บทที่ 59 สามระดับขั้นของหมูตงโพเวทมนตร์

“ฉันตาฝาดไปเองเหรอ?”

จางชิงหยางส่ายหัวไปมา รอจนควันกรุ่นจางลง เขาถึงพบว่าตัวเองฟุ้งซ่านไปเอง ภาพเมื่อครู่เป็นเพียงภาพหลอนของเขาเท่านั้น

แต่จางชิงหยางกลับต้องประหลาดใจอีกครั้ง เมื่อพบว่ารูปลักษณ์ภายนอกของหมูตงโพจานนี้ มีความแตกต่างจากหมูตงโพที่เขาเคยกินมาอย่างสิ้นเชิง

“เราเองก็ทำหมูตงโพเป็นนะ แต่ทำไมรู้สึกว่าเมื่อเทียบกับร้านนี้แล้ว ฝีมือเรามันห่างชั้นกันลิบลับเลยล่ะ? ทำไมเขาถึงทำออกมาได้ประณีตขนาดนี้?”

การพึมพำกับตัวเองของจางชิงหยางนั้นมีเหตุผล เพราะหมูตงโพเวทมนตร์ที่อยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้ เนื้อหมูแต่ละชิ้นดูนุ่มเด้งลื่นละมุน ชวนให้เกิดความอยากอาหารอย่างถึงที่สุด

“ขนาดและความหนาเท่ากันเป๊ะ ถ้าไม่มีฝีมือมีดนานนับสิบปีไม่มีทางหั่นออกมาได้แบบนี้ พ่อครัวคนนี้ต้องมีระดับสูงกว่าเชฟขั้นสูงแน่นอน!”

ในฐานะลูกค้าคนแรกของร้านหงเค่อสือเจียน จางชิงหยางถือว่าตัวเองมีหน้าที่ต้องทำความรู้จักร้านนี้ให้ดี

ความตกใจก่อนหน้านี้ยังไม่ทันหาย เรื่องน่าประหลาดใจระลอกใหม่ก็ตามมา

ผิวสัมผัสของเนื้อแต่ละชิ้นในจานนี้มีความเรียบเนียนและละเอียดราวกับผ้าไหม ในขณะเดียวกัน บนหนังหมูก็ปรากฏลวดลายประหลาด บางครั้งดูเหมือนลายดอกไม้ที่พิสดาร บางครั้งดูเหมือนสัญลักษณ์ลึกลับ ราวกับว่ามันมีจิตวิญญาณสถิตอยู่ภายใน

พวกมันดูเหมือนอักขระโบราณที่ยากจะอธิบาย ซึ่งถูกสลักไว้บนหนังหมู

แน่นอนว่ามันไม่ใช่เรื่องเหนือธรรมชาติเสียทีเดียว เมื่อจางชิงหยางใช้ตะเกียบคีบขึ้นมาพิจารณาใกล้ ๆ เขาจึงพบว่าลวดลายเหล่านั้นเกิดจากฟิล์มน้ำมันของน้ำซอสที่เคลือบอยู่บนผิวหนัง และมันคอยเปลี่ยนสีไปมาตามมุมกระทบของแสง

นอกจากนี้ สีสันของหมูตงโพเวทมนตร์ยังพิเศษมาก บางครั้งดูเป็นสีแดงเข้มโทนหม่น บางครั้งกลับดูเป็นสีเหลืองอ่อนสว่างไสว และเมื่อต้องแสงไฟ สีสันเหล่านั้นจะขยับเขยื้อนเปลี่ยนแปรไปมา ดูแล้วมหัศจรรย์ยิ่งนัก

เกิดมาเพิ่งเคยพบเคยเห็น จางชิงหยางสัมผัสได้แล้วว่าอาหารจานนี้ "ไม่ธรรมดา"

“ลองชิมดูก่อนละกัน!”

ด้วยความสงสัยที่ไม่อาจสะกดกลั้น เขาจึงลองส่งมันเข้าปากอย่างระมัดระวัง

เขาไม่ได้รับความรู้สึกร้อนลวกอย่างที่คาดไว้ ในทางกลับกัน หมูตงโพเวทมนตร์ชิ้นนี้มีอุณหภูมิที่อุ่นกำลังดี ให้ความรู้สึกสบายปาก

ทันทีที่เริ่มเคี้ยวเบา ๆ จางชิงหยางยังไม่ทันตั้งตัว ความรู้สึกราวกับถูกไฟฟ้าสถิตก็แล่นพล่านไปทั่วทั้งร่าง

“นี่มัน...!”

ลิ้นของจางชิงหยางถึงกับชา รสชาตินี้แตกต่างจากหมูตงโพทั่วไปราวฟ้ากับเหว

เขาใส่อะไรลงไปกันแน่ ทำไมมันถึงทำให้เรารู้สึกควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้แบบนี้?

รสชาติคำแรกทำให้ต่อมรับรสของจางชิงหยางเปิดออกทั้งหมดในเวลาอันสั้น ฟันของเขาบดเคี้ยวลงบนเนื้อ ความเด้งสู้ฟันนี้ไม่เพียงแต่ลื่นไหล แต่ยังรักษาความหอมกรุ่นของเนื้อหมูไว้อย่างเต็มเปี่ยม

โดยเฉพาะในจังหวะที่กลืนลงไป ลำคอของเขารู้สึกสดชื่นราวกับได้พบหยาดฝนท่ามกลางความแห้งแล้ง

อร่อย... อร่อยจริง ๆ ตอนนี้จางชิงหยางไม่มีแก่ใจจะไปคิดเรื่องอื่นอีกแล้ว สมาธิทั้งหมดของเขาจดจ่ออยู่กับอาหารตรงหน้าเท่านั้น

ตามมาด้วยคำที่สอง ความรู้สึกแปลกประหลาดที่ถาโถมราวกับคลื่นยักษ์เริ่มก่อตัวขึ้นในวินาทีนี้

จางชิงหยางไม่เชื่อว่าในโลกนี้จะมีหมูตงโพที่เลิศรสขนาดนี้อยู่จริง

“รู้สึกมีความสุขจัง ไม่ใช่แค่รสสัมผัสที่ดีเยี่ยมนะ แต่ความรู้สึกกึ่งมันกึ่งเนื้อที่ไม่เลี่ยนเลยเนี่ย มันเหมือนไปเปิดสวิตช์อะไรบางอย่าง ทำให้ความอยากอาหารเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ไม่หยุดเลย”

หลังจากกินหมูตงโพเวทมนตร์ชิ้นที่สองเข้าไป จางชิงหยางรู้สึกเหมือนตัวเองหลุดเข้าไปสู่อีกโลกหนึ่ง

ในตอนแรก เขาสัมผัสได้เพียงความนุ่มละมุน กลิ่นหอมฟุ้ง และรสสัมผัสที่ยอดเยี่ยม

แต่เมื่อเวลาผ่านไป เขากลับเริ่มรู้สึกเบิกบานใจ ราวกับกำลังยืนอยู่ท่ามกลางขุนเขาและสายน้ำที่งดงาม สัมผัสได้ถึงความสุนทรีของธรรมชาติ

ไม่... มันมากกว่านั้น โลกในสายตาของจางชิงหยางกำลังบิดเบี้ยวเปลี่ยนไป

เขาเห็นซ่งเนี่ยนเสวี่ยที่ผิวขาวสวยมีเสน่ห์ กลายเป็นตัวการ์ตูน "เป๊ปป้าพิก" เขาเห็นบนเพดานเต็มไปด้วยปลาหมึกยักษ์ แมงกะพรุน และแมงมุม

เขาเห็นเครื่องปรับอากาศข้างผนังกลายเป็นรูปร่างคน และพอหลับตาลง ภาพที่เต็มตาคือหมู หมี วัว ควาย และเจ้าหมาป่ากุ่ยไท่หลาง

“ว้าว! มีความสุขจังเลย!”

จางชิงหยางไม่รู้ตัวเลยว่าเขาเผลอส่งเสียงเชียร์ออกมาอย่างควบคุมไม่ได้

และเขาก็ยังคงใช้ตะเกียบคีบหมูตงโพในจานกินอย่างต่อเนื่องไม่หยุดหย่อน

ในสายตาของพวกเจียงหาน ชายหนุ่มที่นั่งกินข้าวอยู่ตอนนี้มีอาการ "เสียสติ" ไปเรียบร้อยแล้ว

“หมอนี่กินยาผิดสำแดงมาหรือเปล่าเนี่ย!” “หมูตงโพจานเบ้อเริ่ม ตอนนี้เหลือแค่ไม่กี่ชิ้นแล้วนะนั่น”

ซ่งเนี่ยนเสวี่ยที่รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ กลัวว่าจางชิงหยางจะเป็นโรคประสาทกำเริบจึงเตรียมจะเข้าไปดู แต่กลับถูกเจียงหานที่อยู่ในครัวเรียกไว้ก่อน

“ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวเขาก็หาย” “แต่ทำไมเขาถึงมีพฤติกรรมประหลาดแบบนั้นล่ะคะ?”

เจียงหานยิ้มบาง ๆ ก่อนจะอธิบายด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ: “นี่แหละคือ สามระดับขั้นของหมูตงโพเวทมนตร์”

“สามระดับขั้น?”

“ใช่แล้ว ความแตกต่างที่ยิ่งใหญ่ที่สุดระหว่างหมูตงโพเวทมนตร์กับหมูตงโพทั่วไป คือในระหว่างกระบวนการทำ ผมได้ใส่เครื่องปรุงพิเศษจากยูนนานลงไป นั่นคือ เห็ดโสจางชิง (เห็ดมือสีน้ำเงิน)”

“มันคือเห็ดล้ำค่าที่ขึ้นตามป่าดิบชื้น แต่ถ้ายังปรุงไม่สุกดี เห็ดชนิดนี้จะมีพิษ ผู้ที่กินเข้าไปจะได้รับผลกระทบจากสารพิษต่อระบบประสาท ทำให้สมองเกิดภาพหลอน หรือแม้แต่อารมณ์แปรปรวนอย่างรุนแรง ในขณะเดียวกัน มันก็มีสรรพคุณทางยาที่ช่วยบรรเทาอาการซึมเศร้าได้ด้วย”

ต่อให้สงสัยแค่ไหน ซ่งเนี่ยนเสวี่ยก็คิดไม่ถึงว่าเจียงหานจะเอาเห็ดมีพิษมาทำอาหาร

โดยเฉพาะของจากยูนนานเนี่ย “ร่มแดงก้านขาว กินเสร็จไปนอนยาวในโลง” เพลงพื้นบ้านพวกนี้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นเลยนะ

“พี่เจียง อย่าล้อเล่นแบบนี้นะคะ เดี๋ยวก็ได้มีคนตายในร้านหรอก” แม้แต่เฝิงถิงถิงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ยังกำหมัดแน่นด้วยความประหม่า

วันเปิดร้านมงคลแบบนี้ ถ้าเกิดเหตุการณ์อาหารเป็นพิษขึ้นมาล่ะก็ เรื่องใหญ่แน่ ๆ

โชคดีที่เจียงหานคำนวณทุกอย่างไว้หมดแล้ว

“ระดับแรกของหมูตงโพเวทมนตร์คือ การล่อลวงทางประสาทสัมผัส รูป รส กลิ่น ของจานนี้จะทำให้ลูกค้าเกิดความอยากอาหารอย่างรุนแรงทันทีจนอดใจไม่ไหวต้องลองชิม”

“ระดับที่สองจะเกิดขึ้นภายในห้านาทีหลังทาน การหลั่งสารโดพามีนในร่างกายจะนำมาซึ่งความสุขอย่างมหาศาล ราวกับได้ย้อนกลับไปสู่วัยเด็ก”

“และระดับที่สามระดับสุดท้าย คือการทำให้ลูกค้าจมดิ่งสู่ภาพหลอนในระยะเวลาสั้น ๆ เขาจะเห็นโลกที่งดงามและมหัศจรรย์อีกใบหนึ่ง ในสายตาของเขาตอนนี้ ทุกอย่างรอบตัวจะเปลี่ยนแปลงไปราวกับเล่นกล”

เห็นได้ชัดว่า ตอนนี้จางชิงหยางเข้าสู่ระดับที่สามอย่างสมบูรณ์แล้ว

ทั้งที่นั่งอยู่บนเก้าอี้กินข้าวแท้ ๆ แต่กิริยาท่าทางกลับเหมือนเด็กที่กำลังเต้นระบำด้วยความดีใจ สูญเสียการรับรู้โลกแห่งความเป็นจริงไปโดยสิ้นเชิง

“แล้วอาการแบบนี้จะอยู่นานแค่ไหนคะ?”

นี่คือสิ่งที่ทุกคนกังวลที่สุด คงไม่ดีแน่ถ้ามีคนลือกันออกไปว่าร้านหงเค่อสือเจียนทำเมนูต้องห้ามออกมาขาย

ทุกคนต่างจ้องมองไปที่เจียงหาน แต่เขาตอบอย่างราบเรียบว่า: “ก็ประมาณสิบนาทีนั่นแหละ พิษอ่อน ๆ นี้แค่ทำให้เกิดอาการประหลาดในช่วงสั้น ๆ ไม่คงอยู่นาน และหลังจากพิษสลายไป ลูกค้าจะรู้สึกสดชื่นและดีขึ้นกว่าเดิมเสียอีก”

“สรุปก็คือ หมูตงโพเวทมนตร์ เป็นอาหารเพื่อสุขภาพอย่างหนึ่ง ไม่มีผลข้างเคียงแน่นอน”