บไซต์นิวยอร์กไทมส์ทันที มันเป็นโปรแกรมที่ซ่อนตัวได้อย่างมิดชิด แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญก็ยากจะสังเกตเห็น หลักการทำงานหลักของมันคือการเข้าติดเชื้อ ในคอมพิวเตอร์ทุกเครื่องที่ล็อกอินเข้าชมเว็บไซต์นิวยอร์กไทมส์ จากนั้นจะส่งที่อยู่ IP ของเครื่องนั้นกลับมายังฐานข้อมูลของชายหนุ่มคนนี้

หลังจากนั้นมันจะแฝงตัวอยู่อย่างเงียบๆ ในเครื่องของเหยื่อ ทันทีที่ชายหนุ่มส่งคำสั่งระยะไกลผ่าน IP ที่ได้รับมา ไวรัสม้าโทรจันจะเปิดทำงานโดยอัตโนมัติ และเริ่มจำลองตัวเองอย่างบ้าคลั่งไม่หยุดหย่อน ส่งผลให้คอมพิวเตอร์เครื่องนั้นถูกแย่งพื้นที่หน่วยความจำจนเต็มพิกัด และเมื่อเกินขีดจำกัดสูงสุด คอมพิวเตอร์เครื่องนั้นก็จะพังทลายหรือค้างไปในที่สุด

แม้จะฟังดูเรียบง่าย แต่การจะทำให้ได้ขนาดนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เห็นได้ชัดว่าชายหนุ่มคนนี้เป็นยอดฝีมือด้านการเขียนโปรแกรมตัวจริง หลังจากที่เขาฝังม้าโทรจันลงในเว็บไซต์เสร็จ เขาก็เปิดฐานข้อมูลของตนเองทันที—ซึ่งฐานข้อมูลนี้ความจริงแล้วก็คือคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่ที่เขาไปยึดครองมาได้ ชายหนุ่มสังเกตข้อมูลที่ม้าโทรจันส่งกลับมา เมื่อเห็นข้อมูลสลับเปลี่ยนไปทีละบรรทัด เขาก็รู้ได้ทันทีว่า: เขาทำสำเร็จแล้ว!

ผู้อ่านนิวยอร์กไทมส์มีจำนวนไม่น้อย ดังนั้นคอมพิวเตอร์ที่ติดเชื้อม้าโทรจันนี้จึงมีมหาศาล และหนึ่งในนั้นก็คือคอมพิวเตอร์ของเฟิงเสี้ยเทียน

เดิมทีเขากำลังเปิดอ่านข่าวต่างๆ ในเว็บไซต์นิวยอร์กไทมส์ ทว่าเมื่อเขากดเข้าไปในหน้าข่าวหน้าหนึ่ง หน้าจอคอมพิวเตอร์ของเขาก็เกิดการกะพริบที่ผิดปกติ แม้จะเป็นเพียงช่วงเวลาที่สั้นมาก แต่เฟิงเสี้ยเทียนกลับไม่ยอมปล่อยผ่าน เขาเพิ่งจะอ่านข่าวเรื่องแฮกเกอร์มาหมาดๆ ความระแวดระวังของเขาจึงสูงเป็นพิเศษ เฟิงเสี้ยเทียนหยุดการอ่านข่าวทันที และเปลี่ยนมาตรวจสอบคอมพิวเตอร์ของตนเองเพื่อหาความผิดปกติ

ตามที่เฟิงเสี้ยเทียนรู้ อาการแบบนี้มักเกิดจากสาเหตุไม่กี่ประการ: หนึ่ง แรงดันไฟฟ้าไม่คงที่ทำให้หน้าจอภาพสั่นกะพริบ; สอง คอมพิวเตอร์ประมวลผลข้อมูลในปริมาณมากเกินไปจนทำให้ชิปประมวลผลทำงานด้วยความเร็วสูงเกินจนเกิดการกะพริบ; สาม เครือข่ายเกิดการติดขัดกะทันหันทำให้คอมพิวเตอร์ต้องเปลี่ยนความเร็วในการประมวลผลเพื่อปรับตัวกะทันหัน; และสี่ ซึ่งเป็นข้อที่เฟิงเสี้ยเทียนกังวลที่สุด—มีโปรแกรมอื่นบุกรุกเข้าสู่คอมพิวเตอร์โดยไม่ได้รับอนุญาต ทำให้ความเร็วในการประมวลผลของคอมพิวเตอร์หน่วงลง

เดิมทีข้อสุดท้ายควรจะเป็นเรื่องที่เป็นไปได้ยากที่สุด เพราะเขาเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตผ่านเครื่องกระโดด ต่อให้มีแฮกเกอร์จะโจมตีเขา ก็ต้องเจาะคอมพิวเตอร์ที่ใช้เป็นทางผ่านนั้นให้ได้เสียก่อน แต่ด้วยนิสัยที่ระมัดระวังรอบคอบของเฟิงเสี้ยเทียน เขาจะไม่ยอมปล่อยให้ความดีความชอบหลุดมือไปแม้เพียงโอกาสเดียว เฟิงเสี้ยเทียนไม่รอช้า เริ่มทำการสแกนตรวจสอบโปรแกรมในเครื่องทันที