ตอนที่ 72
บทที่ 72: ความต้องการที่จะควบคุมของเธอ ได้ส่งลูกชายไปสู่ความตายด้วยมือของตัวเอง
minibunny · 6,822 ตัวอักษร
สวี่ชิวกล่าว “ให้ยาไอบูโพรเฟนไปก่อนครับ แล้วค่อยไปเตรียมการฉีดสีหลอดเลือดหัวใจ”
“ไอบูโพรเฟน?” เหอไห่ค่อนข้างตกใจ
อาศัยจังหวะที่แพทย์คนอื่นๆ กำลังไปอธิบายอาการกับญาติและขอให้เซ็นใบยินยอม เหอไห่กล่าวอย่างประหลาดใจ “รีบระงับปวดขนาดนี้เลยเหรอ?”
“ไม่ใช่แค่ระงับปวดครับ”
“โอ้? ยังมีอะไรอีก... ความหมายของเธอก็คือ อาการปวดจากการอักเสบ?” เหอไห่ในที่สุดก็เป็นรองหัวหน้าแผนก เพียงแค่สองสามประโยค เขาก็เข้าใจเจตนาของสวี่ชิวในทันที
การใช้ไอบูโพรเฟน การระงับปวดเป็นเรื่องรอง ที่สำคัญกว่านั้นคือ มันมีผลดีอย่างยิ่งต่ออาการปวดจากการอักเสบ กล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลันจัดเป็นโรคทางกายภาพ กลไกการเกิดโรคคือการหดเกร็งของหลอดเลือดหัวใจ ส่วนเยื่อหุ้มหัวใจอักเสบ, ภาวะน้ำในช่องเยื่อหุ้มหัวใจ และอื่นๆ เป็นอาการปวดที่เกิดจากการบวมน้ำและการซึมผ่านของสารน้ำจากการอักเสบ ไอบูโพรเฟนมีผลระงับปวดต่ออย่างหลังอย่างเห็นได้ชัด
เป็นไปตามคาด หลังจากกินยาไอบูโพรเฟนไปไม่นาน ความถี่ในการร้องครวญครางของคนไข้ก็ลดลง อาการปวดทุเลาลงไปมากจริงๆ แต่ทว่า ทางแผนกฉุกเฉินก็ยังคงต้องตัดภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลันออกไปให้ได้อย่างเด็ดขาด ในฐานะแพทย์ จะถูกกรอบความคิดจำกัดไว้ไม่ได้เด็ดขาด โรคหลายอย่าง ไม่จำเป็นต้องแสดงอาการตามตำราเรียนเสมอไป ผลของการตอบข้อสอบผิดคือการหักคะแนน แต่การวินิจฉัยคนไข้ผิดพลาด ราคาที่ต้องจ่ายคือชีวิตที่สดใส
โชคดีที่ญาติและคนไข้ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี เซ็นใบยินยอมรับทราบข้อมูล “การตรวจหลอดเลือดหัวใจสามารถตัดได้แค่ภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลัน ถ้าหากเป็นภาวะน้ำในช่องเยื่อหุ้มหัวใจ ก็ต้องทำการเจาะช่องเยื่อหุ้มหัวใจ... อาจจะต้องรออีกหลายชั่วโมงกว่าแพทย์เฉพาะทางอาวุโสของแผนกเราจะลงจากห้องผ่าตัด” แพทย์หัตถการหัวใจและหลอดเลือดที่มาทำการตรวจกล่าว การเจาะช่องเยื่อหุ้มหัวใจจัดเป็นหัตถการที่มีความยากสูง แม้ว่าจะเป็นเพียงการผ่าตัดระดับสอง แต่ในทางคลินิก แพทย์ทั่วไปไม่อยาก และไม่กล้าแตะต้อง
ญาติเริ่มร้อนใจขึ้นมา ไหนบอกว่าอาการฉุกเฉินไง ทำไมต้องรออีกหลายชั่วโมงล่ะ? เธอกำลังจะอาละวาด สวี่ชิวก็เข้ามาพอดี เขากล่าวอย่างใจเย็น “ไม่เป็นไรครับ การฉีดสีและการเจาะให้ผมจัดการเอง” แพทย์หัตถการหัวใจและหลอดเลือดยืดคอ ใบหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย: งั้นผมกลับได้เลย?
...
นอกห้องผ่าตัด ญาติคนไข้ตึงเครียดจนแทบตาย แพทย์หัตถการหัวใจและหลอดเลือดสุดท้ายก็ไม่ได้เข้าไป แต่เขาก็ไม่ได้กลับแผนกโดยตรง แต่กลับมาอู้ปลาอยู่ที่ประตู เพื่อหลีกเลี่ยงข้อครหา เขาจงใจพิงกำแพงยืน แล้วหลับไปในท่านั้น
สิบห้านาทีต่อมา เขาก็สะดุ้งตื่นตรงเวลา หันหลังกลับแผนกอย่างสง่างาม ทางฝั่งหัตถการหัวใจก็มีงานเยอะเช่นกัน เขามาพักที่นี่ เพื่อนร่วมงานก็ต้องทำงานหนักขึ้น การอู้ปลา 15 นาทีคือขีดจำกัดของมโนธรรมของเขาแล้ว
แต่ญาติกลับดึงเขาไว้ “คุณหมอคะ การผ่าตัดนี้ต้องใช้เวลานานแค่ไหนคะ?” แพทย์หัตถการหัวใจและหลอดเลือดมองดูนาฬิกา “รีบอะไรครับ นี่เพิ่งจะสิบกว่านาทีเอง อย่างน้อยก็ต้องอีกครึ่งชั่วโมง” ร่างกายของญาติพลันสั่นขึ้นมาเล็กน้อย กล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเทา “แล้วถ้าหากออกมาก่อนกำหนดล่ะคะ?”
“นั่นก็แสดงว่าคุณหมอสวี่ฝีมือดีไงครับ”
“ถ้าหากออกมาตอนนี้เลยล่ะคะ?”
“อาจจะผ่าตัดล้มเหลวก็ได้... คุณอย่าดึงผมไว้เลยครับ หัวหน้าแผนกของพวกเรายังไม่เร็วขนาดนี้เลย”
แพทย์หัตถการหัวใจต้องการจะสะบัดตัวออก แต่มือของญาติกลับเหมือนกับคีมเหล็ก เขาค่อนข้างโกรธ หันกลับไปกลับพบว่าญาติกำลังจ้องมองไปที่ประตูห้องผ่าตัด มองตามสายตาของญาติไป คนที่หล่อเหลาคนหนึ่งกำลังถอดหน้ากากอนามัย, รีบร้อนเดินออกมา
“คุณ... คุณหมอสวี่?!” แพทย์หัตถการหัวใจตกใจอย่างมาก ญาติเมื่อเห็นฝีเท้าที่รีบร้อนของสวี่ชิว ก็นึกถึงคำพูดของแพทย์หัตถการหัวใจ ขาอ่อนยวบลง คุกเข่าลงกับพื้นร้องไห้โฮ สวี่ชิวเดินมา กล่าวอย่างสงสัย “การผ่าตัดสำเร็จแล้ว ร้องไห้ทำไมครับ” อารมณ์ของญาติถูกขัดจังหวะ ดวงตาแดงก่ำ “หืม? หา?”
พยาบาลสาวน้อยข้างๆ อธิบาย “การฉีดสีหลอดเลือดหัวใจยืนยันแล้วว่าไม่มีพยาธิสภาพของหลอดเลือดหัวใจ ตัดภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลันออกไปค่ะ จากนั้นคุณหมอสวี่ก็พบว่าปริมาณน้ำในช่องเยื่อหุ้มหัวใจของคนไข้เยอะมากแล้ว ก็เลยรีบทำการเจาะช่องเยื่อหุ้มหัวใจให้ การผ่าตัดสำเร็จลุล่วงไปด้วยดี คนไข้พ้นขีดอันตรายแล้วค่ะ!” พยาบาลสาวน้อยอีกคนตบหน้าอกที่อวบอิ่มของตนเอง “ใช่ค่ะ ไม่คิดเลยว่าปริมาณของเหลวจะเยอะขนาดนี้ ถ้าหากรออีกหลายชั่วโมง หัวใจถูกกดทับ, ไม่สามารถสูบฉีดเลือดได้ ถึงตอนนั้นก็จบเห่แล้ว... โชคดีที่คุณหมอสวี่สามารถทำการเจาะช่องเยื่อหุ้มหัวใจได้!”
แพทย์หัตถการหัวใจยืนนิ่งอยู่กับที่ ใบหน้าเต็มไปด้วยความทำอะไรไม่ถูก สิบ... สิบห้านาที? การฉีดสีหลอดเลือดหัวใจกับการเจาะช่องเยื่อหุ้มหัวใจทำเสร็จพร้อมกัน?! เขามองสวี่ชิวอย่างตื่นตระหนก จากนั้นก็วิ่งเข้าไปในมุมทางเดิน หายวับไปในพริบตา แผนกฉุกเฉินน่ากลัวเกินไปแล้ว ฉันจะกลับไปโรงเรียนอนุบาลศัลยกรรมหัวใจ...
...
สวี่ชิวให้พยาบาลอธิบายข้อควรระวังหลังผ่าตัดให้ญาติฟัง ส่วนตนเองก็รีบไปยังห้องสังเกตการณ์ ที่เขารีบร้อนขนาดนี้ย่อมมีสาเหตุ หน้าต่างภารกิจประจำวันของระบบ “ความยากทั่วไป: วางแผนการให้เคมีบำบัดที่มีความยากสูงหนึ่งครั้ง” เด็กหนุ่มมัธยมปลายไข่ใบใหญ่ พอดีว่าเป็นหนูทดลองประสบการณ์ที่สวรรค์ประทานมาให้
กลับมาที่ห้องสังเกตการณ์อีกครั้ง บรรยากาศที่นี่แตกต่างไปจากเดิมโดยสิ้นเชิง แม่ที่อารมณ์ไม่คงที่ก่อนหน้านี้ ในตอนนี้กลับนั่งยองๆ อยู่บนพื้นอย่างเงียบๆ ผู้เป็นพ่อยืนอยู่หน้าเตียงผู้ป่วย เอาแต่ถอนหายใจ แพทย์เฉพาะทางเห็นสวี่ชิวกลับมา ก็รีบเข้าไปหา กดเสียงต่ำ “คุณหมอสวี่ครับ ผลตรวจไขกระดูกออกมาแล้วครับ สามสายลดลง, เซลล์ตัวอ่อน 37%, เซลล์ตัวอ่อนในไขกระดูกเพิ่มจำนวนอย่างแข็งขัน... ยืนยันผลวินิจฉัยแล้วครับ เป็นโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาวชนิดลิมฟอยด์เฉียบพลัน!”
“เป็นไปตามคาด” การคาดเดาของสวี่ชิวไม่ผิด ในตอนนั้น แม่ที่นั่งยองๆ อยู่ก็ลุกขึ้นมา เธอเบิกตากว้าง กล่าวอย่างสิ้นหวัง “เป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาวจริงๆ เหรอคะ?” สวี่ชิวกล่าวอย่างเคร่งครัด “การตรวจในปัจจุบัน สนับสนุนการวินิจฉัยมะเร็งเม็ดเลือดขาวครับ”
“จะส่งผลกระทบต่อการสอบเข้ามหาวิทยาลัยของเขาไหมคะ?”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ตำรวจทั้งสองนาย, และแพทย์เฉพาะทางต่างก็กลั้นลมหายใจไว้ ถึงขนาดนี้แล้ว ยังจะห่วงเรื่องสอบเข้ามหาวิทยาลัยอีก? ส่วนสวี่ชิวกลับไม่มีสีหน้าอะไรมากนัก เขามองไปยังแม่คนนี้有些ลังเล ไม่รู้ว่าถ้าบอกความจริงไป จะทำให้เธอสติแตกหรือไม่ สวี่ชิวกล่าวอย่างอ้อมๆ “ตอนนี้ไม่ใช่ปัญหาเรื่องสอบเข้ามหาวิทยาลัยไม่สอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้วครับ เขาต้องรีบทำการรักษาด้วยการฉายรังสีทั้งสองข้าง + เคมีบำบัดสูตร DVP โดยเร็วที่สุด”
แม่คนนี้หัวรั้นมาก ดวงตาแดงก่ำ เสียงแหบแห้งจนค่อนข้างน่ากลัว: “พวกคุณจะฉายรังสีตรงนั้นของเขาเหรอ? แล้วต่อไปเขาจะมีลูกได้อย่างไร! บวมแค่ข้างเดียว ฉายแค่ข้างเดียวไม่ได้เหรอคะ!” สวี่ชิวส่ายหน้า การฉายรังสีทั้งสองข้าง เป็นหลักการให้รังสีรักษาสำหรับมะเร็งเม็ดเลือดขาวที่อัณฑะ เหมือนกับแอปเปิ้ลเน่าไปข้างหนึ่ง สารพิษจากเชื้อราอย่างอีโคไลก็แพร่กระจายไปทั่วทั้งแอปเปิ้ลแล้ว ไม่ใช่ว่านมข้างหนึ่งโดนกัดแตกแล้ว จะไปกินอีกข้างหนึ่งได้
“แล้วต่อไปเขาจะมีลูกได้อย่างไร!” แม่คนนั้นคำรามลั่น พุ่งไปยังเตียงผู้ป่วย ถามเด็กหนุ่มว่า “ทำไมถึงไม่เชื่อฟัง ให้แกเล่นเกมน้อยลง ฉันบอกแล้วว่ารังสีมันเยอะเกินไป!” ข้างๆ กัน แพทย์เฉพาะทางถึงกับโกรธจนแทบระเบิด มะเร็งเม็ดเลือดขาวมีระยะการพัฒนา เริ่มแรกจะส่งผลกระทบต่อการสร้างเลือดในไขกระดูก แสดงออกมาเป็นภาวะโลหิตจาง, เลือดออก, ติดเชื้อ และอื่นๆ หลังจากนั้น ถึงจะแทรกซึมไปยังนอกไขกระดูก เช่น ต่อมน้ำเหลืองโต, ตับม้ามโต, DIC, พยาธิสภาพของช่องปากและผิวหนัง และอื่นๆ มะเร็งเม็ดเลือดขาวที่อัณฑะคือหนึ่งในชนิดของการกลับมาเป็นซ้ำนอกไขกระดูก แต่โดยทั่วไปแล้ว มันจะเกิดขึ้นในช่วงที่โรคสงบหลังการให้เคมีบำบัด แต่ทว่า แม่คนนี้กลับเอาแต่คิดว่าอาการไม่สบายของลูกชายเป็นแค่การสำออย ลากลูกชายของตัวเองจนมาถึงระยะนี้!
แพทย์เฉพาะทางถอนหายใจเฮือกหนึ่ง: นี่คือการส่งลูกชายของตัวเองไปสู่ความตายด้วยมือของตัวเองชัดๆ... ในตอนนั้น พ่อที่เงียบมาตลอดก็ขยับคอ ถามว่า “คุณหมอครับ พูดตามตรงเถอะครับ ลูกชายของผมยังจะอยู่ได้อีกนานแค่ไหน?” เมื่อได้ยินคำพูดนี้ แววตาของแม่ก็เผยให้เห็นความหวาดกลัว เธอมองสามีอย่างดุร้าย ประโยคต่อไปกลับทำให้โลกทัศน์ของทุกคนที่อยู่ในที่นั้นพังทลายลงสิ้น
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น