บทที่ 91: โอกาสสำเร็จของการผ่าตัด ก็เหมือนกับทีมชาติไทยได้ไปบอลโลกนั่นแหละ

ในชั้นเฟิร์สคลาส พนักงานต้อนรับบนเครื่องบินในชุดถุงน่องสีดำกำลังสอบถามแขกอย่างกระตือรือร้นว่าอีกสักครู่จะรับประทานอะไร คู่สนทนาของเธอ คือชายชราคนหนึ่งที่สวมชุดสูท, สวมแว่นตา, และมีผมขาวโพลน หลินเสียประหลาดใจเล็กน้อย ไม่คาดคิดว่าจะได้เจอท่านเฉินที่นี่!

“ท่านเฉิน!” หลินเสียเข้าไปทักทายก่อน ท่านเฉินคือปรมาจารย์แห่งวงการตับ ตับอ่อน และทางเดินน้ำดี หากนับตามอายุแล้ว หลินเสียจะต้องเรียกอีกฝ่ายว่ารุ่นพี่ แน่นอนว่า ในแง่ของตำแหน่ง ทั้งสองคนไม่ได้แตกต่างกันมากนัก ต่างก็เป็นเสาหลักและแสงนำทางในสาขาของตนเอง

“ศาสตราจารย์หลิน ยินดีที่ได้พบครับ!” ท่านเฉินก็จำหลินเสียได้เช่นกัน เขาค่อยๆ ลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆ และจับมือกับหลินเสียอย่างเป็นกันเอง

หลังจากเครื่องขึ้น หลินเสียก็เริ่มชวนคุย “ท่านเฉินครับ หลายปีมานี้ไม่ค่อยเห็นท่านเดินทางไปทำงานต่างถิ่นเลยนะครับ” ท่านเฉินหรี่ตาลง นวดขมับ “ใช่แล้ว สองปีมานี้ฉันไม่ค่อยได้ออกจากมณฑลเลย นั่งเครื่องบินก็ไม่ชินแล้ว กระดูกแก่ๆ นี่ก็ทนทรมานไม่ไหวแล้วล่ะ!”

“ครั้งนี้ท่านมาเพื่อ?”

“เมื่อหลายวันก่อน เกาเพ่ยอันเด็กคนนั้นบอกฉันว่า ที่หลินไห่ได้เจอหนุ่มคนหนึ่งที่เรียนรู้เทคนิคการเชื่อมต่อแบบตัวยูด้วยตัวเอง ว่ากันว่าทำได้ดีกว่าเขาเสียอีก เขาเชิญไม่ได้ ฉันเลยมาดูสักหน่อย”

การเชื่อมต่อแบบตัวยู โดยธรรมชาติแล้วก็คือ “เทคนิคการเย็บเชื่อมตับอ่อนกับลำไส้เล็กแบบตัวยูของเฉิน” ที่ท่านเฉินเป็นผู้ริเริ่มนั่นเอง หลินเสียเคยได้ยินเกี่ยวกับเทคนิคการเชื่อมต่อที่ขึ้นชื่อเรื่องความยากสูงและเป็นเอกลักษณ์ของต้าเซี่ยนี้มาก่อน เขากล่าวอย่างประหลาดใจ “เทคนิคนี้เรียนรู้ด้วยตัวเองได้ด้วยเหรอครับ? แถมยังทำได้ดีกว่านักเรียนของท่านอีก?” ท่านเฉินหัวเราะ “ฉันก็สงสัยเหมือนกัน เลยตั้งใจมาดู—จริงสิ แล้วเธอล่ะ ทำไมไม่ไปยุ่งอยู่กับการเอาชนะเทคโนโลยีใหม่ๆ แล้วล่ะ?”

หลินเสีย: “ผมก็คล้ายๆ กับท่านแหละครับ ที่หลินไห่ก็มีอัจฉริยะด้านการฟื้นฟูกระดูกโผล่ขึ้นมาคนหนึ่งเหมือนกัน ฝีมือการผ่าตัด, ระดับการวิจัยสูงส่งมาก!” ท่านเฉินประหลาดใจ “โอ้? นั่นหายากนะ หมอที่เดินสองขาน่ะมีไม่มากหรอก” หลินเสีย: “ดังนั้นฉันถึงได้มาด้วยตัวเอง เพื่อที่จะได้เจอเขา ฉันถึงกับยกเลิกการประชุมหารือเรื่อง 《มาตรฐานการวินิจฉัยและรักษาการฟื้นฟูกระดูกแห่งต้าเซี่ย ฉบับที่เก้า》 ไปเลย!” ท่านเฉินหัวเราะจนใบหน้าเต็มไปด้วยรอยย่น “เธอไม่ใช่คนร่างเหรอ!”

“ใช่แล้วครับ ต้องไปสอน ทุกคนมากันหมดแล้ว แต่ครูอย่างฉันกลับขาดเรียนเสียเอง ฮ่าๆ!”

ท่านเฉินดันแว่นขึ้น แววตาดูลุ่มลึก “ดูเหมือนว่า เมืองหลินไห่แห่งนี้จะเป็นดินแดนแห่งคนเก่งจริงๆ นะ...” หลินเสียพยักหน้าเห็นด้วย “ใช่ครับ มีอัจฉริยะโผล่ขึ้นมาพร้อมกันสองคน ฮวงจุ้ยของหลินไห่ดีจริงๆ!” ทั้งสองคนไม่ได้สนทนากันต่อ ในสายตาของพวกเขา ตับ ตับอ่อน และทางเดินน้ำดี, การฟื้นฟูกระดูก, สองสาขาที่แทบจะไม่เกี่ยวข้องกันเลย อัจฉริยะที่พวกเขาตามหา ย่อมต้องเป็นคนละคนกันโดยธรรมชาติ

...

โรงพยาบาลอันดับหนึ่งหลินไห่, แผนกฉุกเฉิน คุณหมอสวี่ที่วุ่นวายมาตลอดทั้งเช้า ในที่สุดก็ได้พักผ่อนช่วงสั้นๆ กลับมาที่ห้องทำงาน บนโต๊ะของเขามีพีระมิดตั้งอยู่ลูกหนึ่ง มีบ๊วย, มาร์ชแมลโลว์, โอรีโอ, สาหร่าย, เนื้อวัวแห้ง, ลูกอมนม... ข้างๆ กัน บนโต๊ะของหวังฝานก็มีพีระมิดอยู่ลูกหนึ่งเช่นกัน มีเวชระเบียนเตียง 11, เวชระเบียนเตียง 13, เวชระเบียนเตียง 21, เวชระเบียนเตียง 26...

สวี่ชิวเพิ่งจะนั่งลง ยังไม่ทันจะได้ตักข้าวเข้าปากคำหนึ่ง แพทย์หญิงคนสวย อวิ๋นเหมย ก็ปรากฏตัวขึ้นที่ประตู “คุณหมอสวี่...” เธอเพิ่งจะเอ่ยปาก ก็เห็นสวี่ชิวกำลังกินข้าวอยู่ ก็เลยอ้ำอึ้ง

“คุณหมอสวี่คะ คุณกินข้าวก่อนเถอะค่ะ เรื่องนี้ไม่รีบ” อวิ๋นเหมยเห็นสวี่ชิวยังต้องมากินข้าวด้วยตัวเอง ก็รู้สึกสงสาร “ว่ามาเถอะครับ” สวี่ชิวกล่าว “คุณกินก่อนสิคะ กินอิ่มแล้วค่อยพูดก็ได้!” สวี่ชิวสามคำก็กินข้าวหมดกล่อง ดวงตาของอวิ๋นเหมยเป็นประกาย “คุณหมอสวี่มีความมุ่งมั่นในการทำงานมากเลยค่ะ!”

“ว่ามาเถอะครับ”

“ทางแผนกศัลยกรรมสมองมีประชุมปรึกษาเคสค่ะ หัวหน้าหวังให้ฉันมาเรียกคุณไปเข้าร่วม อีก...” อวิ๋นเหมยเหลือบมองนาฬิกา “อีกสิบห้านาทีค่ะ!”

สวี่ชิวกล่าวขอบคุณ แล้วรีบไปยังแผนกศัลยกรรมสมอง ในห้องทำงานแผนกฉุกเฉิน หวังฝานก็กำลังซัดข้าวอยู่เช่นกัน ทันใดนั้น หลิวซู่ซู่ก็โผล่หน้าเข้ามา ตะโกนว่า “หวังฝาน รีบไปเร็ว คนไข้ใหม่เตียง 24 อยู่ๆ ก็บอกว่าปวดหลัง!” หวังฝานสามคำก็ซัดข้าวหมดจาน

อวิ๋นเหมยย่นจมูก “เฮ้อ หยาบคายจริงๆ!” หวังฝานชะงักไป จากนั้นก็จ้องมองไปยังทิศทางที่สวี่ชิวเดินจากไปอย่างเหม่อลอย น้ำตาก็ไหลรินลงมา ให้ตายสิ ทำไมกัน!

...

...

ในตอนนี้ สวี่ชิวก็ได้เดินทางมาถึงชั้นของแผนกศัลยกรรมสมองแล้ว แผนกศัลยกรรมสมอง จริงๆ แล้วก็คือแผนกศัลยกรรมประสาทนั่นเอง สองแผนกนี้ไม่มีความแตกต่างกันในเชิงเนื้อหา เพียงแต่แผนกศัลยกรรมสมองเรียกติดปากกว่า ถือเป็นชื่อเรียกทั่วไป ส่วนแผนกศัลยกรรมประสาท คือชื่ออย่างเป็นทางการของโรงพยาบาลส่วนใหญ่

สวี่ชิวเดินทางมาที่นี่อย่างคุ้นเคย เพิ่งจะลงจากลิฟต์ เขาก็เห็นว่าทางฝั่งห้องทำงานถูกญาติกลุ่มหนึ่งล้อมอยู่ สวี่ชิวประหลาดใจเล็กน้อย ฉากนี้ ช่างคล้ายคลึงกับเมื่อคืนที่แผนกฉุกเฉินอย่างยิ่ง เด็กชายตัวเล็กคนหนึ่งคุกเข่าอยู่บนพื้น โขกศีรษะไม่หยุด ข้างๆ ยังมีหญิงวัยกลางคนคนหนึ่ง, ชายชราหญิงชราสามสี่คนพลางเช็ดน้ำตาพลางอ้อนวอนอย่างขมขื่น

สวี่ชิวจำอีกฝ่ายได้ เป็นครอบครัวที่มาขอร้องที่แผนกฉุกเฉินเมื่อคืนวานจริงๆ ด้วย “สวี่ชิว เธอมาแล้ว...” รองหัวหน้าจ้าวในห้องทำงานบังเอิญเห็นสวี่ชิวเข้าพอดี เขาถอนหายใจอย่างหนักหน่วง “เธอเข้ามาก่อนเถอะ พวกเราล้วนแต่ต้องไปเข้าร่วมประชุมปรึกษาเคส ตอนนี้ออกไปไม่ได้...” รองหัวหน้าจ้าวเต็มไปด้วยความจนใจ

สวี่ชิวพยักหน้า เข้าไปทำความเข้าใจสถานการณ์ ครอบครัวนี้ถูกส่งตัวมาจากแผนกฉุกเฉินเมื่อคืนวานนี้ คืนนั้นผล CT scan ก็ออกมาแล้ว: CT scan แบบไม่ฉีดสีแสดงให้เห็นว่าเนื้องอกมีความหนาแน่นสูงเล็กน้อยหรือเท่ากับเนื้อเยื่อปกติ, การสแกนแบบฉีดสีแสดงให้เห็นว่าเนื้องอกมีการเพิ่มความเข้มของสีอย่างเห็นได้ชัด, ขอบเขตชัดเจนกับเนื้อเยื่อสมองโดยรอบ, รอบเนื้องอกมีการบวมน้ำของสมองในระดับที่แตกต่างกัน คืนนั้น แพทย์เวรแผนกฉุกเฉินทุกคนแทบจะลงไปกองกับพื้น วันรุ่งขึ้น รีบส่งตัวไปยังแผนกศัลยกรรมสมองโดยด่วน, ทำ MRI (คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า) เพิ่มเติม

ผล MRI เพิ่มเติมแสดงให้เห็น: รอยโรคมีสัญญาณ T1 ยาวเล็กน้อย, T2 ยาว, เพิ่มความเข้มของสีอย่างเห็นได้ชัด ในจำนวนนี้ฐานของเนื้องอกอยู่ที่ปุ่มกระดูกสฟีนอยด์ด้านหน้า, ด้านในของปีกเล็กของกระดูกสฟีนอยด์, ปีกใหญ่ของกระดูกสฟีนอยด์ เนื้องอกมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 4~5.5 เซนติเมตร, ใหญ่ที่สุดอาจจะถึง 11.2 เซนติเมตร

ยืนยันผลวินิจฉัย: เนื้องอกเยื่อหุ้มสมองขนาดใหญ่ที่ฐานกะโหลกศีรษะ! เนื้องอกของผู้ป่วย เกือบจะเท่ากับกำปั้นของผู้ใหญ่ เพียงแค่มีความรู้ทางการแพทย์ ก็รู้ดีว่าสถานการณ์แบบนี้แทบจะไม่ต่างอะไรกับคนตายแล้ว สำหรับคนไข้แล้ว มีชีวิตอยู่ต่อไปได้อีกวัน ก็ถือว่าโชคดีสุดๆ แล้ว! หากจะรักษา...

แม้ว่าแนวทางการวินิจฉัยและรักษาจะบอกว่าสามารถทำการผ่าตัดรักษาได้ แต่ทว่า ในทางคลินิก สำหรับเนื้องอกขนาดใหญ่พิเศษเช่นนี้ ร้อยละเก้าสิบเก้าล้วนแต่เป็นการรักษาแบบประคับประคอง แพทย์ส่วนใหญ่ จะไม่ลงมีด สาเหตุก็คือความเสี่ยงในการผ่าตัดสูงเกินไป! สูงจนน่าสิ้นหวัง! จะบอกว่ามีโอกาสสำเร็จร้อยละสิบก็ต้องขอบคุณฟ้าดินแล้ว โอกาสสำเร็จของการผ่าตัดนั้น ประมาณเท่ากับโอกาสที่ทีมชาติไทยจะได้ไปบอลโลก!

รองหัวหน้าจ้าวถอนหายใจอย่างหนักหน่วง “ผู้ป่วยคนนี้ชื่อ สวีซุ่น, ปีนี้อายุสี่สิบสองปี, เปิดร้านอาหารแห่งหนึ่ง, เป็นทั้งเชฟทั้งเจ้าของร้าน, เขาคือเสาหลักทางเศรษฐกิจของที่บ้าน ที่บ้านมีเด็กคนหนึ่งเรียนมัธยมปลาย, ยังมีอีกคนที่อยู่ข้างนอกนั่น บนหัวยังมีคนแก่อีกสี่คน ทั้งบ้านต่างก็พึ่งพาเขาคนเดียว เธอบอกสิ, เนื้องอกใหญ่ขนาดนี้, จะผ่าตัดได้อย่างไรกัน, สู้พนันกับการรักษาแบบประคับประคองให้เขามีชีวิตอยู่ต่อไปได้เรื่อยๆ ไม่ดีกว่าเหรอ! ใครจะทำได้? เป็นไปไม่ได้ที่จะมีใครกล้าลงมีด!”

สวี่ชิวแอบมองดูหน้าต่างระบบของตนเอง ทักษะการผ่าตัดเนื้องอกฐานกะโหลกศีรษะผ่านกล้องเอนโดสโคประบบประสาทระดับปรมาจารย์... บังเอิญจริงๆ ระบบ, นายคือโคนันรึไง?

“ยิ่งไปกว่านั้น, ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง, เฮ้อ, ทรมานฉันจะตายอยู่แล้ว!” รองหัวหน้าจ้าวถอนหายใจอย่างต่อเนื่องอยากจะพูดแต่ก็อ้ำอึ้ง“เรื่องอะไรครับ?” สวี่ชิวถาม