บทที่ 59: หม้อสัมฤทธิ์ไร้พ่าย! ดาบกลืนทองสังหารเจียงฟาน

สายตาของเจียงฟานนั้นเฉียบคมมาก

เขามองปราดเดียวก็รู้ว่าคนที่สวมเสื้อนอกสีดำคือเด็กหนุ่มคนหนึ่ง แม้จะอยู่ใต้ฮู้ดแต่ใบหน้ายังดูเยาว์วัยและมีผิวพรรณที่ขาวสะอาด

ทว่าเจียงฟานไม่ได้ลดความระมัดระวังลงเพียงเพราะอีกฝ่ายเป็นเด็ก คนที่กล้าเดินเข้ามาในสถานการณ์นี้ย่อมไม่ใช่คนธรรมดา แต่ต้องเป็นผู้เหนือมนุษย์แน่นอน! ยิ่งกว่านั้น เด็กหนุ่มคนนี้ดูเหมือนจะรู้จักกับเจ้าชีชีด้วย

ไม่แน่ว่า... อาจจะเป็นเขา!

ก่อนจะมาที่นี่ เจียงฟานเคยได้ยินข่าวลือมาว่า เว่ยเทาไอ้พวกบ้าอำนาจคนนั้นต้องพ่ายแพ้ให้กับเด็กหนุ่มคนหนึ่ง ซึ่งในมือของเด็กหนุ่มคนนั้นมีดาบสีทองเล่มหนึ่ง

"หึๆ ฉันรู้แล้วว่าแกเป็นใคร แกคือคนที่จัดการกับเว่ยเทาไอ้จอมโอหังนั่นสินะ!" น้ำเสียงของเจียงฟานเย็นยะเยือก

หอกสายฟ้าอัปลักษณ์ในมือส่งเสียงเปรี้ยงปร้างตามคำพูด อากาศรอบข้างสั่นสะเทือนตามไปด้วย

เมื่อเห็นภาพนี้ เจ้าชีชีก็เริ่มเป็นกังวลแทนหลิงหยวน

ก่อนหน้านี้เธอเคยเห็นหลิงหยวนสู้กับเว่ยเทา แม้เขาจะใช้ดาบทองฟันทำลายเปลวเพลิงมารได้และมีความสามารถในการต่อสู้ที่แข็งแกร่ง แต่ชายแปลกหน้าตรงหน้านี้กลับสามารถเรียกหอกสายฟ้าออกมาได้

และจากคำพูดของเขา ชายร่างสูงคนนี้อย่างน้อยก็ต้องรู้จักกับเว่ยเทา

เมื่อคิดได้ดังนั้น เจ้าชีชีจึงกำก้อนอิฐในมือแน่นแล้วตะโกนว่า: "หลิงหยวน เขาต้องเป็นพวกเดียวกับเว่ยเทาแน่! พวกเรามีพวกเยอะกว่า ลุยพร้อมกันเลย!"

ในยามคับขัน ความกล้าของเธอพุ่งปรี๊ด ไม่มีร่องรอยของความขี้ขลาดเลยแม้แต่น้อย

เธอยังยุยงราชันหมาป่าอเมริกาเหนือที่อยู่ข้างๆ ว่า: "เดี๋ยวพอพวกเราลงมือแล้ว แกแอบไปกัดเขาทีเผลอจากข้างหลังนะ รับรองว่าสำเร็จแน่!"

ราชันหมาป่าอเมริกาเหนือถึงกับกลอกตาใส่... นี่มันแท็กติก "ตุ๋ยตูด" ชัดๆ มันคุ้นเคยกับวิธีนี้ดีเกินไปแล้ว

ทว่า

เมื่อหลิงหยวนเดินเข้ามาใกล้ เขากลับปฏิเสธทันที: "พวกเธออยู่ตรงนั้นแหละห้ามขยับ เจ้านี่ฉันจัดการเอง!"

คำตอบนี้ทำให้เจ้าชีชีตั้งตัวไม่ติด... ไหนว่าพวกเยอะพลังแยะไง? อย่างน้อยให้ช่วยหลอกล่อหรือก่อกวนหน่อยก็ยังดีไม่ใช่เหรอ

เจียงฟานได้ยินดังนั้นก็หัวเราะร่า: "พวกเศษสอยพิการทั้งกลุ่ม ต่อให้มาพร้อมกันแล้วจะทำอะไรได้ ในเมื่อแกโอหังขนาดนี้ งั้นฉันจะฆ่าแกทิ้งก่อนคนแรกเลย!"

พูดจบ เจียงฟานก็พุ่งตัวออกไปประดุจดาวตก หอกสายฟ้าอัปลักษณ์ในมือพ่นแสงสายฟ้ายาวกว่าหนึ่งวา ฟาดลงมาใส่หลิงหยวนราวกับแส้สายฟ้า

ความเร็วของเขารวดเร็วมากจนเจ้าชีชีแทบมองไม่ทัน... เร็วเกินไปแล้ว! เขาก้าวเพียงก้าวเดียวก็ดูเหมือนจะพุ่งมาไกลกว่าสิบเมตร ราวกับเทเลพอร์ตมาปรากฏตัวต่อหน้าหลิงหยวนในทันที

หอกสายฟ้าที่ชายคนนี้ถืออยู่มีสายฟ้าพุ่งออกมาอย่างน่าสะพรึงกลัว เมื่อรวมความยาวของหอกเข้ากับแสงสายฟ้าแล้ว มันยาวถึงห้าเมตรกว่า! น่ากลัวเป็นที่สุด!

เธอยังไม่ทันจะได้ตะโกนเตือนหลิงหยวนให้ระวังด้วยซ้ำ!!

ดวงตาของราชันหมาป่าฉายแววตื่นตัว ความแข็งแกร่งของชายคนนี้เหนือกว่าที่มันคาดไว้ ความเร็วระดับนี้แสดงว่าพลังเลือดของเขาต้องไม่ต่ำแน่นอน

จนมันเริ่มมีความคิดว่าจะพาเจ้าชีชีหนีไปก่อนดีไหม เพราะหากพัวพันต่อไปแล้วด็อกเตอร์ฮันเตอร์ปรากฏตัวขึ้น ทุกคนจะไม่มีใครรอด

อย่างไรก็ตาม

เมื่อเผชิญกับการโจมตีนี้ หลิงหยวนกลับยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ไม่หลบ ไม่ป้องกัน แม้แต่ฝีเท้าที่เขากำลังเดินเข้ามาก็ไม่ได้เปลี่ยนจังหวะหรือความเร็วเลยแม้แต่น้อย

ใบหน้าของเจียงฟานปรากฏรอยยิ้มชั่วร้าย ที่แท้ก็แค่เด็กน้อยอ่อนประสบการณ์ ไม่รู้ซะเลยว่ายอดฝีมือในโลกนี้มีมากมายแค่ไหน

หอกสายฟ้าฟาดกดลงมาโดยตรง ขอเพียงแค่โดนเป้าหมาย ย่อมทำให้หนังศีรษะเปิดกะโหลกแหลกละเอียด ตายคาที่แน่นอน!!

แต่ทว่า หลิงหยวนกลับเงยหน้าขึ้น ดวงตาสีดำจ้องมองไปที่เจียงฟาน ดวงตาคู่นั้นเปี่ยมด้วยแสงแห่งวิญญาณ และลมหายใจของเขาก็พ่นพลังวิญญาณที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าออกมา

หม้อสัมฤทธิ์วิญญาณ ขนาดเท่าเมล็ดข้าวพุ่งออกมาจากลมหายใจ หมุนวนและขยายขนาดขึ้นอย่างรวดเร็วจนมีเส้นผ่านศูนย์กลางหนึ่งเมตร มันลอยนิ่งอยู่เหนือหัวของหลิงหยวนราวกับหินผาที่มั่นคง!

ปล่อยให้หอกสายฟ้าฟาดลงมา พลังเลือดที่เปลี่ยนเป็นสายฟ้าและวิชาลับอัปลักษณ์ทุ่มสุดตัว แต่หม้อสัมฤทธิ์วิญญาณกลับไม่สะเทือนแม้แต่น้อย

แม้แต่แสงเงาที่ไหลเวียนอยู่บนพื้นผิวหม้อสัมฤทธิ์ ก็ไม่ได้ลดเลือนหรือได้รับผลกระทบจากการโจมตีเลยสักนิด!!

ภาพนี้ปรากฏสู่สายตาของเจ้าชีชี เธอตกตะลึงอย่างถึงที่สุด เธอเคยเห็นหม้อสัมฤทธิ์ใบนี้! นี่ไม่ใช่หม้อที่ พ่อหวัง ให้หลิงหยวนไว้ก่อนเสียชีวิตหรอกหรือ?

ทำไมจู่ๆ มันถึงใหญ่ขนาดนี้ แถมยังบินออกมาจากจมูกของหลิงหยวนได้ด้วย

ราชันหมาป่าอเมริกาเหนือยิ่งตั้งท่าระวังภัย ดวงตาสีน้ำเงินของมันจ้องมองหม้อสัมฤทธิ์ที่หมุนวนและขยายขนาดขึ้นเรื่อยๆ จนเส้นผ่านศูนย์กลางเกิน 125 เซนติเมตร! น้ำหนักของมันเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณตามขนาด!!

"ไป" หลิงหยวนพ่นคำพูดออกมาเพียงคำเดียว

หม้อสัมฤทธิ์วิญญาณหมุนคว้างพุ่งเข้าใส่เจียงฟาน! เจียงฟานที่เพิ่งถูกสกัดการโจมตีได้กำลังตกอยู่ในความตะลึง เด็กหนุ่มคนนี้ครอบครองอาวุธวิญญาณโบราณแบบนี้ได้อย่างไรกัน?!

นึกไม่ถึงว่าพริบตาเดียว หม้อสัมฤทธิ์จะยังขยายขนาดไม่หยุด และยังพุ่งเข้าใส่เขาอีกด้วย

หม้อสัมฤทธิ์ที่ใหญ่โตและไม่ธรรมดาขนาดนี้ หากถูกทับเข้าจริงๆ กระดูกและเนื้อหนังคงแหลกเหลว ไม่ตายก็ต้องพิการแน่ๆ! น่ากลัวเกินไปแล้ว!

ไม่มีเวลาให้คิดมาก เจียงฟานเปลี่ยนจากการถือหอกสายฟ้ามือเดียวมาเป็นสองมือ แล้วยกขึ้นขวางไว้ข้างหน้าลำตัว

ปัง! ตูม——!

หม้อสัมฤทธิ์วิญญาณกระแทกเข้าอย่างจัง แรงปะทะอันมหาศาลทำให้เจียงฟานถอยครูดไปข้างหลังอย่างควบคุมไม่ได้ มือทั้งสองที่กำหอกสายฟ้าสั่นสะท้านจนชาหนึบ ผิวหนังที่ฝ่ามือเริ่มปริแตกและมีเลือดซึมออกมา

มันคือพละกำลังที่น่ากลัวราวกับสัตว์ประหลาด! เด็กหนุ่มคนนี้เป็นใครกันแน่ และไปเอาอาวุธวิญญาณที่น่าสะพรึงกลัวขนาดนี้มาจากไหน

"ไอ้หนุ่ม พวกเราไม่มีความแค้นต่อกัน เมื่อกี้มันเป็นแค่เรื่องเข้าใจผิด! วันนี้แยกย้ายกันไปแค่นี้ดีกว่าไหม!" เจียงฟานพบว่าสถานการณ์ของเขาเลวร้ายมาก ข้างหลังยังมีเจ้าชีชีและหมาป่าที่จ้องจะเล่นงานเขาอยู่

หลิงหยวนหยิบโทรศัพท์ออกมาดูเวลาอย่างไม่รีบร้อน

เวลาปัจจุบันคือ: วันที่ 15 ตุลาคม 2027 เวลา 21 นาฬิกา 59 นาที 52 วินาที

หากเขาไม่ตัดสินใจอย่างเด็ดขาด ชีชีคงถูกมันจับตัวไปสังเวยเลือด และต้องพบกับจุดจบที่น่าสยดสยอง

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เจตนาฆ่าในดวงตาของหลิงหยวนก็ไม่ปิดบังอีกต่อไป

มันจะต้องตายในนาทีที่ 59 วินาทีที่ 59!

และเวลาตายนี้ นอกจากเขาแล้ว ไม่มีใครล่วงรู้

หม้อสัมฤทธิ์วิญญาณทุ่มลงไปอีกครั้ง เจียงฟานกัดฟันต้านทานไว้และคำรามด้วยความโกรธ: "อย่าคิดว่าฉันจะยอมง่ายๆ นะ!"

หม้อสัมฤทธิ์ขยายขนาดขึ้นอีกครั้ง จาก 125 เซนติเมตร เป็น 140 เซนติเมตร! น้ำหนักพุ่งสูงขึ้นตาม แรงกดทับอันมหาศาลดีดหอกสายฟ้าอัปลักษณ์ในมือเจียงฟานกระเด็นหลุดลอยไป เจียงฟานรู้สึกชาจนไม่รับรู้ถึงมือทั้งสองข้าง ฝ่ามือของเขาอาบไปด้วยเลือด

เมื่อเขายเงยหน้าขึ้นมองหลิงหยวนด้วยความหวาดกลัวอีกครั้ง

เขาก็เห็นแสงสีทองพุ่งออกมาจากลมหายใจของเด็กหนุ่ม แสงนั้นขยายใหญ่ขึ้นกลายเป็นดาบสีทองอร่าม! เพียงพริบตามันก็ยาวกว่าสองเมตร และฟันลงมาโดยตรง!!

"บะ...!" เจียงฟานไม่มีโอกาสได้พูดด้วยซ้ำ ความกลัวในดวงตาเพิ่งจะปรากฏขึ้น แต่เขากลับรู้สึกร้อนวาบที่หว่างคิ้ว... ร้อนระอุ!

ร่างทั้งร่างถูกดาบกลืนทองฟันผ่านไปราวกับเป็นการประหารชีวิต

หลิงหยวนสะบัดมือ ดาบกลืนทองเปล่งประกายสีทองเจิดจ้า ฟันซ้ำในแนวนอนอีกหนึ่งดาบ บดขยี้กะโหลกและสมองของเจียงฟานจนแหลกละเอียดไม่มีชิ้นดี!

พวกที่นับถือเทพเจ้าชั่วร้ายลึกลับแบบนี้ ลงมือให้เด็ดขาดไปเลยจะดีที่สุด

"ฟู่ว" หลิงหยวนถอนหายใจยาว ชำเลืองมองหน้าจอโทรศัพท์ที่สว่างอยู่ เวลาพอดีเป๊ะ: 21 นาฬิกา 59 นาที 59 วินาที