บทที่ 90: ศาสตราจารย์ผู้ตกตะลึง! ลงมือด้วยตนเอง

ภารกิจง่าย: ทำศัลยกรรมตกแต่งริมฝีปากล่างหนึ่งราย ภารกิจทั่วไป: เย็บปิกาจูหนึ่งตัว ภารกิจยาก: ได้รับคำขอบคุณจากใจจริงของเพื่อนร่วมวิชาชีพหนึ่งคน ...

สองภารกิจแรกดูไม่ค่อยจะจริงจังเท่าไหร่ แพทย์แผนกฉุกเฉินผู้ทรงเกียรติ เดี๋ยวก็ไปทำผ่าตัดสูตินรีเวช เดี๋ยวก็ไปทำศัลยกรรมระบบทางเดินปัสสาวะชาย มันจะดูเป็นเรื่องเป็นราวได้อย่างไร? ยิ่งไปกว่านั้น การจะเจอคนไข้สองประเภทนี้ในแผนกฉุกเฉิน มันยากยิ่งกว่าการเจอสตรีมเมอร์กินปลาไหลเสียอีก

ส่วนภารกิจยาก... คำขอบคุณจากใจจริงของเพื่อนร่วมวิชาชีพ ความยากคงจะสูงกว่าคำขอบคุณจากใจจริงของผู้ป่วยอยู่ไม่น้อย! อย่างในแผนกฉุกเฉิน หวังผิง, เหอไห่, หวังฝาน และคนอื่นๆ ต่อสวี่ชิวส่วนใหญ่จะเป็นการชื่นชม, การนับถือ ห่างไกลจากคำว่าขอบคุณจากใจจริงไปแปดโยชน์ ยกเว้นแต่ จะเจอเหตุการณ์อย่างข่งฮุ่ยเสียอีกครั้ง หรือ พลิกสถานการณ์ ช่วยแพทย์คนหนึ่งแก้ไขความล้มเหลวในการผ่าตัด, รักษาอาชีพการงานของเขาไว้

สิ่งที่ทำให้สวี่ชิวรู้สึกไม่ดีคือ ในเมื่อระบบได้ให้ภารกิจที่สอดคล้องกันมาแล้ว นั่นก็หมายความว่า ทางโรงพยาบาลอาจจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นจริงๆ ก็ได้

...

ด้วยความรู้สึกกังวล สวี่ชิวก็เดินทางมาถึงโรงพยาบาล หลังจากเหตุการณ์ความรุนแรงในโรงพยาบาลของเหลียงหย่งรุ่ย โรงพยาบาลอันดับหนึ่งหลินไห่, หรือโรงพยาบาลทั่วทั้งประเทศ, มาตรการรักษาความปลอดภัยก็ยิ่งเข้มงวดมากขึ้น หน้าประตูตึกผู้ป่วยนอก, ตึกผู้ป่วยใน ล้วนแต่มีเครื่องตรวจจับโลหะสี่ห้าเครื่องเรียงรายอยู่, และยังมีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสี่คนที่ถือไม้ง่ามเตรียมพร้อมรับมืออยู่ตลอดเวลา เพราะความหวาดกลัวจากเหตุการณ์ความรุนแรงยังไม่จางหาย, ตอนนี้หน้าโรงพยาบาลอันดับหนึ่งยังคงมีรถตำรวจจอดอยู่คันหนึ่ง

สวี่ชิวเหลือบมองแวบหนึ่ง, ก็เดินเข้าโรงพยาบาลผ่านทางเข้าสำหรับเจ้าหน้าที่ เขาไม่ค่อยเชื่อมั่นในการตรวจจับโลหะในโรงพยาบาลเท่าไหร่ ปริมาณคนเข้าออกโรงพยาบาลมีมากเกินไป, โดยเฉพาะอย่างยิ่งในวันหยุดเทศกาล, ยิ่งเบียดเสียดจนแทบจะไม่มีทางเดิน ถ้าเพิ่มการตรวจจับโลหะเข้าไปอีก ด้วยปริมาณคนไข้ของโรงพยาบาลอันดับหนึ่งหลินไห่, ช่วงเวลาเร่งด่วนอาจจะต้องต่อแถวยาวไปถึงถนนฝั่งโน้นแล้ว ดังนั้น มาตรการตรวจจับโลหะแบบนี้, สุดท้ายก็จะเป็นแค่โครงการสร้างภาพ, ผ่านไปอีกไม่กี่วันก็กลายเป็นแค่พิธีรีตองไป

“ขอแสดงความยินดี ท่านทำการเช็คอินที่โรงพยาบาลอันดับหนึ่งหลินไห่สำเร็จ!”

“ค่าความมีอิทธิพลของท่านคือ 6.5, รางวัลได้รับการเพิ่มพลังในระดับที่ค่อนข้างมาก, ความอุดมสมบูรณ์ของรางวัล *6.5!”

“ขอแสดงความยินดี ได้รับ! ทักษะการผ่าตัดเนื้องอกฐานกะโหลกศีรษะผ่านกล้องเอนโดสโคประบบประสาทระดับปรมาจารย์!”

สวี่ชิวตกอยู่ในภวังค์ความคิด ของที่เรียกว่าค่าความมีอิทธิพลนี้, โดยทั่วไปแล้วการเปลี่ยนแปลงไม่มากนัก ยกเว้นแต่สวี่ชิวจะไปทำการผ่าตัดใหญ่ที่แผนกอื่น หรือจัดการเคสที่สร้างความฮือฮาทั่วทั้งโรงพยาบาลอีกครั้ง อย่างครั้งก่อน, สวี่ชิวช่วยชีวิตหม่าผิงชวนกลับมาได้, ค่าความมีอิทธิพลก็เพิ่มขึ้นโดยตรง 0.3 และในช่วงหลายวันนี้, เนื่องจากเขาอยู่แต่ในแผนกฉุกเฉิน, ค่าความมีอิทธิพลแทบจะไม่มีการเปลี่ยนแปลง ทำไมวันนี้อยู่ๆ ก็เพิ่มขึ้นมาอีก 0.2?

พอสวี่ชิวมาถึงห้องทำงาน, เขาถึงได้รู้สาเหตุ ที่แท้ก็คือบทความวิจัยของเขาผ่านการพิจารณาแล้ว, เดือนหน้าก็จะสามารถตีพิมพ์ได้ หวังผิงตั้งใจมาแสดงความยินดี, รอยยิ้มดูเมตตาอย่างยิ่ง “ยินดีด้วย ยินดีด้วย, บทความวิจัยฉบับแรก, ไม่แก้ไขแม้แต่ตัวอักษรเดียวก็ผ่านเลย!”

หัวหน้าอวี๋จากแผนกศัลยกรรมกระดูกก็รีบเดินทางมาเป็นพิเศษ เขายังไม่ทันได้พูด, โทรศัพท์ก็ดังขึ้น หัวหน้าอวี๋พูดไปสองสามประโยค, ก็ยื่นโทรศัพท์ให้สวี่ชิวอย่างตื่นเต้น “หาเธอ!”

สวี่ชิวเพิ่งจะเอาโทรศัพท์มาแนบหู, ทางฝั่งโน้นก็มีเสียงที่กระตือรือร้นดังขึ้นมา “คุณหมอสวี่ครับ, ผมเป็นบรรณาธิการของ 《ศัลยกรรมกระดูกและข้อบาดเจ็บต้าเซี่ย》, บทความวิจัยฉบับนี้... เป็นคุณที่ทำเสร็จด้วยตัวเองจริงๆ เหรอครับ?” สวี่ชิว: “อืม” บรรณาธิการวารสารยังคงค่อนข้างไม่กล้าเชื่อ, “ฮ่าๆ, อนาคตวงการศัลยกรรมกระดูกของต้าเซี่ยไม่ต้องกังวลเรื่องเลือดใหม่แล้วสินะ คุณหมอสวี่ครับ, วารสารของเราได้รู้จักกับศาสตราจารย์หลินเสีย—ศาสตราจารย์หลินเสียคุณรู้จักใช่ไหมครับ, ผู้เชี่ยวชาญที่ทรงอิทธิพลที่สุดในสาขาการฟื้นฟูกระดูก!”

สวี่ชิวพยักหน้า ตอนนั้นการสร้างกระดูกหน้าแข้งของเฉินเมิ่งเสวียน, ก็คือหลินเสียที่บอกว่าทำไม่ได้ สวี่ชิวก็ถือเป็นการตบหน้าหลินเสียแล้วพิชิตการผ่าตัดครั้งนั้นมาได้ “จำได้ครับ, เก่งทีเดียว” สวี่ชิวกล่าว

บรรณาธิการวารสารเบ้ปาก แพทย์หนุ่มคนนี้ก็หยิ่งเหมือนกันนะ...ปรมาจารย์ด้านการสร้างกระดูก กลับเป็นแค่ “เก่งทีเดียว”? เขียนบทความวิจัยไปสองสามฉบับก็ลอยตัวแล้วเหรอ? แต่พอคิดถึงว่าอัจฉริยะมักจะมีทุนให้หยิ่งผยอง, บรรณาธิการก็รู้สึกโล่งใจแล้ว, เขาได้ชี้แจงจุดประสงค์ของการโทรครั้งนี้, “เราตั้งใจจะช่วยคุณสร้างความสัมพันธ์...ให้คุณได้ไปเรียนกับศาสตราจารย์หลิน...คุณเพียงแค่ต้องสัญญาว่า...ในอนาคตบทความวิจัยทั้งหมดจะตีพิมพ์ในวารสารของเรา...เป็นอย่างไรบ้างครับ?”

สำหรับแพทย์คนไหนก็ตามที่อยากจะพัฒนาในสาขาการฟื้นฟูกระดูก, เงื่อนไขนี้ยั่วยวนอย่างยิ่ง! การฟื้นฟูกระดูกไม่ไปเป็นศิษย์หลินเสีย, ก็เหมือนกับตับ ตับอ่อน และทางเดินน้ำดีไม่เรียนท่านเฉิน, ดูโดจินโลลิไม่ดูอาจารย์เมาอวี้, ดู JK ไม่ดู mignon, ดู NTR ไม่ดูทาเคดะ ฮิโรมิตสึ, ดู FGO ไม่ดู YD, ดูเมดไม่ดูมิกกี้หวัง... แต่บรรณาธิการวารสารก็ผิดตรงที่, คนที่เขาพูดด้วยคือสวี่ชิว

เมื่อได้ยินชื่อของหลินเสียแล้ว, สีหน้าของสวี่ชิวไม่มีความผันผวนแม้แต่น้อย, ส่ายหน้า “ไม่ล่ะครับ, ขอบคุณครับ”

...

ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด! บรรณาธิการวารสารฟังเสียงสัญญาณไม่ว่างในโทรศัพท์มือถือ...สีหน้าประหลาดใจอย่างยิ่ง เขาไม่เข้าใจเลย! หมอตัวเล็กๆที่เพิ่งจะเข้าวงการ...กลับปฏิเสธคำเชิญของบรรณาธิการวารสารชั้นนำของจีน? เป็นหลินเสียที่ไม่มีอิทธิพลแล้ว...หรือว่า**《ศัลยกรรมกระดูกและข้อบาดเจ็บต้าเซี่ย》ไม่คู่ควรแล้ว?

“นี่มันหยิ่งเกินไปแล้ว, เขาไม่รู้จริงๆ เหรอว่าตำแหน่งของศาสตราจารย์หลินเป็นอย่างไร?” บรรณาธิการวารสารโกรธจนทนไม่ไหว เขาโทรศัพท์หาหลินเสีย, เล่าเรื่องนี้ให้ฟังอย่างย่อๆ

หลังจากฟังจบ, หลินเสียก็ค่อนข้างประหลาดใจ, “วงการศัลยกรรมกระดูกสร้างกระดูกกลับมีอัจฉริยะด้านบทความวิจัยโผล่ขึ้นมาอีกคนเหรอ? ผ่าตัดเป็นอย่างไรบ้าง?” บรรณาธิการวารสารส่ายหน้า “เรื่องนี้ผมก็ไม่ทราบเหมือนกันครับ แต่ว่า, บทความวิจัยของเขาผ่านฉลุยในครั้งเดียว, ในเมื่อความสามารถด้านการวิจัยแข็งแกร่งขนาดนี้, ระดับการผ่าตัด... อาจจะดูไม่ได้เลยก็ได้”

หลินเสียพยักหน้า “ก็จริง” พลังของคนเรามีจำกัด อย่างโรงพยาบาลอันดับหนึ่งหลินไห่, เหอไห่และหัวหน้าอวี๋ก็เป็นสองตัวอย่างที่ชัดเจน ทั้งสองคนอายุใกล้เคียงกัน เหอไห่เป็นคนบ้าผ่าตัด, บทความวิจัยเขียนได้เละเทะ แต่หัวหน้าอวี๋, ความสนใจหลักอยู่ที่การวิจัย, ระดับการผ่าตัดไม่ค่อยดีนัก แน่นอนว่า, การปฏิบัติที่ทั้งสองคนได้รับก็แตกต่างกันราวฟ้ากับเหว เหอไห่เพิ่งจะเลื่อนเป็นรองหัวหน้าแผนกได้ไม่กี่ปี, ส่วนหัวหน้าอวี๋ก็ได้นั่งตำแหน่งหัวหน้าแผนกอย่างมั่นคงแล้ว...

หลินเสียครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง, กล่าวอย่างสุขุม “แค่เขียนบทความวิจัยเก่งอย่างเดียว, ทางนี้ผมไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่ ตอนนี้ปัญหาของวงการศัลยกรรมกระดูกสร้างกระดูกของต้าเซี่ย, ไม่ได้อยู่ที่บทความวิจัยทางวิชาการ, แต่อยู่ที่เทคนิค” บรรณาธิการรู้สึกเสียดายเล็กน้อย, “นั่นก็น่าเสียดายหน่อยนะครับ แต่ว่า... อัจฉริยะคนนั้นใจสูงมาก, ปฏิเสธการที่วารสารของเราจะแนะนำเขาให้ท่าน”

หลินเสียประหลาดใจอย่างยิ่ง, “มีเอกลักษณ์ขนาดนี้เลยเหรอ? เขาชื่ออะไร, โรงพยาบาลไหน” บรรณาธิการกล่าว “โรงพยาบาลอันดับหนึ่งหลินไห่, สวี่ชิว”

“อะไรนะ?!” บรรณาธิการถูกเสียงที่สูงขึ้นอย่างกะทันหันของหลินเสียทำเอาตกใจ, “สวี่... สวี่ชิวเอ๋ย...” เขาค่อนข้างสงสัย, “ศาสตราจารย์หลิน, ท่านรู้จักเขาเหรอครับ?”

หลินเสียหรี่ตา, กล่าวอย่างจริงจัง “ไม่ใช่แค่รู้จัก, มีการผ่าตัดครั้งหนึ่งที่ฉันทำไม่ได้, เขาทำได้” บรรณาธิการ: ??? หา? หลินเสียทำไม่ได้, เขา สวี่ชิว ทำได้?! ในวินาทีนี้, บรรณาธิการนึกถึงตอนที่ตนเองอวดศาสตราจารย์เฉินต่อหน้าสวี่ชิว, เขาก็พลันรู้สึกอับอายจนแทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนี, อยากจะย้อนเวลากลับไปตบหน้าตัวเอง!

“ส่งบทความวิจัยมาให้ฉัน!” หลินเสียกล่าวอย่างร้อนรน ไม่นาน, เขาก็อ่านบทความวิจัยของสวี่ชิวจบ บนใบหน้าปรากฏสีหน้าที่ตื่นเต้นขึ้นมาเล็กน้อย

“นี่... ระดับการผ่าตัดไร้ที่ติ, ความสามารถด้านการวิจัยก็น่าทึ่ง, บุคลากรที่มีความสามารถขนาดนี้, ต้องดึงตัวมาให้ได้!” ถ้าหากจะบอกว่า, การผ่าตัดและการวิจัยแต่ละอย่างคือ 0.5 ถ้าอย่างนั้น, คนที่สามารถทำได้ทั้งสองอย่าง, ไม่ใช่แค่ 1 ธรรมดา, แต่คือ 10! แพทย์ประเภทนี้, ถึงจะเป็นอัจฉริยะที่แท้จริงที่สามารถท้าทายขีดจำกัดทางการแพทย์ของมนุษย์, ผลักดันความก้าวหน้าทางการแพทย์ไปข้างหน้าได้!

หลังจากวางบทความวิจัยลง, หลินเสียก็รีบจองตั๋วเครื่องบินไปเมืองหลินไห่ทันที เขาต้องไปคุยกับสวี่ชิวอีกครั้ง! ตอนเที่ยงวันนั้น, หลินเสียได้ยกเลิกการประชุมทั้งหมด, พกเสื้อผ้าไปสองสามชุด, ขึ้นเครื่องบินโดยตรง แต่ทว่า, เพิ่งจะเข้าชั้นเฟิร์สคลาส, เขาก็ได้เจอกับบุคคลสำคัญที่ไม่คาดคิดคนหนึ่ง!