บทที่ 360: เส้นทางสู่ความเป็นเทพแห่งหลอดเลือดเทียม

ทางฝั่งสวี่ชิวเพิ่งจะกำชับข้อควรระวังหลังผ่าตัดกับชายชราและลูกชายของศาสตราจารย์เหยียนเสร็จ ก็ได้ยินสามคำว่าโรคครอยตส์เฟลดต์-จาค็อบอีกครั้ง เขาหันไปมอง หัวหน้าฮั่ววิ่งจนไม่สนใจใคร จมูกใหญ่เท่ากอริลลา หอบจนหายใจไม่ทัน กล่าว “เสี่ยวหลิวของพวกเราเจอผู้ป่วยอีกคนแล้ว ครั้งนี้ดูยังไงก็เหมือนกับโรคครอยตส์เฟลดต์-จาค็อบแล้ว หมอสวี่คุณช่วยดูให้หน่อย!” มาอย่างรีบร้อน และยังเป็นลูกค้ารายเดิมอีกด้วย หัวหน้าฮั่วไม่ได้ทำเรื่องติดต่อระหว่างสองโรงพยาบาลเลยด้วยซ้ำ และรีบมาโดยตรง ก็พอจะจินตนาการได้ว่าอารมณ์ของเขาร้อนรนเพียงใด

“เป็นเสี่ยวหลิวอีกแล้วเหรอครับ?” สวี่ชิวเหลือบมองแพทย์ที่อยู่ข้างกายหัวหน้าฮั่ว เสี่ยวหลิวพยายามทำสีหน้าเยือกเย็นสงบนิ่ง ในแผนกประสาทวิทยาของโรงพยาบาลกั๋วโหย่ว เขาก็ถือเป็นดาวเด่นของแผนกแล้ว หล่อกว่าพวกพี่ใหญ่หัวหน้าที่หน้ามันเยิ้มและหัวฟูเยอะ ทว่า ในวินาทีที่ได้เห็นสวี่ชิว เขาก็ยังคงก้มหน้าลง ทันใดนั้นก็รู้สึกละอายในรูปโฉมของตนเอง

“ใช่ครับหมอสวี่ ผมคือเสี่ยวหลิว” เสี่ยวหลิววัยยี่สิบเก้าปีก้มหน้าลงกล่าว การแนะนำตัวเองอย่างองอาจต่างๆ ที่เตรียมมาตลอดทาง สุดท้ายกลับกลายเป็นความนอบน้อมที่เชื่อฟัง “อืม” สวี่ชิววัยยี่สิบสี่ปีเรียกได้อย่างไม่มีภาระทางใจ “เสี่ยวหลิว ไปที่ห้องประชุมกันเถอะครับ หารือกันหน่อย”

“ได้เลยครับ เอกสารเวชระเบียนผมเอามาหมดแล้ว ละเอียดมาก ผมคาดไว้แล้วว่าต้องมีการประชุมปรึกษาแน่ๆ ก็เลยเตรียมไว้ล่วงหน้าหมดแล้ว PowerPoint ก็ทำไว้แล้วครับ”

“ขอบคุณมากครับ” สวี่ชิวรับ USB มา อย่างเป็นธรรมชาติและสมเหตุสมผล เสี่ยวหลิวพลันมีความรู้สึกเหมือนลอยได้ “ไม่ลำบากเลยครับ ไม่ลำบากเลย” หัวหน้าฮั่วจ้องเขม็ง “ได้ใจใหญ่!”