บทที่ 95 เนตรสวรรค์ประจักษ์แจ้ง!

ไข่ทองคำจุติค่อยๆ ตื่นขึ้นและมีชีวิตชีวาขึ้น เงาสีดำภายใต้เปลือกไข่สีทองปรากฏให้เห็น มันเริ่มบิดตัวเล็กน้อยอย่างแผ่วเบา...

หลินยวนรู้สึกทึ่งมาก!

การจุติใหม่ของมังกรขนทอง กำลังจะฟักออกมาเช่นนี้

ในตอนนั้นเอง การแจ้งเตือนก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าหลินยวน

【แจ้งเตือน: กำจัด 「จ้าวมังกรคะนองศึก (ระดับมหันตภัย ☆☆☆☆)」 สำเร็จ! ได้รับคำโปรยรางวัล: ฐานที่มั่น·เทวรูปวิญญาณมังกรผลาญ (ระดับไร้ที่ติ)!】

ในห้วงสมองของหลินยวน พื้นที่สีดำสนิทพลันมีผลึกสีขาวบริสุทธิ์ระดับไร้ที่ติปรากฏขึ้น มันหลอมละลายโดยอัตโนมัติ... กระบวนการสร้างเทวรูปวิญญาณมังกรผลาญ เทคนิค และหัวใจสำคัญต่างๆ ถูกหลินยวนทำความเข้าใจและครอบครองทีละอย่าง

เทวรูปวิญญาณมังกรผลาญเป็นสิ่งก่อสร้างที่สามารถสร้างขึ้นได้ในฐานที่มั่น - แดนสุขาวดี หน้าที่ของมันมีหลากหลาย ความแข็งแกร่งขึ้นอยู่กับความทนทานของวัสดุที่ใช้สร้าง!

แต่ขอเพียงสร้างสำเร็จ มันจะส่งผลอย่างหนึ่งคือ: ภายในรัศมีครอบคลุมของแดนสุขาวดี สิ่งมีชีวิตที่สังกัดแดนสุขาวดีจะได้รับพลังเลือดเพิ่มขึ้น ซึ่งเป็นการเพิ่มพลังต่อสู้ทางอ้อมนั่นเอง

ความรู้มากมายหลอมรวมเข้าสู่สมอง หลินยวนรู้สึกประหลาดใจ คำโปรย 'เทวรูปวิญญาณมังกรผลาญ' นี้แข็งแกร่งกว่าที่คิดไว้มาก! หากใช้วัสดุระดับท็อปทั้งหมดในการสร้าง ต่อให้เป็นผู้เหนือสามัญที่อ่อนแอที่สุด ก็จะได้รับพลังเสริมมหาศาลจนกลายเป็นยอดฝีมือในชั่วพริบตา!

“บวกกับการเสริมพลังจากแดนสุขาวดี ต่อไปถ้าเจอศัตรูที่รับมือยาก ก็แค่ลากพวกมันเข้ามาในแดนสุขาวดีแล้วรุมยำได้เลยสินะ” หลินยวนเริ่มตั้งตารอคอย

ส่วนตอนนี้...

หลินยวนหันกลับมามองที่ไข่ทองคำจุติ

มันเริ่มตื่นขึ้นแล้ว เปลือกไข่ทองคำปรากฏรูพรุนเล็กๆ นับไม่ถ้วนที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า มันดูดซับพลังปราณในอากาศอย่างตะกละตะกลาม

สิ่งมีชีวิตในเปลือกไข่กำลังสร้างร่างกายที่เป็นเนื้อหนังมังสา การเติบโตของมันรวดเร็วมาก ทุกวินาทีล้วนมีการเปลี่ยนแปลงที่เห็นได้ชัด!

ตามความเร็วในการเติบโตนี้ ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง สิ่งมีชีวิตเหนือสามัญภายในไข่ทองคำจุติก็จะฟักออกมาอย่างสมบูรณ์

หลินยวนสัมผัสได้ถึงการเติบโตของมันอย่างชัดเจน

ความรู้สึกพิเศษของการเติบโตที่เตรียมจะทำลายเปลือกออกมานี้สะกิดใจหลินยวน! เขาเฝ้ารอวินาทีที่มันจะฟักออกมาด้วยความคาดหวังที่เข้มข้นขึ้น

“ยังต้องรออีกสักพักสินะ” หลินยวนไม่อยากจากไปไหน เขาตั้งใจจะเฝ้าอยู่ที่นี่

เขาลุกขึ้นเดินไปที่ข้างเตียงแล้วเปิดผ้าม่านออก

หน้าต่างมองออกไปเห็นสวน ล่วงหน้ามีต้นไม้ใหญ่บังหน้าต่างไว้ ทำให้มีความเป็นส่วนตัวสูง และที่ข้างสระน้ำในสวน มีร่องรอยของการขุดดิน

ใช่แล้ว...

วันนี้มีต้นไม้ใหม่ถูกปลูกไว้ที่นั่น!

ต้นไม้ที่ปลูกไม่ใช่ต้นไม้อื่น แต่คือ... ต้นหลิวเก่าแก่แห่งความรื่นรมย์!

เมื่อช่วงเที่ยง หลินยวนยอมจ่ายเงินก้อนหนึ่ง ฝากให้พี่สาวหลินอิงช่วยซื้อต้นหลิวต้นนี้มา และจ้างคนงานมาปลูกไว้ที่นี่

แม้รากฝอยจะได้รับความเสียหายจากการย้ายบ้านใหม่ แต่ต้นหลิวแห่งความรื่นรมย์กลับไม่เฉาลงเลย พลังชีวิตของมันกลับแข็งแกร่งยิ่งกว่าแต่ก่อนเสียอีก

กิ่งก้านใบทุกใบเต็มไปด้วยพลังชีวิต หลินยวนรู้ดีว่านี่เป็นเพราะฐานที่มั่นของกลุ่มนักผจญภัย - แดนสุขาวดี สามารถอำนวยพรแก่สมาชิกได้ในตัว!

ต้นหลิวแห่งความรื่นรมย์คือสมาชิกคนแรกนอกจากหลินยวนที่เข้าร่วมแดนสุขาวดี จึงได้รับพรเช่นนี้โดยธรรมชาติ

เมื่อมองดูต้นหลิวแห่งความรื่นรมย์ตรงหน้า หลินยวนก็รู้สึกทึ่ง

ใครจะไปคิด...

ไม่นานมานี้ อนาคตของมันยังเป็นต้นไม้ปีศาจที่น่าหวาดกลัวอยู่เลย แต่ด้วยความบังเอิญหลายอย่าง ตอนนี้มันกลับกลายเป็นสิ่งที่วิเศษและไม่ธรรมดา และในอนาคตมันจะกลายเป็นสัญลักษณ์ที่โดดเด่นที่สุดของแดนสุขาวดี

อยากจะเห็นจริงๆ ว่าในอนาคตอีกสามปีข้างหน้า แดนสุขาวดีแห่งท่วงทำนอง จะมีรูปร่างหน้าตาเป็นอย่างไร! หลินยวนรำพึงในใจ

“งั้นก็... ลองดูหน่อยแล้วกัน!” วันนี้หลินยวนยังใช้ 'เนตรสวรรค์ประจักษ์แจ้ง' ได้อีกหนึ่งครั้ง!

ต่างจากเนตรหยั่งรู้อันเดิม เนตรสวรรค์ประจักษ์แจ้งไม่เพียงแต่มองเห็นอนาคตและสถานการณ์ในพื้นที่ที่ระบุในอีกสามปีข้างหน้าได้เท่านั้น แต่มันยังมองเห็น 'รูปลักษณ์' ของบุคคลที่ระบุในอีกสามปีข้างหน้าได้ด้วย

เมื่อคิดได้ดังนี้ หลินยวนก็เกิดความสงสัยใคร่รู้ใน 'ตัวเขาเอง' ในอนาคตขึ้นมาทันที

ที่ผ่านมาจากการตรวจสอบข้อมูล หลินยวนเคยเห็นคำบรรยายเกี่ยวกับอนาคตของตัวเองมาบ้าง แต่ว่าตัวเขาในอนาคตจะมีหน้าตาอย่างไร มีบุคลิกแบบไหนนั้นยังคงเป็นปริศนา

อีกสามปีข้างหน้าคือยุคแห่งการฟื้นฟูพลังปราณและการรุกรานจากโลกศิลปะการต่อสู้ระดับสูง

มันคือยุคที่มืดมน มนุษยชาติล่มสลาย และมีโศกนาฏกรรมเกิดขึ้นนับไม่ถ้วน

แต่จากการทุ่มเทพยายามของเขาในช่วงที่ผ่านมา

ตัวเขาแข็งแกร่งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด และยังได้สร้างแดนสุขาวดีขึ้นมา! เขาต้องการจะพยายามปกป้องเผ่าพันธุ์มนุษย์บางส่วนท่ามกลางยุคสมัยที่น่าสะพรึงกลัวนั้นอย่างแท้จริง

แดนสุขาวดีไม่ใช่โลกทั้งใบ จำนวนคนที่มันจะปกป้องได้จริงๆ นั้นมีจำกัด

“ถ้าจะดูตัวฉันในอีกสามปีข้างหน้า หวังว่าฉันจะอยู่ที่ 'แดนสุขาวดีแห่งท่วงทำนอง' นะ! แบบนี้จะได้เห็นทั้งหมดเลย!” หลินยวนคิดในใจ

จากนั้นเขาก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ!

พลังปราณทั่วร่างโคจร เนตรสวรรค์ประจักษ์แจ้ง... เปิด—! ในพริบตา ลึกเข้าไปในรูม่านตาของหลินยวนพลันสว่างไสวด้วยแสงสีทองเจิดจ้า ใบหน้าของเขาถูกปกคลุมด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์ แสดงถึงความสูงส่งดุจเทพเจ้า

เนตรสีทองคู่หนึ่งเจาะทะลุขอบเขตของเวลาและอวกาศ! อนาคตในอีกสามปีข้างหน้า ตัวตนของเขาในอีกสามปีข้างหน้า พลันปรากฏขึ้นตรงหน้าทันที!

ท่วงทำนองที่ยาวนานและโศกเศร้าดังขึ้นข้างหู...

กิ่งก้านสีเงินขนาดมหึมาบดบังท้องฟ้าและโปรยปรายแสงสีเงินลงมา ผู้อยู่อาศัยในแดนสุขาวดีกำลังขับขานบทเพลงส่งวิญญาณ!

หลินยวนมองเห็นพื้นที่เพียงส่วนเล็กๆ ของแดนสุขาวดีแห่งท่วงทำนอง สายตาของเขามองออกไปยังโลกภายนอกแดนสุขาวดี

ในโลกนั้น เมืองลั่วตูล่มสลายลงอย่างสมบูรณ์แล้ว ตึกระฟ้าที่มนุษย์สร้างขึ้นกลายเป็นซากปรักหักพัง ป้อมปราการสงครามขนาดยักษ์สีแดงฉานที่แผ่ซ่านไปด้วยรังสีอำมหิต หรือสิ่งก่อสร้างขนาดยักษ์ราวกับหนามแหลมของพสุธา ปักหลักอยู่ที่นั่น

ท้องฟ้าสีแดงก่ำปกคลุมไปทั่วเมืองลั่วตูหลังการฟื้นฟูพลังปราณ ภูเขาจิตวิญญาณที่ฟื้นคืนชีพในระยะไกลและเถาวัลย์ยักษ์ต่างก็ถูกย้อมเป็นสีเลือด

ความรู้สึกอบอุ่นอยู่รอบตัวเขา แต่เมื่อสายตามองตรงไปข้างหน้า! สิ่งที่หลินยวนเห็นคือสถานการณ์ที่ชวนให้สิ้นหวัง ร่องรอยของมนุษย์หายไปแล้ว ไม่ว่าจะเป็นหน่วย 314 หรือแนวป้องกันสงครามในอดีต ล้วนสูญสลายไปหมด

แดนสุขาวดีแห่งท่วงทำนองดูแปลกแยกอย่างยิ่งในโลกใบนี้

หลินยวนมองเห็นตัวเอง!

นั่นคือตัวเขาในอีกสามปีข้างหน้า ภายใต้แสงสีเงิน ตัวเขาในอนาคตสวมชุดสีดำสนิท ร่างกายสูงโปร่ง ผมยาวสีดำขลับ ใบหน้าที่เคยอ่อนโยนและขาวใสในความทรงจำหายไปแล้ว แทนที่ด้วยริ้วรอยที่หัวคิ้วและแก้ม ใบหน้าคมสันและดุดัน แสดงถึงความน่าเกรงขามและอำนาจดั่งจอมคน!

กายทองคำอร่ามร่างจิตวิญญาณ สูงกว่าสิบจ้างลอยอยู่เบื้องหลัง ตัวเขาลอยตัวอยู่กลางอากาศ มือข้างหนึ่งชักหอกสั้นที่สลักอักขระศักดิ์สิทธิ์ออกมา สายฟ้าสีทองพุ่งพล่านราวกับจะปกคลุมไปทั่วทั้งโลก! ใบหน้าอันเคร่งขรึมจ้องมองไปยังกองทัพสีเลือดนับแสนที่อยู่ไกลออกไป

ที่ด้านหน้าของกองทัพสีเลือด นำโดยจ้าวปีศาจ ร่างมหึมาสามตนที่สูงไม่ต่ำกว่าหลายจ้าง ธงทิวที่เขียนคำว่า 'วิหารเทพแท้จริง'  โบกสะบัดไปตามลมพายุ ราวกับกำลังจะมาปราบปรามแดนสุขาวดีแห่งท่วงทำนอง

พวกมันดูเหมือนจะนึกไม่ถึงว่าเขาจะปรากฏตัวออกมา เหล่ามนุษย์มารจำนวนมากแสดงสีหน้าตื่นตระหนกและหวาดกลัว! จ้าวปีศาจทั้งสามตนยิ่งดูเหมือนกำลังเผชิญหน้ากับศัตรูตัวฉกาจ

“ในเมื่อกล้ามา ก็จงทิ้งชีวิตไว้ที่นี่ให้หมด—!” ตัวเขาในอนาคตส่งเสียงดังดุจสายฟ้าฟาดกึกก้องราวกับเทพมาร ก่อนจะขว้างหอกสายฟ้าทองคำในมือออกไป

ภาพอนาคตตัดจบลงเพียงเท่านี้! แตกสลายไปต่อหน้าต่อตา

เวลาผ่านไปไม่ถึง 2 วินาที

ข้างนอกหน้าต่าง ต้นหลิวเก่าแก่โบกสะบัดตามลม แสงจันทร์นวลส่องกระทบผิวน้ำในสระ สวนยังคงเงียบสงบ

เมื่อมองดูสถานการณ์ตรงหน้า หลินยวนมีความรู้สึกสับสนระหว่างปัจจุบันและอนาคตว่าอันไหนคือความจริง อันไหนคือความลวง!

โลกในอนาคต...

ลั่วตูพังพินาศอย่างสมบูรณ์

แดนสุขาวดีแห่งท่วงทำนองคือแดนสุขาวดีเพียงแห่งเดียวที่ยังหลงเหลืออยู่ ป้อมปราการสงครามสีแดงดั่งหนามพสุธากระจายอยู่เกือบทั่วทั้งซากปรักหักพังของลั่วตู

จ้าวปีศาจสามตนนำทัพแสนนายมาบุกแดนสุขาวดีแห่งท่วงทำนอง!

“ตัวฉันในอนาคตดูเหมือนจะแข็งแกร่งจนน่ากลัวเลยนะ” หลินยวนนึกถึงตัวเขาในอนาคตที่ดูสง่าดุจเทพเจ้า ราวกับเทพสงครามผู้ยิ่งใหญ่จุติลงมา! จ้าวปีศาจสามตนนั้นและเหล่าสัตว์มารต่างแสดงความหวาดกลัวออกมาอย่างชัดเจนเมื่อเห็นเขา เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเคยถูกตัวเขาในอนาคตตบสั่งสอนหรือฆ่าจนเข็ดขยาดไปแล้ว

หลินยวนมีความรู้สึกที่ซับซ้อน ดีใจที่ตัวเขาในอนาคตแข็งแกร่งพอจะปกป้องพื้นที่ส่วนหนึ่งได้ แต่ก็เศร้าใจที่ดูเหมือนว่า... แดนสุขาวดีแห่งท่วงทำนองต้องหยัดยืนอยู่อย่างโดดเดี่ยวในวันสิ้นโลกในอีกสามปีข้างหน้า

หน่วย 314 ที่ยังคงมีอยู่ตอนวิกฤตความจริงลวงตา กลับถูกลบหายไปอย่างสมบูรณ์ราวกับไม่เคยมีตัวตน

“หลังจากวิกฤตความจริงลวงตาสิ้นสุดลง เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้” หลินยวนขมวดคิ้ว พยายามนึกทบทวนอย่างละเอียดว่าหลังวิกฤตความจริงลวงตามีเหตุการณ์พลิกผันอะไรเกิดขึ้นหรือไม่?

“นึกออกแล้ว!” หลินยวนเบิกตากว้าง

เขานึกออกแล้ว ตอนที่เจ้าแห่งความจริงลวงตาถูกปราบลง จุดศูนย์กลางของการสังเวยไม่ได้มีเพียงไข่ทองคำจุติเท่านั้น! ที่ด้านบนของไข่ทองคำจุติ เพดานของคุกใต้ดินถูกเจาะเป็นรูขนาดใหญ่ พอนึกดูตอนนี้ หรือว่าสิ่งที่เจาะรูนั่นออกมาจะเป็นต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด?

“ธงของจ้าวปีศาจทั้งสามก็เป็นของวิหารเทพแท้จริง ซึ่งรากฐานของวิหารเทพแท้จริงก็คือกลุ่ม 'บุตรแห่งบลูสตาร์' ในแง่ตรรกะถือว่าฟังขึ้น” หลินยวนตัดสินใจว่าจะสืบสวนดูให้ดี เผื่อจะพบความจริง

เนตรสวรรค์ประจักษ์แจ้งมีข้อดีอย่างหนึ่งคือ หลังจากหยั่งรู้อนาคตแล้ว การดูซ้ำจะไม่ต้องเสียพลังจิตเพิ่มเติม

ดังนั้น!

หลินยวนจึงเปิดเนตรสวรรค์ประจักษ์แจ้งอีกครั้งเพื่อดูภาพอนาคต 2 วินาทีนั้นอย่างละเอียด เขาจ้องมองไปที่ใบหน้าของตัวเองก่อนเป็นอันดับแรก

ที่หัวคิ้วและหางตามีริ้วรอยอยู่สองสามรอยจริงๆ แม้ว่ามันจะทำให้เขาดูเป็นผู้ใหญ่และน่าเกรงขามมากขึ้น แต่... นี่มันเพิ่งจะผ่านไปแค่สามปีเองนะ!

“อนาคตในอีกสามปี ทำไมฉันถึงแก่เร็วขนาดนี้ล่ะ” เมื่อครู่หลินยวนก็รู้สึกแปลกใจแล้ว พอจ้องดูดีๆ เขาก็พบว่าตัวเองแก่ลงไปมากจริงๆ

เขาเลือกตรวจสอบข้อมูลของตัวเองในภาพอนาคต

【ข้อมูล: เจ้าวังดาราเพลิง·หลินยวน —— คำอธิบาย: ผู้เหนือสามัญสายวรยุทธที่แข็งแกร่งที่สุด สามารถดึงพลังของแดนสุขาวดีแห่งท่วงทำนองมาใช้ได้ มีพลังต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัวระดับ 'รวบรวมวิญญาณ·จุดสูงสุด'! สังหารศัตรูมานับไม่ถ้วน ชื่อเสียงอันน่าหวาดกลัวขจรขจายไปทั่วพรมแดนทางเหนือของหัวเซี่ย! เนื่องจากการกระตุ้นของเพลิงวิปลาสในร่างกายที่หลอมรวมเข้ากับ 'หยาดน้ำตาแห่งซิงลั่ว' สมรรถภาพร่างกายจึงเติบโตอย่างผิดปกติ พลังแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็วเป็นพิเศษ แต่ก็ทำให้ความชราเร่งสปีดขึ้นเช่นกัน รูปลักษณ์ภายนอกคือชายหนุ่ม!

คำโปรย: เจ้าวังดาราเพลิง (ระดับวิญญาณแท้·1 ดาว), วิชาลมหายใจดาราอนุพัทธ์ (ระดับวิญญาณแท้·1 ดาว), เนตรสวรรค์ประจักษ์แจ้ง (ระดับวิญญาณแท้), คัมภีร์จิตวิทยาฉิน (ระดับวิญญาณแท้), สัจธรรมวรยุทธดาราอนุพัทธ์ (ระดับไร้ที่ติ·ขั้นที่ 7) และอื่นๆ】

หลังจากดูข้อมูลของตัวเอง หลินยวนก็สัมผัสได้ว่าในยุคสมัยอีกสามปีข้างหน้า เขาได้สร้างชื่อเสียงจนโด่งดังไปทั่วจริงๆ ชื่อเสียงอันน่าหวาดกลัวที่เลื่องลือไปทั่วพรมแดนทางเหนือของหัวเซี่ย

ส่วนเรื่องความชราที่เร่งความเร็วขึ้นนั้นไม่ใช่ความรู้สึกไปเอง แต่มันคือเรื่องจริงที่เกิดขึ้น!

“การกระตุ้นหลังการหลอมรวมของเพลิงวิปลาสและหยาดน้ำตาแห่งซิงลั่ว... พลังเพิ่มขึ้นเร็วขึ้น แต่ความชราก็เร็วขึ้นด้วย” หลินยวนนิ่งเงียบ เขาไม่รู้ว่านี่เป็นเรื่องดีหรือเรื่องร้าย

ข้อดีคือตัวเขาในอนาคตจะแข็งแกร่งขึ้นมาก ข้อเสียคือความชรานี้มันจะเร็วเกินไปหน่อยไหม! ในอนาคตอีกสามปี เขาถึงจะถูกคำสาปเพลิงวิปลาส

คำนวณดูแล้ว อาจจะใช้เวลาเพียงแค่หนึ่งเดือน เขาก็แก่ลงไปจนกลายเป็นคนหนุ่มที่เกือบจะเป็นคนวัยกลางคนแล้ว... ถ้าผ่านไปสักปีครึ่งปี หรืออาจจะไม่ต้องนานขนาดนั้น เขาไม่หัวหงอกขาวโพลนและแก่เฒ่าไปเลยเหรอ!

หลินยวนพยายามคุมสติให้อยู่ในความสงบ อนาคตแบบนี้ยังไงก็ดีกว่าอนาคตแบบเดิมที่ถูกเพลิงวิปลาสปลิดชีพทิ้งทันทีตั้งเยอะ

ยังมีเวลาอีกสามปี ในยุคปัจจุบันนี้ เขาค่อยๆ หาทางแก้ปัญหานี้เอาทีหลังก็ได้

“ตรวจสอบข้อมูล” หลินยวนจ้องมองไปที่หอกสายฟ้าในมือของเขา มันดูพิเศษมาก ไม่ใช่ทั้งดาบกลืนทองและไม่ใช่กระถางสำริด แต่มันแสดงอานุภาพการสังหารที่ไร้ขีดจำกัด

【ไอเทม: หอกสั้นดาราอนุพัทธ์·วังอัสนี —— คำอธิบาย: สร้างขึ้นโดยโจวหย่าเอ๋อร์เมื่อสองปีก่อน มีคุณสมบัติหยางแท้และแข็งกร้าวที่สุด ใช้การโจมตีที่ไร้ขีดจำกัดสังหารตัวตนที่แข็งแกร่งมามากมาย คำโปรย: ดาราอนุพัทธ์ (ระดับวิญญาณแท้), สายฟ้าสังหารวิญญาณ (ระดับไร้ที่ติ), กลิ่นอายแห่งการสังหาร (ระดับไร้ที่ติ) และอื่นๆ】

“โจวหย่าเอ๋อร์เป็นคนสร้าง...!” หลินยวนนึกถึงโจวหย่าเอ๋อร์ขึ้นมา

ตั้งแต่ให้เธอสร้างดาบกลืนทองให้ เขาก็ไม่ได้ไปหาเธอมาหลายวันแล้ว

สาเหตุหลักคือในมือเขายังไม่มีวัสดุที่เหมาะสม ไปหาเธอก็ไม่มีอะไรให้ทำอยู่ดี!

“หึ แล้วพวกแกละ” หลินยวนมองตรงไปยังจ้าวปีศาจทั้งสามตนที่ดูองอาจและมีกลิ่นอายมารท่วมท้น! มุมปากของเขาโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มอย่างอดไม่ได้

ไอ้สามตัวนี้ในอนาคตดูน่าเกรงขามและมีกลิ่นอายมารแรงกล้า

แล้วในยุคปัจจุบันล่ะ? ในยุคที่ถอยหลังกลับไปสามปีนี้ล่ะ!

“ตรวจสอบข้อมูล!” หลินยวนล็อคเป้าหมาย ตรวจสอบข้อมูลของจ้าวปีศาจที่อยู่ตรงกลางทันที

【แจ้งเตือน: ปัจจุบัน / อดีต?】

“ดูทั้งหมด!”

【ข้อมูล (ปัจจุบัน): จ้าวปีศาจไป๋หลิง —— คำอธิบาย: หนึ่งในห้าจ้าวปีศาจภายใต้เซี่ยน้อยโลหิตมารแห่งวิหารเทพแท้จริง มีพลังต่อสู้ที่แข็งแกร่งระดับ 'รวบรวมวิญญาณ·ตอนปลาย' ทั้งยังเจ้าเล่ห์และดุร้าย! เป็นหนึ่งในตัวการที่ทำให้ลั่วตูล่มสลาย มือเปื้อนเลือดมานับไม่ถ้วน! คำโปรย: เลือดมารไป๋หลิง (ระดับวิญญาณแท้), พรจากเทพแท้จริง (ระดับวิญญาณแท้), วิถีแห่งการสังหาร (ระดับไร้ที่ติ·ขั้นที่ 7), กลั่นกรองหมื่นวิญญาณ (ระดับไร้ที่ติ·ขั้นที่ 7), คำสั่ง·ศพเปลี่ยนสภาพ (ระดับไร้ที่ติ·ขั้นที่ 7) และอื่นๆ】

【ข้อมูล (อดีต): ไป๋เอ้อร์หลาง —— คำอธิบาย: หนึ่งในสมาชิกของกลุ่มบุตรแห่งบลูสตาร์ ปัจจุบันสังกัดวิหารเทพแท้จริงที่นำโดยเซี่ยน้อยโลหิตมาร มีความคลั่งไคล้อย่างยิ่ง ปรารถนาจะได้รับพรจากเทพแท้จริงเพื่อบรรลุถึงการจุติ! ปัจจุบันอาศัยอยู่ในวิลล่าหรูย่านวงแหวนรอบนอกที่ห้าฝั่งใต้! คำโปรย: รับโลหิตจากการสังเวย (ระดับล้ำเลิศ), สังหารไร้เยื่อใย (ระดับล้ำเลิศ), กรงเล็บกระดูกเน่าเปื่อย (ระดับจิตวิญญาณ)】

“จ้าวปีศาจไป๋หลิง ที่แท้เมื่อก่อนก็เป็นมนุษย์งั้นเหรอ...!” หลินยวนนึกไม่ถึงเลยว่าจ้าวปีศาจร่างยักษ์แบบนั้น ร่างเดิมจะเป็นมนุษย์

แถมยังเป็นหนึ่งในตัวการที่ทำให้ลั่วตูล่มสลายด้วย!

หลินยวนใช้มือเท้าคาง เมื่อเห็นคำอธิบายข้อมูลของเขา ไป๋เอ้อร์หลางในปัจจุบันได้เข้าสังกัดเซี่ยน้อยโลหิตมารเรียบร้อยแล้ว!

“คนที่เจาะรูเพดานออกมาคือเซี่ยน้อยโลหิตมารจริงๆ ด้วยสินะ แต่ไม่รู้ว่าพลังที่แท้จริงของมันจะอยู่ที่ระดับไหน” หลินยวนพึมพำกับตัวเอง

ตอนนี้เขาอยู่ในที่มืด ทั้งยังสามารถหยั่งรู้อนาคต ระบุตำแหน่ง และล็อคเป้าหมายสมุนของเซี่ยน้อยโลหิตมารได้! พลังส่วนตัวของเซี่ยน้อยโลหิตมารจะแข็งแกร่งแค่ไหนก็ไม่สำคัญเท่าไหร่แล้ว

ไว้หาโอกาสออกไป 'ฟาร์มป่า' เก็บเลเวล กำจัดลูกน้องของมันให้หมด อนาคตของลั่วตูก็จะเปลี่ยนไปเองโดยธรรมชาติ

หลังจากใช้พลังหยั่งรู้อนาคตมานานขนาดนี้

หลินยวนเริ่มคลำหาทางออกได้แล้ว เขารู้วิธีที่จะช่วยเมืองลั่วตูทั้งเมืองได้! ง่ายมาก ขอแค่พื้นที่ครอบคลุมของแดนสุขาวดีแห่งท่วงทำนองกว้างใหญ่พอจนครอบคลุมลั่วตูได้ทั้งเมือง ในอีกสามปีข้างหน้า เมื่อการฟื้นฟูพลังปราณมาถึง อนาคตที่เหมือนวันสิ้นโลกก็จะสลายไปเอง

ในวินาทีที่หลินยวนคิดได้เช่นนี้ การแจ้งเตือนก็ปรากฏขึ้น!

【แจ้งเตือน: เปิดใช้งานเหตุการณ์ถาวร 「อนาคตแห่งท่วงทำนอง」 การกำจัดปีศาจหรือคนชั่วที่เป็นอันตรายต่อโลก จะได้รับแต้มสะสมและคำโปรยรางวัลแบบสุ่ม! สามารถส่งแต้มเพื่อรับรางวัลได้ทุกเมื่อ และแต้มที่ได้รับเพิ่มเติมในภายหลังก็สามารถส่งเพื่อรับรางวัลใหม่ได้อีกเรื่อยๆ!】

“เหตุการณ์ถาวร!” นี่เป็นครั้งแรกที่หลินยวนเจอเหตุการณ์ประเภทนี้ เมื่อเทียบกับเหตุการณ์ก่อนๆ รัศมีครอบคลุมมันกว้างกว่าเดิมมาก

แบบนี้ขอเพียงเขาเคลื่อนไหว กำจัดจ้าวปีศาจแห่งวิหารเทพแท้จริงในเส้นเวลาปัจจุบัน เขาก็จะสามารถได้รับแต้มอย่างต่อเนื่องและเก็บเกี่ยวคำโปรยได้ไม่หยุดยั้ง!

“ไป๋เอ้อร์หลาง และอีกสองคนนั่น ก็คือถุงแต้มกับถุงคำโปรยสินะ” หลินยวนมีความรู้สึกอยากจะแปลงร่างเป็นนกเค้าแมว (เสือซ่อนเล็บ) แล้วออกไปล่าสังหารพวกมันเสียเดี๋ยวนี้เลย

หลังจากข่มอารมณ์ที่พลุ่งพล่านไว้ หลินยวนหันกลับมามองไข่ทองคำจุติที่กำลังฟักอยู่บนเตียง เงาภายใต้เปลือกไข่เริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ แล้ว!

หลินยวนปิดผ้าม่านลงอีกครั้ง

เขานำสิ่งของอีกสองอย่างที่ได้มาจากการประมูลออกมาจากกระเป๋ามิติมหึมา

อย่างหนึ่งคือเศษงาช้างวิญญาณโบราณ และอีกอย่างคือไม้สถิตวิญญาณปราณลึกลับ!

เศษงาช้างวิญญาณโบราณให้สัมผัสที่เรียบเนียนและอุ่น หลินยวนกำมันไว้ในมือ สัมผัสได้ถึงไอเย็นจางๆ เขาโคจรพลังเลือดทั่วร่างและใช้วิชากลืนกินปราณทันที!

หลินยวนจ้องมองที่ฝ่ามือ เห็นพลังเลือดเดือดพล่านและพลังปราณพุ่งพล่าน ห่อหุ้มเศษงาช้างวิญญาณโบราณไว้ทั้งหมด เหมือนกับ... ตอนที่ดาบกลืนทองถูกกลั่นกรองแล้วสูดเข้าไปในลมหายใจ

เศษงาช้างวิญญาณโบราณขนาดเท่าฝ่ามือค่อยๆ หดเล็กลงเรื่อยๆ และถูกดูดเข้าไปในฝ่ามือ หลอมรวมเข้าสู่ร่างกายของเขาโดยตรง!

“หือ?” หลินยวนสัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของมัน มันลอยอยู่ในห้วงสมองของเขา และปลดปล่อยพลังปราณสายเล็กๆ ออกมาอย่างไม่ขาดสาย เพื่อหล่อเลี้ยงร่างกายของเขาอยู่ตลอดเวลา!

“ดูเหมือนว่านี่จะเป็นผลของวิชากลืนกินปราณสินะ” หลินยวนรู้สึกพึงพอใจ จากนั้นเขาก็หันไปมองไม้สถิตวิญญาณปราณลึกลับ...