บทที่ 331: การผลิตบทความวิจัยจำนวนมาก! และการค้นพบเพิ่มเติมระหว่างตรวจวอร์ด!

โรงพยาบาลใหญ่ๆ ทยอยกันออกบทความ พวกเขาได้ใช้แนวทางการใช้ยาที่สวี่ชิวกำหนดไว้ในบทความเผยแพร่ความรู้ ทำการรักษาด้วยนาพรอกเซนกับผู้ป่วยส่วนหนึ่งที่มีอาการทางคลินิกสอดคล้องและมีไข้โดยไม่ทราบสาเหตุ และต่างก็ได้รับผลการรักษาที่โดดเด่นอย่างยิ่ง ภายในมณฑลไป๋อวิ๋นไม่ต้องพูดถึง ภายใต้ข้อกำหนดของคณะกรรมการสุขภาพและสาธารณสุขและกรมอนามัย นาพรอกเซนถูกบรรจุเข้าสู่บัญชียาประกันสุขภาพของมณฑล, ราคาลดลงอีก และได้มีการสั่งซื้อยาล่วงหน้าเป็นจำนวนมาก ส่วนนอกมณฑล โรงพยาบาลหลายแห่งได้ค้นพบด้วยความประหลาดใจว่า สรรพคุณของยานี้ไม่ใช่แค่การต่อสู้กับไข้มะเร็งที่เรียบง่ายขนาดนั้น ในทางคลินิกมันยังมีข้อได้เปรียบที่ชัดเจนยิ่งกว่า คือการใช้เป็นเครื่องมือในการตรวจสอบ เพื่อตัดสินว่าผู้ป่วยเป็นไข้มะเร็งหรือไม่ และอาศัยสิ่งนี้ยังสามารถค้นพบเนื้องอกบางชนิดที่แม้แต่ภาพถ่ายทางรังสีก็ยังตรวจไม่พบในระยะแรกได้…

เช่น เถาชางฮั่น ค่าบ่งชี้มะเร็งของเขาต่ำมาก ในทางคลินิกโดยทั่วไปแล้วจะไม่ถือว่าเป็นมะเร็ง ต่อให้มีก็เป็นมะเร็งในระยะแรกสุดที่ไม่มีความหมายในการตรวจและรักษา การทำซีทีสแกน, MRI และอื่นๆ เสียเวลาเสียแรง และค่าใช้จ่ายก็สูง แต่หากมีไข้โดยไม่ทราบสาเหตุ อาศัยการกินนาพรอกเซน หากการรักษาได้ผลก็จะเป็นไข้มะเร็ง, และวินิจฉัยมะเร็งได้ในระยะแรก นี่น่าเชื่อถือและสะดวกกว่าการตรวจอื่นๆ มาก

ก็เพราะเหตุนี้เอง โรงพยาบาลมะเร็งและคลินิกไข้หลายแห่ง ความต้องการนาพรอกเซนก็พลันเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล ส่วนผู้ผลิตกลับไม่ได้ตระหนักถึงจุดนี้ นี่ก็ทำให้ นาพรอกเซนในร้านยาทั้งหมดขายหมดเกลี้ยง แม้แต่ภายในมณฑลไป๋อวิ๋นที่เตรียมการล่วงหน้าและได้ลงนามในสัญญาจัดซื้อไว้แล้ว ก็ยังต้องเผชิญกับสถานการณ์อุปทานไม่เพียงพอต่ออุปสงค์

และเมื่อสรรพคุณของนาพรอกเซนได้รับการตอบรับในเชิงบวกมากขึ้นในทางคลินิก คณะกรรมการสุขภาพและสาธารณสุขของมณฑลไป๋อวิ๋น, สมาคมป้องกันและวิจัยมะเร็งนรีเวช, และสมาคมมะเร็งวิทยา ก็ได้ร่วมกันออกประกาศ และในเวลาที่รวดเร็วที่สุด ได้กำหนดแนวทางทางคลินิกใหม่ขึ้นมา! มาตรฐานการใช้นาพรอกเซนในการรักษา:

1. อุณหภูมิร่างกายสูงกว่า 37.8 องศาเซลเซียสอย่างน้อยหนึ่งครั้งต่อวัน

2. ไข้ต่อเนื่องนานกว่าสองสัปดาห์ (หรือไข้ขึ้นซ้ำๆ ในผู้ป่วยอาการหนัก)

3. การตรวจร่างกาย, การเพาะเชื้อจากของเหลวในร่างกาย และภาพถ่ายทางรังสีล้วนไม่บ่งชี้ว่ามีการติดเชื้อ

4. ยกเว้นการแพ้ยา, ปฏิกิริยาจากการให้เลือด, ปฏิกิริยาจากรังสีรักษาและเคมีบำบัด

5. การรักษาด้วยยาปฏิชีวนะในปริมาณที่เพียงพอเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์แล้วไม่ได้ผล หรือมาตรการลดไข้อื่นๆ ไม่ได้ผล …