บทที่ 140 พบปัญหา

"อืม... พอเป็นนิดหน่อย"

ลู่ไหวอันไม่ได้ถ่อมตัว แต่พอมองรถบรรทุกคันใหญ่ตรงหน้า ลู่ไหวอันก็ไม่เคยขับจริงๆ นั่นแหละ จะว่าไปเขาก็เป็นคนขับรถมือเก๋าที่มีประสบการณ์ขับรถมาเกือบสิบปีแล้ว แต่นั่นมันก็แค่สำหรับรถยนต์คันเล็กเท่านั้น ทว่าด้วยความเร็วในการเรียนรู้ของลู่ไหวอันในตอนนี้ คาดว่าพอลองขับดูก็คงทำได้แล้ว พอเห็นว่าคนขับรถคนนี้ไม่อยากจะบอกว่ามีปัญหาอะไร ลู่ไหวอันก็เป็นฝ่ายเอ่ยปากขึ้นมาตรงๆ

"ขอกุญแจรถให้ผมลองหน่อยได้ไหม?"

คนขับรถหัวเราะออกมาทันที เฮอะ ไอ้หนุ่มนี่ แกช่างกล้าหาญชาญชัยจริงๆ ขับเป็นแค่นิดหน่อยก็กล้าขอกุญแจไปขับรถแล้ว ตัวเขาเองต้องตามก้นอาจารย์อยู่ตั้งครึ่งค่อนปีกว่าจะกล้าจับพวงมาลัย แถมยังต้องเป็นตอนที่อาจารย์นั่งอยู่ข้างๆ ด้วยซ้ำ สำหรับคำว่าพอเป็นนิดหน่อยของลู่ไหวอัน คนขับรถไม่ค่อยจะเชื่อนัก

"ไอ้หนุ่ม แบบนี้ไม่ได้หรอก! แกก็รู้ว่ารถพวกนี้เป็นทรัพย์สินสำคัญของทางอำเภอ ตอนนี้มันพังไปแล้ว ไม่รู้ว่าเป็นปัญหาเล็กหรือปัญหาใหญ่ แต่ถ้าให้แกไปขับจริงๆ แล้วเกิดกลายเป็นปัญหาใหญ่ขึ้นมา พวกเราไม่มีใครรับผิดชอบไหวหรอกนะ"