บทที่ 96 มังกรขนทองออกจากไข่จุติ!

“ต่อไปก็ถึงตานายแล้วนะ”

หลินยวนหยิบผลึกคริสตัลธรรมชาติออกมาจากกระเป๋ามิติมหึมาหลายชิ้น นำไปวางไว้ตามตำแหน่งต่างๆ ในห้องนอน

จากนั้นเขาก็หยิบ ไม้สถิตวิญญาณปราณลึกลับ ที่ดูเหมือนกล่องไม้พะยูงขึ้นมา มันมีน้ำหนักค่อนข้างมาก หลินยวนกวาดสายตามองรอบห้อง ก่อนจะเลือกวางมันไว้บนแท่นวางของบนโต๊ะเขียนหนังสือ

เขาตั้งกล่องไม้ขึ้นบนแท่น แล้วมองย้อนไปที่ตำแหน่งของคริสตัลธรรมชาติพลางพยักหน้า ยืนยันว่าไม่มีปัญหาใดๆ ตามปกติแล้ว จุดวางของค่ายกลรวมปราณแต่ละจุดควรจะใช้หินวิญญาณสถิตปราณ มิฉะนั้นจะไม่สามารถดึงอานุภาพสูงสุดของค่ายกลออกมาได้

แต่สำหรับสถานการณ์ในตอนนี้...

การฟื้นฟูพลังปราณยังไม่เริ่มต้นขึ้นจริงๆ หินวิญญาณนั้นหาได้ยากยิ่งกว่าอาวุธวิญญาณเสียอีก

ภายใต้เงื่อนไขที่ยากลำบากเช่นนี้ การจัดตั้งค่ายกลรวมปราณได้ก็นับว่าโชคดีมากแล้ว! เขาจึงไม่แสวงหาของเกรดพรีเมียม แต่เลือกจัดตั้ง ‘รุ่นประหยัด’ ขึ้นมาแทน ซึ่งแค่นี้ความเร็วในการฝึกฝนของเขาก็จะล่วงหน้าคนอื่นไปไกลโขแล้ว

“ก็เพราะไม้สถิตวิญญาณปราณลึกลับนี่มันเหนือชั้นเกินไป ไม่อย่างนั้นลำพังคริสตัลไม่กี่ก้อนจะมาทำค่ายกลรวมปราณคงเป็นได้แค่ฝันกลางวัน” หลินยวนบ่นพึมพำ

พอนึกถึงเซี่ยเหยา ต้องขอบคุณเธอจริงๆ

เขาไม่ต้องเสียเงินสักหยวน แต่กลับได้ไม้สถิตวิญญาณปราณลึกลับมาฟรีๆ!

แถมเธอยังติดหนี้แต้มเขาอยู่ เจอกันครั้งหน้าเธอก็คงต้องขอบคุณเขาอีกต่างหาก!

“ฮึ่ม!” หลินยวนเดินวิชาลมหายใจอนุพัทธ์แท้อย่างชำนาญ ช่วงชิงพลังปราณในรัศมีร้อยเมตรรอบด้าน แล้วหลอมรวมทั้งหมดเข้าสู่ไม้สถิตวิญญาณปราณลึกลับ

ไอหมอกแสงสีเขียวอ่อนไหลเวียนออกมาจากฝ่ามือของหลินยวน วนรอบไม้สถิตวิญญาณสามรอบ ผิวไม้สีแดงรูปกล่องเริ่มแตกกิ่งก้านออกมาให้เห็นด้วยตาเปล่า มันเติบโตเป็นกิ่งไม้และผลิใบสีเขียวชอุ่ม ซึ่งใบไม้แต่ละใบล้วนบรรจุพลังปราณที่ไร้ที่ติไว้ข้างใน

หลินยวนสัมผัสได้ว่า พลังปราณรอบตัวหนาแน่นขึ้นอย่างเห็นได้ชัด! ค่ายกลรวมปราณเริ่มทำงานแล้ว

แต่นี่น่ะยังไม่พอ

“ไป” หลินยวนชักนำพลังปราณสองสายออกมาจากกิ่งก้านของไม้สถิตวิญญาณ สายหนึ่งเดินสายหยิน อีกสายเดินสายหยาง ตามหลักเบญจธาตุ (ห้าธาตุ) เพื่อเชื่อมโยงกับผลึกคริสตัลชิ้นอื่นๆ ในพริบตา พลังปราณทั่วทั้งห้องก็เดือดพล่านราวกับน้ำเดือด!

หลังจากผ่านไปไม่กี่วินาที พลังปราณที่เดือดพล่านก็สงบลง... ไม้สถิตวิญญาณปราณลึกลับเปลี่ยนรูปร่างไปอย่างสิ้นเชิง มันไม่ใช่กล่องไม้อีกต่อไป แต่ได้เติบโตเป็นต้นไม้กระถางที่แผ่กิ่งก้านอย่างเงียบสงบพร้อมเบ่งบานด้วยกลีบดอกไม้สีชมพู

ในทุกขณะจิต มีพลังปราณไหลเข้ามาจากภายนอกและหลั่งไหลเข้าสู่ห้องนี้! แม้วัสดุของค่ายกลรวมปราณนี้จะธรรมดาและครอบคลุมพื้นที่ไม่กว้างนัก แต่มันก็เพียงพอที่จะครอบคลุมพื้นที่เล็กๆ ได้

รัศมีที่ครอบคลุมก็คือบริเวณเตียงในห้องนอนของหลินยวนนั่นเอง

หลินยวนนั่งสมาธิบนเตียงด้วยความคาดหวัง มือวางบนเข่าอย่างเป็นธรรมชาติ เขาเลิกเดินวิชาลมหายใจอนุพัทธ์แท้และสูดลมหายใจเข้าลึกๆ

พลังปราณไหลเวียนไปตามลมหายใจ แม้แต่ดาบกลืนทองและกระถางสำริดภายในลมหายใจยังสั่นไหวเล็กๆ เมื่อสัมผัสได้ว่าพลังปราณในอากาศหนาแน่นขึ้นมาก

“ได้ผลจริงๆ ด้วย!” หลินยวนลืมตาขึ้นด้วยความดีใจสุดขีด เขารู้สึกว่าแม้ไม่ต้องเดินวิชาลมหายใจ เขาก็สามารถดูดซับพลังปราณได้ในระดับที่น่าพอใจแล้ว

“งั้นถ้า...”

หลินยวนหลับตาอีกครั้ง แล้วเดินวิชาลมหายใจอนุพัทธ์แท้ ช่วงชิงพลังปราณในรัศมีร้อยเมตร พลังปราณสายแล้วสายเล่าพุ่งทะลักเข้ามา! เมื่อใดก็ตามที่พลังปราณรอบตัวถูกช่วงชิงไป พลังปราณที่ลอยอยู่ในอากาศรอบนอกจะเข้ามาเติมเต็มช่องว่างนั้นในทันที

พลังปราณในรัศมีร้อยเมตรนอกจากจะไม่ลดลงแล้ว ในทางกลับกันมันยังแฝงไว้ด้วยความหนาแน่นที่มากขึ้น

ในระหว่างการดูดซับ หลินยวนลืมเวลาไปสิ้น จนกระทั่งผ่านไปหนึ่งชั่วโมง

“ฟู่ว!” หลินยวนพ่นลมหายใจขุ่นมัวออกมาและค่อยๆ ลืมตาขึ้น เขารู้สึกถึงพลังปราณที่เก็บกักอยู่ในห้วงสมอง จิตใจปลอดโปร่งขึ้นมาก และพลังเลือดก็แข็งแกร่งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด!

เมื่อตรวจสอบข้อมูลส่วนตัว ค่าพลังเลือดของเขาเพิ่มขึ้นจาก 179 จุด เป็น 186 จุด!

เพียงแค่ชั่วโมงเดียว พลังเลือดเพิ่มขึ้นถึง 7 จุด! หลินยวนถึงกับอึ้ง เพราะอย่าลืมว่าเขามีคำโปรย พลังเผาผลาญเลือด อยู่

ซึ่งมันช่วยเพิ่มพลังเลือดในร่างกายได้ถึง 800% นั่นหมายความว่าในหนึ่งชั่วโมง พลังเลือดเขาเพิ่มขึ้นจริงๆ ถึง 56 จุด! ในหนึ่งวัน พลังเลือดเสริมอานุภาพการต่อสู้ที่แท้จริงจะเพิ่มขึ้นถึง 1,344 จุด!

ต่อให้ไม่รวมพลังเผาผลาญเลือด แค่กักตัวฝึกฝน 24 ชั่วโมง เขาก็จะได้พลังเลือดถึง 168 จุด!

พลังเลือดที่เพิ่มขึ้นในวันเดียว มากกว่าพลังเลือดทั้งหมดที่เขาเคยฝึกมาเสียอีก

“นี่มัน... การเติบโตแบบทวีคูณ” หลินยวนรู้สึกว่ามันช่างเหลือเชื่อ! ด้วยความเร็วในการเติบโตระดับนี้ ขอเพียงมีเวลามากพอ จะกลัวอะไรกับการเปลี่ยนแปลงโชคชะตาในอนาคต!

“เดินวิชาลมหายใจควบคู่กับค่ายกลรวมปราณ เพิ่มพลังเลือดได้ชั่วโมงละ 7 จุด แล้วถ้าไม่มีค่ายกลล่ะ?” หลินยวนคิดถึงจุดนี้

เขาเลือกตรวจสอบข้อมูลคำโปรยของ ‘วิชาลมหายใจอนุพัทธ์แท้’ คำบรรยายระบุว่าตอนนี้เขาสามารถเพิ่มพลังเลือดได้ชั่วโมงละ 4 จุด! (รวมผลจากวิชากลืนกินปราณที่กำลังดูดซับพลังจากสิ่งของสถิตวิญญาณอยู่ด้วย)

หลินยวนเริ่มคำนวณในใจได้คร่าวๆ แล้ว

หากฝึกกักตัวในแดนสุขาวดี เขาจะได้พลังเลือดเพิ่มขึ้นอีกชั่วโมงละ 3 จุด

ด้วยความเร็วระดับนี้ เพียงเวลาสองถึงสามวัน เขาก็จะสามารถทะลวงเข้าสู่ขอบเขต ขัดเกลาร่างกาย · ระยะกลาง ได้! และเมื่อบรรลุขอบเขตนั้น ความกังวลในใจของหลินยวนจะลดลงไปมาก

ด้วยความแข็งแกร่งระดับขัดเกลาร่างกายระยะกลาง เขาแทบจะเดินยืดเส้นยืดสายได้อย่างอิสระในย่านวงแหวนรอบนอกที่สามของลั่วตู ยากนักที่จะเจอศัตรูที่แข็งแกร่งกว่าเขา

ยกเว้นแต่เขาจะไปหาเรื่องหน่วย 314 จนไปเตะตาคุณลุงเจียงที่เป็นหัวหน้าหน่วย หรือเซี่ยเหยาและคนอื่นๆ เข้า

ในขณะที่หลินยวนกำลังคิดเรื่องเหล่านี้อยู่...

เสียงจังหวะหัวใจก็ดังขึ้น เสียงหัวใจนี้หนักแน่นและทรงพลังราวกับเสียงกลองใหญ่ เปี่ยมไปด้วยพลังแห่งชีวิต

“ไข่ทองคำจุติ!” หลินยวนหันไปมองมันและพบว่า... เป็นอย่างที่คิดจริงๆ!

เปลือกไข่สีทองที่เคยเปล่งประกายตอนนี้บางลงจนเกือบจะโปร่งใส สามารถมองเห็นเงาร่างของเจ้าตัวเล็กข้างในได้ชัดเจนขึ้น แม้แต่โครงสร้างส่วนหัวตอนมันหลับก็ยังเห็นได้ลางๆ ว่ามีจะงอยปากที่แหลมคม มันกำลังจะออกจากไข่แล้ว!

“มาแล้ว!” หลินยวนจ้องมองไข่ทองคำจุติแบบไม่กระพริบตา

ตามตำนานเล่าว่า สัตว์ปีกเมื่อออกจากไข่ เห็นใครเป็นคนแรกจะทึกทักว่าเป็นแม่ ไม่รู้ว่ามังกรขนทองตัวนี้จะเป็นเหมือนกันไหม

แถมถ้านึกถึงคำบรรยายมังกรขนทองในอนาคต มันจะอาศัยอยู่บนกิ่งก้านของต้นไม้จิตวิญญาณบรรพชนในแดนสุขาวดีแห่งท่วงทำนอง และยังเป็นนกเทพที่เป็นที่เคารพศรัทธาด้วย!

เปลือกของไข่จุติยิ่งดูบางลงเรื่อยๆ จนเหมือนกระดาษแผ่นบาง หากสังเกตให้ดีจะเห็นตัวอักษรโบราณขนาดเล็กเท่าเม็ดงาสลักอยู่บนเปลือกไข่ ตัวอักษรโบราณแต่ละตัวแฝงไว้ด้วยความลี้ลับและสัจธรรมที่น่าพิศวงซึ่งหลินยวนไม่อาจเข้าใจได้ ตัวอักษรสีทองเหล่านี้ราวกับมีมาตั้งแต่ยุคบรรพกาลและถูกสลักไว้บนเปลือกไข่นี้เอง

เปรี้ยง!

จะงอยปากสีทองที่กลมมนเจาะทะลุเปลือกไข่ออกมา ปากเล็กๆ ของมันอ้าออกเพียงนิดแล้วสูดเข้าไปราวกับกินเส้นบะหมี่ เปลือกไข่ทองคำที่บางเบาก็ถูกมันดูดเข้าท้องไปโดยตรง!

มังกรขนทองหลังฟักออกจากไข่ปรากฏตัวต่อหน้าหลินยวนแล้ว!

มันมีความพิเศษมาแต่กำเนิด แม้จะยังไม่ลืมตา แต่ปีกสีทองแต่ละข้างและขนนกแต่ละเส้นล้วนบรรจุแสงสีทองและพลังงานลี้ลับไว้ รูปร่างของมันดูครึ่งนกครึ่งมังกร ดูไม่เหมือนมังกรตะวันตกและก็ดูไม่เหมือนนกทั่วไป! มันมีปีกขนสีทองคู่หนึ่ง และยังมีกรงเล็บมังกรขนาดเล็กคู่หนึ่งที่ดูเหมือนยังเติบโตไม่เต็มที่

กรงเล็บนกที่ส่องประกายสีทองแฝงไว้ด้วยกระแสไฟฟ้าสีทองที่ไหลเวียนอยู่ แค่เห็นขนาดของกรงเล็บก็รู้ได้ทันทีว่ามันคือสัตว์นักล่า!

ไม่รู้ว่าทำไม เมื่อเห็นมัน หลินยวนก็นึกถึงอีกาจำแลง ในตำนานเทพนิยาย และดูคล้ายกับมังกรปีกแห่งราในอนิเมะ

“ติ๊ด!” มันส่งเสียงร้องอันไร้เดียงสา แล้วค่อยๆ ลืมตาขึ้น การเคลื่อนไหวของมันเชื่องช้า จนกระทั่งเห็นโลกตรงหน้าชัดเจน

ท้องที่พองโตของมันเริ่มย่อยสลายเปลือกไข่ทองคำ และแฟบลงให้เห็นกับตา! จากนั้น... หัวที่สั่นไหวของมังกรขนทองและลำคอที่อ่อนนุ่มก็เริ่มมีกำลัง ปีกสีทองกางออกอย่างแรง ลมที่เฉียบคมพัดกรรโชกออกมาทันที!

“ติ๊ดดด!!” เสียงร้องนี้แฝงไว้ด้วยพลังที่ราวกับจะทะลวงวิญญาณได้! มันให้แรงกดดันราวกับเทพเจ้าแก่หลินยวน!

หลินยวนจ้องมองเจ้าตัวเล็กที่ตอนแรกขนาดเท่านกแก้ว แต่เพียงพริบตาเดียว ปีกที่กางออกกว้างถึงสี่เมตรกว่า ร่างกายขยายใหญ่ขึ้นอย่างมหาศาล! หางมังกรที่ปกคลุมด้วยขนนั้นยาวสลวย ในวินาทีที่มันสะบัดหางไปมาตามใจชอบ อากาศรอบๆ ถึงกับส่งเสียงระเบิดดังปัง!!

จะงอยปากที่เคยดูไร้เดียงสาก็คมกริบขึ้นมาให้เห็นกับตา มันวาววับดั่งทองคำสลัก ดวงตาสีทองจ้องมองหลินยวนแล้วเอียงคอเล็กน้อย ความรู้สึกน่าเกรงขามมลายหายไปสิ้น กลับกลายเป็นท่าทางบ๊องแบ๊วน่ารักแทน

“ติ๊ด” มันส่งเสียงใส แล้วหุบปีกเข้าหากัน... เพียงพริบตาเดียว มันก็กลายเป็นนกตัวเล็กๆ สีเทา ขนปุย ตัวกลมดิก ดูเหมือนนกกระจอกไม่มีผิด เพี้ยนแต่ว่ามันมีขนชี้โด่เด่สีทองอยู่บนหัว และดวงตากลมโตเป็นสีทองอ่อน ดูน่ารักมาก

มันขยับปีกบินมาเกาะบนมือของหลินยวน แล้วเอาหัวคลอเคลียอย่างออดอ้อน

หลินยวนรู้สึกทึ่งจริงๆ

เพิ่งเกิดมาก็มีวิชาแปลงกายเสียแล้ว สมกับเป็นมังกรขนทองจริงๆ!

“ตรวจสอบข้อมูล” หลินยวนล็อคเป้าหมายเพื่อดูข้อมูลของมัน

【แจ้งเตือน: ปัจจุบัน / อนาคต?】

“ปัจจุบัน”

ข้อมูลอนาคตของมังกรขนทองนั้นหลินยวนรู้อยู่แล้วและเคยเห็นมาแล้ว

【ข้อมูล (ปัจจุบัน): มังกรขนทอง —— คำอธิบาย: มังกรขนทองที่เพิ่งเสร็จสิ้นการจุติใหม่ มีสายเลือดที่สูงส่งและศักยภาพไร้ขีดจำกัด เนื่องจากเพิ่งฟักออกมาจึงยังไม่ตื่นรู้ในความทรงจำ สติปัญญายังไม่สูงนัก เข้าใจภาษาโดยสัญชาตญาณ สามารถฟังคำสั่งได้ และได้ยอมรับคุณเป็นญาติร่วมสายเลือดเรียบร้อยแล้ว เนื่องจากยังอยู่ในช่วงการเจริญเติบโต ความแข็งแกร่งของมังกรขนทองจึงอยู่ที่ระดับ ขัดเกลาร่างกาย · ระยะกลาง ยังเติบโตไม่เต็มที่ คำโปรย: สายเลือดตะวันทอง (ระดับวิญญาณแท้), อาณาเขตมังกรขนทอง (ระดับไร้ที่ติ), รัศมีวิหคทองคำ (ระดับล้ำเลิศ), การจำแลงวิหคทองคำ (ระดับล้ำเลิศ), การกดข่มทางสายเลือด (ระดับล้ำเลิศ)】

หลังจากดูข้อมูลของมันแล้ว หลินยวนถึงกับตาค้าง

ให้ตายเถอะ!

นี่คือพลังของสายเลือดงั้นเหรอ?

เพิ่งเกิดมาความแข็งแกร่งก็อยู่ในระดับขัดเกลาร่างกายระยะกลางแล้ว แข็งแกร่งกว่าเขาในตอนนี้ไปหนึ่งขั้นย่อยเสียอีก

แค่นั้นยังไม่พอ

พอดูคำโปรยของมัน มีถึงห้าอย่าง ทั้งระดับวิญญาณแท้ ไร้ที่ติ และล้ำเลิศ มีครบหมด! เจ้าตัวจิ๋วนี่มีพลังต่อสู้ที่รุนแรงมากจริงๆ

“มิน่าล่ะ คุณลุงเจียงถึงบอกว่าผู้เหนือสามัญที่แข็งแกร่งที่สุดไม่ใช่คน ช่องว่างมันกว้างขนาดนี้เลยสินะ” หลินยวนบ่นอุบในใจ

จากนั้นเขาก็พูดว่า: “นายยังไม่มีชื่อสินะ ฉันจะตั้งชื่อให้นายว่า... จินเป่า (ขุมทอง) เป็นไง?” ตอนแรกหลินยวนกะจะเรียกว่าเสี่ยวกิม (เจ้าทองน้อย)

แต่พอนึกดูอีกที เสี่ยวกิมฟังดูเหมือนชื่อสัตว์เลี้ยงเกินไป ตั้งชื่อที่เป็นมงคลหน่อยดีกว่า

มังกรขนทอง งั้นก็ชื่อจินเป่าแล้วกัน! จินหยวนเป่า (ทองแท่ง)!

“จิ๊ด!” มังกรขนทองพยักหน้า มันฉลาดมากและเข้าใจคำพูดของหลินยวนจริงๆ

“ฮ่าฮ่า ดีมาก จินเป่า แสดงความสามารถให้นายดูหน่อยสิ”

หลินยวนอยากเห็นความสามารถของมัน

เจ้าจินเป่าน้อยเพิ่งเกิดมา หลินยวนสั่งอะไรมันก็ทำตามหมด

เริ่มจากแสดงสายเลือดตะวันทอง อาณาเขตมังกรขนทอง การจำแลงวิหคทองคำ และการกดข่มทางสายเลือด! มันแปลงร่างเป็นนกยักษ์ปีกกว้างสี่เมตร แสงสีทองเจิดจ้า ดูองอาจผ่าเผยอีกครั้ง

หลินยวนสัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่กระแทกลงบนบ่าทั้งสองข้าง แต่ว่า... เขามีการปกป้องจากแสงสว่าง (คำโปรยพลังเที่ยงธรรม) เขาจึงไม่กลัว

“ติ๊ด!” มันกลับมาเป็นนกกระจอกตัวน้อย จากนั้นก็พ่นลูกบอลแสงออกมา ลูกบอลแสงกลายเป็นวงแหวนลอยอยู่เหนือศีรษะของหลินยวน

ในวินาทีนั้นเอง หลินยวนสัมผัสได้ชัดเจนว่า อนุภาคลึกลับแบบเดียวกับตอนที่เขาสู้กับเจ้าแห่งความจริงลวงตาปรากฏขึ้นอีกครั้ง!

มันมาจากวงแหวนแสงเหนือหัวนั่นเอง มันคอยส่งมอบอนุภาคลึกลับมาให้อย่างต่อเนื่อง! หลินยวนดีใจมาก! เขาลองเดินพลังเลือดไปมาดู

และพบว่าพลังเลือดและพละกำลังของเขาพุ่งสูงขึ้นอย่างก้าวกระโดด! ตอนนี้เขาได้รับอานุภาพความแข็งแกร่งระดับขัดเกลาร่างกายระยะกลางแล้ว!

“ถึงขั้นเพิ่มบัฟให้ฉันได้ด้วย!” หลินยวนรำพึงพลางลูบหัวเล็กๆ ของจินเป่า ดูเหมือนว่าตอนที่สู้กับหมอฮันเตอร์และเจ้าแห่งความจริงลวงตา พลังเขาเพิ่มขึ้นเป็นเพราะจินเป่าตอนที่ยังไม่จุตินี่เอง

มีประโยคหนึ่งว่ายังไงนะ?

ถ้าในมือคุณมีระเบิดนิวเคลียร์ คุณจะมองทุกอย่างรอบตัวเป็นแผนที่ไปหมด!

ตอนนี้หลินยวนก็รู้สึกแบบเดียวกัน

เขาหยิบโทรศัพท์ออกมา

ส่งข้อความหาหลินอิงพี่สาวของเขา

หลินยวน: พี่ครับ พี่รู้ไหมว่าตอนนี้ ‘ไป๋เอ้อร์หลาง’ อยู่ที่ไหน? สมาชิกกลุ่มบุตรแห่งบลูสตาร์น่ะครับ

หลินอิง: รู้สิ จอมโจรค่าหัวสูง มือเปื้อนเลือดมาเยอะเลยล่ะ! ตอนนี้กลุ่มบุตรแห่งบลูสตาร์เหลือแต่พวกเศษซากแล้ว! มีคนตามล่าเขาเยอะมาก จำได้ว่ากลุ่มเงาราตรีน่าจะรับผิดชอบการจับกุมไป๋เอ้อร์หลางอยู่นะ

หลินอิง: นายจะไปช่วยเหรอ?

หลินยวน: ไม่แน่ว่าจะทันครับ แค่สงสัยน่ะ เขาอยู่ที่ไหนเหรอครับ?

หลินอิง: เดี๋ยวส่งพิกัดคร่าวๆ ให้ อะ นี่ไง! พวกบุตรแห่งบลูสตาร์ตอนนี้เป็นแค่พวกขี้แพ้ที่เหลือรอด จับได้ตัวนึงหรือฆ่าทิ้งตัวนึงก็ได้แต้มเพียบเลย แต่ต้องระวังตัวด้วยนะ สู้ให้ปลอดภัยล่ะ!

หลินอิงเคยเห็นวิดีโอการต่อสู้ของหลินยวนแล้ว เธอเชื่อมั่นว่าเขาแข็งแกร่งกว่าหัวหน้ากลุ่มหลันเสียอีก แค่เศษซากกลุ่มบุตรแห่งบลูสตาร์น่ะ สบายมาก

หลินยวน: โอเคครับ!!

หลินยวนมองพิกัดคร่าวๆ ที่หลินอิงส่งมาให้นึกถึง ‘จ้าวปีศาจไป๋หลิง’ ในอีกสามปีข้างหน้า หนึ่งในห้าจ้าวปีศาจของเซี่ยน้อยโลหิตมารแห่งวิหารเทพแท้จริง! ตัวสูงสามจ้าง สังหารคนนับไม่ถ้วน จนไม่เหลือความเป็นคน และยังเป็นตัวการทำลายล้างลั่วตูด้วย

เรื่องพวกนั้นช่างมันก่อน แต่ที่สำคัญที่สุดคือ... ในตอนนี้ พลังของมันยังไม่ทะลวงระดับขัดเกลาร่างกายด้วยซ้ำ! นี่คือเป้าหมายชั้นดีในการ ‘ช้อนของหลุดมือ’ ชัดๆ

“จินเป่า นายไปกับฉันนะ ฟังคำสั่งฉันอย่าบินสะเปะสะปะล่ะ เข้าใจไหม?” หลินยวนบอกจินเป่า

จินเป่าพยักหน้าอย่างว่าง่าย

เมื่อครู่ตอนคุยกับหลินอิง หลินยวนพบว่า เนื่องจากเขาจัดตั้งค่ายกลรวมปราณและฟักมังกรขนทองสำเร็จ... สิทธิ์จำนวนสมาชิกในกลุ่มนักผจญภัยจึงเพิ่มจากสามเป็นสี่คน!

ดังนั้น หลินยวนจึงถือโอกาสชวนจินเป่าเข้าร่วมแดนสุขาวดี ซึ่งมันก็ตกลงทันที ตอนนี้มันกลายเป็นลูกสมุนตัวน้อยของหลินยวนเต็มตัวแล้ว

เมื่อหน้าต่างเปิดออก หลินยวนก็แปลงกาย! เพียงพริบตาเดียวเขาก็กลายเป็นนกเค้าแมวสยายปีกบินออกไปอย่างไร้เสียง โดยมีจินเป่าบินตามหลังมาอย่างว่าง่าย

ท่ามกลางท้องฟ้ายามค่ำคืนของเมือง พวกเขามุ่งหน้าไปยังทิศทางวงแหวนรอบนอกที่ห้าฝั่งใต้ ตามพิกัดที่หลินอิงให้มา

ครึ่งชั่วโมงต่อมา...

หลินยวนในร่างนกเค้าแมวบินวนอยู่กลางอากาศ และพบว่า... เขาหาพวกเศษซากกลุ่มบุตรแห่งบลูสตาร์เจอจริงๆ! และไม่ได้เจอแค่พวกนั้นเท่านั้น!

เขายังเจอเซี่ยเหยา สมาชิกกลุ่มเงาราตรี และ... เซี่ยน้อยโลหิตมาร! พร้อมกับสมุนของมันด้วย!

“สองกลุ่มกำลังตะลุมบอนกันเหรอ?” หลินยวนเริ่มสนใจ เขาสั่งให้จินเป่าซ่อนกลิ่นอาย ส่วนตัวเขาก็เดินวิชาลมหายใจอนุพัทธ์แท้เพื่อปกปิดกลิ่นอายเช่นกัน

เขาลงเกาะบนกิ่งไม้ต้นหนึ่ง ดูไม่สะดุดตาและไร้สุ้มเสียง

นี่คือวิลล่าที่มีอายุพอสมควร มีสระว่ายน้ำด้วย และที่ข้างสระว่ายน้ำนั่นเอง เซี่ยเหยากำลังถือดาบสงครามสีแดงชาด กำลังต่อสู้ตัวต่อตัว (1V1) กับเซี่ยน้อยโลหิตมาร หรือเด็กหนุ่มที่เรียกตัวเองว่าเย่ลี่!

เซี่ยเหยาได้ชื่อว่าเป็นกำลังรบที่แข็งแกร่งที่สุดในหน่วย 314 ขอบเขตพลังของเธอสูงจริงๆ อยู่ที่ขอบเขตขัดเกลาร่างกายระยะปลายซึ่งใกล้จะถึงจุดสูงสุดแล้ว! ไม่เพียงแต่มีสายเลือดลึกลับ แต่ทักษะการต่อสู้ยังประณีตมาก ดาบสีแดงในมือฟาดฟันลงไปแต่ละทีล้วนหมายชีวิต บนสนามหญ้าปรากฏรอยดาบขนาดใหญ่ที่น่าตกใจ!

และคู่ต่อสู้ของเธอคือเด็กหนุ่มที่มีรูปร่างหน้าตาดูเหมือนอายุประมาณ 16-17 ปี สูงราว 175 ซม. แต่ใบหน้าที่ดูเยาว์วัยนั้นกลับแฝงไว้ด้วยความอหังการและกลิ่นอายที่น่าเกรงขาม มือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋า ส่วนนิ้วแต่ละนิ้วของมืออีกข้างเป็นสีแดงเข้มใสสะอาด เขาใช้มือเปล่ารับคมดาบสีแดงชาดจนเกิดเสียงดังเคร้ง โดยที่มือไม่เป็นแผลเลยแม้แต่นิดเดียว!

“วิชาดาบไม่เลว แต่ดาบนี่ยังคมไม่พอ ขาดไปนิดนึงนะ” เด็กหนุ่มเงยหน้าขึ้น ดวงตาสีแดงเปล่งแสงจางๆ แล้วพูดว่า: “เธอมีคุณสมบัติพอจะรู้ชื่อฉัน จำไว้ล่ะ ชื่อของฉันคือเย่ลี่! แล้วเธอล่ะเป็นใคร?”

“หยุดพล่ามซะ เมื่อกี้ฉันเพิ่งใช้แรงไปแค่หกส่วนเองนะ!” เซี่ยเหยาชักดาบกลับ สายตาเต็มไปด้วยรังสีอำฆาต เธอพูดว่า: “ในลั่วตูนี้ กล้าบอกว่าไม่รู้จักชื่อฉันงั้นเหรอ ดีมาก! นายทำฉันโมโหสำเร็จแล้ว!”

“หรือว่าเธอคือหลันหลิงปอ?” เย่ลี่เอ่ยชื่อที่เขาคุ้นเคยออกมา

ใบหน้าเล็กๆ ของเซี่ยเหยาแดงก่ำด้วยความโกรธ! เธอกำดาบสงครามสีแดงในมือแน่นแล้วตะโกนเสียงหลง: “นายไม่ได้แค่ทำฉันโมโห แต่นายทำฉัน ‘ปรี๊ดแตก’ เลยล่ะ! ตายซะ!!”

หลินยวนเฝ้ามองเหตุการณ์ทั้งหมดนี้โดยไม่มีความคิดจะเข้าไปแทรกแซง

ความแข็งแกร่งของเซี่ยเหยาอยู่ที่ขอบเขตขัดเกลาร่างกายระยะปลาย ส่วนเซี่ยน้อยโลหิตมารที่ชื่อเย่ลี่ ก็อยู่ในขอบเขตเดียวกัน!

ทั้งคู่แสดงพลังการต่อสู้ระดับจุดสูงสุดของขัดเกลาร่างกายระยะปลายออกมา แม้จะยังไม่ได้เอาจริง แต่หลินยวนมีเป้าหมายอื่น

หลินยวนในร่างนกเค้าแมวเฝ้าสังเกตและกวาดสายตาสำรวจเหล่าสมุนวิหารเทพแท้จริงของเซี่ยน้อยโลหิตมารอย่างละเอียด!

ไม่นานนัก ร่างที่ผอมแห้งร่างหนึ่งก็ดึงดูดความสนใจของเขา!

“เจอตัวแล้ว ไป๋เอ้อร์หลาง!” ดวงตาของหลินยวนเป็นประกาย เขาไม่สนว่าเซี่ยเหยากับเย่ลี่จะสู้กันยังไง แต่ไอ้ไป๋เอ้อร์หลางตัวนี้ เขาต้องจัดการมันก่อนให้ได้!