ตอนที่ 108 เกาผิงโดนดุ

ตั้งแต่จ้าวคังเริ่มเรียกอาจารย์ ในหมู่บ้านก็มีหลายคนอยากให้ลูกชายมากราบลู่ไหวอันเป็นอาจารย์ แต่การรับจ้าวคังเป็นศิษย์แต่เดิมก็เป็นเรื่องบังเอิญ ลู่ไหวอันไม่อยากหาภาระมาเพิ่มให้ตัวเองอีกแล้ว หลังจากปฏิเสธไปทีละคน พวกเขาก็ได้รู้ว่าลู่ไหวอันไม่รับลูกศิษย์แล้วจริงๆ ตอนนี้ก็มีแค่จ้าวคังคนเดียวที่ได้ติดตามเขา

จ้าวคังได้ยินบทสนทนาของสองคนนั้นก็รู้สึกภูมิใจเป็นอย่างมาก ยืนนิ่งอยู่ตรงหน้าลู่ไหวอันอย่างว่าง่าย ลู่ไหวอันลูบหัวเขา จ้าวคังเป็นเด็กดีจริงๆ! ว่านอนสอนง่ายแถมยังใฝ่ดี ถ้าไม่ใช่เพราะพ่อด่วนจากไปเร็ว ก็คงไม่ด้อยไปกว่าเด็กคนอื่นๆ ในกองพลเลย! โชคดีที่ช่วงนี้ได้ติดตามลู่ไหวอัน ถือว่าได้รับการดูแลอย่างดี ตัวก็สูงขึ้นไม่น้อย แต่ว่า ยังมีอีกเรื่องที่สำคัญมาก ลู่ไหวอันพูดอย่างไรเขาก็ไม่ยอมฟัง!

พอนึกถึงเรื่องนี้ ลู่ไหวอันก็ชักมือที่ลูบหัวเขาออก แล้วแค่นเสียงฮึในลำคอ จ้าวคังจับความผิดปกติได้ จึงหันกลับไปถาม "อาจารย์ เป็นอะไรไป?”

“จู่ๆ ก็นึกขึ้นได้ว่า เธอยังมีเรื่องที่ไม่ค่อยเชื่อฟังอยู่นะ" คำพูดนี้ทำเอ้าจ้าวคังตกใจแทบแย่ "ผมไม่เชื่อฟังตรงไหน อาจารย์รีบบอกมาเลย ผมจะปรับปรุงตัวแน่นอน! ผมจะเชื่อฟังอาจารย์!”

“จริงรึ?" จ้าวคังพยักหน้าหงึกๆ น้ำเสียงหนักแน่นสุดๆ "จริง!”