บทที่ 413: นาขั้นบันไดบนใบหน้า, ใบหน้าซีกบนที่ยุบตัว!

มันมีชื่อโรคที่เรียกกันทั่วไปมากกว่านั้น โรคแมวข่วน โรคแมวข่วนสามารถทำให้เกิดอาการทางจิตได้จริงๆ แต่... นี่มันเกี่ยวข้องอะไรกับรอยแตกลาย? โหวหนิงเงยหน้าขึ้น อยากจะถามสวี่ชิว แต่ในตอนนี้ หยางอวี้เอินกลับลุกขึ้นมาก่อน แล้วกล่าว “อันดับสอง ฉันจะบอกคุณให้ มีบทความหนึ่งเคยชี้ให้เห็นว่า ผู้ป่วยที่ติดเชื้อ Bartonella 29 ราย ในจำนวนนั้น 24 รายปรากฏรอยแตกลายที่ผิดปกติ! ถึงแม้ว่ากลไกการเกิดโรคในปัจจุบันจะยังไม่ชัดเจน แต่นี่ก็เป็นอาการแสดงทางคลินิกที่เป็นเอกลักษณ์ของโรคแมวข่วนจริงๆ คุณหมอสวี่สามารถมองเห็นปัญหาได้ในแวบเดียว เพราะว่าเขามีความรู้กว้างขวางพอ ไม่ใช่เหมือนคุณ อยู่ดีๆ ที่เทียนตูก็ไม่ชอบ มาหาเรื่องอัปยศถึงหลินไห่ มีเวลาขนาดนี้ ไม่ต้องพูดถึงคุณหมอสวี่หรอก ฉันก็อ่านบทความได้เป็นสิบฉบับแล้ว!” โหวหนิงหน้าซีดเผือด ตอนแรกเขาคิดว่ามาที่โรงพยาบาลหลินไห่ครั้งนี้ จะสามารถแสดงความสามารถของตัวเองได้ ผลปรากฏว่า... รอบสัมภาษณ์รอบแรกก็ถูกคัดออกแล้ว? วินิจฉัยผิดโดยสิ้นเชิง, ปริมาณบทความที่อ่านก็ยังตามไม่ทัน!

“ยอมแพ้หรือยัง?” หยางอวี้เอินเชิดคอ กล่าวอย่างภาคภูมิใจ โหวหนิงไม่แม้แต่จะมอง “เธอเป็นใครกัน รุ่นน้องเฉินเฉี่ยวต่างหากคืออัจฉริยะที่แท้จริง เธอเพิ่งจะอายุยี่สิบสองปี แต่ความสามารถกลับไม่ด้อยไปกว่าฉันเลย” หยางอวี้เอินตะลึงไปครู่หนึ่ง “คุณพูดว่า เฉินเฉี่ยวมีระดับฝีมือพอๆ กับคุณ?”

“ใช่แล้วจะทำไม?”

“ฮ่าๆๆๆ...!” โหวหนิงโกรธจนหน้าแดง “คุณหัวเราะอะไร?” หยางอวี้เอินหัวเราะจนแทบจะปวดท้อง “คุณรู้ไหมว่า เฉินเฉี่ยวเป็นคนที่คุณหมอสวี่ของเราปั้นมาเองนะ ตอนอยู่ต่อหน้าคุณหมอสวี่เธอไม่กล้าแม้แต่จะผายลมเลยด้วยซ้ำ ไม่มีแม้แต่สิทธิ์ที่จะเย็บแผล คุณกับเธอระดับฝีมือพอๆ กัน แล้วกล้ามาท้าทายกับสวี่ชิวเนี่ยนะ?” โหวหนิงตกตะลึงอย่างยิ่ง มองไปยังสวี่ชิวอย่างไม่อยากจะเชื่อ

เหอไห่และคนอื่นๆ ถึงกับมุมปากกระตุก ที่แท้คุณยังไม่ทันจะเข้าใจสถานการณ์ ก็มาส่งสาส์นท้ากับสวี่ชิวแล้วเหรอ อัจฉริยะน้อยจากเซี่ยเหอคนนี้ หรือว่าจะเข้าใจผิดคิดว่าสวี่ชิวเป็นเหมือนกับเขา เป็นคนที่หลงรักเฉินเฉี่ยว เลยมองสวี่ชิวเป็นศัตรูหัวใจในจินตนาการ?