ตอนที่ 75
บทที่ 75: เธออย่ามาตายในห้องตรวจของอาจารย์นะ!
minibunny · 5,515 ตัวอักษร
สวี่ชิวก็ทอดสายตาไปมอง คนที่เข้ามาคือผู้หญิงอายุยี่สิบเจ็ดแปดปี ดวงตาทั้งสองข้างของอีกฝ่ายบวมเป่ง, แววตาเลื่อนลอย, ขอบตาดำคล้ำมาก, สภาพจิตใจก็ดูอิดโรยอย่างยิ่ง แก้มด้านขวาบวมเป่ง, ผิวพรรณก็หมองคล้ำอย่างมาก
“ชื่ออะไรครับ?” สวี่ชิวก้มหน้าลงบันทึก หญิงสาวกุมแก้มไว้ พูดจาไม่ชัดเจน “หวงฮุ่ยค่ะ”
“อายุเท่าไหร่ครับ?”
“28 ค่ะ”
“ไม่สบายตรงไหนครับ?”
หลังจากซักประวัติทั่วไปเสร็จ สวี่ชิวก็เงยหน้าขึ้นมา กวาดตามองหวงฮุ่ยอีกครั้ง แล้วถาม “แต่งงานรึยังครับ?” หวงฮุ่ยประหลาดใจ โรคนี้ของเธอเคยไปหาหมอฟันที่คลินิกในชุมชนมาหลายครั้งแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่ถูกถามคำถามแบบนี้
“ยังค่ะ”
“แฟนล่ะครับ?”
“เลิกแล้วค่ะ”
สวี่ชิวเงยหน้าขึ้นมา แล้วถามอีกสองสามคำถาม “กำลังกินยาอะไรอยู่ไหมครับ?”
“ความอยากอาหารเป็นยังไงบ้าง? การขับถ่ายล่ะครับ?”
“ศีรษะเคยโดนกระแทกไหมครับ?”
หวงฮุ่ยตอบทีละข้อ แต่ในใจกลับยิ่งร้อนรนมากขึ้นเรื่อยๆ ก่อนจะมาโรงพยาบาลเธอได้ค้นหาข้อมูลมาแล้ว ข้างบนบอกว่าก้านสมองกดทับเส้นประสาทจะทำให้ปวดฟัน นั่นมันเป็นโรคที่ทำให้ตายได้เลยนะ! แต่ทว่า สุดท้ายสวี่ชิวก็แค่พึมพำประโยคหนึ่งว่า “ไม่มีฟันผุ” แล้วก็สั่งตรวจไปสองสามอย่าง เป็นฟิล์มเอ็กซเรย์มาตรฐานในช่องปาก, หรือก็คือฟิล์มเอ็กซเรย์ฟัน คลื่นไฟฟ้าหัวใจ และอื่นๆ
หวงฮุ่ยตกใจมาก ถามว่า “คุณหมอคะ หนูต้องทำ CT scan สมองเพิ่มด้วยไหมคะ?” สวี่ชิวขมวดคิ้ว “จะทำไปทำไมครับ?” สุดท้ายหวงฮุ่ยก็ไม่ได้พูดความกังวลของตนเองออกมา
...
ความเร็วของหวงฮุ่ยรวดเร็วมาก หนึ่งชั่วโมงต่อมาเธอก็ทำการตรวจทุกอย่างเสร็จสิ้น ยกเว้นคลื่นไฟฟ้าหัวใจ คลื่นไฟฟ้าหัวใจเธอเคยทำมาหลายครั้งแล้ว แต่ครั้งนี้เป็นหมอผู้ชาย เธอจึงลังเลมาก การตรวจนี้ ต้องถอดเสื้อผ้า ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังเป็นคนหน้าอกแบนอีกด้วย ถึงขนาดที่ว่า มีครั้งหนึ่งตอนทำคลื่นไฟฟ้าหัวใจ หมอผู้หญิงหาจุดของเธอไม่เจอ ถามขึ้นมาประโยคหนึ่งว่า “นอนคว่ำทำไมคะ พลิกตัวมา” ตอนนั้นเธออับอายจนแทบอยากจะมุดแผ่นดินหนี
“ถอนฟันทำไมต้องทำคลื่นไฟฟ้าหัวใจด้วยอ่าาาา!” หวงฮุ่ยแทบจะบ้า เธอได้ค้นหาข้อมูลดู ถึงได้รู้ว่า ตอนถอนฟันหัวใจจะถูกกระตุ้นได้ง่าย ทำให้เลือดไปเลี้ยงไม่เพียงพอ ในศตวรรษที่แล้วการถอนฟันยังไม่ต้องทำคลื่นไฟฟ้าหัวใจ คนไข้จำนวนไม่น้อยที่มีโรคหัวใจเป็นโรคประจำตัว จึงได้ถูกกระตุ้นให้เกิดภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะ และเสียชีวิตบนเตียงผ่าตัด หลังจากนั้น วงการแพทย์ถึงได้ค่อยๆ กำหนดมาตรฐานขึ้นมา และจัดให้การตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจเป็นหนึ่งในการตรวจที่จำเป็น
“เฮ้อ ชีวิตยังสำคัญกว่า!” หลังจากลังเลอยู่สิบกว่านาที ในที่สุดหวงฮุ่ยก็ได้ทำคลื่นไฟฟ้าหัวใจจนเสร็จ “ผลการวินิจฉัยบ่งชี้ว่า: ภาวะหัวใจเต้นเร็วชนิดไซนัส; ST segment ลดต่ำลงเล็กน้อย”
ปัญหาเล็กน้อย อย่างแรกก็คือหัวใจเต้นเร็วเกินไป อาจจะเกี่ยวข้องกับที่หวงฮุ่ยกังวลว่าตนเองจะถูกจำผิดระหว่างด้านหน้ากับด้านหลัง อย่างหลังคือลักษณะของภาวะกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด แต่กรณีของหวงฮุ่ย เห็นได้ชัดว่าเป็นภาวะ ST segment ลดต่ำลงทางสรีรวิทยา ไม่จำเป็นต้องใส่ใจเช่นกัน
...
ตอนที่กลับมาพร้อมกับผลการตรวจ สวี่ชิวกำลังจัดการคนไข้คนอื่นอยู่ หวงฮุ่ยยืนรออยู่ข้างๆ เธอหน้าบวม, ผมเผ้ายุ่งเหยิง, เหมือนกับคนไร้วิญญาณ, ราวกับว่าวินาทีต่อไปก็จะหมดสติ เฉินเฉี่ยวสังเกตเห็นจุดนี้ หลังจากส่งคนไข้ออกไปคนหนึ่ง ก็รีบเข้ามาประคองหวงฮุ่ยให้นั่งลง ในใจก็คิดว่า “เธออย่ามาตายในห้องตรวจของอาจารย์นะ”
ภายในห้องตรวจ สวี่ชิวอ่านรายงานผลการตรวจจนจบอย่างเงียบๆ แล้วเขียนการวินิจฉัยลงในเวชระเบียน “โรคปริทันต์อักเสบที่ปลายรากฟันครับ ให้ยาแก้อักเสบไปก่อน หลังจากนั้นทำการรักษารากฟันก็ไม่มีปัญหาแล้ว”
หวงฮุ่ยย้อนนึกถึงคำถามมากมายที่สวี่ชิวถามในตอนนั้น ยิ่งคิดก็ยิ่งร้อนรน ในที่สุดเธอก็ทนไม่ไหว น้ำตาไหลพรากลงมา “คุณหมอคะ คุณจะไม่ทำ CT scan สมองจริงๆ เหรอคะ หนู กลัวว่าสมองหนูจะมีปัญหาค่ะ!”
สวี่ชิวเหลือบมองหวงฮุ่ยอย่างประหลาดใจ ร้องไห้ทำไมกัน? เขาเดาได้ว่าหวงฮุ่ยนน่าจะไปค้นหาข้อมูลมา จึงกล่าวว่า “ไม่ใช่ก้านสมองกดทับครับ วางใจได้”
“แต่... แต่ตอนนั้นคุณถามคำถามตั้งมากมาย! ยังถามอีกว่าฉันแต่งงานรึยัง, มีลูกรึเปล่า, ฉันจะตายรึเปล่าคะ!”
สวี่ชิวเงียบไปครู่หนึ่ง เมื่อเห็นอีกฝ่ายตกใจจนหายใจไม่ทั่วท้อง สวี่ชิวก็กล่าวอย่างใจเย็น “สภาพของคุณ... ผมนึกว่าคุณโดนทำร้ายร่างกายมา ก็เลยถามเพิ่มไปสองสามคำถาม” เสียงร้องไห้ของหวงฮุ่ยขาดหายไปทันที
เธอเช็ดตา หลังจากมองเห็นชัดเจนแล้ว หวงฮุ่ยก็พลันรู้สึกว่าบนตัวของสวี่ชิวกำลังเปล่งประกาย จะมีหมอที่ทั้งหล่อทั้งใส่ใจแบบนี้จริงๆ เหรอ? เธอสะอื้นไห้ กล่าวทีละคำ “จริงๆ แล้ว, จริงๆ แล้วหนูบวมมาสามสี่วันแล้วค่ะ, เจ็บจะตายอยู่แล้ว, ทุกวันก็นอนไม่หลับ, สภาพถึงได้แย่ขนาดนี้!”
สวี่ชิวกล่าวรับอย่างมีเหตุผล “ท่าทาง... ท่าทางทึ่มๆ ของคุณ, ก็ไม่เหมือนกับคนที่โดนทำร้ายมาหรอกครับ” หวงฮุ่ยตอนนั้นก็ไม่พอใจแล้ว โพล่งออกมา “เผื่อว่าโดนตีจนทึ่มล่ะคะ!” ในห้องตรวจพลันเงียบลง หวงฮุ่ยได้สติกลับคืนมา ถึงได้พบว่าสวี่ชิวและเฉินเฉี่ยวกำลังจ้องมองเธออย่างเงียบๆ เธอหน้าแดง “ฉันพูดไปงั้นแหละค่ะ”
สวี่ชิวไม่ได้ถือสา “ไปที่แผนกทันตกรรมเถอะครับ” ในตอนนั้น หวงฮุ่ยกลับยืนกรานขึ้นมาทันที “หนู, หนูไม่อยากไปที่นั่น, หนูอยากให้คุณทำผ่าตัดให้!”
สวี่ชิวกำลังจะปฏิเสธ กลับพบว่า ภารกิจยาก “คำขอบคุณจากใจจริงของผู้ป่วย” กำลังส่องแสงแวบๆ สวี่ชิวเข้าใจทันที การที่เขาเป็นห่วงว่าหวงฮุ่ย “จะโดนทำร้ายร่างกายหรือไม่” ดูเหมือนจะไปแตะเงื่อนไขของ “คำขอบคุณจากใจจริง” เข้าแล้ว ถ้าทำการผ่าตัดอีกสักหน่อย ก็น่าจะทำภารกิจสำเร็จได้
เมื่อคิดได้ดังนั้น สวี่ชิวรับภารกิจและกล่าว “ได้ครับ เฉินเฉี่ยว, เธอไปช่วยฉันคุยกับทางนั้นหน่อย”
“มอบให้หนูเลยค่ะ!” เฉินเฉี่ยวกำหมัด ส่วนหวงฮุ่ย ก็มองสวี่ชิวอย่างขอบคุณ รู้สึกเพียงว่าหมอคนนี้อบอุ่นมาก, ใส่ใจมาก
“คุณหมอคะ ท้องน้อยของหนูอยู่ๆ ก็ร้อนขึ้นมาเลยค่ะ คุณลองคลำดูสิคะ ว่ามีปัญหาอะไรอีกรึเปล่า?” หวงฮุ่ยรอให้เฉินเฉี่ยวเดินไปแล้ว ก็ลูบท้องพูดขึ้น สวี่ชิว: “อาจจะเป็นพระโพธิสัตว์แอบเข้าไปก็ได้ครับ”
“หา?” หวงฮุ่ยไม่เข้าใจ แต่คนไข้คนต่อไปมาแล้ว เธอไม่สะดวกที่จะหยอกล้อสวี่ชิวต่อ จึงรีบหลีกทางให้
...
ทางฝั่งเฉินเฉี่ยวจัดการเรื่องได้รวดเร็วมาก มีชื่อของสวี่ชิวอยู่ ขั้นตอนทางฝั่งแผนกฉุกเฉินก็ผ่านฉลุย แต่ทางฝั่งแผนกทันตกรรมกลับไม่ค่อยได้ผล แพทย์ที่ประสานงานกล่าวอย่างไม่เกรงใจ “อะไรกัน แพทย์ประจำบ้านแผนกฉุกเฉินจะมารักษารากฟัน ปากของคนไข้คนนั้นไม่ต้องการแล้วรึไง? ไม่ได้ๆ คนไข้ร้องขอก็ไม่ได้ แผนกเราไม่ยินยอม!”
เฉินเฉี่ยววางสายโทรศัพท์ ถอนหายใจเฮือกหนึ่ง เพิ่งจะคิดจะไปหาสวี่ชิว แต่เธอก็พลันคิดขึ้นได้ว่าอาจารย์ยุ่งขนาดนี้ ตนเองกลับแม้แต่เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ยังจัดการไม่ได้! ในใจด่าตัวเองไปสองสามประโยคแล้ว เฉินเฉี่ยวก็ลูบคางขาวผ่อง ดวงตากลิ้งไปมา: ถ้าเป็นอาจารย์ เขาจะทำอย่างไรนะ?
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น