บทที่ 69 1, 2, 3, 4 ว้าว หนูมีคุณพ่อตั้ง 4 คนเลยเหรอคะ

แม้ว่าสถานการณ์จะเริ่มซับซ้อนขึ้นบ้าง แต่โชคดีที่เบาะแสยังไม่ขาดช่วง ผู้กองหยางและกู่ฮั่นหยางกำชับเจียงหานอย่างหนักแน่นว่าห้ามเกิดเรื่องผิดพลาดใดๆ อีกเด็ดขาด เพราะหากเป้าหมายใหม่อย่าง "เหล่าไช่" หลุดมือไป พวกเขาคงหมดหนทางจริงๆ

แต่เจียงหานบอกให้พวกเขาวางใจได้ เพราะหลังจากผ่านเหตุการณ์คืนนั้นมา จางชิงหยางก็ไม่ได้แสดงท่าทีที่เปลี่ยนไปเลย แถมยังส่งข้อความมาหาเขาแต่เช้า บอกว่าเรื่องชกต่อยแค่นี้พวกเขาเจอจนชินแล้ว ไม่โทษเจียงหานหรอก ถือซะว่าคราวซวยเอง

ในเมื่อฝ่ายนั้นไม่ติดใจ เจียงหานก็ย่อมไม่เก็บมาเป็นกังวล

เพียงแต่ไม่รู้ว่าเหล่าไช่จะปรากฏตัวเมื่อไหร่ เจียงหานเองก็อยากรีบจัดการภารกิจของตำรวจให้เสร็จสิ้น เพื่อที่จะได้กลับมาทำธุรกิจของตัวเองได้อย่างสบายใจเสียที

ช่วงสิบโมงเช้า ซ่งเนี่ยนเสวี่ยพาโต้วโต้วมาที่ร้าน

ยัยหนูไม่ได้เจอกันพักเดียวดูเหมือนจะสูงขึ้นนิดหน่อย แต่ใบหน้ากลับดูซีดเหลือง และดูอิดโรยไร้ชีวิตชีวา

"เป็นอะไรไปจ๊ะโต้วโต้ว วันนี้ไม่ไปโรงเรียนเหรอ?" หนานเกอรีบเข้าไปทักทายด้วยความเอ็นดู ตอนนี้เขาเห็นซ่งเนี่ยนเสวี่ยเป็นเหมือนน้องสาวแท้ๆ ดังนั้นโต้วโต้วก็ไม่ต่างจากหลานสาวในไส้ของเขา

โต้วโต้วที่ปกติพูดน้อยอยู่แล้วทำเพียงยิ้มอายๆ แล้ววิ่งหนีไป

ซ่งเนี่ยนเสวี่ยถอนหายใจอย่างอ่อนใจพลางบอกว่าไม่มีอะไร แล้วถามถึงเรื่องชกต่อยหน้าร้านเมื่อคืน เมื่อเห็นว่าพวกเจียงหานไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรเธอก็โล่งอก

"ไม่มีอะไรหรอกจ้ะ แค่พวกก่อกวนนิดหน่อย พวกเราไล่ไปหมดแล้ว"

"อืม... แต่คราวหน้าต้องรีบบอกฉันทันทีนะ พวกคุณนี่จริงๆ เลย ฉันเพิ่งมารู้จากคุณตาหน้าร้านเมื่อเช้านี้เอง"

ซ่งเนี่ยนเสวี่ยบ่นอย่างไม่พอใจ ก่อนจะจัดแจงเสื้อผ้าแล้วเดินเข้าไปช่วยเจียงหานเด็ดถั่วงอกในครัว

เจียงหานผู้ละเอียดอ่อนสังเกตเห็นรอยคล้ำใต้ตาของเธอ จึงถามด้วยความสงสัย: "อดนอนเหรอ? วันนี้รีบกลับไปพักผ่อนเถอะ ว่าแต่โต้วโต้วดีขึ้นหรือยัง?"

ซ่งเนี่ยนเสวี่ยลังเลครู่หนึ่งก่อนจะตอบอย่างเซ็งๆ: "ก็ไม่มีอะไรเร่งด่วนหรอกค่ะ พอดีโรงเรียนของโต้วโต้วเพิ่งเปลี่ยนพ่อครัวใหม่ เมื่อวานซืนแกกินข้าวแล้วท้องเสีย ท้องร่วงติดต่อกันมาสองวันแล้ว ฉันไปขอคำอธิบายจากพ่อครัวคนนั้นที่โรงเรียน แต่กลับถูกตอกหน้ากลับมา แถมคุณครูยังหาว่าฉันเรื่องมากอีก เจ็บใจจริงๆ ค่ะ"

นึกไม่ถึงว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น เจียงหานรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

เขาหันไปมองโต้วโต้วที่นั่งเล่นอยู่หน้าร้านคนเดียว โชคดีที่เหล่าพ่อค้าแม่ขายแถวนั้นต่างรู้ว่าเด็กคนนี้เป็นลูกสาวของซ่งเนี่ยนเสวี่ย ต่างก็หยิบของกินอร่อยๆ มาเรียกให้แกไปกิน

แต่โต้วโต้วที่ดูซึมๆ กลับส่ายหน้า แล้วก้มหน้าเล่นใบไม้บนพื้นต่อไป

ทุกคนกำลังเตรียมวัตถุดิบสำหรับวันนี้ แม้วันธรรมดาแขกจะไม่เยอะเท่าวันหยุด แต่พอถึงเวลาอาหาร ก็ยังมีแฟนคลับที่ดั้นด้นเดินทางมาไกลเพื่อลิ้มรสฝีมือของเจียงหานอยู่ไม่น้อย

เจียงหานล้างมือ แล้วต้มแอปเปิ้ลหั่นชิ้นในน้ำจนสุก ก่อนจะเดินไปหาโต้วโต้วที่หน้าประตู

โดยปกติเวลาท้องเสียจะไม่แนะนำให้ทานผลไม้ เพราะผลไม้ไม่ว่าจะมีฤทธิ์เย็นหรือร้อน หากทานเข้าไปจะไปกระตุ้นการบีบตัวของลำไส้และเพิ่มของเหลวในลำไส้ ทำให้ท้องร่วงหนักกว่าเดิม

แต่แอปเปิ้ลที่ต้มจนสุกแล้วนั้นทานได้ ช่วยเสริมวิตามินซีและทำให้ร่างกายสดชื่นขึ้น

เมื่อเห็นเจียงหานถือของอร่อยมาให้ โต้วโต้วที่น่ารักก็รีบเข้ามาหาและกล่าวขอบคุณเจียงหานอย่างร่าเริง

แต่แล้วสีหน้าของแกก็กลับมาเศร้าสร้อยอีกครั้ง

"อาเจียงหานคะ ใครๆ ก็บอกว่าหนูไม่มีพ่อ ทำไมคนอื่นเขามีพ่อกันหมดเลยล่ะคะ?"

เรื่องที่ว่าสามีของซ่งเนี่ยนเสวี่ยเป็นคนยังไง เจียงหานไม่เคยเอ่ยปากถามเธอเลยสักครั้ง

ดูเหมือนเธอเองก็แทบจะไม่พูดถึง ราวกับกำลังหลีกเลี่ยงบางอย่าง

แต่สำหรับเด็กที่กำลังเติบโต การขาดความรักจากพ่อถือเป็นเรื่องที่น่าหดหู่ใจจริงๆ

เจียงหานลูบหัวโต้วโต้วด้วยความเอ็นดูพลางยิ้มกล่าวว่า: "ถึงคุณพ่อจริงๆ จะไม่ได้อยู่ข้างๆ แต่หนูดูสิ หนูยังมีพ่อหนาน พ่อเหอซั่ง พ่อหมาป่า  แล้วก็มีอาที่เป็น 'พ่อเจียง' อยู่นี่ไงจ๊ะ"

"จริงเหรอคะ? ไหนหนูลองนับดูสิ 1, 2, 3, 4 ว้าว! หนูมีคุณพ่อตั้ง 4 คนเลยเหรอคะเนี่ย!"

พอถูกเจียงหานปลอบแบบนั้น โต้วโต้วก็เบิกตากว้างจ้องมองเจียงหาน พร้อมกับยิ้มจนเห็นฟันกระต่ายคู่เล็กอย่างมีความสุข

ซ่งเนี่ยนเสวี่ยที่อยู่ในร้านได้ยินคำล้อเล่นของเจียงหานก็ไม่ได้โกรธ เธอเพียงแต่ปาดน้ำตาที่หางตาด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก

เนื่องจากเวลาลาหยุดของโต้วโต้วหมดลงแล้ว ช่วงเที่ยงหลังจากทานข้าวเสร็จจึงต้องส่งแกกลับโรงเรียน

ทว่าเจียงหานเสนอตัวว่าเที่ยงนี้เขาจะเป็นคนไปส่งเอง เพื่อจะแวะไปดูด้วยว่าอาหารที่โรงเรียนทำออกมายังไง ถึงขนาดทำให้โต้วโต้วท้องเสียได้ขนาดนี้

ลูกสาวไม่เคยถูกผู้ชายคนไหนพาไปส่งโรงเรียนมาก่อน ซ่งเนี่ยนเสวี่ยตั้งใจจะปฏิเสธ แต่ถูกหนานเกอผู้ละเอียดอ่อนขวางไว้

"อย่าคิดมากเลยน้องสาว โต้วโต้วถึงจะเด็กแต่แกก็รู้ความนะ เด็กวัยนี้ต้องการผู้ใหญ่ให้ความสำคัญดูสิ พอได้ยินว่าเสี่ยวหานจะไปส่ง แกดีใจขนาดไหน"

ซ่งเนี่ยนเสวี่ยมองตามไป ก็เห็นโต้วโต้วกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจจริงๆ หลังจากได้รับคำสัญญาจากเจียงหาน

ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ก็ปล่อยให้เขาจัดการเถอะ

ความรักจากพ่อที่ขาดหายไป ต่อจากนี้จะมีพี่น้องทั้งสี่ของเจียงหานคอยมอบให้เป็นเท่าตัว ความสัมพันธ์ที่บริสุทธิ์ใจเช่นนี้ไม่ได้ทำให้ซ่งเนี่ยนเสวี่ยรู้สึกกดดันเลยแม้แต่น้อย

หลังจากทานมื้อเที่ยงที่ร้านเสร็จ เจียงหานก็ขี่รถมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าพาโต้วโต้วมุ่งหน้าไปยังโรงเรียน

ระหว่างทาง โต้วโต้วเล่าเรื่องการใช้ชีวิตในโรงเรียนให้เจียงหานฟังด้วยน้ำเสียงใสซื่อ แม้จะเพิ่งอยู่ชั้นประถม 2 แต่เจียงหานรู้สึกว่าโต้วโต้วในตอนนี้เริ่มมีความคิดความอ่านเหมือนผู้ใหญ่ตัวน้อยๆ แล้ว

ไม่รู้กี่ปีแล้วที่เจียงหานไม่ได้ก้าวเท้าเข้าสู่เขตรั้วโรงเรียน

เมื่อร่างสูงโปร่งและดูองอาจของเจียงหานยืนอยู่ที่หน้าประตูโรงเรียน เขาก็ดึงดูดสายตาของผู้ปกครองจำนวนมากทันที

เขาดูหนุ่มมาก หุ่นที่ผ่านการดูแลอย่างเคร่งครัดทำให้เขาดูโดดเด่นท่ามกลางฝูงชน ใบหน้าหล่อเหลาและบุคลิกที่ดูสุขุมลุ่มลึก ทำเอาคุณแม่บางคนที่มารับลูกถึงกับต้องเหลียวมองอยู่หลายรอบ

"นั่นโต้วโต้วใช่ไหมจ๊ะ? วันนี้คุณแม่ไม่ได้มาส่งเหรอ?"

เสียงหวานใสเสียงหนึ่งดังขึ้นจากเบื้องหลัง เมื่อหันไปมองก็พบว่าเป็นหญิงสาวรูปร่างสูงโปร่ง สวมชุดที่ดูประณีต กำลังมองโต้วโต้วด้วยรอยยิ้ม

"สวัสดีค่ะคุณครูกู้ คุณแม่ติดงานยุ่งอยู่ค่ะเลยไม่ได้มาส่งหนู" โต้วโต้วตอบอย่างน่ารัก

"แล้วท่านนี้คือ...?"

"นี่คือ 'พ่อเจียง' ของหนูค่ะ" โต้วโต้วยืดอกภูมิใจพลางชี้ไปที่เจียงหาน แล้วคว้ามือเขาไว้แน่น

หญิงสาวตรงหน้าอายุประมาณยี่สิบกว่าปี ผมยาวสีดำขลับ ใบหน้าหมดจดสวยงาม จัดว่าเป็นคนสวยระดับแนวหน้าคนหนึ่ง

"สวัสดีค่ะคุณเจียง ฉันเป็นครูสอนเต้นของโต้วโต้วค่ะ เรียกว่ากู้อี๋ก็ได้ เพิ่งเคยเห็นคุณพ่อของโต้วโต้วเป็นครั้งแรก ไม่นึกเลยว่าจะยังหนุ่มขนาดนี้"

กู้อี๋ยื่นมือขวาออกมาตามมารยาทเป็นการทำความรู้จักครั้งแรก

เจียงหานยิ้มตอบพลางพยักหน้า แล้วตอบด้วยน้ำเสียงกังวาน: "สวัสดีครับคุณครูกู้ ผมชื่อเจียงหานครับ"

เมื่อสัมผัสถึงความอบอุ่นจากมือที่ทักทาย กู้อี๋ก็เกิดความสนใจในตัวผู้ชายคนนี้ขึ้นมาเป็นครั้งแรก แต่มันเป็นความสนใจที่ตั้งอยู่บนความสงสัยว่า... ทำไมเธอถึงไม่เคยเห็นเจียงหานปรากฏตัวข้างกายโต้วโต้วในโรงเรียนเลยสักครั้งเดียว