บทที่ 78 สังหารเสือคลั่งในพริบตา! นายนี่มันเถื่อนเกินไปแล้ว

นกเค้าแมวราตรีไร้เสียง ดวงตาสีอำพันล้ำลึกดุจซากฟอสซิลโบราณ ทะลวงผ่านความมืดมิด

เขามองเห็นน้ำแข็งที่จับตัวตามต้นไม้ ผืนหญ้า แม้กระทั่งใบไม้ที่ร่วงหล่น และ... ชั้นน้ำแข็งที่ปกคลุมร่างของเสือโคร่งลายพาดกลอนขนาดยักษ์กับอสูรเกราะหนา

ปีกขยับพัดพากาย ขนพิเศษทำให้การพุ่งดิ่งลงมาไร้ซึ่งสุ้มเสียงใดๆ แม้แต่ราชาหมาป่าอเมริกาเหนือที่กำลังพ่นลมหายใจน้ำแข็งโจมตีอยู่ ก็ยังไม่รู้สึกถึงตัวตนของเขา

ลมหายใจและการเต้นของหัวใจของหลินยวนสงบนิ่ง เขาโคจรวิชาลมหายใจสัจจะวิวัฒน์ ผสานเข้ากับตรรกะ พลังโลหิตแผดเผา และ แก่นแท้มรรพยุทธ์ ทั้งหมดถูกถ่ายโอนไปยังกรงเล็บของนกเค้าแมว

เขาทิ้งตัวลงไปอย่างนุ่มนวลราวกับขนนกที่ร่วงหล่น

"โฮก——!!" เสือคลั่งดัดแปลงระเบิดพลัง ผิวลายพาดกลอนกระเพื่อมไหวดุจคลื่นยักษ์ เพียงพริบตาเดียวมันก็สะบัดน้ำแข็งหนาที่เกาะกุมร่างกายจนแตกละเอียด

หนวดเสือพริ้วไหว ดวงตาเสือที่เบิกกว้างฉายแสงสีเขียวประหลาด รังสีฆ่าฟันเดือดพล่าน มันจดจ้องไปยังราชาหมาป่าอเมริกาเหนือที่อยู่กลางอากาศ!!

เสียงกัมปนาทและการต่อสู้ที่เกิดขึ้นกะทันหัน ทำลายความเงียบสงบของยามค่ำคืน! สวนสาธารณะที่เคยสงบสุขกลับกลายเป็นโลกอีกใบในทันที

ราชาหมาป่าอเมริกาเหนือทุ่มสุดตัวพ่นลมหายใจน้ำแข็งออกมา ในใจมันรู้สึกตกตะลึง ไอ้เสือคลั่งนี่! ดูเหมือนมันจะเก่งขึ้นกว่าเดิม! แล้วนั่น... มันตัวอะไรกัน?

มันเห็นนกเค้าแมวตัวหนึ่ง บินร่อนเข้าหาท้ายทอยของเสือคลั่งดัดแปลง ความรู้สึกยำเกรงและหวาดกลัวอย่างประหลาดผุดขึ้นในใจของมัน

และในวินาทีนั้นเอง กรงเล็บสีทองของนกเค้าแมวที่ดูเล็กจ้อยเมื่อเทียบกับขนาดตัวของเสือคลั่ง ก็ฟาดลงตรงจุดยุทธศาสตร์ที่ท้ายทอยของมันพอดี

ปัง!! เสียงระเบิดก้องกังวานดุจสายฟ้าฟาดลงบนศิลา เสือคลั่งดัดแปลงไม่ได้เตรียมใจไว้เลยแม้แต่น้อย เนื้อเยื่อที่ท้ายทอยระเบิดออกจนเห็นกะโหลกสีขาวนวล และเมื่อถูกกระแทกเข้าอย่างจัง กะโหลกนั้นก็เริ่มเกิดรอยร้าว!

การโจมตีหนักหน่วงหมื่นจิงกระแทกเข้าที่ศีรษะ ทำให้เสือคลั่งมึนงงจนสูญเสียการป้องกันทั้งหมด

นกเค้าแมวที่ร่อนลงมาอย่างไร้เสียง พลันเปลี่ยนรูปลักษณ์กลางอากาศ! จากนกเค้าแมวขนาดเท่าฝ่ามือ เปลี่ยนร่างกลายเป็นมนุษย์ในร่างเด็กหนุ่มเพียงชั่วพริบตา

เด็กหนุ่มคนนั้นจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก หลินยวน!

หลินยวนโคจรวิชาลมหายใจสัจจะวิวัฒน์ผ่านปากและจมูก สิ่งของชิ้นเล็กๆ สีทองขนาดเท่าเม็ดงาสองชิ้นพุ่งออกมาจากลมหายใจของเขา

เขาสะบัดมือใหญ่ สิ่งแรกพุ่งขยายร่างใหญ่ขึ้นเป็นร้อยเท่าพันเท่าในทันที! กลายเป็นกระบี่ทองคำยาวสองเมตรที่ส่องประกายเจิดจ้า แทงทะลุกะโหลกที่ร้าวของเสือคลั่งดัดแปลง!

ทองคำเม็ดที่สองหมุนคว้าง กลายเป็นกระถางสัมฤทธิ์ที่อาบไปด้วยแสงแห่งปราณ กดทับลงบนกระบี่กลืนทองอีกชั้น พลังกระบี่ผสานเข้ากับพละกำลังมหาศาลของกระถางสัมฤทธิ์ ทะลวงผ่านกะโหลกของเสือคลั่งดัดแปลง กระบี่ทั้งเล่มปักจมลงไปจนมิด!

กระบี่ทองคำปักจากบนลงล่างทะลุหัวเสือคลั่ง ตรึงมันไว้กับพื้นดิน! อสูรร้ายร่างยักษ์สิ้นใจตายคาที่ในทันที สมองของมันถูกแรงกระแทกจนแหลกละเอียด ไหลทะลักออกมาตามรอยแผลที่ถูกเจาะ

กระบวนการทั้งหมดนี้เกิดขึ้นเพียงชั่วพริบตา

รูม่านตาของราชาหมาป่าอเมริกาเหนือหดเกร็งด้วยความหวาดกลัว น่าสยดสยองเกินไปแล้ว! มนุษย์คนนี้... นอกจากจะเก่งแล้ว ยังเปลี่ยนรูปลักษณ์ได้อีกด้วย!

นกเค้าแมวโจมตีเปิดฉาก ตามด้วยการปักกระบี่ที่เฉียบคมและเด็ดขาด สังหารเสือคลั่งดัดแปลงในพริบตา! ความเก่งของเสือคลั่งมันรู้ดีที่สุด เพราะสู้กันมานับครั้งไม่ถ้วน แต่มันกลับ... ตาย! ตายอย่างอนาถและง่ายดายจนดูเหมือนความฝัน

ถ้าถามว่าใครกลัวที่สุดตอนนี้ ไม่ใช่ราชาหมาป่า และไม่ใช่เสือคลั่งที่ตายไปแล้ว

แต่เป็น... เกราะถล่มฟ้า!

ใบหน้าประหลาดของมันบิดเบี้ยว นี่มันตัวประหลาดบ้าอะไรกันวะ! ไหนว่างานจับตัวมนุษย์คนเดียวมันง่ายไง นี่มันภารกิจฆ่าตัวตายชัดๆ

ตูม! เกราะสวรรค์ของมันกางออกเผยให้เห็นปีกจักจั่นสีทองอร่าม มันออกแรงถีบสี่ขาพุ่งทะยานจากพื้นขึ้นสู่ท้องฟ้าสูงหลายสิบเมตรราวกับลูกปืนใหญ่

มันขยับปีกสีทองทั้งสี่ข้าง พลิกตัวเตรียมหนีสุดชีวิต... มันน่ากลัวเกินไปแล้ว! มันก้มมองเสือคลั่งที่ตายสนิทแล้วรีบเร่งความเร็ว

ทว่า...! ฉากต่อมาทำให้มันสั่นสะท้านไปทั้งตัว เด็กหนุ่มมนุษย์คนนั้นกลับกลายเป็นนกเค้าแมวอีกครั้ง! ปีกขยับพัดพา นกเค้าแมวขนาดเท่าฝ่ามือในสายตาของมันตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับยมทูตทวงวิญญาณ

มันพยายามขยับปีกจักจั่นทองคำหนีออกจากสถานที่บัดซบแห่งนี้อย่างสุดชีวิต ทันใดนั้น... มันรู้สึกเบาหวิวที่แผ่นหลัง ตามด้วยแรงกระชาก! เมื่อเงยหน้าขึ้นมองก็พบว่านกเค้าแมวตัวนั้นมีความเร็วที่เหลือเชื่อ กรงเล็บคู่หนึ่งฉีกกระชากปีกจักจั่นสีทองของมันทิ้งอย่างง่ายดาย

"ไม่... ไม่นะ!!" มันส่งเสียงร้องออกมาเป็นภาษามนุษย์ที่ฟังยาก มองดูปีกทองคำถูกฉีกกระชากจนขาดวิ่น เมื่อไร้ปีก ร่างของมันก็ร่วงหล่นลงสู่สวนสาธารณะอย่างแรง

ขณะที่นกเค้าแมวร่อนลงจากฟ้า กระบี่กลืนทองที่ปักหัวเสือคลั่งอยู่ก็สั่นสะเทือน มันดิ้นรนหลุดออกมาจากหัวเสือคลั่ง บินกลับเข้าสู่มือของหลินยวนที่คืนร่างมนุษย์อีกครั้ง

พร้อมกันนั้น กระถางสัมฤทธิ์สัจจะวิวัฒน์ก็บินกลับมาด้วย!

หลินยวนถือกระบี่กลืนทองไว้ในมือข้างหนึ่ง อัดพลังเลือดลมเข้าไปจนสุด กระบี่ขยายใหญ่ยาวกว่าสองเมตร ผสานกับการฟาดฟันและทุบทำลายสลับกับการใช้กระถางสัมฤทธิ์ยักษ์

เพียงครู่เดียว เกราะถล่มฟ้าก็อ่อนระทวย สิ้นลมหายใจอย่างสมบูรณ์ หลินยวนเตะร่างมันกระเด็นลงไปในทะเลสาบหลี่หู

จากนั้น เขาก็ลากซพเสือคลั่งดัดแปลงทิ้งลงไปในทะเลสาบเช่นกัน

รอหาเวลาเหมาะๆ ค่อยเก็บพวกมันเข้าถุงมิติใบใหญ่ ตอนนี้มีราชาหมาป่าอยู่ข้างๆ หลินยวนยังไม่อยากเปิดเผยความลับเรื่องถุงมิติ

การสังเคราะห์สังหารเสือคลั่งดัดแปลง (เสือคลั่งอัคคีผลาญในอนาคต) และเกราะถล่มฟ้า (จอมราชันย์ทลายบรรพตในอนาคต) อย่างเด็ดขาด ทำให้หลินยวนรู้สึกปลอดโปร่งและสะใจอย่างยิ่ง!

การแจ้งเตือนภารกิจจากระบบตรรกะปรากฏขึ้น

[แจ้งเตือน: ทำภารกิจ "วิกฤตลวงจริง" สำเร็จ สังหารเสือคลั่งอัคคีผลาญ! ได้รับแต้ม +800 แต้ม! รับรางวัลภารกิจ ตรรกะ: โลหิตคลั่งเดือดพล่าน (ไร้ที่ติ)!]

[แจ้งเตือน: ทำภารกิจ "วิกฤตลวงจริง" สำเร็จ สังหารเสือคลั่งอัคคีผลาญ และ จอมราชันย์ทลายบรรพต! ได้รับแต้ม +800 แต้ม! รับรางวัลภารกิจ ตรรกะ: สายเลือดจอมราชันย์ (ไร้ที่ติ)!]

ตรรกะ "โลหิตคลั่งเดือดพล่าน" และ "สายเลือดจอมราชันย์" เป็นตรรกะประเภทเดียวกับ "พลังโลหิตแผดเผา" ซึ่งล้วนเป็นระดับไร้ที่ติ!

หลินยวนเลือกที่จะสังเคราะห์พวกมันเข้าด้วยกันทั้งหมด

พูดให้ถูกคือ พลังโลหิตแผดเผาได้กลืนกินโลหิตคลั่งเดือดพล่านและสายเลือดจอมราชันย์เข้าไป!

เลือดลมทั่วร่างปั่นป่วนและเดือดพล่าน หลินยวนสัมผัสได้ว่าเลือดในเส้นเลือดราวกับแม่น้ำที่ไหลเชี่ยวซึ่งแฝงไว้ด้วยพลังที่น่าสะพรึงกลัว!

เขากำหมัดข้างหนึ่ง พลังเลือดลมที่สูญเสียไปจากการต่อสู้เมื่อครู่ได้รับการฟื้นฟูจนเต็ม และยังแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมอีกด้วย!

ตรรกะ "พลังโลหิตแผดเผา" เลื่อนระดับจากไร้ที่ติ · ขั้น 1 ขึ้นสู่ ไร้ที่ติ · ขั้น 3! อัตราการเพิ่มทวีคูณของเลือดลมพุ่งจาก 500% ไปเป็น 700%!

"ตรวจสอบข้อมูล" หลินยวนเปิดหน้าต่างข้อมูลเพื่อดูค่าตัวเลขเลือดลม

[ข้อมูลส่วนตัว]

• ชื่อ: หลินยวน

• (ส่วนอื่นๆ ละไว้ในฐานที่เข้าใจ)

• เลือดลม: 107 จุด (เมื่อได้รับการเสริมพลัง 700% จากตรรกะ "พลังโลหิตแผดเผา (ไร้ที่ติ · ขั้น 3)" จะอยู่ที่ 749 จุด!)

เขาจำได้ว่าเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน...

ตอนที่เขาทะลวงเข้าสู่ขอบเขตขัดเกลากายา · ขัดเกลาเลือด (ช่วงต้น) ได้สำเร็จ เลือดลมอยู่ที่ 104 จุด และได้รับการเสริมพลังจากตรรกะพลังโลหิตโชติช่วงจนสูงถึง 520 จุด

พริบตาเดียว...

หลังจากผ่านการต่อสู้ หรือจะเรียกว่าการสังหารฝ่ายเดียวก็ได้!

เลือดลมพื้นฐานเพิ่มขึ้นเป็น 107 จุด และตรรกะจากพลังโลหิตโชติช่วงกลายเป็นพลังโลหิตแผดเผา ทำให้ค่าเลือดลมพุ่งทะยานไปถึง 749 จุด! เพิ่มขึ้นมามากกว่าสองร้อยจุดเลยทีเดียว!

กระบี่กลืนทองสัจจะวิวัฒน์และกระถางสัมฤทธิ์สัจจะวิวัฒน์ บินกลับมาลอยวนอยู่รอบตัวหลินยวน

จ้าวชีชีที่ยืนอยู่ไม่ไกล เธอแทบจะไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง

จนกระทั่งเธอวิ่งออกมา...

เห็นเสือคลั่งดัดแปลงตายแล้ว ส่วนหลินยวนก็กำลังใช้กระบี่และกระถางรุมกระหน่ำตีเกราะถล่มฟ้าอย่างเมามัน! จนกระทั่งมันตายสนิท เขาก็โยนซพพวกมันทิ้งลงทะเลสาบไปทีละตัว

"พวกนายนี่ไวเกินไปแล้ว! ฉันก็นึกว่าศัตรูที่มาจะเก่งซะอีก" จ้าวชีชีเท้าสะเอวพลางเผยรอยยิ้ม

ราชาหมาป่าอเมริกาเหนือที่อยู่ข้างๆ ถึงกับมองบน... มันมีความเป็นไปได้อยู่อย่างนะ ไม่ใช่ศัตรูไม่เก่งหรอก แต่ไอ้คนที่ลงมือน่ะมันเถื่อนเกินไปต่างหาก

"ชีชี เธออยู่กับราชาหมาป่าในบ้านนะ ระวังตัวด้วย ฉันต้องไปที่ที่หนึ่งสักหน่อย" หลินยวนทอดสายตาไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของสวนสาธารณะหลี่หู

ทางฝั่งพี่สาว... เขาต้องไปดูด้วยตัวเองสักรอบ