ตอนที่ 126 งานประกาศเกียรติคุณ

"ไหวอัน พวกเรารู้ถึงความเก่งกาจของเธอดี แต่ในป่ามันอันตรายแค่ไหน เธอน่าจะรู้ดีกว่าพวกเราเสียอีก เด็กหนุ่มสาวอย่าได้หยิ่งผยองจนเกินไปนัก บางทีเธออาจจะรับมือกับฝูงหมาป่าตัวคนเดียวได้จริงๆ แต่มีผู้ช่วยเพิ่มอีกสักหน่อยย่อมดีกว่า แถมในอำเภอและคอมมูนละแวกใกล้เคียงก็ไม่ได้มีหมาป่าแค่ฝูงเดียวนะ!"

หัวหน้าจางรู้สึกว่าลู่ไหวอันยังเด็กเกินไป หนึ่งคือไม่รู้ถึงความอันตราย สองคือประเมินตัวเองสูงเกินไป เขาจึงจำเป็นต้องชี้แนะสักหน่อย ทว่า ลู่ไหวอันกลับสวนกลับมาประโยคหนึ่ง

"ถ้าอย่างนั้นเรื่องนี้ก็ไม่มีอะไรต้องคุยกันแล้ว"

"ไม่มีอะไรต้องคุยก็ถูกแล้ว เธอเชื่อฉันเถอะ ฉันจะหาพรานป่าที่ชำนาญที่สุดมาเป็นผู้ช่วย รับรองว่าจะไม่เป็นตัวถ่วงเธอแน่"

"หัวหน้าจาง ความหมายของผมคือ ถ้าบังคับว่าต้องมีคนเข้าป่าไปกับผมด้วย งั้นผมก็ไม่มีอะไรจะพูด ผมทำเรื่องนี้ไม่ได้หรอก"