บทที่ 79 เคยเห็นไซตามะไหม! หมัดเหล็กสอนมวยคนปากดี

หวังหลิง (หลินยวน) เดินทางมาถึงประตูหน้าของสำนัก 314

เขาหยิบโทรศัพท์ออกจากกระเป๋า กดวิดีโอคอลหาพี่สาวหลินยิงทันที

หลินยิงกดรับสายในวินาทีเดียว

"มาถึงแล้วเหรอ! เดี๋ยวพี่ส่งคนไปรับพวกนายมาที่ปลอดภัย!" เธอคิดว่าหวังหลิงกับจ้าวชีชีมาถึงสำนัก 314 ด้วยกัน

ตามการคาดการณ์ของเธอ หมอเฮนเตอร์ต้องลงมือกับหวังหลิงและจ้าวชีชีแน่ๆ การอยู่ภายใต้การคุ้มครองของสำนัก 314 คือทางเลือกที่ดีที่สุด

ถึงแม้ว่าสำนัก 314 จะเพิ่งถูกลอบโจมตี แต่สถานการณ์ยังอยู่ในเกณฑ์ที่ควบคุมได้ และยังมีเขตปลอดภัยเหลืออยู่

"ผมจะไปหาพวกพี่เอง" หวังหลิงพูดตัดบทอย่างรวดเร็ว เขาไม่ได้ใช้ร่างนกเค้าแมวบินเข้าไป เพราะก่อนจะมาถึงหน้าประตู เขาได้ร่อนสำรวจรอบๆ ท้องฟ้าหนึ่งรอบจนเข้าใจสถานการณ์ปัจจุบันแล้ว

"แต่นี่มัน..."

หลินยิงลังเล แต่จู่ๆ เธอก็ฉุกคิดถึงเรื่องเมื่อวานที่หวังหลิงต่อยออกมาหนึ่งหมัดมีพลังทำลายล้างกว่า 12 ตัน พลังต่อสู้ของเขานั้นแข็งแกร่งมากจริงๆ และน่าจะช่วยงานได้

"เดี๋ยวพี่ไปรับ!"

ไม่นานนัก

ที่หน้าประตูใหญ่สำนัก 314 หวังหลิงยืนล้วงกระเป๋าข้างหนึ่งอยู่ใต้เสาไฟริมทาง แสงไฟสีเหลืองสลัวส่องกระทบใบหน้าคมเข้ม ดูหล่อเหลาและสุขุม

เมื่อหลินยิงมาถึงแล้วไม่เห็นจ้าวชีชี เธอจึงถามว่า "แล้วชีชีล่ะ?"

"ไม่ได้มาครับ"

ประโยคสั้นๆ เพียงคำเดียว ทำให้หลินยิงเข้าใจความคิดของหวังหลิงทันที เขามาที่นี่เพื่อ "สู้" ไม่ใช่มาเพื่อ "หลบภัย"!

แบบนี้ก็ดี เพราะตอนนี้กำลังขาดมือดีอยู่พอดี

"เอ๊ะ นายดูเหมือนจะสูงขึ้นนะ?"

"หลังจากทะลวงขอบเขตขัดเกลากายา ร่างกายก็ยืดขึ้นอีกสองสามเซนครับ"

"นายทะลวงขอบเขตขัดเกลากายาได้แล้วเหรอ!"

เวลาสั้นๆ แค่นี้แต่กลับทะลวงผ่านได้ มันช่างน่าเหลือเชื่อสำหรับเธอจริงๆ

หลินยิงเผยสีหน้ายินดี ขนาดตอนยังไม่ทะลวง น้องชายเธอก็มีพลังหมัดถึง 12 ตันต่อแขนข้างเดียวแล้ว

ตอนนี้เขาเข้าสู่ระดับ ขัดเกลากายา · ช่วงต้น พลังย่อมต้องเพิ่มขึ้นมหาศาลแน่

"ดีเลย! ไม่แน่ว่านายอาจจะจัดการกับไอ้สัตว์ประหลาดนั่นได้ มันเอาแต่กบดานอยู่ในหมอกสีแดง แถมพลังฟื้นตัวยังสูงมากด้วย" หลินยิงเล่าสถานการณ์ปัจจุบันให้หวังหลิงฟัง

เป็นไปตามที่พวกเธอคาด

หมอเฮนเตอร์จนตรอกจริงๆ และได้ลอบโจมตีสำนัก 314 แต่เนื่องจากเฮนเตอร์เองก็บาดเจ็บสาหัส พลังจึงไม่เหลือเฟือเท่าไหร่

ดังนั้น เป้าหมายของมันคือคุกใต้ดิน มีพืชเหนือธรรมชาติใต้ดินที่แปลกประหลาดต้นหนึ่งฉีกกระชากโลหะและคอนกรีต ทำลายคุกจนพินาศ และปล่อยนักโทษผู้เหนือธรรมชาติที่สำนัก 314 เคยคุมขังไว้มานานออกมา

ไม่เพียงเท่านั้น เส้นทางเดียวที่มุ่งสู่คุกใต้ดิน ตอนนี้ยังถูกคนของเฮนเตอร์ยึดครองไว้อีกด้วย

คนที่เฝ้าอยู่ถูกเรียกว่ามนุษย์ แต่ความจริงมันเหมือน "ยักษ์จิ๋ว" สูงกว่าสามเมตร น้ำหนักตัวมหาศาล พละกำลังก็น่ากลัวสุดๆ

มันเอาแต่แช่อยู่ในหมอกสีแดง พอได้รับบาดเจ็บแผลก็จะสมานทันที ฆ่ายังไงก็ไม่ตาย

ยอดฝีมือของสำนัก 314 ผลัดกันเข้าไปท้าสู้ แต่กลับถูกมันซัดกระเด็นออกมาหมด! คนเดียวปิดทาง หมื่นคนผ่านไม่ได้!!

"ปืนทุกชนิด หรือแม้แต่จรวด RPG ก็ใช้ไปหมดแล้ว อาวุธทั่วไปทำอะไรมันไม่ได้เลย นอกจากจะมีผู้เหนือธรรมชาติคนไหนซัดมันจนสลบหรือตายคามือ!" หลินยิงเล่าด้วยความจนใจ

ถ้าหัวหน้าหลัน (หลันหลิงปอ) หรือโจวเฉวียน หรือรองหัวหน้าหน่วยคนอื่นๆ ยังอยู่ดี คงไม่ปล่อยให้ไอ้ประหลาดนี่มาทำกร่างได้หรอก!

"อาวุธหนักก็ไม่ได้ผลเหรอครับ?"

หวังหลิงแปลกใจ ผู้เหนือธรรมชาติระดับขัดเกลากายายังไม่ใช่ซูเปอร์แมน ปืนพกหรือระเบิดมืออาจจะทำอะไรไม่ได้มากนัก

แต่ปืนสไนเปอร์หรือจรวด RPG นั่นคืออาวุธทำลายล้างของจริง! ขนาดเขายังไม่กล้ารับมันตรงๆ เลย

"ไม่ได้ผลหรอก ถึงแล้ว! ดูสิ ตรงนั้นแหละ!" หลินยิงพาหวังหลิงมาถึงเส้นทางเดียวที่ลงสู่คุกใต้ดิน

ภายนอกทางเข้าคือเหล่าสมาชิกหน่วยที่เตรียมพร้อมเต็มพิกัด ถืออาวุธครบมือ

ส่วนภายในทางเข้า คือกลุ่มผู้เหนือธรรมชาติที่กำลังมืดแปดด้าน!

สมาชิกเหล่านี้มีทั้งสายกระบี่ สายธาตุ และความสามารถอื่นๆ เช่น คำสาป แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับเจ้ายักษ์จิ๋วตรงหน้า พวกเขาต่างก็จนปัญญา

เจ้ายักษ์จิ๋วอุดอยู่ตรงคอขวด ร่างกายถูกห่อหุ้มด้วยหมอกสีแดงเป็นเส้นๆ บาดแผลที่ได้รับจะหายเป็นปลิดทิ้งในเวลาอันสั้น

ในฐานทัพตัวเองแท้ๆ สู้ไม่ได้ยังไม่พอ ไอ้เจ้ายักษ์นี่ยังปากเสียด่าทอไม่หยุด ยิ่งฟังยิ่งโมโห!

ตอนนี้มันกำลังหัวเราะร่าและตะโกนด่าว่า "พวกแกมันพวกชั้นต่ำสมองนิ่ม ทำงานงกๆ เหมือนวัวควายทุกวัน สมองไม่ดีไม่พอ ร่างกายยังอ่อนปวกเปียกเหมือนไก่อีก! โทษทีนะ ถ้าทำพวกแกเจ็บก็ทนหน่อยแล้วกัน คนโง่มักจะมาพร้อมกับความซวย!!"

"แค้นนัก! ฉันเอง!" ผู้เหนือธรรมชาติคนหนึ่งทนไม่ไหว พุ่งตัวออกไปอย่างรวดเร็ว แต่ผ่านไปไม่กี่วินาที เขาก็กระเด็นกลับออกมาในท่าหงายหลัง ตาค้างด้วยความเจ็บปวด

เจ้ายักษ์จิ๋วตะโกนซ้ำ "ขนาดเต้าหู้ยังมีสมอง เสียดายที่แกไม่มี! สมองน่ะหวงไว้ทำไมไม่ยอมใช้ ดันเอาหัวมาโหม่งหมัดข้าเองแท้ๆ" เมื่อได้ยินประโยคนี้ ผู้เหนือธรรมชาติคนนั้นก็กระอักเลือดและสลบเหมือดไปทันที

หวังหลิงเข้าไปรับร่างเขาไว้ แล้วส่งต่อให้คนข้างๆ

จากนั้นเขาก็เดินมุ่งหน้าไปข้างหน้า

การปรากฏตัวของหวังหลิงดึงดูดสายตาคนรอบข้าง สมาชิกหน่วยที่กำลังอัดอั้นต่างเริ่มมีกำลังใจขึ้นมา! นั่นหวังหลิง! เขามีกระบี่ทองคำที่ฟันอะไรก็ขาด แข็งแกร่งสุดๆ

บางทีเขาอาจจะฟันเจ้าตัวใหญ่เนี่ยตายก็ได้นะ?

ตึก.

หวังหลิงก้าวเท้าเดินไปข้างหน้า ประจันหน้ากับเจ้ายักษ์จิ๋วโดยตรง พร้อมกับเปิดใช้งานการตรวจสอบข้อมูล

ข้างหลัง หลินยิงตะโกนเตือน "พละกำลังกับพลังฟื้นตัวของมันแข็งแกร่งมาก ระวังตัวด้วย!"

"ครับ" หวังหลิงพยักหน้า

[แจ้งเตือน: ปัจจุบัน / อนากต?]

"ทั้งหมด"

[ข้อมูล (ปัจจุบัน): ตัวทดลองหมายเลข 9] —— คำอธิบาย: สมาชิกกลุ่มบุตรแห่งดาวน้ำเงินผู้ใฝ่ฝันจะโบยบินสู่สรวงสวรรค์ หลังผ่านการทดลองหลายรอบ ได้วิวัฒนาการเป็นผู้เหนือธรรมชาติ มีระดับพลังอยู่ที่ ขัดเกลากายา · ช่วงกลาง ตรรกะ: สายเลือดสังเคราะห์ (โดดเด่น), ร่างยักษ์ (โดดเด่น), กายาเหนือธรรมชาติ (ระดับวิญญาณ), รักษาเยียวยาด่วน (ระดับวิญญาณ)

[ข้อมูล (อนาคต): ตัวทดลองหมายเลข 9] —— คำอธิบาย: หลังจากถูกยั่วยุด้วยคำพูด ได้เสียชีวิตภายใต้หมัดของหวังหลิงเมื่อสามปีก่อน

เจ้ายักษ์จิ๋วขมวดคิ้วที่ไร้ขน จ้องมองหวังหลิงแล้วถามว่า "แกเป็นใคร?"

"คิดซะว่าเป็นแค่คนผ่านทางแล้วกัน" หวังหลิงมองมันด้วยใบหน้าเรียบเฉย มือข้างหนึ่งยังคงล้วงกระเป๋า "สถานะแบบนี้ นายคงคงสภาพไว้ได้ไม่นานหรอกมั้ง"

"ไอ้หน้าอ่อน แกนี่ตาถึงเหมือนกันนี่ แต่ช่างหัวมันเถอะ! เทพแท้จริงกำลังจะจุติแล้ว ข้ากำลังจะได้โบยบิน!" เจ้ายักษ์จิ๋วกางแขนออกด้วยความตื่นเต้นสุดขีด

หวังหลิงหยุดเดิน มองดูมันที่ยังคงอยู่ในรัศมีของหมอกแดง แล้วเอ่ยขึ้น "งั้นต้องยินดีด้วยนะ ที่จะได้ไปพบเทพของตัวเองสักที"

"แกนี่ต่างจากพวกชั้นต่ำคนอื่นแฮะ! แต่น่าเสียดาย ตอนนี้แกไม่มีคุณสมบัติจะเข้าร่วมกับกลุ่มบุตรแห่งดาวน้ำเงินเพื่อไปพบเทพของเราแล้ว! แต่ข้าจะสงเคราะห์ให้แกตายอย่างไม่ทรมานก็แล้วกัน!" เจ้ายักษ์จิ๋วพูดอย่างภาคภูมิใจ

"ขอบคุณมากครับ งั้นขอถามหน่อยครับ ท่านผู้สูงส่ง ผมควรจะเรียกท่านว่าอะไรดี?" หวังหลิงยิ้มถามด้วยความหวังดี

"ข้า?" เจ้ายักษ์จิ๋วชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะแผดเสียงด่า "แกจะถามไปทำไม! ซวยจริงๆ ที่ต้องมาเสียเวลาพูดไร้สาระกับพวกชั้นต่ำอย่างแก!"

"นายคงไม่มีชื่อสินะ" หวังหลิงพูดลอยๆ คำพูดธรรมดาคำเดียวกลับปักอกเจ้ายักษ์จิ๋วเข้าอย่างจัง! มันเบิกตาโพลง "หุบปาก!"

"สูงส่งอย่างนาย ถ้าเทพของนายถามชื่อ นายจะตอบว่ายังไงล่ะ" หวังหลิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา "'ตัวทดลองหมายเลข 9' ตอบไปแบบนั้นเหรอ ว่าตัวเองเป็นแค่ของที่ผลิตออกมาจากห้องแล็บน่ะ"

"หุบปาก! หุบปากเดี๋ยวนี้ ไอ้ชั้นต่ำ!" เจ้ายักษ์จิ๋วกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูด ดวงตาแดงก่ำ "ข้าจะฉีกแกเป็นชิ้นๆ!!"

มันก้าวเท้าพุ่งออกมาดุจรถไฟคลั่ง พุ่งเข้าใส่หวังหลิงอย่างบ้าคลั่ง

หลินยิงและทุกคนในสำนัก 314 ต่างยืนอึ้ง หวังหลิงทำได้ง่ายขนาดนี้เลยเหรอ? แค่คำพูดไม่กี่ประโยคก็ยั่วให้มันหลุดออกมาจากหมอกแดงได้แล้ว!

"เตรียมโจมตี!" หลินยิงยกมือขึ้น นี่คือโอกาสทองที่จะกำจัดเจ้าตัวทดลองนี่! ตัวทดลองหมายเลข 9 ดวงตาแดงฉาน ในสายตามันมีเพียงหวังหลิงคนเดียวเท่านั้น

"..." หวังหลิงมองมันราวกับมองซากศพ

เขาโคจรวิชาลมหายใจสัจจะวิวัฒน์ พลังโลหิตแผดเผาขั้น 3 เดือดพล่านถึงขีดสุด พลังเลือดลมเพิ่มพูน 700% พร้อมกับพลังทำลายล้างที่เพิ่มขึ้นจากพลังโลหิตแผดเผา!

จากพลังเลือดลมพื้นฐาน 107 จุด พุ่งทะยานสู่ความแกร่งระดับ 900 จุดทันที!

หวังหลิงกำหมัดขวาแน่น ใช้แก่นแท้มรรพยุทธ์เคลื่อนย้ายพลังเลือดลมจากแขนและขามาบรรจบกัน! เลือดลมยิ่งทวีความร้อนแรงดุจลาวา!!

พลังระดับ 900 จุด ถูกทวีคูณขึ้นอีกครั้งจนทะลุขีดจำกัด 1,800 จุด! แขนขวาของหวังหลิงมีไอร้อนสีเลือดพวยพุ่งออกมาไม่ขาดสาย!

"ตาย!!" หวังหลิงสายตาเย็นชา ประจันหน้ากับตัวทดลองหมายเลข 9 ที่ตัวสูงใหญ่กว่าเขามาก แล้วปล่อยหมัดออกไป! เสียงอากาศถูกฉีกกระชากดังสนั่น!

พลังของหมัดนี้เข้าใกล้ 30 ตัน (30,000 กิโลกรัม) ในการโจมตีเพียงครั้งเดียว! หมัดโลหิตแผดเผา พุ่งเข้าใส่ตัวทดลองหมายเลข 9 ราวกับค้อนศึกยักษ์!

ตูม——!! แขนของตัวทดลองหมายเลข 9 ถูกต่อยจนหักสะบั้น มันเบิกตาค้าง มองดูหมัดของหวังหลิงกระแทกเข้าที่กลางหน้าอกจนยุบลงไปทั้งแถบ อวัยวะภายในแหลกเหลวเป็นน้ำ แผ่นหลังระเบิดออกเป็นละอองเลือด

เพียงการโจมตีเดียว! สัญญาณชีพของมันดับวูบ แววตาไร้ซึ่งแสงสว่าง และล้มตึกลงกับพื้น

หวังหลิงชักหมัดกลับ

เขาสะบัดมือไล่เศษซากที่ติดอยู่ รู้สึกยังไม่ค่อยสะใจเท่าไหร่ อารมณ์กำลังมาแต่ดันจบซะแล้ว!

ข้างหลังเขา...

หลินยิงและสมาชิกหน่วยคนอื่นๆ มีปฏิกิริยาต่างกันไป บ้างก็ช็อก บ้างก็อึ้ง และบางคนก็รู้สึกอับอาย! พวกเขาผลัดกันรุมสู้แทบตายยังเอาไม่ลง แต่หวังหลิงเดินเข้ามาต่อยทีเดียวตัวระเบิด

ถ้าเป็นเรื่องพลังยุทธ์ยังพอทำใจได้ แต่เรื่อง "ปาก" เนี่ย เขาก็ยังเหนือกว่าอีก! พวกเขาโดนไอ้ยักษ์นี่ด่าจนเสียเซลฟ์กันหมด

แต่หวังหลิงเดินมาพูดไม่กี่คำก็ทำให้เป้าหมายสติหลุดจนวิ่งออกมาหาที่ตายเอง หลินยิงใบหน้าสวยเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำด้วยความอาย หูทั้งสองข้างแดงก่ำไปหมด

"..." หวังหลิงส่งเสียงประหลาดใจเมื่อเห็นการแจ้งเตือนเหตุการณ์

[แจ้งเตือน: สังหารศัตรูใน "วิกฤตลวงจริง"—เจ้ายักษ์หมื่นศัตรู ได้รับแต้ม +800 แต้ม! เนื่องจากการสังหารเป้าหมายได้ในหมัดเดียว ได้รับรางวัลตรรกะพิเศษ: พลังหมื่นศัตรู (ไร้ที่ติ)!]

[แจ้งเตือน: ตรรกะเป็นประเภทขัดแย้ง ได้ทำการหลอมรวมเข้ากับ พลังโลหิตแผดเผา (ไร้ที่ติ · ขั้น 3) เรียบร้อยแล้ว ตรรกะพลังโลหิตแผดเผาเลื่อนระดับเป็น ไร้ที่ติ · ขั้น 4!]

"ไม่เลว" หวังหลิงเผยรอยยิ้มยินดี หลังจากพลังโลหิตแผดเผาเลื่อนเป็นขั้น 4 การเพิ่มพูนพลังเลือดลมก็เพิ่มจาก 700% เป็น 800%!

ถ้ารวมกับแก่นแท้มรรพยุทธ์และผลเสริมอื่นๆ ตอนนี้เขามีพลังเลือดลมเพิ่มทวีคูณเกิน 200% ไปไกลแล้ว! (หมายถึงการเสริมพลังต่อสู้รวม)

แต้มก็น่าสนใจไม่แพ้กัน

ก่อนหน้านี้จากการฆ่าเสือคลั่งและเกราะถล่มฟ้า หวังหลิงได้มา 1,600 แต้ม บวกกับ 800 แต้มครั้งนี้ ตอนนี้เขามีแต้มสะสมรวมถึง 4,100 แต้ม!

จำได้ว่าตอนเหตุการณ์สัตว์ประหลาดคลั่ง เขายังได้แต้มรวมแค่ 2,674 แต้มเอง จำนวนแต้มขนาดนี้จะแลกรางวัลที่ยิ่งใหญ่ขนาดไหนกันนะ?