บทที่ 80 หยั่งรู้อนาคตไม่สิ้นสุด! ความตายร้อยรูปแบบ

หวังหลิงหันไปมองหลินยิงและสมาชิกหน่วยผู้เหนือธรรมชาติคนอื่นๆ อีกสิบกว่าคน แล้วถามว่า "ตอนนี้สิ่งกีดขวางถูกกำจัดแล้ว พวกคุณไม่เข้าไปกันเหรอ?"

"แน่นอนว่าต้องไป! แต่ว่า..." หลินยิงเกาหูเบาๆ พลางเอ่ย "หมอกสีแดงพวกนี้ยังไม่จางหายไปเลย ถ้าพวกเราบุ่มบ่ามเข้าไปตอนนี้ ก็คงไม่ต่างอะไรกับการไปหาที่ตายหรอก"

เมื่อหวังหลิงมองไปที่คนอื่นๆ บ้าง บางคนก็หลบสายตา บางคนก็ทำท่าทางเก้อเขิน ทุกคนรู้ดีว่าสิ่งที่หลินยิงพูดนั้นเป็นความจริง

ลำพังแค่เจ้ายักษ์จิ๋วที่ขวางทางอยู่ก็ทำให้ทุกคนจนปัญญาแล้ว การจะบุกเข้าไปในหมอกลึกลับนั่นคงเป็นการกระทำที่ไร้หัวคิดเหมือนส่งเด็กไปตายชัดๆ

ยิ่งไปกว่านั้น! ในบรรดาสิบกว่าคนนี้ มีน้องใหม่หลายคนที่ยังไม่ถึงระดับขัดเกลากายาด้วยซ้ำ เช่น หลินยิง

"หวังหลิง นายไม่ใช่คนนอกหรอกนะ ถ้ามีนายเป็นคนนำทีม พวกเราก็พร้อมจะบุกเข้าไปด้วยกัน!" จางคังเดินออกมาข้างหน้า

เขามีระดับพลังอยู่ที่ ขัดเกลากายา · ช่วงต้น เป็นผู้เหนือธรรมชาติสายกระบี่ เขายอมรับในใจว่าฝีมือสู้หวังหลิงไม่ได้

"คนอื่นๆ ล่ะ จะยอมฟังการจัดระเบียบของผมจริงๆ ไหม?" เมื่อเห็นสิบกว่าคนทยอยกันตกลง หวังหลิงก็พยักหน้าแล้วกล่าวว่า "แม้จะไม่ถูกระเบียบนิดหน่อย แต่ขอจัดกลุ่มชั่วคราวแล้วกัน แบ่งเป็น 4 กลุ่ม กลุ่มละ 4 คน กลุ่มแรกผมจะนำทีมเอง ส่วนอีก 3 กลุ่มที่เหลือ ให้พวกคุณสามคนเป็นหัวหน้ากลุ่มชั่วคราว"

หวังหลิงชี้ไปที่คนสามคน ได้แก่ หลินยิง, จางคัง และอู๋จินอิ้น ให้รับหน้าที่เป็นหัวหน้ากลุ่ม

"ไม่มีปัญหา!" หลินยิงตอบตกลงพลางมองไปยังหมอกสีแดงที่ลอยล่อง ซึ่งแฝงไปด้วยกลิ่นอายเลือดที่ให้ความรู้สึกอันตราย

"ตกลง งั้นถ้าผมยังไม่สั่งว่าออกเดินทาง ห้ามใครขยับเขยื้อนเด็ดขาด!"

เนื่องจากหวังหลิงเพิ่งต่อยตัวทดลองหมายเลข 9 จนตายคาที่ไปเมื่อครู่ ตอนนี้ความน่าเชื่อถือของเขาจึงพุ่งสูงที่สุด

ไม่มีใครคัดค้าน ทุกคนต่างแสดงท่าทีตกลงหรือยอมรับโดยดุษฎี

หวังหลิงเอ่ยขึ้น "ไปยกเก้าอี้มาให้ผมตัวหนึ่ง"

ไม่นานนัก เก้าอี้ตัวหนึ่งก็ถูกเข็นมาวางข้างๆ หวังหลิง เขานั่งลงบนเก้าอี้ จ้องมองไปยังหมอกสีแดงชาดที่ลอยอยู่ตรงหน้า

รอบข้างมีสมาชิกหน่วยสิบกว่าคนยืนล้อมรอบ ทุกคนจ้องมองเข้าไปในหมอกแดงเขม็ง แต่ไม่มีใครกล้าก้าวเท้าเข้าไปก่อน

ไม่ใช่ว่าพวกเขาขี้ขลาด แม้แต่หวังหลิงเองก็ยังรู้สึกยำเกรงโดยสัญชาตญาณ เขาไม่อยากเข้าไปในหมอกสีเลือดนั้นเลย ภายในนั้นดูเหมือนจะมีความสยดสยองบางอย่างแฝงอยู่... ในหมอกแดงมีร่องรอยของเจตจำนงลึกลับที่น่าขนลุกปนเปอยู่ด้วย

จู่ๆ หวังหลิงก็นึกถึงอนาคต ในอีกสามปีข้างหน้า ท้องฟ้าจะมืดสลัวเป็นสีแดงหม่น เมฆหมอกถูกย้อมด้วยกลิ่นเลือด กลิ่นอายโบราณจะหลั่งไหลจากฟ้าเบื้องบนลงสู่ผืนพสุธา

เมื่อสัมผัสอย่างละเอียด กลิ่นอายโบราณในอนาคตนั้น... ดูเหมือนจะมีความเชื่อมโยงกับหมอกสีแดงตรงหน้านี้

เมื่อเข้าใจดังนี้ หวังหลิงก็ยิ่งมั่นใจในการตัดสินใจของตน การแบ่งคนเป็น 4 กลุ่มนั้นถูกต้องแล้ว

"ที่นี่ขังคนไว้เท่าไหร่?" หวังหลิงถาม "แล้วฝีมือแต่ละคนเป็นยังไงบ้าง"

"สำนัก 314 ของเรารับผิดชอบดูแลความสงบแถววงแหวนรอบที่สามด้านใต้ นักโทษเหนือธรรมชาติที่ขังไว้ที่นี่น่าจะมีไม่ถึงสองร้อยคนครับ" จางคังอธิบาย "149 คนถูกขังที่โซน C พวกนี้เป็นผู้เหนือธรรมชาติที่เพิ่งตื่นรู้ ไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับโลกใบนี้แล้วไปก่อความผิดจนถูกจับมา

นอกจากนี้ โซน B มีนักโทษเกิน 50 คน ส่วนใหญ่เป็นสมาชิกลัทธิลับหรือองค์กรต่างๆ อย่างกลุ่มบุตรแห่งดาวน้ำเงิน หรือฝ่ายก้าวหน้าก็มี แล้วยังมีพวกบุคคลอันตรายด้วย!

สุดท้ายคือโซน A ขังไว้ไม่ถึง 10 คน อย่างเวยเทาหัวหน้าฝ่ายก้าวหน้าก็อยู่ที่นี่ รวมถึงมือหนึ่งของแชลเลอร์ก็ถูกขังอยู่ที่นี่เหมือนกัน"

"แชลเลอร์?" หวังหลิงไม่เคยได้ยินชื่อนี้

"ฉายาคือราชาแห่งโลกใต้ดินของลั่วตู เป็นพวกทำเรื่องสกปรกๆ น่ะ" หลินยิงรู้จักชื่อนี้ดี แชลเลอร์เป็นคนฉลาด เขาไม่เคยกล้ามาตอแยกับสำนัก 314 เลย

"อืม..."

สถานการณ์ช่างอันตรายและตึงเครียดจริงๆ

หมอกแดงลึกลับปกคลุมคุกใต้ดินไว้ สถานะของเฮนเตอร์ยังไม่แน่ชัด และที่สำคัญที่สุดคือ... คนที่ถูกขังอยู่ที่นี่ล้วนเป็นตัวอันตราย ไม่ใช่คนดีเลยสักคน

หวังหลิงนึกถึง เวยเทา, สวีหมั้นตี๋ และเจียงเยว่ พลังของสามคนนี้ไม่กระจอกเลย

พวกเขามีกันแค่สิบกว่าคนถ้าบุกเข้าไปแล้วโดนล้อมล่ะก็ คงไม่มีทางให้หนีแน่!

มิน่าล่ะ ขนาดนักรบที่กล้าหาญอย่างพี่สาวเขายังไม่กล้าบุ่มบ่ามเข้าไป เพราะถ้าไม่มีคนเก่งระดับหลันหลิงปอนำทีม เข้าไปก็เหมือนส่งตัวไปเป็นอาหารชัดๆ

"พวกคุณมีข้อเสนอแนะดีๆ ไหม?" หวังหลิงถาม

"ไม่มีเลย" "ไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกัน..." "ตอนนี้คุณเป็นคนตัดสินใจ พวกเราฟังคุณ!"

"ตกลง" หวังหลิงพยักหน้า

เพื่อยืนยันอีกครั้งว่าพวกเขายอมฟังแผนของเขา หวังหลิงจึงสั่งว่า "หลินยิง กลุ่มที่สอง ออกมาด้านหน้า"

หลินยิงและลูกน้องในกลุ่มรวม 4 คนก้าวออกมา พวกเขารู้ว่าอันตรายแต่ไม่มีใครถอยหลัง ทุกคนก้าวออกมาอย่างเด็ดเดี่ยว

"..." หวังหลิงตรวจสอบข้อมูลของหลินยิง โดยดูเฉพาะข้อมูลอนาคต

[ข้อมูล (อนาคต): หลินยิง] —— คำอธิบาย: เมื่อวันที่ 17 ตุลาคม เวลา 01:57 น. เมื่อสามปีก่อน นำทีมบุกเข้าไปในคุกใต้ดิน ถูกนักโทษรุมล้อมโจมตี ได้รับบาดเจ็บสาหัสหลายจุดและเสียชีวิตในที่เกิดเหตุ

นี่เป็นการยืนยันสมมติฐานของเขาอีกครั้ง ระบบตรวจสอบข้อมูลมีแนวโน้มจะแสดงสิ่งที่เขากำลังให้ความสนใจหรือสำคัญต่อสถานการณ์ปัจจุบัน

เขามองไปยังสมาชิกอีกคน

[ข้อมูล (อนาคต): เหลียงป๋อซาน] —— คำอธิบาย: เมื่อวันที่ 17 ตุลาคม เวลา 01:57 น. เมื่อสามปีก่อน เข้าไปในคุกใต้ดิน ถูกนักโทษสายโลหะซุ่มโจมตีจนศีรษะหลุดออกจากบ่า เสียชีวิตในที่เกิดเหตุ

"โชคร้ายอีกคนแล้ว" หวังหลิงพึมพำในใจ แล้วดูคนอื่นต่อในกลุ่ม

ผลลัพธ์ไม่ต่างกัน คนหนึ่งโดนแทงทะลุหัวใจตาย อีกคนยิ่งอนาถกว่าคือก่อนตายยังถูกทรมานสั้นๆ อีกด้วย

"ถอยไปก่อน กลุ่มที่สาม ออกมา" หวังหลิงสั่งต่อ

หลินยิงเอียงคอสงสัย "ห๊ะ?" สมาชิกคนอื่นก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน แต่ในเมื่อหวังหลิงสั่ง พวกเขาก็ยอมถอยออกไป

กลุ่มที่สามนำโดยจางคัง มีสมาชิก 4 คนเหมือนกัน

หวังหลิงดูข้อมูลอนาคตของทั้ง 4 คนรวดเดียว

[ข้อมูล (อนาคต): จางคัง] —— คำอธิบาย: เวลา 01:58 น. นำทีมเข้าคุกใต้ดิน ถูกผู้เหนือธรรมชาติโซน A หลายคนรุมล้อม สู้จนตัวตายเพราะหมดแรง [ข้อมูล (อนาคต): ลู่เชี่ยน] —— คำอธิบาย: เวลา 01:58 น. เข้าคุกใต้ดิน ถูกนักโทษเหมาเจิ้นรุ่ยลอบสังหาร บาดเจ็บสาหัสแต่ก็แลกชีวิตฆ่าอีกฝ่ายตายตามกันไป [ข้อมูล (อนาคต): ฉางหรูม่าน] —— คำอธิบาย: เวลา 01:58 น. เข้าคุกใต้ดิน พบกับหมอเฮนเตอร์ ถูกฉีดยาสลบและถูกรีดเลือดจนตาย

"หมอเฮนเตอร์!" หวังหลิงตาโต เขาเจอข้อมูลสำคัญแล้ว! เฮนเตอร์อยู่ในคุกใต้ดินจริงๆ ด้วย เป้าหมายของมันไม่เคยเปลี่ยน คือการใช้เลือดเป็นเครื่องสังเวยมาโดยตลอด!

หวังหลิงดูข้อมูลคนสุดท้าย ผลยังเหมือนเดิมคือตายอนาถ

"กลุ่มสามถอยไป กลุ่มสี่ออกมา"

คนกลุ่มสามไม่ได้พูดอะไร ยอมถอยให้ กลุ่มสี่ก้าวออกมา แต่กลุ่มนี้มีแค่ 3 คน

หวังหลิงดูข้อมูลของทั้งสามคน สองคนแรกคืออู๋จินอิ้นและลวี่เสวียน ผลลัพธ์คือ: ตาย!

[ข้อมูล (อนาคต): ลู่จิ้ง] —— คำอธิบาย: เวลา 01:59 น. เข้าคุกใต้ดิน หลังถูกโจมตีก็พลัดหลงกับทีม บังเอิญไปเจอผู้เหนือธรรมชาติโซน B สวีหมั้นตี๋ จากนั้นถูกสวีหมั้นตี๋สยบไว้ และได้พบกับเวยเทาพร้อมกับเจียงเยว่

ได้รับความช่วยเหลือจากเจียงเยว่ และหลบซ่อนอยู่ในที่ปลอดภัยพร้อมกับทั้งสามคน เวลา 02:27 น. ได้เห็นการสังหารหมู่เพื่อสังเวยเลือด นอกจากทั้งสี่คนแล้ว คนอื่นๆ กลายเป็นเครื่องสังเวยตายหมด เวลา 02:30 น. ก่อนที่เฮนเตอร์จะดูดซับพลังจากการสังเวยเสร็จ หวังหลิงปรากฏตัวและเข้าต่อสู้กับเฮนเตอร์ ทั้งคู่บาดเจ็บสาหัสและแยกย้ายกันถอยไป รอดชีวิต.

"รอดชีวิต" หวังหลิงรู้สึกประหลาดใจ หลังจากดูอนาคตของคนมาตั้งเยอะ ลู่จิ้งเป็นสมาชิกหน่วยคนเดียวที่รอดมาได้

ที่สำคัญที่สุดคือ... เธอไม่ได้แค่เจอพวกนักโทษที่ถูกขังไว้ แต่เธอดันไปเจอกับคนรู้จักของเขาอย่างสวีหมั้นตี๋, เจียงเยว่ และเวยเทา กลุ่มฝ่ายก้าวหน้าทั้งสามคนนั่นเอง!

"สามคนนี้ไม่ได้ฆ่าลู่จิ้ง โดยเฉพาะเวยเทาแฮะ" หวังหลิงใช้มือลูบคางพลางใช้ความคิด

เมื่อก่อนถ้าเขาไม่เข้าไปขวาง พี่สาวลูกพี่ลูกน้องของเขาและคนอื่นๆ คงตายด้วยน้ำมือเวยเทาไปแล้ว หมอนั่นมันเป็นพวกลงมือเหี้ยมโหด

ต่อมาถึงขนาดฆ่า พ่อหวัง (หวังชินเหริน) ของตัวเองได้ ย่อมไม่ใช่คนดีแน่ๆ

ส่วนเพื่อนร่วมทางอีกสองคนอย่างเจียงเยว่และสวีหมั้นตี๋จะเป็นคนยังไงนั้นก็เป็นอีกเรื่อง

"หลังจากพ่อหวังบอกอะไรบางอย่างก่อนตาย เวยเทาก็ดูซึมไปเลยเหมือนวิญญาณหลุดออกจากร่าง หรือว่าในคุกนี่มันจะทำให้หมอนั่นคิดได้กันนะ" หวังหลิงเดาในใจ

แต่อย่างน้อยมีสิ่งหนึ่งที่ยืนยันได้คือ เจียงเยว่, สวีหมั้นตี๋ และเวยเทา ทั้งสามคนจะไม่ฆ่าลู่จิ้ง แถมยังจะปกป้องเธอไว้ด้วย

"เวลา 02:27 น. จะมีการสังเวยเลือด เวลาตรงนี้สำคัญมาก" หวังหลิงจดจ้องคำบรรยายช่วงท้าย ตัวเขาในอนาคตลงมือจริงๆ ด้วย

ในตอนที่เฮนเตอร์ยังดูดซับพลังจากการสังเวยไม่เสร็จ เขาได้เข้าไปสู้จนบาดเจ็บสาหัสทั้งคู่และแยกย้ายกันไป!

"พวกตัวอันตรายอย่างเฮนเตอร์ ปล่อยให้มันหนีไปไม่ได้เด็ดขาด!" หวังหลิงคิดในใจ ไอ้หมอนี่มันอันตรายเกินไป ถ้าปล่อยให้หนีไปได้จะเป็นภัยในอนาคตไม่รู้จบ