บทที่ 143 สตาร์ทติดอย่างราบรื่น

เขาไม่เพียงแต่ไม่เข้าไปรบกวนด้วยตัวเองเท่านั้น แต่ยังห้ามไม่ให้คนอื่นเข้าไปรบกวนด้วย มองดูความจริงจังของลู่ไหวอันแล้ว เขาก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าไอ้หนุ่มนี่คิดจะทำอะไร? เฉินสือกับเฝิงชิงรีบก้าวเข้ามาข้างหน้า พอเห็นว่าสถานการณ์สงบนิ่ง ทั้งสองคนก็เลยยืนดูอยู่ไม่ไกล

อวี๋ไห่เดินเข้าไปหาพวกเขาแล้วถามขึ้น "ไอ้หนุ่มนี่ขับรถเป็นด้วยเหรอ? สถานีตำรวจของพวกคุณเดี๋ยวนี้มีรถใช้กันแล้วเหรอ?" เขาเห็นลู่ไหวอันสวมเครื่องแบบตำรวจ ก็เลยเข้าใจผิดคิดว่าเป็นตำรวจ

"เขาไม่ใช่คนของสถานีตำรวจเราหรอก เครื่องแบบตำรวจชุดนี้ก็แค่ใส่ชั่วคราวเท่านั้น แต่ไม่ได้โม้นะ เขาเก่งกว่าพวกหนุ่มๆ ในสถานีตำรวจของเราซะอีก ส่วนเรื่องขับรถเป็นไหม อันนี้ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่เมื่อกี้เขาสตาร์ทรถติด แถมยังชี้จุดที่มีปัญหาได้ในทันที ว่าเป็นปัญหาที่ลูกหมากนี่ เก่งกว่าไอ้คนขับรถอะไรนั่นตั้งเยอะ"

เฝิงชิงพูดด้วยความภาคภูมิใจ ไม่รู้ว่าลู่ไหวอันขับเป็นไหม แต่ฝีมือการขับรถเมื่อกี้ไม่ใช่ของปลอมแน่นอน อวี๋ไห่ชักจะสนใจขึ้นมาแล้ว

"ที่คุณพูดเป็นความจริงเหรอ? ผมจำได้ว่าคอมมูนของพวกคุณไม่มีรถนี่นา? เขาไปหัดขับมาจากไหน?" "เรื่องนี้ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน บางทีอาจจะรู้มาตั้งแต่เกิดก็ได้มั้ง!"